Kurjaković (ród)
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:Lappitz armor from Alter Siebmacher.jpg The Kurjaković (left) and Lapčan (right) joint coat of arms, from Siebmachers Wappenbuch in 1605. Kurjaković (de Coriach, de Curiaco, de Curiaci, Curiacovich), znany również jako hrabiowie Krbavy (comes de Corbavia), byli chorwacką szlachecką rodziną pochodzącą ze szlachetnego plemienia Gusić. Powstała pod koniec XIII wieku jako potomkowie Kurjaka. Osiągnęli swój szczyt jako magnaci w latach 1387-1423, mając ścisłe powiązania i wysokie oficjalne pozycje na węgierskim dworze królewskim, i rozwiązali się w 1531 r., gdy magnaci Ivan Karlović udali się do Nikola III. Zrinskiego. Dwóch członków było banami chorwackimi, a dwóch odnaleźć można jako członków Order of the Dragon. Kurjaković (de Coriach, de Curiaco, de Curiaci, Curiacovich), also known as the Counts of Krbava (comes de Corbavia), were a Croatian noble family that originated from the noble tribe of Gusić. It formed at the end of the 13th century, as descendants of Kurjak. They reached their peak as magnates between 1387–1423, having tight connections and high official positions at the Hungarian royal court, and dissolution in 1531 when the estates of magnate Ivan Karlović went to Nikola III Zrinski. Two members were Ban of Croatia, as well two were founding members of Order of the Dragon. Kurjakovići Krbavski (de Coriach, de Curiaco, Curiacovich), chorwacka szlachta z rodzaju Gusić, która od początku XIV wieku prowadziła parafię Krbavską i nosiła tytuł Corbavie. Byli jedną z najwybitniejszych chorwackich średniowiecznych rodzin szlacheckich i zaczęli się wspinać podczas bitew o tron pod koniec XIII wieku. Oprócz powiatów Krbavska, Lika, Buzańska, Humska i Nebljuška mieli władzę, a także kilka obszarów i miast w powiecie Knin. [1] Kurjakovići Krbavski (de Coriach, de Curiaco, Curiacovich), hrvatska velikaška obitelj iz roda Gusića, koja je od početka 14. stoljeća držala Krbavsku župu i nosila titulu comes Corbavie. Bili su jedan od najodličnijih hrvatskih srednjovjekovnih velikaših rodova, a svoj uspon počeli su u vrijeme prijestolonasljednih borbi krajem 13. stoljeća. U njihovoj su vlasti bile, osim Krbavske, Lička, Bužanska, Humska i Nebljuška županija te više područja i gradova u Kninskoj županiji.[1] HistoriaZałożycielem rodziny jest książę Kurjak Gusić, który po raz pierwszy pojawia się w źródłach w 1298 roku jako książę Kuby (przychodzi Curiacus). [2] Jego synowie Budisław, Paweł i Grzegorz na początku XIV wieku pełnili różne obowiązki za zakazy Pawła I i Mladena II. od potężnej rodziny Subica Bribirskiego. W 1322 r. Książę Budislav i jego bracia dołączyli jednak do królewskich zwolenników, szlachty chorwackiej i bośniackiej oraz słowiańskiego Ban Iwana Babonića w sojuszu z chorwackim Banem Mladenem II [3]. Po pokonaniu Ban Mladena II Kurjakovićowie stanęli po stronie księcia Nelipaca II. [4] W tym czasie Grzegorz, syn Kurjaka, wszedł do służby króla Karla Roberta (1301–1342) i założył węgierski oddział rodziny. Rodonačelnik obitelji je knez Kurjak Gusić koji se u izvorima prvi put pojavljuje 1298. kao krbavski knez (comes Curiacus).[2] Njegovi su sinovi Budislav, Pavao i Grgur početkom 14. stoljeća obnašali različite dužnosti za banove Pavla I. i Mladena II. iz moćnog roda Šubića Bribirskih. Godine 1322. knez Budislav se s braćom ipak pridružio kraljevim pristašama, hrvatskim i bosanskim velikašima i slavonskom banu Ivanu Baboniću u savez protiv hrvatskog bana Mladena II.[3] Nakon poraza bana Mladena II., Kurjakovići su pristali uz kneza Nelipca II.[4] U to vrijeme je Kurjakov sin Grgur stupio u službu kralja Karla Roberta (1301.-1342.) i osnovao ugarski ogranak obitelji. W 1324 r. Podczas oblężenia Nelipce Knin stanęli po stronie księcia Nelipac w konfrontacji z bośniackim Banem Stjepanem II. Kotromanic, George II. Bribirski, książęta Krka i miasto Zadar. [5] Dopiero w 1345 r. Król Ludwik I z Anjou został schwytany przez starszych rodziny, księcia Grzegorza, i uznali oni władzę królewską. Godine 1324. nalaze se, tijekom opsade Nelipčevog Knina, na strani vojvode Nelipca u sukobu protiv bosanskog bana Stjepana II. Kotromanića, Jurja II. Bribirskog, knezova Krčkih i grada Zadra.[5] Kraljevsku vlast priznali su tek 1345. kada je kralj Ludovik I. Anžuvinac zarobio starješinu obitelji, kneza Grgura. W połowie XV wieku rozszerzyli swoją moc poza Krbava na parafie Hum, Nebljuh, Bužane, Lika i Odorje na Zrmanji. [6] Rodzina nabyła forty Zvonigrad i Obrovac poprzez więzi rodzinne, a ta ostatnia wraz z Torsem była główną twierdzą książąt Krbava. Do polovice 15. stoljeća proširili su vlast izvan Krbave na župe Hum, Nebljuh, Bužane, Liku i Odorje na Zrmanji.[6] Obitelj je rodbinskim vezama stekla utvrde Zvonigrad i Obrovac[7], a potonja je, uz Bag, bila glavno uporište krbavskih knezova. Na przełomie XIV i XV wieku członkowie rodziny Kurjaković sprawowali honor Ban; Butko (1394), Paweł i Jan (1410-1411). [8] Po pokonaniu chorwackiej szlachty pod Krbavsko Polje w 1493 r. Księżna Dorothea, wdowa po księciu Karlu, została zmuszona do oddania hołdu Turkom. Jej synem był Ivan Ivan Karlovic († 1531), ostatni prawnik rodziny. [9] Krajem 14. i početkom 15. stoljeća članovi obitelji Kurjaković obnašaju bansku čast; Butko (1394.), Pavao i Ivan (1410-1411.).[8] Nakon poraza hrvatskog plemstva na Krbavskom polju 1493. godine, kneginja Doroteja, udovica kneza Karla primorana je isplačivati Turcima godišnji danak. Njezin je sin ban Ivan Karlović (†1531.), posljednji odvjetak obitelji.[9] GenealogiaZa: [3] Genealogia
Przypisy
Literatura
Linki zewnętrzne
|
| |||||||||||||||||||||||||||
