Aba Makján: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (Zastępowanie tekstu - " - " na " – ")
 
(Nie pokazano 22 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
−
[[Kategoria:1]]
+
[[Kategoria:0]]
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
 
|strona  = https://en.wikipedia.org/wiki/Makj%C3%A1n_Aba
 
|strona  = https://en.wikipedia.org/wiki/Makj%C3%A1n_Aba
Linia 24: Linia 24:
 
|}
 
|}
  
−
Aba nembeli Makján nádor (1286–87), Bökény fia
+
'''Aba Makján''' lub '''''Mokyanus''''' (* nieznana, † po 1288), węgierski szlachcic, [[palatyn]] od 1286 do 1287 r. Zagorzały stronnik króla Węgier [[IV. László|Władysława IV]].
−
 
 
−
'''Aba Makján''' († po 1288), węgierski szlachcic, [[palatyn]] od 1286 do 1287 r. Zagorzały zwolennik [[IV. László|Władysława IV]], króla Węgier.
 
−
 
 
−
<small>'''Makján (II) from the kindred Aba''' ({{lang-hu|Aba nembeli (II.) Makján}}; died after 1288) was a Hungarian lord in the 13th century, who served as [[Palatine of Hungary]] from 1286 to 1287. He was a staunch supporter of [[Ladislaus IV of Hungary]]. </small>
 
  
 
== Pochodzenie ==
 
== Pochodzenie ==
  
−
Makján (lub Mokyanus) urodził się w mniej znaczącej gałęzi Debrő potężnego i rozległego klanu Aba. [1] Jego ojcem był I. Bökény, właściciel Tállyi i jej zamku w komitacie [[Zemplén]] [2] Dawniej historyk Paul Engel błędnie zidentyfikował go jako syna Becsego II, brata Bökény. W rzeczywistości jego kuzynem był Makján III, przodek rodziny Debrő i budowniczy zamku Makján (dziś ruiny w pobliżu Egerszalók, komitatu Heves). Makyan miał dwóch braci, Fülop i Miklós. [1]
+
Makján urodził się w mniej znaczącej gałęzi [[Debrő]] potężnego i rozległego klanu [[Aba]].<ref name="engel">Engel: ''Genealógia'' (Genus Aba 5. Debrő-Tarján branch 1. Debrői)</ref> Jego ojcem był I. Bökény, właściciel Tállyi i zamku w komitacie [[Zemplén]]<ref name="Zsoldos">Zsoldos, Attila (2011). ''Magyarország világi archontológiája, 1000–1301'' [''Świecka archontologia Węgier, 1000–1301'']. História, MTA Történettudományi Intézete. str. 22, 171, 195, 200, 326.</ref> Dawniej historyk [[Pál Engel|Pál Engel]] błędnie zidentyfikował go jako syna Becsego II, brata Bökény. W rzeczywistości jego kuzynem był Makján III, przodek rodziny [[Debrő]] i budowniczy zamku Makján (dziś ruiny w pobliżu Egerszalók w komitatci [[Heves]]). Makyan miał dwóch braci, Filipa i Mikołaja.<ref name="engel" />
  
−
<small>Makján (or Mokyanus) was born into the minor and less significant Debrő branch of the powerful and extended [[Aba (genus)|''gens'' (clan) Aba]].<ref name="engel">Engel: ''Genealógia'' (Genus Aba 5. Debrő-Tarján branch 1. Debrői)</ref> His father was Bökény I, the owner of [[Tállya]] and its castle in [[Zemplén County]].{{sfn|Zsoldos|2011|p=326}} Formerly, historian [[Pál Engel]] incorrectly identified him as the son of Becse II, Bökény's brother. In fact, Makján III, the ancestor of the Debrői family and builder of the Makján Castle (today ruins near [[Egerszalók]], [[Heves County (former)|Heves County]]) was his cousin. Makján had two brothers, Philip and Nicholas.<ref name="engel"/> </small>
+
== Kariera ==
  
−
== Kariera ==
+
Wraz z innymi niższymi szlachcicami ze Wschodnich Węgier i [[Kraj Zacisański|Krasju Zacisańskiego]], na przykład [[Balogsemjén Mihály]], [[Hermán Rubinus]] i [[Mizse]], zobowiązali się do wspierania wysiłków króla [[IV. László|Władysława IV]] („Kumańskiego”) w sytuacji gdy król Węgier utracił władzę, gdyż prałaci i baronowie rządzili królestwem niezależnie od monarchy. Aby wyeliminować wpływ potężnych baronów na dwór królewski, Władysław sam przeprowadził zamach stanu we wrześniu 1286 r., wydalając członków grupy [[Kőszegi]] – [[Borsa]] z organów rządowych. Pomijając rywala [[Kőszegi]]ch, oddział Széplak z klanu Aba reprezentowanego przez [[Aba Amadé]]go i [[Aba Péter]]a, bardzo dalekich krewnych Makjána, [[IV. László|Władysława IV]] mianował na swoich wysokich urzędników własnych lojalnych żołnierzy i niższą szlachtę. Ponadto Władysław uwięził swoją żonę [[Elisabetta di Sicilia|Elżbietę]] i przekazał cały jej dochód swojej kochance Kuman.<ref name="Szűcs2002">Szűcs, Jenő (2002). ''Az utolsó Árpádok'' [''Ostatni Arpadowie'']. Osiris Kiadó. str. 436-437, 439.</ref>
  
−
Wraz z innymi niższymi szlachtami ze Wschodnich Węgier i Transtisii, na przykład [[Balogsemjén Mihály]], [[Hermán Rubinus]] i [[Mizse]], zobowiązali się do wspierania wysiłków króla [[IV. László|Władysława IV] („Kumański”). Centralny rząd Węgier utracił władzę, ponieważ prałaci i baronowie rządzili królestwem niezależnie od monarchy. Aby wyeliminować wpływ potężnych baronów na sobór królewski, Władysław przeprowadził sam zamach stanu we wrześniu 1286 r., Wydalając członków grupy [[Kőszegi]] - [[Borsa]] z organu rządowego. Pomijając rywala [[Kőszegi]]ch, oddział Széplak z klanu Aba reprezentowany przez Amáde i Pétera, bardzo dalekich krewnych Makjána, [[IV. László|Władysława IV]] mianował na swoich wysokich stanowisk własnych lojalnych żołnierzy i mniejszą szlachtę. Ponadto Władysław uwięził swoją żonę Elżbietę i przekazał cały swój dochód swojej kochance Kuman. [3]
+
Podczas swojego autokratycznego zamachu Władysław uczynił Makjána [[palatyn]]em Węgier<ref name="Zsoldos" />. Oprócz tego został on mianowany [[ispán]]em komitatów: [[Sopron]], [[Moson]] i [[Somogy]]. Tytuły te były jednak czysto nominalne, ponieważ zbuntowana i oligarchiczna rodzina [[Kőszegi]] rządziła ''de facto'' niezależnie od monarchy w zachodnich części [[Kraj Zadunajski|Transdanubii]], w tym we wspomnianych wcześniej trzech komitatach<ref name="Zsoldos" />. Makján został wymieniony na tych czterech stanowiskach tylko w jednym dokumencie wydanym w Sárospatak w dniu 13 października 1286 r. W związku z tym Makján zwołał na rozkaz króla zgromadzenie ogólne (''general congregatio'') miejscowej szlachty w komitacie [[Zemplén]], dawnej siedzibie klanu [[Aba]].<ref>Szőcs, Tibor (2014). ''A nádori intézmény korai története, 1000–1342'' [''Wczesna historia instytucji palatyna: 1000–1342'']. Magyar Tudományos Akadémia Támogatott Kutatások Irodája. str. 88, 172, 175–176, 245.</ref> Tam Makján osądził sprawę o zabójstwo dwóch szlachciców.<ref name="Szőcs2012">Szőcs, Tibor (2012). ''Az Árpád-kori nádorok és helyetteseik okleveleinek kritikai jegyzéke'' [''Krytyczny rejestr dokumentów palatynów i ich następców z epoki Arpadów'']. Magyar Országos Levéltár. str. 199–200, 210.</ref> Jest prawdopodobne, że Makján zachował swoją godność do wiosny 1287 r., gdy wojska [[Kőszegi]]ch pokonały armię Władysława nad rzeką Zsitvą (Žitav). Monarcha został później zmuszony do pogodzenia się z baronami; [[Kőszegi Iván|Ivan Kőszegi]] został [[palatyn]]em od czerwca 1287.<ref name="Zsoldos" />
  
−
<small>Alongside other lower nobles from Eastern Hungary and [[Tiszántúl|Transtisia]], for instance [[Balogsemjén Mihály]], [[Hermán Rubinus]] and [[Mizse]], he committed to supporting the efforts of King Ladislaus IV ("the Cuman"). Hungary's central government lost power because the prelates and the barons ruled the kingdom independently of the monarch. In order to eliminate the powerful barons' influence over the royal council, Ladislaus managed a [[self-coup]] in September 1286, expelling members of the [[Kőszegi family|Kőszegi]]–[[Borsa (genus)|Borsa]] baronial group from the government body. Neglecting the Kőszegis' rival, the Széplak branch of the Aba clan, represented by [[Amadeus Aba|Amadeus]] and [[Peter Aba|Peter]], Makján's very distant relatives, Ladislaus IV appointed his own loyal soldiers and lesser nobles to the high positions. In addition, Ladislaus imprisoned his wife [[Elizabeth of Sicily, Queen of Hungary|Elizabeth]] and granted all her revenues to his Cuman mistress.{{sfn|Szűcs|2002|pp=436–437}} </small>
+
Po krótkiej i efemerycznej roli podczas zamachu Makján utracił wszelkie wpływy polityczne i powrócił do statusu niższej szlachty. Jego pan i patron, [[IV. László|Władysław IV]] spędził ostatnie lata swego panowania, wędrując z miejsca na miejsce, pozostając wśród swoich poddanych z plemienia [[Kumani|Kumanów]]. Gdy arcybiskup [[Lodomer]] rozgrzeszył Władysława pod warunkiem, że król będzie żył zgodnie z chrześcijańską moralnością, król obiecał również zwolnić swoich „perfidnych, haniebnych doradców katolickich”, którzy mogli odnieść się do Makjána wraz z innymi arystokratami<ref name="Szűcs2002" />. Makján został po raz ostatni wspomniany przez współczesne akta w sierpniu 1288 r., gdy on i jego brat Filip (Fülöp) byli obecni jako świadkowie w ustalaniu granic trzech ziem<ref name="Szőcs2012" />, Makján nadal używa w dokumencie tytułu honorowego [[palatyn]]a<ref>Markó, László (2006). ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig: Életrajzi Lexikon'' [''Wysocy urzędnicy państwa na Węgrzech od króla Świętego Stefana do naszych dni: Encyklopedia biograficzna'']. Helikon Kiadó. str. 215.</ref>.
  
−
Podczas swojej autokratycznej próby Władysław uczynił Makjána [[palatyn]]em Węgier [4]. Oprócz tego został mianowany [[ispán]]em komitatów [[Sopron]], [[Moson]] i [[Somogy]]. Tytuły te były jednak czysto nominalne, ponieważ zbuntowana i oligarchiczna rodzina Kőszegi rządziła de facto niezależnie od zachodnich części [[Kraj Zadunajski|Transdanubii]], w tym do wspomnianych wcześniej trzech komitatów [5]. Makján został wymieniony na tych czterech stanowiskach tylko w jednym dokumencie wydanym w Sárospatak w dniu 13 października 1286 r. W związku z tym Makján zwołał „zgromadzenie ogólne” (zgromadzenie ogólne) przed miejscową szlachtą w komiacie [[Zemplén]], dawnej siedzibie Aba pokrewny, na rozkaz króla. [6] Tam Makján osądził sprawę o zabójstwo dwóch szlachciców. [7] Jest prawdopodobne, że Makján zachowywał swoją godność do wiosny 1287 r., kiedy to wojska Kőszegi pokonały armię Władysława nad rzeką Zsitvą (Žitav). Monarcha został później zmuszony do pogodzenia się z baronami; [[Kőszegi Ivan|Ivan Kőszegi]] został palatynem '''do czerwca'''. [4]
+
==Źródła==
 +
*Markó, László (2006). ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig: Életrajzi Lexikon'' [''Wysocy urzędnicy państwa na Węgrzech od króla Świętego Stefana do naszych dni: Encyklopedia biograficzna'']. Helikon Kiadó. ISBN 963-208-970-7.
  
−
<small>During his autocratic attempt, Ladislaus made Makján Aba as Palatine of Hungary.{{sfn|Zsoldos|2011|p=22}} Beside that, he was also appointed ''[[ispán]]'' of [[Sopron County|Sopron]], [[Moson County|Moson]] and [[Somogy County (former)|Somogy]] counties. However these titles were purely nominal as the rebellious and oligarchic Kőszegi family ruled ''[[de facto]]'' independently the western parts of [[Transdanubia]], including the aforementioned three counties by then.{{sfn|Zsoldos|2011|pp=171, 195, 200}} Makján was mentioned in these four capacities only in a single document issued in [[Sárospatak]] on 13 October 1286. Accordingly, Makján summoned a "general assembly" (''general congregatio'') prior to that for the local nobles in Zemplén County, the ancient seat of the Aba kindred, at the command of the king.{{sfn|Szőcs|2014|pp=88, 172, 175–176, 245}} There Makján judged over a homicide case between two nobles.{{sfn|Szőcs|2012|pp=199–200}} It is plausible that Makján held his dignity until spring 1287, when the Kőszegi troops defeated Ladislaus' army at the river [[Žitava (river)|Zsitva]] (Žitava). The monarch was forced to reconcile with the barons thereafter; [[Ivan Kőszegi]] was made Palatine by June.{{sfn|Zsoldos|2011|p=22}} </small>
+
*Szőcs, Tibor (2012). ''Az Árpád-kori nádorok és helyetteseik okleveleinek kritikai jegyzéke'' [''Krytyczny rejestr dokumentów palatynów i ich następców z epoki Arpadów'']. Magyar Országos Levéltár. ISBN 978-963-631-219-0.
  
−
Po krótkiej i efemerycznej roli w rządzie narodowym Makján utracił wszelkie wpływy polityczne i powrócił do statusu niższej szlachty. Jego pan i patron, [[László|Władysław IV]] spędził ostatnie lata swego panowania, wędrując z miejsca na miejsce, pozostając wśród swoich poddanych z plemienia Kumanów. Kiedy arcybiskup Lodomer zwolnił Władysława pod warunkiem, że król będzie żył zgodnie z chrześcijańską moralnością, król obiecał również zwolnić swoich „perfidnych, haniebnych doradców katolickich”, którzy mogli odnieść się do Makjána wraz z innymi arystokratami [8]. Makján został po raz ostatni wspomniany przez współczesne akta w sierpniu 1288 r., Kiedy on i jego brat Fülöp byli obecni jako świadkowie w ustalaniu granic trzech ziem [9]. Makján nadal używa w dokumencie tytułu honorowego [[palatyn]]a [10].
+
*Szőcs, Tibor (2014). ''A nádori intézmény korai története, 1000–1342'' [''Wczesna historia instytucji palatyna: 1000–1342'']. Magyar Tudományos Akadémia Támogatott Kutatások Irodája. ISBN 978-963-508-697-9.
  
−
<small>After his brief and ephemeral role in the national government, Makján lost all political influence and relapsed into the status of lower nobility. His lord and patron, Ladislaus IV spent the last years of his reign wandering from place to place, staying among his [[Cumans|Cuman]] subjects. When Archbishop [[Lodomer]] absolved Ladislaus on condition that the king would live in accordance with Christian morals, the king also promised to dismiss his "perfidious, disgraceful Catholic advisors", which perhaps referred to Makján, along with other nobles.{{sfn|Szűcs|2002|p=439}} Makján was last mentioned by contemporary records in August 1288, when he and his brother Philip were present as witnesses during a determination of borders of three lands.{{sfn|Szőcs|2012|p=210}} Makján still used the honorary title of palatine in the document.{{sfn|Markó|2006|p=215}} </small>
+
*Szűcs, Jenő (2002). ''Az utolsó Árpádok'' [''Ostatni Arpadowie'']. Osiris Kiadó. ISBN 963-389-271-6.
  
−
==Źródła==
+
*Zsoldos, Attila (2011). ''Magyarország világi archontológiája, 1000–1301'' [''Świecka archontologia Węgier, 1000–1301'']. História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 978-963-9627-38-3.
−
*Markó, László (2006). ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig: Életrajzi Lexikon'' [Great Officers of State in Hungary from King Saint Stephen to Our Days: A Biographical Encyclopedia] (po węgiersku). Helikon Kiadó. ISBN [[963-208-970-7]].
 
−
*Szőcs, Tibor (2012). ''Az Árpád-kori nádorok és helyetteseik okleveleinek kritikai jegyzéke'' [A Critical Register of Charters from Palatines and their Deputies of the Árpádian Era] (po węgiersu). Magyar Országos Levéltár. ISBN [[978-963-631-219-0]].
 
−
*Szőcs, Tibor (2014). ''A nádori intézmény korai története, 1000–1342'' [An Early History of the Palatinal Institution: 1000–1342] (po węgiersu). Magyar Tudományos Akadémia Támogatott Kutatások Irodája. ISBN [[978-963-508-697-9]].
 
−
*Szűcs, Jenő (2002). ''Az utolsó Árpádok'' [The Last Árpáds] (po węgiersu). Osiris Kiadó. ISBN [[963-389-271-6]].
 
−
*Zsoldos, Attila (2011). ''Magyarország világi archontológiája, 1000–1301'' [Secular Archontology of Hungary, 1000–1301] (po węgiersu). História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN [[978-963-9627-38-3]].
 
  
 
==Przypisy==
 
==Przypisy==

Aktualna wersja na dzień 08:43, 17 sie 2020

Strona Autorzy Nota
[1] [2] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.
Poprzednik: Palatyn Królestwa Węgier
(1286-1287) 		Następca:
Kőszegi I. Miklós Kőszegi Iván

Aba Makján lub Mokyanus (* nieznana, † po 1288), węgierski szlachcic, palatyn od 1286 do 1287 r. Zagorzały stronnik króla Węgier Władysława IV.

Pochodzenie

Makján urodził się w mniej znaczącej gałęzi Debrő potężnego i rozległego klanu Aba.[1] Jego ojcem był I. Bökény, właściciel Tállyi i zamku w komitacie Zemplén[2] Dawniej historyk Pál Engel błędnie zidentyfikował go jako syna Becsego II, brata Bökény. W rzeczywistości jego kuzynem był Makján III, przodek rodziny Debrő i budowniczy zamku Makján (dziś ruiny w pobliżu Egerszalók w komitatci Heves). Makyan miał dwóch braci, Filipa i Mikołaja.[1]

Kariera

Wraz z innymi niższymi szlachcicami ze Wschodnich Węgier i Krasju Zacisańskiego, na przykład Balogsemjén Mihály, Hermán Rubinus i Mizse, zobowiązali się do wspierania wysiłków króla Władysława IV („Kumańskiego”) w sytuacji gdy król Węgier utracił władzę, gdyż prałaci i baronowie rządzili królestwem niezależnie od monarchy. Aby wyeliminować wpływ potężnych baronów na dwór królewski, Władysław sam przeprowadził zamach stanu we wrześniu 1286 r., wydalając członków grupy Kőszegi – Borsa z organów rządowych. Pomijając rywala Kőszegich, oddział Széplak z klanu Aba reprezentowanego przez Aba Amadégo i Aba Pétera, bardzo dalekich krewnych Makjána, Władysława IV mianował na swoich wysokich urzędników własnych lojalnych żołnierzy i niższą szlachtę. Ponadto Władysław uwięził swoją żonę Elżbietę i przekazał cały jej dochód swojej kochance Kuman.[3]

Podczas swojego autokratycznego zamachu Władysław uczynił Makjána palatynem Węgier[2]. Oprócz tego został on mianowany ispánem komitatów: Sopron, Moson i Somogy. Tytuły te były jednak czysto nominalne, ponieważ zbuntowana i oligarchiczna rodzina Kőszegi rządziła de facto niezależnie od monarchy w zachodnich części Transdanubii, w tym we wspomnianych wcześniej trzech komitatach[2]. Makján został wymieniony na tych czterech stanowiskach tylko w jednym dokumencie wydanym w Sárospatak w dniu 13 października 1286 r. W związku z tym Makján zwołał na rozkaz króla zgromadzenie ogólne (general congregatio) miejscowej szlachty w komitacie Zemplén, dawnej siedzibie klanu Aba.[4] Tam Makján osądził sprawę o zabójstwo dwóch szlachciców.[5] Jest prawdopodobne, że Makján zachował swoją godność do wiosny 1287 r., gdy wojska Kőszegich pokonały armię Władysława nad rzeką Zsitvą (Žitav). Monarcha został później zmuszony do pogodzenia się z baronami; Ivan Kőszegi został palatynem od czerwca 1287.[2]

Po krótkiej i efemerycznej roli podczas zamachu Makján utracił wszelkie wpływy polityczne i powrócił do statusu niższej szlachty. Jego pan i patron, Władysław IV spędził ostatnie lata swego panowania, wędrując z miejsca na miejsce, pozostając wśród swoich poddanych z plemienia Kumanów. Gdy arcybiskup Lodomer rozgrzeszył Władysława pod warunkiem, że król będzie żył zgodnie z chrześcijańską moralnością, król obiecał również zwolnić swoich „perfidnych, haniebnych doradców katolickich”, którzy mogli odnieść się do Makjána wraz z innymi arystokratami[3]. Makján został po raz ostatni wspomniany przez współczesne akta w sierpniu 1288 r., gdy on i jego brat Filip (Fülöp) byli obecni jako świadkowie w ustalaniu granic trzech ziem[5], Makján nadal używa w dokumencie tytułu honorowego palatyna[6].

Źródła

  • Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig: Életrajzi Lexikon [Wysocy urzędnicy państwa na Węgrzech od króla Świętego Stefana do naszych dni: Encyklopedia biograficzna]. Helikon Kiadó. ISBN 963-208-970-7.
  • Szőcs, Tibor (2012). Az Árpád-kori nádorok és helyetteseik okleveleinek kritikai jegyzéke [Krytyczny rejestr dokumentów palatynów i ich następców z epoki Arpadów]. Magyar Országos Levéltár. ISBN 978-963-631-219-0.
  • Szőcs, Tibor (2014). A nádori intézmény korai története, 1000–1342 [Wczesna historia instytucji palatyna: 1000–1342]. Magyar Tudományos Akadémia Támogatott Kutatások Irodája. ISBN 978-963-508-697-9.
  • Szűcs, Jenő (2002). Az utolsó Árpádok [Ostatni Arpadowie]. Osiris Kiadó. ISBN 963-389-271-6.
  • Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 978-963-9627-38-3.

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 Engel: Genealógia (Genus Aba 5. Debrő-Tarján branch 1. Debrői)
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. str. 22, 171, 195, 200, 326.
  3. ↑ 3,0 3,1 Szűcs, Jenő (2002). Az utolsó Árpádok [Ostatni Arpadowie]. Osiris Kiadó. str. 436-437, 439.
  4. ↑ Szőcs, Tibor (2014). A nádori intézmény korai története, 1000–1342 [Wczesna historia instytucji palatyna: 1000–1342]. Magyar Tudományos Akadémia Támogatott Kutatások Irodája. str. 88, 172, 175–176, 245.
  5. ↑ 5,0 5,1 Szőcs, Tibor (2012). Az Árpád-kori nádorok és helyetteseik okleveleinek kritikai jegyzéke [Krytyczny rejestr dokumentów palatynów i ich następców z epoki Arpadów]. Magyar Országos Levéltár. str. 199–200, 210.
  6. ↑ Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig: Életrajzi Lexikon [Wysocy urzędnicy państwa na Węgrzech od króla Świętego Stefana do naszych dni: Encyklopedia biograficzna]. Helikon Kiadó. str. 215.

Aba Makján

— Palatyn Królestwa Węgier —
Pieczęć Aba Makjána (1286)
Pieczęć Aba Makjána (1286)
Palatyn Królestwa Węgier
Okres od 1286
do 1287
Poprzednik Kőszegi I. Miklós
Następca Kőszegi Iván
Dane biograficzne
Klan Aba
Pochodzenie węgierskie
Państwo Królestwo Węgier
w unii personalnej
z Królestwem Chorwacji
Urodziny data nieznana
Śmierć po 1288
Ojciec I. Bökény
Matka nieznana
Źródło: „http://natusiewicz.pl/felczak/index.php?title=Aba_Makján&oldid=41488”