Frieden von Ofen: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 5 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
[[Kategoria:1hi]]
+
[[Kategoria:0]]
 
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z niemieckiej Wikipedii]]
 
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z niemieckiej Wikipedii]]
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
Linia 29: Linia 29:
 
== Porozumienia pokojowe ==
 
== Porozumienia pokojowe ==
  
W pokoju zawartym 3 kwietnia 1254 r. w Ofen między czeskim królem Ottokarem II, a królem Węgier Belą IV – za interwencją papieża [[Innocenty IV|Innocentego IV]] i biskupa [https://pl.wikipedia.org/wiki/Bruno_ze_Schauenburga Brunona z Ołomuńca], [[Styria]] została przyznana królowi węgierskiemu, ale do tego czasu obszar Styrii Pittner na północny wschód od Semmering i Wechsels (od Wechsel granica biegła wzdłuż zlewni Dunaj-Raab do Hartlspitz w górach Rosalien, która znajdowała się na granicy z Węgrami) i Traungau, które było również pierwotnym terytorium Styrii Otakare Styria słyszała, a Ziemia Ischlera spadła na Ottokar. Zamek Schwarzenbach w Dolnej Austrii jest również wspomniany w tej legendzie po raz pierwszy w części przyznanej Węgrom.
+
W pokoju zawartym 3 kwietnia 1254 r. w Ofen między czeskim królem Ottokarem II, a królem Węgier Belą IV – za interwencją papieża [[Innocenty IV|Innocentego IV]] i biskupa [https://pl.wikipedia.org/wiki/Bruno_ze_Schauenburga Brunona z Ołomuńca], [[Styria]] została przyznana królowi węgierskiemu, ale to było do tej pory styryjski obszar Pittner na północny wschód od Semmering i Wechsels (od Wechsel granica biegła wzdłuż zlewni Dunaj-Raab do Hartlspitz w górach Rosalien, która znajdowała się na granicy z Węgrami) i Traungau, które tak jal ziemia Ischler również należało do Ottokara. W tej legendzie po raz pierwszy wspomniany jest również zamek Schwarzenbach w Dolnej Austrii w części przyznanej Węgrom.
  
<small><small><small><small>In dem am 3. April 1254 in [[Buda|Ofen]] zwischen König [[Ottokar II. (Böhmen)|Ottokar II.]] von Böhmen und König [[Béla IV. (Ungarn)|Bela IV.]] von Ungarn durch Intervention von Papst [[Innozenz IV.]] und Bischof [[Bruno von Schauenburg|Bruno von Olmütz]] geschlossenen Frieden wurde nun die Steiermark dem ungarischen König zugesprochen, doch das bis dahin steirische [[Grafschaft Pitten|Pittner Gebiet]] nordöstlich des [[Semmering-Pass|Semmering]]s und des [[Wechsel (Berg)|Wechsel]]s (vom Wechsel weg verlief die Grenze entlang der [[Donau]]-[[Raab (Fluss)|Raab]]-Wasserscheide bis zum [[Hartlspitz]] im [[Rosaliengebirge]], der an der Grenze zu Ungarn lag) sowie der [[Traungau]], der als ursprüngliches Herrschaftsgebiet der [[Traungauer|steirischen Otakare]] ebenfalls zur Steiermark gehört hatte, und das [[Salzkammergut|Ischler Land]] fielen an Ottokar. Auch die [[Burg Schwarzenbach (Niederösterreich)|Burg Schwarzenbach]] in [[Niederösterreich]] wird in dieser Sage das erste Mal im Ungarn zugesprochenen Teil genannt. </small></small></small></small>
+
Gertruda, opuszczona już przez Romana w 1253 r., została odprawiona ziemiami i miastami w Styrii, w tym z Voitsbergiem i Judenburgiem, którym później przyznała szereg swobód i darów.
 
 
Gertruda, opuszczona już przez Romana w 1253 r., została uzgodniona z wieloma władcami i miastami w Styrii, w tym z Voitsbergiem i Judenburgiem, którym później przyznała szereg swobód i darów.
 
 
 
<small><small><small><small>Gertrud, die von Roman schon 1253 verlassen worden war, wurde mit einigen Herrschaften und Städten in der Steiermark abgefertigt, darunter [[Voitsberg]] und [[Judenburg]], denen sie später mehrere Freiheiten und Schenkungen verlieh. </small></small></small></small>
 
  
 
== Dalszy rozwój ==
 
== Dalszy rozwój ==
Linia 43: Linia 39:
 
Po [[Kressenbrunn|bitwie pod Kressenbrunn]] w tym samym roku Bela musiał oddać Styrię Ottokarowi w [[Pokój w Wiedniu|pokoju wiedeńskim]] w 1261 roku.
 
Po [[Kressenbrunn|bitwie pod Kressenbrunn]] w tym samym roku Bela musiał oddać Styrię Ottokarowi w [[Pokój w Wiedniu|pokoju wiedeńskim]] w 1261 roku.
  
Dzięki zjednoczeniu Traungau z innymi obszarami Obder Rennesischen, Górna Austria mogła rozpocząć się od centrum Linzu.
+
Połączenie Traungau z innymi obszarami Obderennsischen umożliwiło powstanie Górnej Austrii z centrum Linz.
 
 
<small><small><small><small>Durch die Vereinigung des Traungaus mit den übrigen obderennsischen Gebieten konnte die Landwerdung [[Oberösterreich]]s mit Zentrum [[Linz]] einsetzen. </small></small></small></small>
 
  
 
== Literatura ==
 
== Literatura ==
 
* Walter Kleindel: ''Die Chronik Österreichs.'' Chronik-Verlag, Dortmund 1984, ISBN 3-88379-027-3.
 
* Walter Kleindel: ''Die Chronik Österreichs.'' Chronik-Verlag, Dortmund 1984, ISBN 3-88379-027-3.
* {{Literatur |Autor=Anton Mell |Titel=Grundriß der Verfassungs- und Verwaltungsgeschichte des Landes Steiermark |Hrsg=Historische Landeskommission für Steiermark |Verlag=Verlag der Universitäts-Buchhandlung Leuschner & Lubensky |Ort=Graz – Wien – Leipzig |Datum=1929 |Online=http://www.literature.at/viewer.alo?objid=19290&page=1&viewmode=fullscreen}}
+
* Anton Mell: ''Grundriß der Verfassungs- und Verwaltungsgeschichte des Landes Steiermark''. Hrsg.: Historische Landeskommission für Steiermark. Verlag der Universitäts-Buchhandlung Leuschner & Lubensky, Graz – Wien – Leipzig 1929 (literature.at).
 +
 
 +
|
 +
{{Traktaty Arpadów}}
 +
|}
  
[[Kategoria:Geschichte (Budapest)]]
+
[[Kategoria:Traktaty pokojowe Węgier]]
[[Kategoria:Politikgeschichte (Steiermark)]]
+
[[Kategoria:Traktaty pokojowe Królestwa Węgier]]
[[Kategoria:Geschichte Niederösterreichs]]
+
[[Kategoria:Traktaty pokojowe Królestwa Czech]]
[[Kategoria:Geschichte Oberösterreichs]]
 
[[Kategoria:Österreichisches Interregnum]]
 

Aktualna wersja na dzień 11:07, 18 sie 2020

Frieden von Ofen (pol. pokój w Ofen (dawna nazwy Budy, dziś część miasta Budapeszt) – 3 kwietnia 1254 roku Księstwo Austrii i Styrii zostały podzielone między królów: czeskiego Ottokara II i Belę IV.

Tło

Po śmierci Babenbergów jako władców Austrii i Styrii w wyniku śmierci księcia Fryderyka II Bitnego w 1246 roku oba księstwa zostały osierocone i wzbudziły pożądanie władców sąsiednich krajów.

Ottokar, 22-letni książę czeski, wiosną 1252 roku przejął księstwo austriackie poprzez ślub z 47-letnią Małgorzatą von Babenberg, siostrą Fryderyka II, a także zażądał Styrii. Nieco później Gertruda von Babenberg, bratanica Fryderyka, poślubiła Romana Halickiego, krewnego króla Beli, który z kolei zażądał również dawnych terenów Babenbergów.

W dobrach styryjskich jednogłośnie wybrano Stefana, syna króla Beli. Bela, sprzymierzony z księciem Ottonem II Bawarskim i księciem krakowskim Bolesławem V Wstydliwym oraz Romanem, podjął nieudany atak na Morawy i Austrię w 1253 roku.

Papież interweniował w tych sporach.

Porozumienia pokojowe

W pokoju zawartym 3 kwietnia 1254 r. w Ofen między czeskim królem Ottokarem II, a królem Węgier Belą IV – za interwencją papieża Innocentego IV i biskupa Brunona z Ołomuńca, Styria została przyznana królowi węgierskiemu, ale to było do tej pory styryjski obszar Pittner na północny wschód od Semmering i Wechsels (od Wechsel granica biegła wzdłuż zlewni Dunaj-Raab do Hartlspitz w górach Rosalien, która znajdowała się na granicy z Węgrami) i Traungau, które tak jal ziemia Ischler również należało do Ottokara. W tej legendzie po raz pierwszy wspomniany jest również zamek Schwarzenbach w Dolnej Austrii w części przyznanej Węgrom.

Gertruda, opuszczona już przez Romana w 1253 r., została odprawiona ziemiami i miastami w Styrii, w tym z Voitsbergiem i Judenburgiem, którym później przyznała szereg swobód i darów.

Dalszy rozwój

Król Ottokar nie mógł pogodzić się z uzgodnioną utratą terytorium na rzecz Beli i po pewnym czasie wznowił walkę. Na jego korzyść doszło powstanie szlachty styryjskiej przeciwko władzy węgierskiej, które wybuchło w 1260 roku.

Po bitwie pod Kressenbrunn w tym samym roku Bela musiał oddać Styrię Ottokarowi w pokoju wiedeńskim w 1261 roku.

Połączenie Traungau z innymi obszarami Obderennsischen umożliwiło powstanie Górnej Austrii z centrum Linz.

Literatura

  • Walter Kleindel: Die Chronik Österreichs. Chronik-Verlag, Dortmund 1984, ISBN 3-88379-027-3.
  • Anton Mell: Grundriß der Verfassungs- und Verwaltungsgeschichte des Landes Steiermark. Hrsg.: Historische Landeskommission für Steiermark. Verlag der Universitäts-Buchhandlung Leuschner & Lubensky, Graz – Wien – Leipzig 1929 (literature.at).
18px Dynastia Arpadów

Magyar–East Frankish Treaty (899)  ♦  First Magyar–Italian Treaty (900)  ♦  Treaty of Bergamo (904)  ♦  Third Magyar–Italian Treaty (924)  ♦  Magyar–Holy Roman Treaty (927)  ♦  First Magyar–Byzantine Treaty (934)  ♦  Second Magyar–Byzantine Treaty (943)  ♦  Third Magyar–Byzantine Treaty (948)  ♦  Treaty of Strigonium (1031)  ♦  First Hungarian–Holy Roman Treaty (1043)  ♦  Second Hungarian–Holy Roman Treaty (1058)  ♦  Second Hungarian–Holy Roman Treaty (1058)  ♦  Treaty of Serdica (1058)  ♦  Hungarian–Byzantine Treaty (1071)  ♦  Hungarian–Byzantine Treaty (1071)  ♦  Hungarian–Kievan Rus' Treaty (1092)  ♦  Hungarian–Venetian Treaty (1097)  ♦  Unia personalna Węgier i Chorwacji (1102)  ♦  Third Hungarian–Holy Roman Treaty (1108)  ♦  Hungarian–Czech Treaty (1126)  ♦  Hungarian–Bavarian Treaty (1127)  ♦  Treaty of Branitshevo (1129)  ♦  Hungarian–Byzantine Treaties (1153–1167)  ♦  First Hungarian–Venetian Truce (1187)  ♦  Second Hungarian–Venetian Truce (1190)  ♦  Hungarian–Polish Treaty (1193)  ♦  Hungarian–Novgorodian Treaty (1219–1221)  ♦  Treaty of Graz (1225)  ♦  Hungarian–Austrian Treaty (1235)  ♦  Treaty of Galas (1244)  ♦  Traktat z Budy (1254)  ♦  Traktat z Wiednia (1261)  ♦  Pokój z Pozsony (1271)  ♦  Treaty of Hainburg (1291)