Frieden von Ofen
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku niemieckim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku niemieckim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Frieden von Ofen (pol. pokój w Ofen (dawna nazwy Budy, dziś część miasta Budapeszt) – 3 kwietnia 1254 roku Księstwo Austrii i Styrii zostały podzielone między królów: czeskiego Ottokara II i Belę IV. Spis treściTłoPo śmierci Babenbergów jako władców Austrii i Styrii w wyniku śmierci księcia Fryderyka II Bitnego w 1246 roku oba księstwa zostały osierocone i wzbudziły pożądanie władców sąsiednich krajów. Ottokar, 22-letni książę czeski, wiosną 1252 roku przejął księstwo austriackie poprzez ślub z 47-letnią Małgorzatą von Babenberg, siostrą Fryderyka II, a także zażądał Styrii. Nieco później Gertruda von Babenberg, bratanica Fryderyka, poślubiła Romana Halickiego, krewnego króla Beli, który z kolei zażądał również dawnych terenów Babenbergów. W dobrach styryjskich jednogłośnie wybrano Stefana, syna króla Beli. Bela, sprzymierzony z księciem Ottonem II Bawarskim i księciem krakowskim Bolesławem V Wstydliwym oraz Romanem, podjął nieudany atak na Morawy i Austrię w 1253 roku. Papież interweniował w tych sporach. Porozumienia pokojoweW pokoju zawartym 3 kwietnia 1254 r. w Ofen między czeskim królem Ottokarem II, a królem Węgier Belą IV – za interwencją papieża Innocentego IV i biskupa Brunona z Ołomuńca, Styria została przyznana królowi węgierskiemu, ale to było do tej pory styryjski obszar Pittner na północny wschód od Semmering i Wechsels (od Wechsel granica biegła wzdłuż zlewni Dunaj-Raab do Hartlspitz w górach Rosalien, która znajdowała się na granicy z Węgrami) i Traungau, które tak jal ziemia Ischler również należało do Ottokara. W tej legendzie po raz pierwszy wspomniany jest również zamek Schwarzenbach w Dolnej Austrii w części przyznanej Węgrom. Gertruda, opuszczona już przez Romana w 1253 r., została odprawiona ziemiami i miastami w Styrii, w tym z Voitsbergiem i Judenburgiem, którym później przyznała szereg swobód i darów. Dalszy rozwójKról Ottokar nie mógł pogodzić się z uzgodnioną utratą terytorium na rzecz Beli i po pewnym czasie wznowił walkę. Na jego korzyść doszło powstanie szlachty styryjskiej przeciwko władzy węgierskiej, które wybuchło w 1260 roku. Po bitwie pod Kressenbrunn w tym samym roku Bela musiał oddać Styrię Ottokarowi w pokoju wiedeńskim w 1261 roku. Połączenie Traungau z innymi obszarami Obderennsischen umożliwiło powstanie Górnej Austrii z centrum Linz. Literatura
|