Kosača (ród): Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 97 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
−
[[Kategoria:1ra]]
+
[[Kategoria:0r]]
 
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]]
 
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]]
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
Linia 15: Linia 15:
 
  |
 
  |
  
−
{{Redirect|Kosače|a village|Kosače (Goražde)}}
+
'''Kosača''', także '''''Косача''''', lm. '''Kosače'''/'''''Косаче'''''), czasami '''''Kosačić''''' ('''''Косачић''''', lm. '''Kosačići'''/'''''Косачићи'''''), gałąź rodziny [[Herceg]] rodu [[Kőszegi]], to bośniacka<ref>''State Archives of Dubrovnik, 12.04.1437. Diversa Notariae'', XXI, 132 (po łacinie), Dubrovnik, 1437, "... Nobiles et egregii viri ser Ivan Vochovich et ser Giurag Radivoy Stipchovich ambo Bosinenses et attinentes condam voivode Sandagl ex quatuor domibus attinentium eiusdem voivode..."</ref><ref>''State Archives of Dubrovnik, 20.04.1437''. Diversa Notariae, XXI, 132 (po łacinie), Dubrovnik, 1437, "... Nobiles viri Vlatchus Obradovich, Radossauus Stiepchovch, Radiç Stiepchovich, Sladoe Vochovich et Stipan Dragisich omnes Bosinenses attinentes condam voiuode Sandagl ex quatuor domibus attinentum eisdem voivode..."</ref> średniowieczna rodzina żyjąca we współczesnej części Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Czarnogóry oraz Serbii między XIV a XV wiekiem. Ziemia, którą kontrolowali, była znana jako [[Zahumle]], mniej więcej odpowiadająca współczesnemu regionowi Hercegowiny, który sam pochodzi od tytułu „Herceg”, który Stjepan Vukčić Kosača adoptował w 1448 roku. Oprócz Zachlumia rządzili częściami Dalmacji i [[Raszka|Raszki]]. Byli wasalami kilku państw, w tym [[Królestwo Bośni|Królestwa Bośni]] i [[Imperium Osmańskie]]go.
−
{{Infobox noble house
+
 
−
| surname = Kosača
+
Nie ma dokumentu ani dowodów na to, że rodzina „Kosače” należała do jakiegokolwiek wyznania. Byli w kontakcie z Kościołem Bośni, Kościołem Rzymskokatolickim, Kościołem Prawosławnym i Islamem, ale nie odnotowano, że ktoś do nich do któregokolwiek należał. Poślubiali kobiety tych wyznań, szanowali ich wiarę i wspierali je, nawet budowali budynki religijne, ale nie byli osobiście wierzącymi ani nie wyznawali żadnej religii. Podczas upadku Królestwa Bośniackiego ród podzielił się na trzy odnogi: wenecką, dalmatyńską i osmańską. W tej chwili gałęzie te akceptują wyznania Kościoła rzymskokatolickiego i islamu.
−
| type            = <!-- Royal house, noble house, etc. -->
+
 
−
| native_name      = Косача
+
== Historia ==
−
| native_name_lang = bośniacki
+
 
−
| other_name      = Kosačić<br>Косачић
+
[[File:Flag of Kosača.svg|left|150px|thumb|Flaga rodu Kosača]]
−
| coat of arms = Kosačegrb.png
 
−
| caption = herb dynastii
 
−
| parent house =
 
−
| country =
 
−
*Wasal [[Plik:Flag_of_the_Serbian_Empire,_reconstruction.svg|22px]] [[Królestwo Serbii|Królestwa Serbii]]/[[Serbian Empire|Empire]] (ok.1331–1359)
 
−
*Wasal [[Królestwo Bośni|Królestwa Bośni]]<br/>(1388–1415)
 
−
*Wasal [[Plik:Flag_of_the_Ottoman_Empire.svg|22px]] [[Imperium Osmańskie|Imperium Osmańskiego]]<br/>(1415–1444, 1469–1480)
 
−
*Wasal to [[Plik:Siñal_d'Aragón.svg|22px]] [[Królestwo Aragonii|Królestwa Aragonii]]<br/>(1444–1466)
 
−
| estates =
 
−
*Gornje [[Podrinje]] lub Gornja Drina (obszar wokół górnego biegu rzeki Driny)
 
−
*[[Zahumlje|Hum]] (1388–1480)<br/>(z grubsza nowoczesna [[Hercegowina]])
 
−
*Księstwo [[Saint Sava]] (1435–1480)
 
−
| titles =
 
−
*vojvoda
 
−
*herceg
 
−
*bey<br>
 
−
special titles
 
−
*[[Grand Duke of Bosnia]] (Veliki Vojvoda Bosanski)<ref name="John Van Antwerp Fine578">{{harvnb|Fine|1994|p=578}}</ref>
 
−
*Herzog (''Książę'') Hum i Wybżeża<ref name="John Van Antwerp Fine578"/>
 
−
*Herzog of Saint Sava
 
−
*[https://pl.wikipedia.org/wiki/Wielki_wezyr Wielki wezyr]]
 
−
*[https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Kapudan_Pashas Wielki pasza]]
 
−
| styles =
 
−
| founded =
 
−
| founder = [[Vuk Kosača]]
 
−
| final ruler = [[Vlatko Hercegović]]
 
−
| current head =
 
−
| founding year = pierwsza połowa XIV wieku
 
−
| dissolution = 1483
 
−
| deposition =
 
−
| ethnicity = [[bośniackie]]
 
−
| cadet branches =
 
−
*Hercegović
 
−
*Hersekzade
 
−
*Isabegović<ref>{{Citation |last= Emecen |first= Ferıdun ||title= Ishak bey - Osmanlı uç beyi |year=2000 |publisher= TDV İslâm Ansiklopedisi|page= 524| |location= Istanbul|language= Turkish | |quote= Hıristiyan bir aileye mensup olup Bosnalı aristokrat ailelerden Kosac ve Pavlovicler’le akrabalığından söz edilir }}</ref><ref>{{Citation |last= Gökbilgin |first= Tayyib ||title= Edirne Ve Pasha Livasi |year=1952 |publisher= İstanbul Üniversitesı Edebiyat Fakültesi Yayinlarindan No.508 |page= 333| |location= Edirne|language= Turkish | |quote= Ishak beyın, Isa bezden başka, Mehmed Bey ve Hüsvın Bey adında ıkı oğlu daha olduğu ve babasının da Koç Bey ısmınde bırı bulunduğu, Fatıh devrıne aıt ıkı vesıkadan anlaşılmaktadır (krş. Alı  Emırı tasnıfıö Fatıh, n. 23,26). Başlıkları şöyledır}}</ref><ref>{{Citation |last= Emecen |first= Ferıdun ||title= Ishak bey - Osmanlı uç beyi |year=2000 |publisher= TDV İslâm Ansiklopedisi|page= 524,525| |location= Istanbul|language= Turkish | |quote= "Kosac" ile "Koç" lakabının benzerliği böyle bir irtıbatın bulunabileceği ihtımalini ortaya koyarsa da burada adı geçen şahsın uç beyi İshak’la ilgisi şüphelidir }}</ref><ref>{{Citation |last= Truhelka |first= Dr. Ćiro ||title= Tursko-slovjenski spomenici dubrovačke arhive |year=1911 |publisher= Glasnik Zemaljskog muzeja BiH XXIII.|page= 446| |location= Sarajevo|language= Bosnian | |quote= Mehmedbega Isabegovića, novog sandžaka krajišnika, karakteriše dragoman Skenderbeg u spomenutom pismu ovako: „a tai sadašni sandžak Esebegovik krotak je človek, kako no za Sinanbega. Na nega da se nešto vele ne tratíte i ne spenžate, nego što mu je zákon od pregašneh vrjemeni. S nim je lasno. Takoj da znáte.“ I to malo riječi je u doba, kada bakšiš u turskoj carevini postaje glavnim državničkim načelom, najbolja pohvala državniku. Ovaj sandžak bio je sin glasovitog Isabega Isabegovića, kóji je pod imenom Mehmed-Čelebije bio gospodar Pavloviča zemlje (1466.—1468.)}}</ref>
 
−
*Isabegzade
 
−
| notes =
 
−
}}
 
  
−
The '''Kosača''' (Cyrillic: Косача, {{small|[[plural|pl.]]}} Kosače / Косаче), somewhere '''Kosačić''' (Косачић, {{small|[[plural|pl.]]}} Kosačići / Косачићи), cadet branch house of [[Kőszegi family]] named Herceg, was a Bosnian<ref>{{Citation | title= State Archives of Dubrovnik, 12.04.1437. Diversa Notariae, XXI, 132|year=1437 | |location= Dubrovnik|language= Latin | |quote= ... Nobiles et egregii viri ser Ivan Vochovich et ser Giurag Radivoy Stipchovich ambo Bosinenses et attinentes condam voivode Sandagl ex quatuor domibus attinentium eiusdem voivode...}}</ref><ref>{{Citation | title= State Archives of Dubrovnik, 20.04.1437. Diversa Notariae, XXI, 132|year=1437 | |location= Dubrovnik|language= Latin | |quote= ... Nobiles viri Vlatchus Obradovich, Radossauus Stiepchovch, Radiç Stiepchovich, Sladoe Vochovich et Stipan Dragisich omnes Bosinenses attinentes condam voiuode Sandagl ex quatuor domibus attinentum eisdem voivode...}}</ref> [[medieval]] [[noble family]] which ruled over parts of modern-day [[Bosnia and Herzegovina]], [[Croatia]], [[Montenegro]], and [[Serbia]] between the 14th century and the 15th century. The land they controlled was known as [[Zachlumia]], roughly corresponding to modern region of [[Herzegovina]], which itself was derived from the title "Herzog", which [[Stjepan Vukčić Kosača]] adopted in 1448. Besides Zachlumia, they ruled parts of [[Dalmatia]] and [[Rascia (region)|Rascia]]. They were vassals to several states, including the [[Kingdom of Bosnia]] and [[Ottoman Empire]].
 
−
<br>
 
−
There is no document or evidence that the family "Kosače" belonged to any confession. They were in contact with the [[Church of Bosnia]], the [[Roman Catholic Church]], the [[Orthodox Church]] and [[Islam]], but it was not recorded that anyone belonged to them. They married women of these confessions, respected their faith and supported them, they even built religious buildings but were not personally believers or practiced any religion. During the fall of the Bosnian Kingdom, the "Kosače" split into three branches: Venetian, Dalmatian and Ottoman. At that moment, these branches are accepting the confessions of the Roman Catholic Church and Islam.
 
  
−
==History==
+
Nazwa rodzinna Kosača prawdopodobnie pochodzi od miejscowości Kosače koło Goražde, w regionie Górnej Driny we wschodniej Bośni, gdzie rodzina Kosača była pierwotnie właścicielami majątku.<ref>Šanjek, Franjo (2005). ''[https://books.google.com/books?id=1OTYAAAAMAAJ&q=bosnian+kosaca+family+podrinje&dq=bosnian+kosaca+family+podrinje&hl=sv&sa=X&ei=IzD5T5ruL8qQ4gSk37DhBg&redir_esc=y Fenomen "krstjani" u srednjovjekovnoj Bosni i Humu: sbornik radova]''. str. 266. ISBN 978-9958-9642-5-1.</ref><ref name=RAST1>
−
[[File:Flag of Kosača.svg|left|150px|thumb|Flag of Kosača family]]
 
−
The family name ''Kosača'' was probably taken after the village of [[Kosače (Goražde)|Kosače]] near [[Goražde]], in the [[Upper Drina]] region of eastern Bosnia, where the Kosača family were originally estate owners.<ref>{{cite book|url=https://books.google.com/books?id=1OTYAAAAMAAJ&q=bosnian+kosaca+family+podrinje&dq=bosnian+kosaca+family+podrinje&hl=sv&sa=X&ei=IzD5T5ruL8qQ4gSk37DhBg&redir_esc=y|title=Fenomen "krstjani" u srednjovjekovnoj Bosni i Humu: sbornik radova |first=Franjo |last=Šanjek |date=2005 |isbn=978-9958-9642-5-1 |page=266}}</ref><ref name=RAST1>
 
 
Др. Жељко Фајфрић, Београд, 7. децембар 2000, [http://www.rastko.rs/istorija/zfajfric-kotromanici_c.html ''Котроманићи'']: "Како су Санковићи сишли са политичке сцене тако се почела издизати породица Косача. Њихово исходиште јесте негде око Фоче где се налазило село Косач, по коме су, могуће је, добили име. Родоначелник ове породице јесте Вук Косача, али породица захваљује свој успон његовом сину Влатку Вуковићу. Он је био од самог почетка један од најповерљивијих људи краља Твртка I. Ишао је у многе преговоре као његов представник, победио Турке код Билеће 1388. године, водио босанску војску на Косову 1389. године, и још доста тога што га је уздигло у односу на остале. Напад на Санковиће била му је и последња акција будући да је већ следеће године (1392.) умро. Наследио га је Сандаљ Хранић, син његовог брата Храње Вуковића. Осим земаља и утицаја, наследио је Сандаљ од стрица Влатка и титулу војводе. У то прво време Сандаљ Хранић нема одлучујући утицај у Босни, будући да су испред њега Павле Раденовић и Хрвоје Вукчић, али његово је време долазило."</ref>
 
Др. Жељко Фајфрић, Београд, 7. децембар 2000, [http://www.rastko.rs/istorija/zfajfric-kotromanici_c.html ''Котроманићи'']: "Како су Санковићи сишли са политичке сцене тако се почела издизати породица Косача. Њихово исходиште јесте негде око Фоче где се налазило село Косач, по коме су, могуће је, добили име. Родоначелник ове породице јесте Вук Косача, али породица захваљује свој успон његовом сину Влатку Вуковићу. Он је био од самог почетка један од најповерљивијих људи краља Твртка I. Ишао је у многе преговоре као његов представник, победио Турке код Билеће 1388. године, водио босанску војску на Косову 1389. године, и још доста тога што га је уздигло у односу на остале. Напад на Санковиће била му је и последња акција будући да је већ следеће године (1392.) умро. Наследио га је Сандаљ Хранић, син његовог брата Храње Вуковића. Осим земаља и утицаја, наследио је Сандаљ од стрица Влатка и титулу војводе. У то прво време Сандаљ Хранић нема одлучујући утицај у Босни, будући да су испред њега Павле Раденовић и Хрвоје Вукчић, али његово је време долазило."</ref>
  
−
The founder, [[Vuk Kosača|Vuk]]<ref name=RAST1/> was a prominent military commander under [[Stephen Uroš IV Dušan of Serbia|Emperor Dušan the Mighty of Serbia]] (r. 1331–1359) who took part in the conquests of southern Balkans. He was given lands around Upper Drina, province of [[Rudine (župa)|Rudine]].<ref>Tomović, p. 2</ref><ref>Arheološko društvo Jugoslavije 1968, p. 96</ref>
+
Założyciel, [https://en.wikipedia.org/wiki/Vuk_Kosa%C4%8Da Vuk]<ref name=RAST1/>, był wybitnym dowódcą wojskowym pod wodzą cara Serbii [https://pl.wikipedia.org/wiki/Stefan_Urosz_IV_Duszan Stefana Urosza IV Duszana] (1331–1359), który brał udział w podbojach południowych Bałkanów. Otrzymał ziemie wokół Górnej Driny, w prowincji Rudine.<ref>Tomović, str. 2</ref><ref>Arheološko društvo Jugoslavije 1968, str. 96</ref>
  
−
[[Vlatko Vuković]], the son of Vuk, brought the family to prominence after taking part in battles against the Ottomans.<ref name=RAST1/> He commanded the victorious Bosnian army at the [[Battle of Bileća]] (1388).<ref name=RAST1/> At the [[Battle of Kosovo]] (1389) Bosnian King [[Tvrtko I]] sent him to command with his troops. Bosnian contingent under Vlatko was positioned at the left flank from the Serbian army led by Prince [[Lazar of Serbia]]. The battle was at first reported as a victory, also by Vlatko himself, however it has been concluded as inconclusive, with a long-term Ottoman victory.<ref name="John Van Antwerp Fine409-411">Fine 1994, p. 409–411</ref>
+
[https://en.wikipedia.org/wiki/Vlatko_Vukovi%C4%87 Vlatko Vuković], syn Vuka, podniósł rangę rodu po wzięciu udziału w bitwach przeciwko Turkom<ref name=RAST1/>. Dowodził zwycięską armią bośniacką w [https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Bile%C4%87%C4%85 bitwie pod Bilećą] (1388).<ref name=RAST1/> Podczas [https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_na_Kosowym_Polu_(1389) bitwy o Kosowo (1389)] bośniacki król [[Tvrtko I]] wysłał go do dowodzenia swoimi żołnierzami. Bośniacki kontyngent pod dowództwem Vlatki został umieszczony na lewym boku armii serbskiej dowodzonej przez księcia Serbii [[Lazar I Hrebeljanović|Lazara I]]. Bitwa została po raz pierwszy opisana jako zwycięstwo, również przez samego Vlatko, jednak została uznana za nierozstrzygniętą, z długoterminowym zwycięstwem osmańskim<ref name="John Van Antwerp Fine409-411">Fine 1994, str. 409–411</ref>.
  
−
[[Stjepan Vukčić Kosača]] in 1448 dropped his title "''Vojvoda'' of Bosnia", assuming the title "Herceg of Hum and the Coast".<ref name="John Van Antwerp Fine578"/> He changed it again in 1449 to "Herceg of Saint Sava" in recollection of the Serbian Orthodox saint.<ref name="John Van Antwerp Fine578"/> This title had considerable public relations value, because Sava's relics were consider miracle-working by people of all Christian faiths. The Kosačas themselves, however, were one of the few non-Orthodox noble families in Hum.<ref name="John Van Antwerp Fine578"/> His lands were known as Herzog's lands or later [[Herzegovina]].<ref name="John Van Antwerp Fine578"/><ref>The first written document to mention "Herzegovina" is letter from Duke Isa-bey Ishakovic Hranic dated 01/02/1455 recommending to his subordinates his friend out from Dubrovnik merchant Franko to take him wherever he goes, to Pavlovic country, to Moravica or to Herzegovina
+
Stjepan Vukčić Kosača w 1448 roku porzucił tytuł „Vojvoda z Bośni”, przyjmując tytuł „Herceg Hum i Wybrzeża”<ref name="John Van Antwerp Fine578">Fine, John Van Antwerp (1994). ''The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest''. University of Michigan Press. str. 578. ISBN 978-0-472-08260-5. ISBN 0-472-08260-4.</ref> Ponownie zmienił go w 1449 r. Na „Herceg świętego Sawy”, wspominając serbskiego świętego prawosławnego.<ref name="John Van Antwerp Fine578"/> Tytuł ten miał znaczną wartość public relations, ponieważ relikwie Sawy były uważane za cudowne przez ludzi wszystkich wyznań chrześcijańskich. Jednak sami Kosačowie byli jedną z niewielu nieortodoksyjnych rodzin szlacheckich w Hum.<ref name="John Van Antwerp Fine578"/> Jego ziemie znane były jako ziemie Herzoga lub później w Hercegowinie.<ref name="John Van Antwerp Fine578"/><ref> Pierwszym pisemnym dokumentem, w którym wspomniano o „Hercegowinie”, jest list od księcia Isa-Beya Ishakovica Hranica z 01/02/1455 zalecający swoim podwładnym przyjaciela z kupca dubrownickiego Franco, aby zabrał go gdziekolwiek, do kraju Pavlovic, do Moravica lub do Hercegowiny
−
It is written in "Bosancica"
+
Jest napisane w „Bosancica”
−
Source: State Archives of Dubrovnik, Historical letter out of Isa bey Ishakovic from 01.02.1455. </ref>
+
Źródło: Archiwa Państwowe w Dubrowniku, List historyczny z Isa Bey Ishakovic z 01.02.1455. </ref>
  
 +
Król [[Stefan Tomasz Kotromanić|Stjepan Tomaš]] z Bośni poślubił [https://pl.wikipedia.org/wiki/Katarzyna_(kr%C3%B3lowa_Bo%C5%9Bni) Katarzynę Kosača], córkę Stjepana Vukčicia, podczas katolickiej ceremonii w maju 1446 r., zapewniając przynajmniej przez chwilę wsparcie najsilniejszego szlachcica w królestwie i zagorzałego zwolennika Kościoła Bośniackiego , [https://en.wikipedia.org/wiki/Stjepan_Vuk%C4%8Di%C4%87_Kosa%C4%8Da Stjepana Vukčićia].<ref name="miller-1921">Miller, William (1921). ''[https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.533390 Essays on the Latin Orient]''. CUP Archive. str. 508–509. [dostęp:2011-02-26].</ref>
  
−
King [[Stjepan Tomaš]] of Bosnia married [[Katarina Kosača]], daughter of Stjepan Vukčić, in a Catholic ceremony in May 1446 ensuring, at least for a short while, he had the support of the most powerful nobleman in the kingdom and a staunch supporter of the [[Bosnian Church]], [[Stjepan Vukčić Kosača|Stjepan Vukčić]].<ref name="miller-1921">{{cite book | url = https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.533390 | title = Essays on the Latin Orient | publisher = CUP Archive | pages = [https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.533390/page/n527 508]–509 | year = 1921 | last = Miller | first = William | authorlink= William Miller (historian) | accessdate = 2011-02-26}}</ref>
+
== Członkowie ==
  
−
==Members==
+
[[File:Грб Вуковића.png|thumb|120px|Herb „Vuković” z herbu Fojnica (XVIII wiek).]]
−
[[File:Грб Вуковића.png|thumb|120px|Coat of Arms of the "Vuković", from the [[Fojnica Armorial]] (18th century).]]
+
*[https://en.wikipedia.org/wiki/Vuk_Kosa%C4%8Da Vuk Kosača], dowódca wojskowy (''voivode'')
−
*[[Vuk Kosača]], military commander (''voivode'')
+
:*[[Vlatko Vuković]] (* nieznana, † 1392) ''[[Wielki Książę Bośni]]''
−
:*[[Vlatko Vuković]], ''[[Grand Duke of Bosnia]]'', died 1392
 
 
:*[[Hrana Vuković]]
 
:*[[Hrana Vuković]]
−
::*[[Sandalj Hranić]], ''Grand Duke of Bosnia'', ca 1392–1435
+
::*[[Sandalj Hranić Kosača|Sandalj Hranić]] (* ok.1392, † 1435), ''Wielki Książę Bośni''
−
::*[[Vuk Hranić]], ''[[knyaz]]'' in the Bosnian court
+
::*[[Vuk Hranić]], ''[[knyaz]]'' na bośniackim dworze
−
:::*Ivan Vuković, ''prince''  
+
:::*Ivan Vuković, ''książę''  
 
::::*Adam Vuković
 
::::*Adam Vuković
−
::*[[Vukac Hranić]], ''knyaz'' in the Bosnian court
+
::*[[Vukac Hranić]], ''knyaz'' na bośniackim dworze
−
:::*[[Stjepan Vukčić|Stjepan Vukčić Kosača]], ''Grand Duke of Bosnia'' 1435–1456, later ''Duke of Saint Sava'', 1456–1466
+
:::*[https://en.wikipedia.org/wiki/Stjepan_Vuk%C4%8Di%C4%87_Kosa%C4%8Da Stjepan Vukčić], '''Wielki Książę Bośni''' (1435–1456), później ''Książę Świętego Sawy'', (1456–1466)
−
::::*[[Vladislav Hercegović]], ''Duke of Saint Sava'', 1466–1483
+
::::*[[Vladislav Hercegović]], ''Książę Świętego Sawy'' (1466–1483)
 
<!-- :::::*Petar Balša
 
<!-- :::::*Petar Balša
 
::::::*Matija
 
::::::*Matija
Linia 101: Linia 58:
 
::::::::*Katarina
 
::::::::*Katarina
 
::::::::*Marija
 
::::::::*Marija
−
:::::::*Unknown Daughter
+
:::::::*nieznana córka
 
::::::*Vladislav -->
 
::::::*Vladislav -->
 
::::*[[Vlatko Hercegović]]
 
::::*[[Vlatko Hercegović]]
Linia 111: Linia 68:
 
:::::::*Olympia
 
:::::::*Olympia
 
::::::*Florence
 
::::::*Florence
−
::::::*Unknown daughter
+
::::::*nieznana córka
 
::::::*Vlatko III
 
::::::*Vlatko III
 
:::::::*Alphonse Sandalj
 
:::::::*Alphonse Sandalj
Linia 127: Linia 84:
 
::::::*Stefan IV
 
::::::*Stefan IV
 
::::::*Elizabeth
 
::::::*Elizabeth
−
::::::*Unknown daughter
+
::::::*nieznana córka
−
::::::*Unknown daughter -->
+
::::::*nieznana córka -->
−
::::*[[Hersekli Ahmed Pasa|Stjepan Hercegović]], later Ahmed-paša Hercegović ({{lang-tr|Hersekli Ahmed-Pasa}}), [[Ottoman Empire|Ottoman]] [[Grand Vizier]], married to Hundi Hatun, the daughter of [[Sultan Bayezid II]]
+
::::*[[Hersekli Ahmed Pasa|Stjepan Hercegović]], później Ahmed-paša Hercegović (tur.'' Hersekli Ahmed-Pasa'')<br>          [[osmański]] [[Wielki Wezyr]], żona: Hundi Hatun, teść: sułtan [[Bayezid II]]
 
::::*Mara Hercegović
 
::::*Mara Hercegović
−
::::*[[Katarina Kosača-Kotromanić]], ''Queen consort of Bosnia'' - wife of [[Stjepan Tomaš]], King of Bosnia
+
::::*[[Katarina Kosača|Katarina Kosača-Kotromanić]], ''królowa Bośni'' jako żona [[Stefan Tomasz Kotromanić|Stjepan Tomaš]], króla Bośni
−
:::::*Sigismund (Šimun) Kotromanić, later converted to Islam and changed his name to Isak-beg Kraljević ({{lang-tr|[[Ishak-bey Kraloglu]]}})  
+
:::::*Sigismund (Šimun) Kotromanić, później przeszedł na islam i zmienił nazwisko na Isak-beg Kraljević (tur. ''Ishak-bey Kraloglu'')  
−
:::::*Katarina Kotromanić, later she converted to Islam and changed her name to Tahiri-hanuma, buried in Skopje in "turbe" (mausoleum)
+
:::::*[[Katarina Tomašević|Katarina Kotromanić]], później przeszła na islam i zmieniła nazwisko na Tahiri-hanuma, pochowana w Skopje in „turbe” (mauzoleum)
 
<!-- :::*Teodora Vukčić -->
 
<!-- :::*Teodora Vukčić -->
  
−
==Religious legacy==
+
== Dziedzictwo religijne ==
 +
 
 +
=== Ortodoksi ===
 +
 
 +
Niektóre budynki prawosławne zbudowane przez Kosačów:
 +
 
 +
* [https://sh.wikipedia.org/wiki/Manastir_Zagra%C4%91e Klasztor Zagrađe], serbski klasztor prawosławny zbudowany przez [https://en.wikipedia.org/wiki/Stjepan_Vuk%C4%8Di%C4%87_Kosa%C4%8Da Stjepana Vukčića] dla jego prawosławnej żony.<ref>[http://www.idoconline.info/digitalarchive/public/index.cfm?fuseaction=serve&ElementId=491135 Spomenik vladarske kuće Kosača]</ref><ref>[http://www.rsplaneta.com/Vijesti/Republika-Srpska-BiH/5588-O%C4%8Duvanje-ba%C5%A1tine-Hercega-Stefana-Vuk%C4%8Di%C4%87a-Kosa%C4%8De.html Očuvanje baštine Hercega Stefana Vukčića Kosače].<sup>[[trwały martwy link]]</sup></ref>
 +
 
 +
* Kościół św. Archidiakona Stefana, zbudowany przez [[Sandalj Hranić Kosača|Sandalja Hranicia]]
 +
 
 +
* Serbska cerkiew św. Jerzego w Sopotnicy k. Goražde, założona przez księcia Stefana w 1454 r. Drukarnia Goražde działała w tym kościele w latach 1519-1523, produkując książki w serbskiej wersji cerkiewnosłowiańskiej.
  
−
===Orthodox===
+
=== Katolicy ===
−
Some Eastern Orthodox buildings that were built by Kosača's:
 
−
* [[:sh:Manastir Zagra%C4%91e|Zagrađe Monastery]], [[Serbian Orthodox]] monastery built by [[Stjepan Vukčić Kosača]] for his Orthodox wife.<ref>[http://www.idoconline.info/digitalarchive/public/index.cfm?fuseaction=serve&ElementId=491135 Spomenik vladarske kuće Kosača]</ref><ref>[http://www.rsplaneta.com/Vijesti/Republika-Srpska-BiH/5588-O%C4%8Duvanje-ba%C5%A1tine-Hercega-Stefana-Vuk%C4%8Di%C4%87a-Kosa%C4%8De.html Očuvanje baštine Hercega Stefana Vukčića Kosače]{{Dead link|date=February 2020 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>
 
−
* Church of Saint Archdeacon Stephen, built by [[Sandalj Hranić]]
 
−
* Serbian Orthodox [[Church of Saint George, Sopotnica|Church of Saint George]] in [[Sopotnica (Novo Goražde)|Sopotnica]] near [[Goražde]], founded by Duke Stephen in 1454. The [[Goražde printing house]] worked at this church between 1519 and 1523, producing books in the Serbian recension of [[Church Slavonic]].
 
  
−
===Catholic===
+
Katolicy z regionu często odwiedzają grób Katariny Kosačy w rzymskim kościele [https://pl.wikipedia.org/wiki/Bazylika_Matki_Bo%C5%BCej_O%C5%82tarza_Niebia%C5%84skiego Santa Maria in Aracoeli]<ref>Thynne, Roger (1924). ''[https://books.google.com/books?id=RUo3AAAAMAAJ&pg=PA154 The churches of Rome]''. K. Paul, Trench, Trubner & Co., ltd. str. 154. [dostęp:2011-02-26].</ref>.
−
[[Catholics]] from the region often visit Katarina Kosača's tomb in the Roman church of [[Santa Maria in Aracoeli]].<ref name="thynne-1924">{{cite book | url = https://books.google.com/books?id=RUo3AAAAMAAJ&pg=PA154 | title = The churches of Rome | first = Roger | last = Thynne | publisher = K. Paul, Trench, Trubner & co., ltd. | year = 1924 | page = 154 | accessdate = 2011-02-26}}</ref>
 
−
Her tombstone features a life-size portrait and the coat of arms of the [[Kotromanić]]i and Kosača at each side. The inscription, originally written in [[Bosnian Cyrillic]] ([http://www.croatianhistory.net/gif/palat2.jpg Inscription, external link]) but in 1590 replaced with a [[Latin]] one, which reads:<ref name="miller-1921"/>
 
  
−
:{{smallcaps|Catharinae Reginae Bosnensi}}
+
Na jej nagrobku z każdej strony znajduje się portret naturalnej wielkości oraz herb [[Kotromanić]]iów i Kosačów. Napis pierwotnie napisany [https://en.wikipedia.org/wiki/Bosnian_Cyrillic cyrylicą bośniacką] ([http://www.croatianhistory.net/gif/palat2.jpg napis, link zewnętrzny]), ale w 1590 r. Zastąpiony łacińskim, który brzmi:<ref name="miller-1921" />
−
:{{smallcaps|Stephani ducis santi sabbae sorori}}
 
−
:{{smallcaps|et genere Helene et domo principis}}
 
−
:{{smallcaps|Stephani natae Thomae regis Bosane}}
 
−
:{{smallcaps|vsori Qvanrum vixit annorum LIIII}}
 
−
:{{smallcaps|et obdormivit Romae anno Domini}}
 
−
:{{smallcaps|MCCCCLXXVIII dei XXV oteobris}}
 
−
:{{smallcaps|monumentum ipsus scriptis positiv.}}
 
  
−
The memory of Queen Catherine (Katarina Kosača), who was [[beatified]] after her death, is still alive in Central Bosnia, where [[Catholics]] traditionally mark 25 October with a mass in [[Bobovac]] 'at the altar of the homeland'. Some of the artifacts belonging to the Queen and the [[Kotromanić]] family were taken in 1871 by [[Josip Juraj Strossmayer]] from the [[Franciscan monastery in Kraljeva Sutjeska]] to [[Croatia]] for safekeeping until 'Bosnia is liberated'. They have never been returned.
+
<blockquote><cite><small>
 +
Catharinae Reginae Bosnensi <br>
 +
Stephani ducis santi sabbae sorori<br>
 +
et genere Helene et domo principis<br>
 +
Stephani natae Thomae regis Bosane<br>
 +
vsori Qvanrum vixit annorum LIIII<br>
 +
et obdormivit Romae anno Domini<br>
 +
MCCCCLXXVIII dei XXV oteobris<br>
 +
monumentum ipsus scriptis positiv.
 +
</small></blockquote></cite>
  
−
===Islam===
+
Pamięć o królowej Katarzynie (Katarina Kosača), beatyfikowanej po jej śmierci, wciąż żyje w środkowej Bośni, gdzie katolicy tradycyjnie odprawiają 25 października mszą w Bobovacu „przy ołtarzu ojczyzny”. Niektóre artefakty należące do królowej i rodziny [[Kotromanić]] zostały zabrane w 1871 r. przez [https://pl.wikipedia.org/wiki/Josip_Juraj_Strossmayer Josipa Juraja Strossmayera] z klasztoru franciszkanów w Kraljevie Sutjeskiej do Chorwacji na przechowanie do „zliberalizowania Bośni”. Nigdy nie zostały zwrócone.
  
−
"Turbe" mausoleum in Skopje which was destroyed in the 1963 Skopje earthquake. The mausoleum in memory of Princess Katherine Kotromanić referred in Turkish sources as the "Tahiri-hanuma" was built by [[Isa-Beg Ishaković|Isa beg Ishaković]]. It is a very rare occurrence that a mausoleum is dedicated to a female person. After the quake, the mausoleum of the princess was never restored, but the tradition of the locals has been maintained to this day by visiting and burning candles.
+
=== Islam ===
  
−
== Przypisy ==
+
Pamięć o królowej Katarzynie (Katarina Kosača), beatyfikowanej po jej śmierci, wciąż żyje w środkowej Bośni, mauzoleum „Turbe” w Skopje, które zostało zniszczone podczas trzęsienia ziemi w Skopje w 1963 roku. Mauzoleum ku czci księżniczki Katarzyny Kotromanic, zwane w źródłach tureckich „Tahiri-hanuma”, zostało zbudowane przez Isa bł. Ishakovica. Rzadko zdarza się, że mauzoleum poświęcone jest kobiecie. Po trzęsieniu mauzoleum księżniczki nigdy nie zostało przywrócone, ale tradycja miejscowych została podtrzymana do dziś, odwiedzając i paląc świece.
−
{{izvori}}
 
  
−
=== Źródła ===
+
== Bibliografia ==
 
* Fine, John Van Antwerp (1994). ''The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest''. University of Michigan Press. ISBN 978-0-472-08260-5. ISBN 0-472-08260-4.
 
* Fine, John Van Antwerp (1994). ''The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest''. University of Michigan Press. ISBN 978-0-472-08260-5. ISBN 0-472-08260-4.
 
* Fine, John Van Antwerp (1975). [https://archive.org/details/bosnianchurchnew0000fine The Bosnian Church: a new interpretation: a study of the Bosnian Church and its place in state and society from the 13th to the 15th centuries]. East European Quarterly.
 
* Fine, John Van Antwerp (1975). [https://archive.org/details/bosnianchurchnew0000fine The Bosnian Church: a new interpretation: a study of the Bosnian Church and its place in state and society from the 13th to the 15th centuries]. East European Quarterly.
Linia 184: Linia 146:
 
* Prof. Tayyib Gökbilgin, Edirne ve Paşa Livası, Istanbul 1952. str. 333-334
 
* Prof. Tayyib Gökbilgin, Edirne ve Paşa Livası, Istanbul 1952. str. 333-334
 
* Dr. Ćiro Truhelka, Tursko-slovjenski spomenici dubrovačke arhive, Glasnik Zemaljskog muzeja BiH XXIII. 1911. Sarajevo str. 437-484
 
* Dr. Ćiro Truhelka, Tursko-slovjenski spomenici dubrovačke arhive, Glasnik Zemaljskog muzeja BiH XXIII. 1911. Sarajevo str. 437-484
 +
|
 +
{{Infobox noble house
 +
| surname = Kosača
 +
| type            = <!-- Royal house, noble house, etc. -->
 +
| native_name      = Косача
 +
| native_name_lang = bośniacki
 +
| other_name      = Kosačić<br>Косачић
 +
| coat of arms = Kosačegrb.png
 +
| caption = herb dynastii
 +
| parent house =
 +
| country = '''Wasal:'''
 +
* [[Plik:Flag_of_the_Serbian_Empire,_reconstruction.svg|22px]] [[Królestwo Serbii|Królestwa Serbii]] (ok.1331–1359)
 +
* [[Królestwo Bośni|Królestwa Bośni]] (1388–1415)
 +
* [[Plik:Flag_of_the_Ottoman_Empire.svg|22px]] [[Imperium Osmańskie|Imperium Osmańskiego]]<br/>(1415–1444, 1469–1480)
 +
* [[Plik:Siñal_d'Aragón.svg|22px]] [[Królestwo Aragonii|Królestwa Aragonii]]<br/>(1444–1466)
 +
| estates = '''Ziemie:'''
 +
* Gornje [[Podrinje]] lub Gornja Drina (obszar wokół górnego biegu rzeki Driny)
 +
* [[Zahumlje|Hum]] (1388–1480)<br/>(z grubsza nowoczesna [[Hercegowina]])
 +
* Księstwo [[Saint Sava]] (1435–1480)
 +
| titles = &nbsp;&nbsp;  vojvoda, książę, bey<br>
 +
'''specjalne tytuły:'''
 +
* [[Wielki Książę Bośni]]<br>    (Veliki Vojvoda Bosanski)<ref name="John Van Antwerp Fine578"/>
 +
* Książę Hum i Wybrzeża<ref name="John Van Antwerp Fine578"/>
 +
* Książę Saint Sava
 +
* [https://pl.wikipedia.org/wiki/Wielki_wezyr Wielki wezyr]
 +
* [https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Kapudan_Pashas Wielki pasza]
 +
| styles =
 +
| founded =
 +
| founder = [https://en.wikipedia.org/wiki/Vuk_Kosa%C4%8Da Vuk Kosača]
 +
| final ruler = [https://en.wikipedia.org/wiki/Vlatko_Hercegovi%C4%87 Vlatko Hercegović]
 +
| current head =
 +
| founding year = pierwsza połowa XIV wieku
 +
| dissolution = 1483
 +
| deposition =
 +
| ethnicity = [[bośniackie]]
 +
| cadet branches = &nbsp; • Hercegović<br>  &nbsp; • Hersekzade<br>  &nbsp; • Isabegović<ref>Emecen, Ferıdun (2000), ''Ishak bey - Osmanlı uç beyi'' (po turecku), Istanbul: TDV İslâm Ansiklopedisi, str. 524, "Hıristiyan bir aileye mensup olup Bosnalı aristokrat ailelerden Kosac ve Pavlovicler’le akrabalığından söz edilir"</ref><ref>Gökbilgin, Tayyib (1952), ''Edirne Ve Pasha Livasi'' (po turecku), Edirne: İstanbul Üniversitesı Edebiyat Fakültesi Yayinlarindan No.508, p. 333, "Ishak beyın, Isa bezden başka, Mehmed Bey ve Hüsvın Bey adında ıkı oğlu daha olduğu ve babasının da Koç Bey ısmınde bırı bulunduğu, Fatıh devrıne aıt ıkı vesıkadan anlaşılmaktadır (krş. Alı Emırı tasnıfıö Fatıh, n. 23,26). Başlıkları şöyledır"</ref><ref>Emecen, Ferıdun (2000), ''Ishak bey - Osmanlı uç beyi'' (po turecku), Istanbul: TDV İslâm Ansiklopedisi, str. 524,525, ""Kosac" ile "Koç" lakabının benzerliği böyle bir irtıbatın bulunabileceği ihtımalini ortaya koyarsa da burada adı geçen şahsın uç beyi İshak’la ilgisi şüphelidir"</ref><ref>Truhelka, Dr. Ćiro (1911), ''Tursko-slovjenski spomenici dubrovačke arhive'' (po bośniacku), Sarajevo: Glasnik Zemaljskog muzeja BiH XXIII., p. 446, "Mehmedbega Isabegovića, novog sandžaka krajišnika, karakteriše dragoman Skenderbeg u spomenutom pismu ovako: „a tai sadašni sandžak Esebegovik krotak je človek, kako no za Sinanbega. Na nega da se nešto vele ne tratíte i ne spenžate, nego što mu je zákon od pregašneh vrjemeni. S nim je lasno. Takoj da znáte.“ I to malo riječi je u doba, kada bakšiš u turskoj carevini postaje glavnim državničkim načelom, najbolja pohvala državniku. Ovaj sandžak bio je sin glasovitog Isabega Isabegovića, kóji je pod imenom Mehmed-Čelebije bio gospodar Pavloviča zemlje (1466–1468)"</ref><br>  &nbsp; • Isabegzade
 +
| notes =
 +
}}
 +
|}
  
 +
== Przypisy ==
 +
{{izvori}}
  
 
{{SORTUJ:Kosaca}}
 
{{SORTUJ:Kosaca}}
  
 
[[Kategoria:Kosača]]
 
[[Kategoria:Kosača]]
−
[[Kategoria:Dynasta
+
[[Kategoria:Dynastia]]
 +
[[Kategoria:Genealogia]]
 
[[Kategoria:Królestwo Bośni]]
 
[[Kategoria:Królestwo Bośni]]

Aktualna wersja na dzień 07:36, 1 wrz 2020

Strona Autorzy Nota
[1] [2] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Kosača, także Косача, lm. Kosače/Косаче), czasami Kosačić (Косачић, lm. Kosačići/Косачићи), gałąź rodziny Herceg rodu Kőszegi, to bośniacka[1][2] średniowieczna rodzina żyjąca we współczesnej części Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Czarnogóry oraz Serbii między XIV a XV wiekiem. Ziemia, którą kontrolowali, była znana jako Zahumle, mniej więcej odpowiadająca współczesnemu regionowi Hercegowiny, który sam pochodzi od tytułu „Herceg”, który Stjepan Vukčić Kosača adoptował w 1448 roku. Oprócz Zachlumia rządzili częściami Dalmacji i Raszki. Byli wasalami kilku państw, w tym Królestwa Bośni i Imperium Osmańskiego.

Nie ma dokumentu ani dowodów na to, że rodzina „Kosače” należała do jakiegokolwiek wyznania. Byli w kontakcie z Kościołem Bośni, Kościołem Rzymskokatolickim, Kościołem Prawosławnym i Islamem, ale nie odnotowano, że ktoś do nich do któregokolwiek należał. Poślubiali kobiety tych wyznań, szanowali ich wiarę i wspierali je, nawet budowali budynki religijne, ale nie byli osobiście wierzącymi ani nie wyznawali żadnej religii. Podczas upadku Królestwa Bośniackiego ród podzielił się na trzy odnogi: wenecką, dalmatyńską i osmańską. W tej chwili gałęzie te akceptują wyznania Kościoła rzymskokatolickiego i islamu.

Historia

Plik:Flag of Kosača.svg
Flaga rodu Kosača


Nazwa rodzinna Kosača prawdopodobnie pochodzi od miejscowości Kosače koło Goražde, w regionie Górnej Driny we wschodniej Bośni, gdzie rodzina Kosača była pierwotnie właścicielami majątku.[3][4]

Założyciel, Vuk[4], był wybitnym dowódcą wojskowym pod wodzą cara Serbii Stefana Urosza IV Duszana (1331–1359), który brał udział w podbojach południowych Bałkanów. Otrzymał ziemie wokół Górnej Driny, w prowincji Rudine.[5][6]

Vlatko Vuković, syn Vuka, podniósł rangę rodu po wzięciu udziału w bitwach przeciwko Turkom[4]. Dowodził zwycięską armią bośniacką w bitwie pod Bilećą (1388).[4] Podczas bitwy o Kosowo (1389) bośniacki król Tvrtko I wysłał go do dowodzenia swoimi żołnierzami. Bośniacki kontyngent pod dowództwem Vlatki został umieszczony na lewym boku armii serbskiej dowodzonej przez księcia Serbii Lazara I. Bitwa została po raz pierwszy opisana jako zwycięstwo, również przez samego Vlatko, jednak została uznana za nierozstrzygniętą, z długoterminowym zwycięstwem osmańskim[7].

Stjepan Vukčić Kosača w 1448 roku porzucił tytuł „Vojvoda z Bośni”, przyjmując tytuł „Herceg Hum i Wybrzeża”[8] Ponownie zmienił go w 1449 r. Na „Herceg świętego Sawy”, wspominając serbskiego świętego prawosławnego.[8] Tytuł ten miał znaczną wartość public relations, ponieważ relikwie Sawy były uważane za cudowne przez ludzi wszystkich wyznań chrześcijańskich. Jednak sami Kosačowie byli jedną z niewielu nieortodoksyjnych rodzin szlacheckich w Hum.[8] Jego ziemie znane były jako ziemie Herzoga lub później w Hercegowinie.[8][9]

Król Stjepan Tomaš z Bośni poślubił Katarzynę Kosača, córkę Stjepana Vukčicia, podczas katolickiej ceremonii w maju 1446 r., zapewniając przynajmniej przez chwilę wsparcie najsilniejszego szlachcica w królestwie i zagorzałego zwolennika Kościoła Bośniackiego , Stjepana Vukčićia.[10]

Członkowie

Plik:Грб Вуковића.png
Herb „Vuković” z herbu Fojnica (XVIII wiek).
  • Ivan Vuković, książę
  • Adam Vuković
  • Stjepan Vukčić, Wielki Książę Bośni (1435–1456), później Książę Świętego Sawy, (1456–1466)
  • Sigismund (Šimun) Kotromanić, później przeszedł na islam i zmienił nazwisko na Isak-beg Kraljević (tur. Ishak-bey Kraloglu)
  • Katarina Kotromanić, później przeszła na islam i zmieniła nazwisko na Tahiri-hanuma, pochowana w Skopje in „turbe” (mauzoleum)

Dziedzictwo religijne

Ortodoksi

Niektóre budynki prawosławne zbudowane przez Kosačów:

  • Serbska cerkiew św. Jerzego w Sopotnicy k. Goražde, założona przez księcia Stefana w 1454 r. Drukarnia Goražde działała w tym kościele w latach 1519-1523, produkując książki w serbskiej wersji cerkiewnosłowiańskiej.

Katolicy

Katolicy z regionu często odwiedzają grób Katariny Kosačy w rzymskim kościele Santa Maria in Aracoeli[13].

Na jej nagrobku z każdej strony znajduje się portret naturalnej wielkości oraz herb Kotromanićiów i Kosačów. Napis pierwotnie napisany cyrylicą bośniacką (napis, link zewnętrzny), ale w 1590 r. Zastąpiony łacińskim, który brzmi:[10]

Catharinae Reginae Bosnensi
Stephani ducis santi sabbae sorori
et genere Helene et domo principis
Stephani natae Thomae regis Bosane
vsori Qvanrum vixit annorum LIIII
et obdormivit Romae anno Domini
MCCCCLXXVIII dei XXV oteobris
monumentum ipsus scriptis positiv.

Pamięć o królowej Katarzynie (Katarina Kosača), beatyfikowanej po jej śmierci, wciąż żyje w środkowej Bośni, gdzie katolicy tradycyjnie odprawiają 25 października mszą w Bobovacu „przy ołtarzu ojczyzny”. Niektóre artefakty należące do królowej i rodziny Kotromanić zostały zabrane w 1871 r. przez Josipa Juraja Strossmayera z klasztoru franciszkanów w Kraljevie Sutjeskiej do Chorwacji na przechowanie do „zliberalizowania Bośni”. Nigdy nie zostały zwrócone.

Islam

Pamięć o królowej Katarzynie (Katarina Kosača), beatyfikowanej po jej śmierci, wciąż żyje w środkowej Bośni, mauzoleum „Turbe” w Skopje, które zostało zniszczone podczas trzęsienia ziemi w Skopje w 1963 roku. Mauzoleum ku czci księżniczki Katarzyny Kotromanic, zwane w źródłach tureckich „Tahiri-hanuma”, zostało zbudowane przez Isa bł. Ishakovica. Rzadko zdarza się, że mauzoleum poświęcone jest kobiecie. Po trzęsieniu mauzoleum księżniczki nigdy nie zostało przywrócone, ale tradycja miejscowych została podtrzymana do dziś, odwiedzając i paląc świece.

Bibliografia

  • Fine, John Van Antwerp (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. University of Michigan Press. ISBN 978-0-472-08260-5. ISBN 0-472-08260-4.
  • Fine, John Van Antwerp (1975). The Bosnian Church: a new interpretation: a study of the Bosnian Church and its place in state and society from the 13th to the 15th centuries. East European Quarterly.
  • Tomović, Gordana. Oblasni gospodari u 14. veku (PDF) (po serbo-chorwacku). str. 2. Zarchiwizowane z oryginału (PDF) on 2011-07-26.
  • Serbian Patriarchy (1965). Serbian Orthodox Church: its past and present.
  • Pavle Ivić (1995). The history of Serbian culture. Porthill Publishers.
  • Lukovic. Заједничка граница области Косача и области Бранковића јужно од реке (PDF). Balcanica (po serbsku).
  • Arheološko društvo Jugoslavije (1968). Arheološki pregled (po serbo-chorwacku). 10-11. str. 96.
  • Др. Жељко Фајфрић (7 grudnia 2000). Котроманићи (po serbsku). Београд.
  • А. Ивић: Родословне таблице српских династија и властеле, Нови Сад 1928.
  • Дио Сандаљевог депозита за побочну грану племена Косача, У: Српска проза данас : Косаче оснивачи Херцеговине / Ћоровићеви сусрети прозних писаца у Билећи, Научни скуп историчара у Гацку ; [приређивач Радослав Братић]. - Билећа : Просвјета ; Гацко : Просвјета ; Београд : Фонд "Светозар и Владимир Ћоровић", 2002, 261-268.
  • Родоначелник племена Косача – војвода Влатко Вуковић, У: Српска проза данас : Косаче оснивачи Херцеговине / Ћоровићеви сусрети прозних писаца у Билећи. Научни скуп историчара у Гацку / [приређивач Радослав Братић]. - Билећа : Просвјета ; Гацко : Просвјета ; Београд : Фонд “Светозар и Владимир Ћоровић”, 2002, 243-260.
  • Споредна грана племена Косача, У: Зборник за историју Босне и Херцеговине 3 (2002) 61-77.
  • Учешће Косача у ослобађању Јајца од Турака 1463. године, У: Српска проза данас : Косаче оснивачи Херцеговине / Ћоровићеви сусрети прозних писаца у Билећи, Научни скуп историчара у Гацку / [приређивач Радослав Братић]. - Билећа: Просвјета; Гацко: Просвјета; Београд: Фонд "Светозар и Владимир Ћоровић", 2002, 464-475.
  • Prof. Dr. Feridun Emecen, TDV İslâm Ansiklopedisi, Turecka encyklopedia naukowa dla studiów islamskich, str. 524,525
  • Prof. Tayyib Gökbilgin, Edirne ve Paşa Livası, Istanbul 1952. str. 333-334
  • Dr. Ćiro Truhelka, Tursko-slovjenski spomenici dubrovačke arhive, Glasnik Zemaljskog muzeja BiH XXIII. 1911. Sarajevo str. 437-484

Kosača
Косача

Język bośniacki
Inne nazwy Kosačić
Косачић
herb dynastii
herb dynastii
Kraj Wasal:
Posiadłości Ziemie:
  • Gornje Podrinje lub Gornja Drina (obszar wokół górnego biegu rzeki Driny)
  • Hum (1388–1480)
    (z grubsza nowoczesna Hercegowina)
  • Księstwo Saint Sava (1435–1480)
Tytulatura    vojvoda, książę, bey

specjalne tytuły:

Założyciel Vuk Kosača
Ostatni Vlatko Hercegović
Koniec 1483
Pochodzenie bośniackie
Młodsze gałęzie   • Hercegović
  • Hersekzade
  • Isabegović[14][15][16][17]
  • Isabegzade

Przypisy

  1. ↑ State Archives of Dubrovnik, 12.04.1437. Diversa Notariae, XXI, 132 (po łacinie), Dubrovnik, 1437, "... Nobiles et egregii viri ser Ivan Vochovich et ser Giurag Radivoy Stipchovich ambo Bosinenses et attinentes condam voivode Sandagl ex quatuor domibus attinentium eiusdem voivode..."
  2. ↑ State Archives of Dubrovnik, 20.04.1437. Diversa Notariae, XXI, 132 (po łacinie), Dubrovnik, 1437, "... Nobiles viri Vlatchus Obradovich, Radossauus Stiepchovch, Radiç Stiepchovich, Sladoe Vochovich et Stipan Dragisich omnes Bosinenses attinentes condam voiuode Sandagl ex quatuor domibus attinentum eisdem voivode..."
  3. ↑ Šanjek, Franjo (2005). Fenomen "krstjani" u srednjovjekovnoj Bosni i Humu: sbornik radova. str. 266. ISBN 978-9958-9642-5-1.
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 Др. Жељко Фајфрић, Београд, 7. децембар 2000, Котроманићи: "Како су Санковићи сишли са политичке сцене тако се почела издизати породица Косача. Њихово исходиште јесте негде око Фоче где се налазило село Косач, по коме су, могуће је, добили име. Родоначелник ове породице јесте Вук Косача, али породица захваљује свој успон његовом сину Влатку Вуковићу. Он је био од самог почетка један од најповерљивијих људи краља Твртка I. Ишао је у многе преговоре као његов представник, победио Турке код Билеће 1388. године, водио босанску војску на Косову 1389. године, и још доста тога што га је уздигло у односу на остале. Напад на Санковиће била му је и последња акција будући да је већ следеће године (1392.) умро. Наследио га је Сандаљ Хранић, син његовог брата Храње Вуковића. Осим земаља и утицаја, наследио је Сандаљ од стрица Влатка и титулу војводе. У то прво време Сандаљ Хранић нема одлучујући утицај у Босни, будући да су испред њега Павле Раденовић и Хрвоје Вукчић, али његово је време долазило."
  5. ↑ Tomović, str. 2
  6. ↑ Arheološko društvo Jugoslavije 1968, str. 96
  7. ↑ Fine 1994, str. 409–411
  8. ↑ 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 8,5 Fine, John Van Antwerp (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. University of Michigan Press. str. 578. ISBN 978-0-472-08260-5. ISBN 0-472-08260-4.
  9. ↑ Pierwszym pisemnym dokumentem, w którym wspomniano o „Hercegowinie”, jest list od księcia Isa-Beya Ishakovica Hranica z 01/02/1455 zalecający swoim podwładnym przyjaciela z kupca dubrownickiego Franco, aby zabrał go gdziekolwiek, do kraju Pavlovic, do Moravica lub do Hercegowiny Jest napisane w „Bosancica” Źródło: Archiwa Państwowe w Dubrowniku, List historyczny z Isa Bey Ishakovic z 01.02.1455.
  10. ↑ 10,0 10,1 Miller, William (1921). Essays on the Latin Orient. CUP Archive. str. 508–509. [dostęp:2011-02-26].
  11. ↑ Spomenik vladarske kuće Kosača
  12. ↑ Očuvanje baštine Hercega Stefana Vukčića Kosače.trwały martwy link
  13. ↑ Thynne, Roger (1924). The churches of Rome. K. Paul, Trench, Trubner & Co., ltd. str. 154. [dostęp:2011-02-26].
  14. ↑ Emecen, Ferıdun (2000), Ishak bey - Osmanlı uç beyi (po turecku), Istanbul: TDV İslâm Ansiklopedisi, str. 524, "Hıristiyan bir aileye mensup olup Bosnalı aristokrat ailelerden Kosac ve Pavlovicler’le akrabalığından söz edilir"
  15. ↑ Gökbilgin, Tayyib (1952), Edirne Ve Pasha Livasi (po turecku), Edirne: İstanbul Üniversitesı Edebiyat Fakültesi Yayinlarindan No.508, p. 333, "Ishak beyın, Isa bezden başka, Mehmed Bey ve Hüsvın Bey adında ıkı oğlu daha olduğu ve babasının da Koç Bey ısmınde bırı bulunduğu, Fatıh devrıne aıt ıkı vesıkadan anlaşılmaktadır (krş. Alı Emırı tasnıfıö Fatıh, n. 23,26). Başlıkları şöyledır"
  16. ↑ Emecen, Ferıdun (2000), Ishak bey - Osmanlı uç beyi (po turecku), Istanbul: TDV İslâm Ansiklopedisi, str. 524,525, ""Kosac" ile "Koç" lakabının benzerliği böyle bir irtıbatın bulunabileceği ihtımalini ortaya koyarsa da burada adı geçen şahsın uç beyi İshak’la ilgisi şüphelidir"
  17. ↑ Truhelka, Dr. Ćiro (1911), Tursko-slovjenski spomenici dubrovačke arhive (po bośniacku), Sarajevo: Glasnik Zemaljskog muzeja BiH XXIII., p. 446, "Mehmedbega Isabegovića, novog sandžaka krajišnika, karakteriše dragoman Skenderbeg u spomenutom pismu ovako: „a tai sadašni sandžak Esebegovik krotak je človek, kako no za Sinanbega. Na nega da se nešto vele ne tratíte i ne spenžate, nego što mu je zákon od pregašneh vrjemeni. S nim je lasno. Takoj da znáte.“ I to malo riječi je u doba, kada bakšiš u turskoj carevini postaje glavnim državničkim načelom, najbolja pohvala državniku. Ovaj sandžak bio je sin glasovitog Isabega Isabegovića, kóji je pod imenom Mehmed-Čelebije bio gospodar Pavloviča zemlje (1466–1468)"
Źródło: „http://natusiewicz.pl/felczak/index.php?title=Kosača_(ród)&oldid=42474”