Katarina Tomašević

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Katarina Tomašević Kotromanić (pol. Katarzyna Tomaszewicz Kotromanicz, serbo-chor. Katarina Tomašević Kotromanić/Катарина Томашевић Котроманић) (* ok.1456÷1459, † 1464÷ po 1474), bośniacka królewna, córka króla Stefana Tomaša Kotromanićia i królowej Katarzyny Kosačy. Miała starszego przyrodniego brata, Stjepana Tomasevica, syna jej ojca i żołnierza, Vojača oraz starszego brata, Zygmunta (później Ishak-bey Kraloglu). Jej muzułmańskie imię to Tarihi Hanuma.

Dzieciństwo

Historycy nie zgadzają się co do roku jej urodzenia. Niektórzy twierdzą, że miała ona dziewięć lat w chwili upadku Bośni[1], co oznacza, że urodziła się około 1456 r., Inni twierdzą, że miała trzy lata, co byłoby, gdyby urodziła się w 1459 r.[2]

Ojciec Katariny zmarł 10 lipca 1461 r., koronę bośniacką przejmuje po nim jej starszy przyrodni brat, Stefan Tomašević. Katarina nadal mieszkała ze swoją matką i bratem na dworze swojego brata i jego żony, królowej Marii.

Upadek Bośni

Przybyłe ze wschodu Imperium Osmańskiego podbiły Bośnię, a król Stefan Tomašević, przyrodni brat Katariny, zakończył swoje życie broniąc swego tronu. Zygmunt i Katarina zostali wysłani do Stambułu, gdzie przeszli na islam.[2] Możliwe, że ich konwersję zorganizował Ahmed-paša Hercegović Kosača, przyrodni brat ich matki Katariny Kosačy.[3] W chwili upadku Bośni Katarina i jej brat i matka przeważnie przebywali w letniej rezydencji królowej Katarzyny w twierdzy Kozograd koło Fojnicy. Może to być sama Fojnica. Według legendy Katarina i Zygmunt zostali schwytani gdzieś w pobliżu Konjica, gdzie zostali przechwyceni przez Turków.

Mauzoleum w Skopje

Plik:Gazi Baba 07.05 (38).jpg
Obnovljeno turbe Katerine u park-šumi Gazi Baba, Skoplje

Według legendy pochowano ją w Skopje, gdzie Isa-beg Ishakovic później wzniósł mauzoleum. Mauzoleum rzekomo znajdowało się na wzgórzu Urjan Babi, na cmentarzu przy drodze o nazwie Hadžilar Jolu, gdzie pochowana została nieznana Kral K'zi, czyli bośniacka księżniczka. Jeśli ta teoria jest prawidłowa, można założyć, że mieszkała i umarła w Skopje.[4] Zaopiekował się nim Isa-beg Ishaković, któremu powierzono opiekę.

Śmierć

Historycy nie zgadzają się co do daty śmierci tej bośniackiej księżniczki. Istnieją dwie następujące teorie na temat śmierci Katariny:

  • jedna z teorii mówi o śmierci księżniczki w drodze do Skopje pod koniec 1463 r
  • inna teoria mówi o śmierci Katariny po 1474 r., odkąd po raz ostatni wspomniano o niej w 1474 r.

Wszyscy zgadzają się, że Katarina zmarła młodo.

Przodkowie

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
16. Vladislav Kotromanić
 
 
 
 
 
 
 
8. Stjepan Tvrtko I Kotromanić
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
17. Jelena Šubić
 
 
 
 
 
 
 
4. Stjepan Ostoja Kotromanić
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
9. Plemkinja Vukoslava?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
2. Stjepan Tomaš Kotromanić
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
5. ?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
1. Katarina
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
24. Hrana Vuković Kosača
 
 
 
 
 
 
 
12. Vukac Hranić Kosača
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
25. Anka
 
 
 
 
 
 
 
6. Stjepan Vukčić Kosača
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
13. Katarina
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
3. Katarina Kosača
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
28. Đurađ II Balšić
 
 
 
 
 
 
 
14. Balša III Balšić
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
29. Jelena Lazarević
 
 
 
 
 
 
 
7. Jelena Balšić
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
30. Nikita Topija
 
 
 
 
 
 
 
15. Mara Topija
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Katarina Tomašević
Kotromanić

bośniacka królewna
Dawny Herb Bośni i Hercegowiny
Dawny Herb Bośni i Hercegowiny
  
Dane biograficzne
Ród Kotromanići
Państwo Królestwo Bośni
Urodziny 1456/9
Miejsce Kraljeva Sutjeska
Śmierć 1464 lub po 1474
Miejsce vjerovatno Skoplje, Osmansko Carstvo
Miejsce spoczynku Skopie
Ojciec Stjepan Tomaš
Matka Katarina Kosača
Mąż nieznany

Przypisy

  1. Franjo Šanjek: Fenomen "krstjani" u srednjovjekovnoj Bosni i Humu: sbornik radova, Institut za istoriju, 2005.
  2. 2,0 2,1 Franz Babinger, William C. Hickman, Ralph Manheim, Mehmed the Conqueror and His Time, Princeton University Press, 1992.
  3. behar.hr/arhiv/Behar-95.pdf
  4. Enver Imamović: Korijeni Bosne i bosanstva: izbor novinskih članaka, predavanja sa javnih tribina, referata sa znanstvenih skupova i posebnih, Međunarodni centar za mir, 1995.