Garai I. Miklós: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 37: | Linia 37: | ||
Miklós przygotował małżeństwo "''per procurationem''" (przez przedstawiciela) [[Mária magyar királynő|Marii Andegaweńskiej]], córki króla Węgier Ludwika I z księciem [https://pl.wikipedia.org/wiki/Ludwik_Orlea%C5%84ski Ludwikiem Orleańskim]. W podziękowaniu, od [https://pl.wikipedia.org/wiki/Karol_VI_Szalony Karola VI], króla Francji otrzymał tytuł doradcy króla Francji i został członkiem Wielkiej Rady. Możliwe, że już w [[1384]] r. Miklós został uhonorowany Orderem Domu Valois<ref>''[http://real.mtak.hu/10475/1/A%20magyar%20arisztokr%C3%A1cia%20soksz%C3%ADn%C5%B1s%C3%A9ge%20SH12.pdf A magyar arisztokrácia társadalmi sokszínűsége, változó értékek és életviszonyok SZERKESZTETTE: PAPP KLÁRA és PÜSKI LEVENTE]'' (PDF).</ref>. | Miklós przygotował małżeństwo "''per procurationem''" (przez przedstawiciela) [[Mária magyar királynő|Marii Andegaweńskiej]], córki króla Węgier Ludwika I z księciem [https://pl.wikipedia.org/wiki/Ludwik_Orlea%C5%84ski Ludwikiem Orleańskim]. W podziękowaniu, od [https://pl.wikipedia.org/wiki/Karol_VI_Szalony Karola VI], króla Francji otrzymał tytuł doradcy króla Francji i został członkiem Wielkiej Rady. Możliwe, że już w [[1384]] r. Miklós został uhonorowany Orderem Domu Valois<ref>''[http://real.mtak.hu/10475/1/A%20magyar%20arisztokr%C3%A1cia%20soksz%C3%ADn%C5%B1s%C3%A9ge%20SH12.pdf A magyar arisztokrácia társadalmi sokszínűsége, változó értékek és életviszonyok SZERKESZTETTE: PAPP KLÁRA és PÜSKI LEVENTE]'' (PDF).</ref>. | ||
| − | |||
| − | |||
Po śmierci króla Ludwika Wielkiego stał się niemal wszechwładny. Tę wszechwładzę zakończył nowy król [[II. Károly magyar király|Karol III z Durazzo, zw. Małym]]. Dlatego też Miklós odegrał wiodącą rolę w jego zabójstwie w [[1386]] roku. Dzięki temu odzyskał pozycję, jednak został jej pozbawiony po objęciu władzy przez [[Zygmunt]]a Luksemburskiego. | Po śmierci króla Ludwika Wielkiego stał się niemal wszechwładny. Tę wszechwładzę zakończył nowy król [[II. Károly magyar király|Karol III z Durazzo, zw. Małym]]. Dlatego też Miklós odegrał wiodącą rolę w jego zabójstwie w [[1386]] roku. Dzięki temu odzyskał pozycję, jednak został jej pozbawiony po objęciu władzy przez [[Zygmunt]]a Luksemburskiego. | ||
| Linia 44: | Linia 42: | ||
W następstwie zabójstwa króla Karola wybuchł bunt na południu. Aby go uciszyć królowa Maria i królowa Elżbieta udały się tam, jednak ich orszak został zaatakowany w pobliżu Gary. Podczas starcia, Miklós − opiekun królowych, został zabity. | W następstwie zabójstwa króla Karola wybuchł bunt na południu. Aby go uciszyć królowa Maria i królowa Elżbieta udały się tam, jednak ich orszak został zaatakowany w pobliżu Gary. Podczas starcia, Miklós − opiekun królowych, został zabity. | ||
| − | Jego odcięta głowa, wraz z głową [[Forgách Balázs]]a została wysłana do wdowy po królu Karolu, która | + | Jego odcięta głowa, wraz z głową [[Forgách Balázs]]a została wysłana do wdowy po królu Karolu, która pokazała ją publicznie w Neapolu.<ref>Fügedi, Erik. ''Ispánok, bárók, kiskirályok''. Magvető Könyvkiadó (1986). ISBN 963-14-0582-6</ref> |
| − | |||
| − | |||
==Dzieci== | ==Dzieci== | ||
Wersja z 11:05, 16 gru 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Garai I. Miklós (pol. Mikołaj z Gary, słoweński: Mikuláš I. Gorjanský starší) (* nieznana, † 25 lipca 1386), węgierski szlachcic, palatyn, założyciel rodziny Garai, ojciec Mikołaja II (1366-1434) i Jana. Spis treściŻyciorysSyn Andrzeja z rodziny Dorozsma i córki Władysława Nevnaia o nieznanym imieniu. Od najmłodszych lat zajmował ważne stanowiska i pełnił wysokie funkcje. Na początku swojej kariery, od 1355 do 1375 roku był banem Maczwy i nieustannie wspinał się po szczeblach kariery Zawarł sojusz z serbskim księciem Łazarzem I, którego syn poślubił córkę Miklósa. Był największym i najbogatszym możnowładcą południowego regionu Królestwa. Dołączając do dworu królewskiego króla Ludwika I i królowej Elżbiety, zyskiwał coraz większy wpływ. W 1375 r. został palatynem, a jednocześnie ispánem Pozsony i sędzią Kumanów od 1376 do 1377 r. Uczestnik kampanii tureckiej w 1375 roku i zwycięzca na Wołoszczyźnie, dzięki wsparciu oddziałów tureckich i bułgarskich. W 1376 roku uzyskał usunięcie brakujących synów i Cudarów z dworu królewskiego. W 1379 r. uczestniczył w kampanii weneckiej, a w 1381 r. prowadził również rozmowy pokojowe, które ją zakończyły. 1375-ben nádor lett, s ezzel egyidejűleg pozsonyi főispán és a kunok bírája is volt 1376-1377-ben. Részt vett az 1375. évi török hadjáratban és Havasalföldön legyőzte az ottani vajdát, aki török és bolgár segédcsapatokkal erősítette meg seregét. 1376-ban elérte, hogy a Lackfiakat és a Cudarokat eltávolítsák az udvarból. 1379-ben részt vett a velencei hadjáratban és 1381-ben az azt lezáró béketárgyaláson is mint követ. Miklós przygotował małżeństwo "per procurationem" (przez przedstawiciela) Marii Andegaweńskiej, córki króla Węgier Ludwika I z księciem Ludwikiem Orleańskim. W podziękowaniu, od Karola VI, króla Francji otrzymał tytuł doradcy króla Francji i został członkiem Wielkiej Rady. Możliwe, że już w 1384 r. Miklós został uhonorowany Orderem Domu Valois[1]. Po śmierci króla Ludwika Wielkiego stał się niemal wszechwładny. Tę wszechwładzę zakończył nowy król Karol III z Durazzo, zw. Małym. Dlatego też Miklós odegrał wiodącą rolę w jego zabójstwie w 1386 roku. Dzięki temu odzyskał pozycję, jednak został jej pozbawiony po objęciu władzy przez Zygmunta Luksemburskiego. W następstwie zabójstwa króla Karola wybuchł bunt na południu. Aby go uciszyć królowa Maria i królowa Elżbieta udały się tam, jednak ich orszak został zaatakowany w pobliżu Gary. Podczas starcia, Miklós − opiekun królowych, został zabity. Jego odcięta głowa, wraz z głową Forgách Balázsa została wysłana do wdowy po królu Karolu, która pokazała ją publicznie w Neapolu.[2] Dzieci
Przypisy
Źródła
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
