Szolgagyőr: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 9 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
[[Kategoria:1bw]]
+
[[Kategoria:0]]
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
 
|strona  = https://hu.wikipedia.org/wiki/Szolgagy%C5%91r
 
|strona  = https://hu.wikipedia.org/wiki/Szolgagy%C5%91r
Linia 9: Linia 9:
 
|}
 
|}
  
Slavicov (do 1899 r. Poszátka, po słowacku Posadka) jest częścią Udvarnok, dawniej niezależnej wioski na Słowacji, w obwodzie trnawskim, w powiecie Galgóc.
+
'''Szolgagyőr''' (słow. ''Slavicov'', do 1899 r. ''Poszátka'', słow. ''Posadka'') – część [https://hu.wikipedia.org/wiki/Udvarnok_(telep%C3%BCl%C3%A9s) Udvarnok], dawniej niezależnej wioski na Słowacji, w okręgu trnawskim, w powiecie Galgóc.
  
<small><small>'''Szolgagyőr''' ([[1899]]-ig ''Poszátka'', [[szlovák nyelv|szlovákul]] ''Posádka'') [[Udvarnok (település)|Udvarnok]] településrésze, korábban önálló község [[Szlovákia|Szlovákiában]], a [[Nagyszombati kerület]]ben, a [[Galgóci járás]]ban. </small></small>
+
== Lokalizacja ==
  
== Fekvése ==
+
Znajduje się 8 km na południe od [https://pl.wikipedia.org/wiki/Hlohovec Galgóc] (obecnie na Słowacji) na lewym brzegu [https://pl.wikipedia.org/wiki/Wag Wagu].
  
Znajduje się 8 km na południe od Galgóc na lewym brzegu Wagu.
+
== Historia ==
  
<small><small>[[Galgóc]]tól 8&nbsp;km-re délre, a [[Vág (folyó)|Vág]] bal partján fekszik. </small></small>
+
Pierwsza pisemna wzmianka o ''Wąwozie Niewolniczym'' pochodzi z 1217 r. w formie „Zaluga Gewr”, kiedy to zamek ''Wąwozu Niewolniczego'' już kontrolował przeprawę przez Wag. Był to prawdopodobnie '''zalesiony''' zamek ziemny otoczony bagnami. Zamek był siedzibą [[ispán]]a zamku, który obejmował wsie Árpádsoka, Bős, Dombó, Fruit, Petény, Szolgagyőr, Szalonta i Tőnye. Zamek został zniszczony w XIII wieku, według źródeł nie było go już w 1294 roku. Jego ostatnie możliwe do zweryfikowania istnienie pochodzi z 1282 r. Być może tutaj w 1291 r. austriacki książę [[Albert III]] zmarł podczas kampanii przeciwko [[III. András|Andrzejowi III]].
  
== Története ==
+
Wieś była pierwotnie osadą usługową zamku Szolgagyőr. Dopiero w 1671 r. jest wspomniany w źródłach pisanych, należących do kilku rodzin szlacheckich, a później do rodziny Brunszvik. W 1715 r. istniało gospodarstwo domowe płacące podatek. [...]
  
Pierwsza pisemna wzmianka o Wąwozie Niewolniczym pochodzi z 1217 r. W formie „Zaluga Gewr”, kiedy to Zamek Wąwozu Niewolniczego już kontrolował przeprawę przez Wag. Był to prawdopodobnie zalesiony zamek ziemny otoczony bagnami. Zamek był siedzibą paniki zamku, która obejmowała wsie Árpádsoka, Bős, Dombó, Fruit, Petény, Szolgagyőr, Szalonta i Tőnye. Zamek został zniszczony w XIII wieku, według źródeł nie było go już w 1294 roku. Jego ostatnie możliwe do zweryfikowania istnienie pochodzi z 1282 r. Być może w 1291 r. Austriacki książę Albert III. Zmarł podczas kampanii przeciwko Andrzejowi.
+
W 1910 r. liczyła 96 mieszkańców, głównie słowackich. do traktatu z [[Trianon|Trianon]] należał do dzielnicy Galgóci w Nitrze. W 1971 r. został przyłączony do Udvarnok.
  
<small><small>Szolgagyőr első írásos említése [[1217]]-ből származik „''Zaluga Gewr''” alakban, ekkor már állt Szolgagyőr vára, mely a Vág folyó itteni átkelőhelyét ellenőrizte. Valószínűleg mocsaras területtel körülvett faszerkezetes földvár volt. A vár [[várispánság]] székhelye volt, melyhez [[Árpádsoka]], [[Bős]], [[Dombó (Ukrajna)|Dombó]], [[Gyümölcs]], [[Petény]], Szolgagyőr, [[Szalonta]] és [[Tőnye]] csallóközi falvak tartoztak. A vár még a [[13. század]]ban elpusztult, a források szerint [[1294]]-ben már nem állt. Utolsó igazolható létezése [[1282]]-ből származik. Lehet hogy [[1291]]-ben Albert osztrák herceg III. András elleni hadjárata során pusztult el. </small></small>
+
== Zabytki ==
 +
* Dzwonnica wiejska została zbudowana w [1870].
  
Wieś była pierwotnie osadą usługową zamku Szolgagyőr. Dopiero w 1671 r. Jest wspomniany w źródłach pisanych, należących do kilku rodzin szlacheckich, a później do rodziny Brunszvik. W 1715 r. Istniało gospodarstwo domowe podatnika.
+
== Liniki zewnętrzne ==
 
 
<small><small>A falu eredetileg Szolgagyőr várának [[szolgálófalu]]ja volt. Csak [[1671]]-tól említik az írott források, több nemesi család birtoka, majd a [[Brunszvik család]]é. [[1715]]-ben egy adózó háztartása létezett. </small></small>
 
 
 
Według Andrása Vályi „POSZATKA. Wioska Tót w hrabstwie Nitra, ziemscy władcy kilku panów, mieszkańcy różnych katolików, leży po Udvarn, a nie wybielać, którego gałąź, łąka jest dobra, piazza w Galgóczu, jego drzewo do ognia, a jego winnice, jego pastwisko jest bliskie, ziemia. [1]
 
 
 
<small><small>Vályi András szerint „''POSZATKA. Tót falu Nyitra Vármegyében, földes Urai több Uraságok, lakosai katolikusok, ’s másfélék, fekszik Udvarnokhoz nem meszsze, mellynek filiája, határjában réttye jó van, piatzozása Galgóczon, fája tűzre, és szőlőhegye nints, legelője szoros, földgye alábbvaló, harmadik osztálybéli.''”<ref>{{Vályi}}</ref> </small></small>
 
 
 
Według Elek Bright, „Poster, Lake Village, Prowincja Nitra, na lewym brzegu Wagu, ut. p. Do Galgócz na 1 1/2 godziny: 153 kath. 5 żydowskich mieszkań. - Jego granica jest pagórkowata; jego mieszkańcy uprawiają tytoń. F. u. więcej „. [2]
 
 
 
<small><small>Fényes Elek szerint „''Poszátka, tót falu, Nyitra vmegyében, a Vágh bal partján, ut. p. Galgóczhoz 1 1/2 órányira: 153 kath. 5 zsidó lak. – Határa dombos; lakosai dohányt termesztenek. F. u. többen.''”<ref>{{Fényes}}</ref> </small></small>
 
 
 
Według monografii powiatu nitryjskiego „Poszátka, na lewym brzegu Wagu, na południe od Galgóczt, 120 r. kath populacja religijna. Jego poczta Dziedziniec, telegram i dworzec kolejowy Galgócz. Właścicielem była rodzina hrabiego Brunszwicka. Pisemne zapisy tej wioski pochodzą z 1671 r., Ale ostatnio Frigyes Pesty udowodniła przekonującymi argumentami, że kiedyś istniała Straż Graniczna Szekler, znana wcześniej jako „granica niewolników” [3].
 
 
 
<small><small>Nyitra vármegye monográfiája szerint „''Poszátka, a Vág balpartján, Galgócztól délre, 120 r. kath vallásu lakossal. Postája Udvarnok, táviró és vasúti állomása Galgócz. Földesura a gróf Brunszwick-család volt. Az e községről szóló irott nyomok csupán 1671-ig vezetnek vissza, legujabban azonban Pesty Frigyes meggyőző érvekkel bizonyitotta, hogy itt volt hajdan a „Szolgagyőr” néven gyakran felmerülő székely-határőrző vártelep.''”<ref>{{Borovszky}} Nyitra vármegye.</ref> </small></small>
 
 
 
W 1910 r. Liczyła 96 mieszkańców, głównie słowackich. Aż do dyktanda Trianon należał do dzielnicy Galgóci w Nitrze. W 1971 r. Został przydzielony do Trybunału.
 
 
 
<small><small>[[1910]]-ben 96, túlnyomórészt szlovák lakosa volt. A [[trianoni békeszerződés|trianoni diktátum]]ig [[Nyitra vármegye]] [[Galgóci járás]]ához tartozott. [[1971]]-ben csatolták [[Udvarnok (település)|Udvarnokhoz]]. </small></small>
 
 
 
== Nevezetességei ==
 
* A falu haranglába az [[1870-es évek]]ben épült.
 
 
 
== Külső hivatkozások ==
 
 
* [http://www.dvorniky.ocu.sk/ Udvarnok község hivatalos oldala]
 
* [http://www.dvorniky.ocu.sk/ Udvarnok község hivatalos oldala]
 
* [http://www.e-obce.sk/obec/dvorniky/dvorniky.html E-obce.sk]
 
* [http://www.e-obce.sk/obec/dvorniky/dvorniky.html E-obce.sk]
Linia 55: Linia 33:
 
* [https://web.archive.org/web/20090213103446/http://sulinet.hu/oroksegtar/data/Hataron_tuli_magyarsag/A_csallokoz_sziveben/pages/008_a_csallokoz_rovid.htm A Csallóköz rövid története]
 
* [https://web.archive.org/web/20090213103446/http://sulinet.hu/oroksegtar/data/Hataron_tuli_magyarsag/A_csallokoz_sziveben/pages/008_a_csallokoz_rovid.htm A Csallóköz rövid története]
  
== Jegyzetek ==
+
== Uwagi ==
*[[Tagányi Károly]]: Szolgagyőr I-II. In: [[Századok (folyóirat)|Századok]] 1882/ 4, 312-323; 5, 388-398.
+
* Tagányi Károly: ''Szolgagyőr I-II''. W: Századok 1882/ '''4''', str. 312-323; '''5''', str. 388-398.
*[[Fügedi Erik]] 1938: Nyitra megye betelepülése. Századok LXXII, 290-291.
+
* Fügedi Erik: ''Nyitra megye betelepülése''. Századok LXXII, 1938 str. 290-291.
*[[Szőke Béla (régész)|Szőke Béla]] 1953: Győr. [[Magyar Nyelv (folyóirat)|Magyar Nyelv]] XLIX/392/1-2, 202-203.
+
* Szőke Béla: ''Győr''. Magyar Nyelv XLIX/392/'''1-2''', 1953. str. 202-203.
*[[Zsoldos Attila]] 2000: Confinium és marchia - Az Árpád-kori határvédelem néhány intézményéről. Századok 134, 115.
+
* Zsoldos Attila: ''Confinium és marchia - Az Árpád-kori határvédelem néhány intézményéről''. Századok '''134''', 2000. str. 115.
{{források}}
+
 
{{portál|Földrajz}}
+
[[Kategoria:Opuszczone osady na Słowacji]]
[[Kategória:Szlovákia megszűnt települései]]
+
[[Kategoria:Miejscowości]]
[[Kategória:Nyitra vármegye települései]]
 

Aktualna wersja na dzień 12:55, 27 gru 2020

Szolgagyőr (słow. Slavicov, do 1899 r. Poszátka, słow. Posadka) – część Udvarnok, dawniej niezależnej wioski na Słowacji, w okręgu trnawskim, w powiecie Galgóc.

Lokalizacja

Znajduje się 8 km na południe od Galgóc (obecnie na Słowacji) na lewym brzegu Wagu.

Historia

Pierwsza pisemna wzmianka o Wąwozie Niewolniczym pochodzi z 1217 r. w formie „Zaluga Gewr”, kiedy to zamek Wąwozu Niewolniczego już kontrolował przeprawę przez Wag. Był to prawdopodobnie zalesiony zamek ziemny otoczony bagnami. Zamek był siedzibą ispána zamku, który obejmował wsie Árpádsoka, Bős, Dombó, Fruit, Petény, Szolgagyőr, Szalonta i Tőnye. Zamek został zniszczony w XIII wieku, według źródeł nie było go już w 1294 roku. Jego ostatnie możliwe do zweryfikowania istnienie pochodzi z 1282 r. Być może tutaj w 1291 r. austriacki książę Albert III zmarł podczas kampanii przeciwko Andrzejowi III.

Wieś była pierwotnie osadą usługową zamku Szolgagyőr. Dopiero w 1671 r. jest wspomniany w źródłach pisanych, należących do kilku rodzin szlacheckich, a później do rodziny Brunszvik. W 1715 r. istniało gospodarstwo domowe płacące podatek. [...]

W 1910 r. liczyła 96 mieszkańców, głównie słowackich. Aż do traktatu z Trianon należał do dzielnicy Galgóci w Nitrze. W 1971 r. został przyłączony do Udvarnok.

Zabytki

  • Dzwonnica wiejska została zbudowana w [1870].

Liniki zewnętrzne

Uwagi

  • Tagányi Károly: Szolgagyőr I-II. W: Századok 1882/ 4, str. 312-323; 5, str. 388-398.
  • Fügedi Erik: Nyitra megye betelepülése. Századok LXXII, 1938 str. 290-291.
  • Szőke Béla: Győr. Magyar Nyelv XLIX/392/1-2, 1953. str. 202-203.
  • Zsoldos Attila: Confinium és marchia - Az Árpád-kori határvédelem néhány intézményéről. Századok 134, 2000. str. 115.