Piso Jakab: Różnice pomiędzy wersjami
(→Źródła) |
|||
| Linia 15: | Linia 15: | ||
| | | | ||
| − | + | '''Jakab Piso''', w źródłach niemieckich '''''Jakob Piso''''' (* Medgyes, † 1527 w Pozsony), włoski humanista, doktor prawa, protonator apostolski, prepozyt kościoła św. Jana w Peczu, wychowawca i sekretarz króla Węgier [[II. Lajos|Ludwik II]], poeta, mówca i mąż stanu w pierwszej połowie XVI wieku. | |
| − | | | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | + | == Życie == | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
Urodził się w zamożnej saksońskiej rodzinie w Medgyes. Jego ojciec zmarł wcześnie, więc jego wuj zajął się majątkiem i uczył dwóch osieroconych braci. Jakob Piso prawdopodobnie uzyskał doktorat z prawa w Rzymie. Nie wrócił do ojczyzny, ale pracował jako poeta i dyplomata w różnych miejscach. | Urodził się w zamożnej saksońskiej rodzinie w Medgyes. Jego ojciec zmarł wcześnie, więc jego wuj zajął się majątkiem i uczył dwóch osieroconych braci. Jakob Piso prawdopodobnie uzyskał doktorat z prawa w Rzymie. Nie wrócił do ojczyzny, ale pracował jako poeta i dyplomata w różnych miejscach. | ||
| Linia 96: | Linia 46: | ||
== Źródła == | == Źródła == | ||
| − | * Jakob Piso. | + | * Jakob Piso. W: ''Deutsche Humanisten in Siebenbürgen''. Herausgegeben und eingeleitet von Berhardt Capesius. Bukarest: Kriterion. 1974. str. 13–15. |
| − | * Jankovits László: Jacobus Piso Schediája (1554: Jacobus Piso verseskötetének megjelenése), | + | * Jankovits László: ''Jacobus Piso Schediája (1554: Jacobus Piso verseskötetének megjelenése)'', W: ''A magyar irodalom történetei'', szerk. Jankovits László, Szegedy-Maszák Mihály, Bp., Ráció, 2006, I, 266-273. |
| − | * Jankovits László: Jacobus Piso levelezése Erasmussszal. www.iti.mta.hu | + | * Jankovits László: [http://www.iti.mta.hu/Pajorin70_Convivium/Pajorin_18_Jankovits_Piso.pdf Jacobus Piso levelezése Erasmussszal]. www.iti.mta.hu |
| − | * Klaniczay Tibor: A valódi és az ál Piso-versek, ItK 97:1993, 52-56. | + | * Klaniczay Tibor: ''A valódi és az ál Piso-versek'', ItK 97:1993, 52-56. |
| − | * Ritoókné Szalay Ágnes: Erasmus és a XVI. századi magyarországi értelmiség. | + | * Ritoókné Szalay Ágnes: ''Erasmus és a XVI. századi magyarországi értelmiség''. |
| − | * Kubinyi András: A budavári Szent Zsigmond káptalan a késő középkorban. In: Budapest Régiségei 33. (1999), 12-23 | + | * Kubinyi András: A budavári Szent Zsigmond káptalan a késő középkorban. In: Budapest Régiségei 33. (1999), str. 12-23. |
| − | * Szinnyei József: Magyar írók élete és munkái X. (Ótócska–Popea). Budapest: Hornyánszky. 1905. | + | * Szinnyei József: ''[http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/p/p20042.htm Magyar írók élete és munkái X. (Ótócska–Popea)]''. Budapest: Hornyánszky. 1905. |
| − | {{SORTUJ: | + | | |
| + | {{Biogram infobox | ||
| + | |imię i nazwisko = Piso Jakab | ||
| + | |imię i nazwisko org = | ||
| + | |grafika = | ||
| + | |opis grafiki = | ||
| + | |podpis = | ||
| + | |data urodzenia = nieznana | ||
| + | |miejsce urodzenia = Medgyes | ||
| + | |data śmierci = 1527 | ||
| + | |miejsce śmierci = Pozsony | ||
| + | |zawód = poeta, mówca i mąż stanu | ||
| + | |faksymile = | ||
| + | |opis faksymile = | ||
| + | |odznaczenia = | ||
| + | |commons = | ||
| + | |www = | ||
| + | }} | ||
| + | |} | ||
| + | |||
| + | {{SORTUJ:Piso, Jakab}} | ||
| + | [[Kategoria:Nieznana data urodzenia]] | ||
[[Kategoria:Urodzeni w XV wieku]] | [[Kategoria:Urodzeni w XV wieku]] | ||
| − | + | [[Kategoria:Zmarli w 1527]] | |
| − | [[Kategoria:Zmarli w | ||
[[Kategoria:Zmarli w XVI wieku]] | [[Kategoria:Zmarli w XVI wieku]] | ||
[[Kategoria:Włoscy humaniści]] | [[Kategoria:Włoscy humaniści]] | ||
| − | + | [[Kategoria:Węgierscy kanonicy]] | |
| − | |||
| − | [[ | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
Wersja z 18:24, 31 gru 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Jakab Piso, w źródłach niemieckich Jakob Piso (* Medgyes, † 1527 w Pozsony), włoski humanista, doktor prawa, protonator apostolski, prepozyt kościoła św. Jana w Peczu, wychowawca i sekretarz króla Węgier Ludwik II, poeta, mówca i mąż stanu w pierwszej połowie XVI wieku. Spis treściŻycieUrodził się w zamożnej saksońskiej rodzinie w Medgyes. Jego ojciec zmarł wcześnie, więc jego wuj zajął się majątkiem i uczył dwóch osieroconych braci. Jakob Piso prawdopodobnie uzyskał doktorat z prawa w Rzymie. Nie wrócił do ojczyzny, ale pracował jako poeta i dyplomata w różnych miejscach. Jómódú szász családban született Medgyesen. Apja korán meghalt, így nagybátyja gondozta a vagyont, és taníttatta az árván maradt két fiútestvért. Jakob Piso feltehetőleg Rómában szerzett jogi doktorátust. Nem tért vissza szülőföldjére, hanem mint költő és diplomata különböző helyeken tevékenykedett. Otrzymał ogólne uznanie za naukę i dowcip. Jako kamień królewski zmienił II. U papieża Gyula w Rzymie. Miał poufną przyjaźń ze słynnym Rotterdamskim Erasmusem. Miał bliskie relacje z wiedeńskimi humanistami, o czym świadczą towarzyszące czytelnikowi wiersze opublikowane w wiedeńskim wydaniu Auzoniusza w 1502 r. I Johanna Fuchsmagena w latach 1500–1504, które zachowały się w rękopisie 664 Biblioteki Uniwersyteckiej w Innsbrucku. II. Gyula, który był gorliwy w zjednoczeniu chrześcijańskich książąt z Turkami, wysłał Pisó do króla Zygmunta I w tej sprawie; Przybył do Krakowa 6 stycznia 1510 r., Gdzie jednak jego wstawiennictwo nie powiodło się. Wracając na Węgry, II. Podżegał króla Ulászló do wojny z Turkami i jesienią wrócił do Rzymu. Tudományával és szellemességével általános elismerésben részesült. Mint királyi követ megfordult II. Gyula pápánál Rómában. A híres Rotterdami Erasmusszal bizalmas barátságban volt. Szoros kapcsolatban állt a bécsi humanistákkal, erről tanúskodnak 1502-ben egy bécsi Ausonius-kiadásban megjelent, az olvasóhoz írt kísérő versei, és a Johann Fuchsmagennek 1500-1504 között írt versei, amelyek az innsbrucki Egyetemi Könyvtár 664. jelzetű kéziratában maradtak fenn. II. Gyula, aki a keresztény fejedelmeknek a törökök ellen való egyesítésén buzgólkodott, Pisót I. Zsigmond lengyel királyhoz küldte ezügyben; 1510. január 6-án érkezett Krakkóba, ahol azonban sikertelen volt közbenjárása. Visszatérve Magyarországra, II. Ulászló királyt serkentette a török elleni háborúra s ősszel visszatért Rómába. W 1514 r. Papież Leon X ponownie wysłał go do Polski jako legata papieskiego z zamiarem zapobieżenia wojnie polsko-rosyjskiej, a zamiast tego podżegania Zygmunta do działań antytureckich; przybył do Wilna w lipcu, gdzie król Zygmunt III. W wojnie z wielkim księciem moskiewskim Wasilij, nawet podczas obecności Piza, król odniósł jasne zwycięstwo nad Rosjanami; opisał tę bitwę także w liście do swojego przyjaciela Jana Korycjusza w Rzymie. Podczas pobytu w Polsce zdobył miłość narodu i łaskę króla, dlatego Zygmunt wręczył mu bogate dary. W 1515 r. Król Polski, cesarz niemiecko-rzymski Miksa I i II. Na spotkaniu króla Węgier Ulászló w Wiedniu i Bratysławie. Młody II. Król Ludwik był nauczycielem, więc król obdarzył go prepozytem św. Zygmunta w Budzie, a także szukał rady i pomocy w najważniejszych sprawach państwowych; tak więc w 1523 r. przebywał na tajnej misji u króla Zygmunta, gdzie osiągnął ważne osiągnięcia w polityce czeskiej. Był wyraźnie zaznajomiony z Erazmem w Rotterdamie od 1509 roku, a później został opublikowany w zbiorze listów Erazma z wymiany listów. Erazm uważał go za większości swoich korespondentów na Węgrzech. [1] Biskup László Szalkai należał do węższego kręgu biskupa Egeru, a później arcybiskupa Esztergom, poświęcił mu również większość swoich wierszy. Jego łacińskie wiersze należą po Janusie Pannoniusie do najbardziej dowcipnych i wyjątkowych utworów węgierskiej poezji humanistycznej. 1514-ben X. Leó pápa pápai legátusként ismét Lengyelországba küldte azzal a szándékkal, hogy megakadályozza a lengyel-orosz háborút, és ehelyett törökellenes akcióra sarkallja Zsigmondot; júliusban érkezett Vilniusba, ahol Zsigmond király III. Vaszilij moszkvai nagyfejedelem ellen készült hadviselésre, még Piso ottléte alatt fényes győzelmet vívott ki a király az oroszok ellen; ezt a csatát barátjának, Coritius Jánosnak Rómába küldött levelében le is írta. Lengyelországban tartózkodása alatt elnyerte a nemzet szeretetét és a király kegyét, úgyhogy Zsigmond gazdag ajándékokkal jutalmazta meg. 1515-ben jelen volt a lengyel király, I. Miksa német-római császár és II. Ulászló magyar király találkozásán Bécsben és Pozsonyban. A fiatal II. Lajos király tanítója volt, ezért a király őt a budavári Szent Zsigmond-prépostsággal ajándékozta meg, és a legfontosabb állami ügyekben is kikérte tanácsát és segítségét; így 1523-ban titkos küldetésben volt Zsigmond lengyel királynál, hol a cseh politikai ügyekben fontos eredményeket ért el. Rotterdami Erasmust már 1509-től kezdve bizonyíthatóan ismerte, később levélváltásuk Erasmus levélgyűjteményében is kiadta. Erasmus őt tartotta a legtöbbre magyarországi levelezőtársai közül.[1] Szalkai László egri püspök, majd esztergomi érsek szűkebb köréhez tartozott, költeményei nagy részét is neki dedikálta. Latin versei a Janus Pannonius utáni magyar humanista költészet legszellemesebb és legegyedibb darabjai közé tartoznak. W 1526 roku stracił nie tylko swego drogiego króla, ale cały swój majątek; ta plaga przyspieszyła jego śmierć, do której doszło w 1527 roku w Bratysławie. 1526-ban nemcsak kedves királyát, de összes javait is elvesztette; ezen csapás siettette halálát, mely 1527-ben következett be Pozsonyban. Jego dzieła
Przypisy
Źródła
|
| |||||||||||||||||