|
Szalkai László (* 1475 w Mátészalka, † 29 sierpnia 1526 pod Mohaczem, węgierski duchowny, arcybiskup Ostrzyhomia (1524-1526)
Kariera
Urodził się w Zalkán (Mátészalka) w komitacie Szatmár w rodzinie chłopskiej, jako syn prostego szewca. Uczył się w Sárospatak, w szkole parafialnej pod kierunkiem Jánosa Kisvárdai. Jego mistrz z Uniwersytetu Krakowskiego przywiózł ze sobą łaciński program nauczania, który studenci wcześniej przepisywali do swoich zeszytów i uzupełniali na lekcjach wyjaśnieniami mistrza. Notatki szkolne László Szalkai przechowuje Esztergom Cathedral Library, tzw. Szalkai Codex.[1]
Na dwórze królewskim pojawił się w 1494 roku. W 1500 roku dołączył do Jana Bornemisszy, potem stopniowo piął się po stopniach kariery.
W latach 1513-1522 był biskupem Vác, w latach 1516-1525 skarbnikiem królewskim i kanclerzem (1518−1526). Wejście do Królewskiej Kancelarii zwróciło uwagę Ludwika II. W 1520 r. został arcybiskupem Kalocsa, potem był biskupem Egeru (1522–1524), a od 6 maja 1524 do śmierci arcybiskupem Ostrzyhomia i kanclerzem. Po nominacji na arcybiskupa został wyświęcony przez kardynała Laurentio de Campeggio, legata papieskiego.
W kampanii Ludwika II przeciwko Turkom dowodził znaczącym oddziałem. Zmarł 29 sierpnia 1526 r. pod Mohaczem − poległ wraz z Pálem Tomorim.
Przypisy
- ↑ Mészáros István: A Szalkai-kódex és a XV. század végi sárospataki iskola. Budapest, Akadémiai kiadó, 1972. str. 340.
Źródła
|
|
