Both András: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| Linia 41: | Linia 41: | ||
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
| − | Członek ''Czarnej Armii'' króla Macieja. Został wymieniony jako kapitan Medvedgrad i Gradec odpowiednio w 1490 i 1491 roku. Wygrał bitwę pod Fiume (1474). Jest cytowany w 1483 r. jako ''supremus comes'' żupanii '' | + | Członek ''Czarnej Armii'' króla Macieja. Został wymieniony jako kapitan Medvedgrad i Gradec odpowiednio w 1490 i 1491 roku. Wygrał bitwę pod Fiume (1474). Jest cytowany w 1483 r. jako ''supremus comes'' żupanii [[Ung]] i [[Zemplén]]. Był również ''[[ispán]]em'' komitatu [[Zala]],<ref>''Historia Critica Regum Hungariae'', Volume 18, page 163, Istvan Katona, 1742, Buda</ref> gubernatorem twierdzy i miasta Zagrzeb (1489), kapitanem miast Senj i ''Montigrecensis'', [[Medvedgrad]] itp.<ref>''A MEGYÉSISPANSAGOK 1490-BEN ÉS CORVIN JÁNOS TRÓNÖRÖKÖSÖDÉSÉNEK PROBLÉMÁI'', KUBINYI ANDRÁS (1929–2007)</ref> |
'''Ban Chorwacji, Slawonii i Dalmacji (''regnorum Dalm. Croat. et Sclauoniae banus'') w 1482''' r., '''ban Chorwacji od 1487 do 1490''' r.<ref>"Kaj", vol 37, 2004</ref>], Lawirował między cesarzem Maksymilianem I a królem Władysławem II. Jagiellończykiem. Najpierw we własnym imieniu oraz swoich braci Ambroży i Iwana obiecał lojalność wobec Maksymiliana Habsburga, ale na początku 1491 r. powrócił pod patronat Władysława. Był chorwackim banem w latach 1504-1507, kiedy to król odwołał go z powodu odstąpienia go. Jednak już w 1510 r.pojednał się z królem Władysławem II, został po raz kolejny raz banem, którym był aż do swojej śmierci.<ref>''Archiv für österreichische Geschichte'', Volume 3, Par Akademie der Wissenschaften in Wien. Historische Commission, 1849, Wien</ref> W 1511 r., jako jedyny pomagał księciu [[Bernardin Frankapan|Bernardinowi Frankapanowi Ozalskiemu]] przeciwko Turkom. | '''Ban Chorwacji, Slawonii i Dalmacji (''regnorum Dalm. Croat. et Sclauoniae banus'') w 1482''' r., '''ban Chorwacji od 1487 do 1490''' r.<ref>"Kaj", vol 37, 2004</ref>], Lawirował między cesarzem Maksymilianem I a królem Władysławem II. Jagiellończykiem. Najpierw we własnym imieniu oraz swoich braci Ambroży i Iwana obiecał lojalność wobec Maksymiliana Habsburga, ale na początku 1491 r. powrócił pod patronat Władysława. Był chorwackim banem w latach 1504-1507, kiedy to król odwołał go z powodu odstąpienia go. Jednak już w 1510 r.pojednał się z królem Władysławem II, został po raz kolejny raz banem, którym był aż do swojej śmierci.<ref>''Archiv für österreichische Geschichte'', Volume 3, Par Akademie der Wissenschaften in Wien. Historische Commission, 1849, Wien</ref> W 1511 r., jako jedyny pomagał księciu [[Bernardin Frankapan|Bernardinowi Frankapanowi Ozalskiemu]] przeciwko Turkom. | ||
Wersja z 13:07, 9 sty 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [3] | [4] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Both András (chor. Andrija Bot od Bajne, łac. Andreas Both de Bayna) (* nieznana, † 16 września 1511), węgierski szlachcic ze znamienitej rodziny Bot od Bajne, chorwacki ban (1482, 1505-1507 i 1510-1511) Spis treściŻyciorysCzłonek Czarnej Armii króla Macieja. Został wymieniony jako kapitan Medvedgrad i Gradec odpowiednio w 1490 i 1491 roku. Wygrał bitwę pod Fiume (1474). Jest cytowany w 1483 r. jako supremus comes żupanii Ung i Zemplén. Był również ispánem komitatu Zala,[1] gubernatorem twierdzy i miasta Zagrzeb (1489), kapitanem miast Senj i Montigrecensis, Medvedgrad itp.[2] Ban Chorwacji, Slawonii i Dalmacji (regnorum Dalm. Croat. et Sclauoniae banus) w 1482 r., ban Chorwacji od 1487 do 1490 r.[3]], Lawirował między cesarzem Maksymilianem I a królem Władysławem II. Jagiellończykiem. Najpierw we własnym imieniu oraz swoich braci Ambroży i Iwana obiecał lojalność wobec Maksymiliana Habsburga, ale na początku 1491 r. powrócił pod patronat Władysława. Był chorwackim banem w latach 1504-1507, kiedy to król odwołał go z powodu odstąpienia go. Jednak już w 1510 r.pojednał się z królem Władysławem II, został po raz kolejny raz banem, którym był aż do swojej śmierci.[4] W 1511 r., jako jedyny pomagał księciu Bernardinowi Frankapanowi Ozalskiemu przeciwko Turkom. Źródła
Linki zewnętrznePrzypisy
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kategorie:
- 0i
- Strony skompilowane
- Strony importowane z angielskiej Wikipedii
- Strony importowane z chorwackiej Wikipedii
- Banowie Dalmacji, Chorwacji i Slawonii
- Rody
- Ród Both
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy szlachcice
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Nieznana data urodzenia
- Urodzony w XV wieku
- Zmarli w 1511
- Zmarli w XVI wieku
.svg){kind=link}