Berislavići Grabarski (rodzina): Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (Zastępowanie tekstu - " - " na " – ")
Linia 1: Linia 1:
 +
[[Kategoria:2]]
 +
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
 
|strona  = https://en.wikipedia.org/wiki/Berislavi%C4%87_family_of_Graberje
 
|strona  = https://en.wikipedia.org/wiki/Berislavi%C4%87_family_of_Graberje
Linia 19: Linia 21:
 
  |
 
  |
  
== Historia po chorwacku ==
+
== Historia ==
 +
 
  
 
Berislavici Grabarski lub Doborski (łac. Berislaus nobiles de Grabarya, mgr. Beriszló), chorwacka szlachecka rodzina ze Slawonii, nazwana na cześć posiadłości Grabarje w powiecie Požega, a czasem Doborski według miasta Dobor, które jest własnością tego rodzaju od 1470 r.
 
Berislavici Grabarski lub Doborski (łac. Berislaus nobiles de Grabarya, mgr. Beriszló), chorwacka szlachecka rodzina ze Slawonii, nazwana na cześć posiadłości Grabarje w powiecie Požega, a czasem Doborski według miasta Dobor, które jest własnością tego rodzaju od 1470 r.
 +
 +
The '''Berislavić family of Graberje''' (chor. ''Berislavići Grabarski, also known as ''Berislavići Doborski''), was a Croatian noble family from the [[Požega County]] of [[Slavonia]], allegedly originating from [[Ban Borić]]. The family served as [[Serbian Despotate|Despots of Serbia]] until 1535 when the Ottomans executed [[prince]] [[Stjepan Berislavić]].<ref name=mkarbic>Marija Karbić. Rod Borića bana: primjer plemićkog roda u srednjovjekovnoj Požeškoj županiji. Doktorska disertacija, Filozofski fakultet Sveučilišta u Zagrebu, Hrvatska 2005.</ref><ref name="karbic-2014">{{cite journal | url = http://hrcak.srce.hr/126554?lang=en | journal = Historical Contributions | publisher = Croatian Institute of History | location = Zagreb  | |date=July 2014 | title = Plemićki rod Borića bana, Slavonski Brod, Hrvatski institut za povijest – Podružnica za povijest Slavonije, Srijema i Baranje, 2013., 222 stranice | first = Marija | last = Karbić | language = Croatian | pages = 403-405 | format = PDF}}</ref>
  
 
Zgodnie z tradycją rodzinną potomkowie XII-wiecznego bośniackiego bana Borica [1] Są one wymienione w źródłach pochodzących z XIII wieku i można je prześledzić nieprzerwanie od XV do pierwszej połowy XVI wieku, kiedy to rodzina wyginęła [2].
 
Zgodnie z tradycją rodzinną potomkowie XII-wiecznego bośniackiego bana Borica [1] Są one wymienione w źródłach pochodzących z XIII wieku i można je prześledzić nieprzerwanie od XV do pierwszej połowy XVI wieku, kiedy to rodzina wyginęła [2].
Historia
 
  
 
Pierwsza wzmianka o rodzinie to Berislav z Dubovika (1250. W XV wieku odgrywali oni już ważne role polityczne w Chorwacji, w tym czasie posiadali majątki w powiecie Požega (Grabarje, Brod, Dubočac, Kobaš, Svinjar, Dubovik, Daranovac) i w mniejszym stopniu w powiecie Vukovar (Vinkovci, Petrovci), a później ich przejęcia to Mikanovci, Satnica, Sarvas, Koprivna, Niemcy, Vrba, Rušćica, Vranovci, Slobodnica, Otvorci, Ruševo, Bukovlje, Tomica, Završje, Slatinikos, Paka, Susanjevac . [3]
 
Pierwsza wzmianka o rodzinie to Berislav z Dubovika (1250. W XV wieku odgrywali oni już ważne role polityczne w Chorwacji, w tym czasie posiadali majątki w powiecie Požega (Grabarje, Brod, Dubočac, Kobaš, Svinjar, Dubovik, Daranovac) i w mniejszym stopniu w powiecie Vukovar (Vinkovci, Petrovci), a później ich przejęcia to Mikanovci, Satnica, Sarvas, Koprivna, Niemcy, Vrba, Rušćica, Vranovci, Slobodnica, Otvorci, Ruševo, Bukovlje, Tomica, Završje, Slatinikos, Paka, Susanjevac . [3]
 +
 +
Od obitelji se prvi spominje Berislav od Dubovika (1250. U 15. stoljeću već vrše važne političke uloge u Hrvatskoj. U to vrijeme posjedovali su imanja u Požeškoj županiji (Grabarje, Brod, Dubočac, Kobaš, Svinjar, Dubovik, Daranovac) i manjim dijelom u Vukovskoj županiji (Vinkovci, Petrovci), dok su im kasnije stečevine Mikanovci, Satnica, Sarvaš, Koprivna, Nijemci, Vrba, Rušćica, Vranovci, Slobodnica, Odvorci, Ruševo, Bukovlje, Tomica, Završje, Slatinik, Paka, Šušnjevac i Levanjska varoš.[3]
  
 
Pierwszym wybitnym członkiem rodziny był Benedykt (około 1450–1464), a jego następcami byli jego synowie: Mikołaj, Desha, Jan i Marcin. Martin zaczyna nazywać siebie Berislavic. Francis, syn Johna i John, syn Martina, są najbardziej znaczącymi przedstawicielami rodzaju. Franjo Berislavić († 1517) brał udział w bitwie pod Krbavem w 1493 r., Wyróżniał się jako Sztandar Jajce (1494–1496 i 1499– 1503), a także był obchodzony w bitwie pod Dubicą w 1513 r. Ze swoim kuzynem Banem Piotrem z Trogiru. Kuzyn Franjin, Ivan (Ivaniš) († 1514) był zakazem złotnictwa w 1494 r. I zakazem składania jaj w latach 1511–1513. Za namową chorwacko-węgierskiego króla Władysława II. (1490-1516) poślubił wdowę po serbskim despocie Jovanie Brankovicu, Jelenie Jaksic, po czym został nazwany nowym tytułem serbskim despotą [4].
 
Pierwszym wybitnym członkiem rodziny był Benedykt (około 1450–1464), a jego następcami byli jego synowie: Mikołaj, Desha, Jan i Marcin. Martin zaczyna nazywać siebie Berislavic. Francis, syn Johna i John, syn Martina, są najbardziej znaczącymi przedstawicielami rodzaju. Franjo Berislavić († 1517) brał udział w bitwie pod Krbavem w 1493 r., Wyróżniał się jako Sztandar Jajce (1494–1496 i 1499– 1503), a także był obchodzony w bitwie pod Dubicą w 1513 r. Ze swoim kuzynem Banem Piotrem z Trogiru. Kuzyn Franjin, Ivan (Ivaniš) († 1514) był zakazem złotnictwa w 1494 r. I zakazem składania jaj w latach 1511–1513. Za namową chorwacko-węgierskiego króla Władysława II. (1490-1516) poślubił wdowę po serbskim despocie Jovanie Brankovicu, Jelenie Jaksic, po czym został nazwany nowym tytułem serbskim despotą [4].
 +
 +
Prvi istaknuti član porodice bio je Benedikt (oko 1450.-1464.), kojeg su naslijedili sinovi Nikola, Deša, Ivan i Martin. Martin se prvi počinje nazivati Berislavićem. Franjo, sin Ivanov i Ivan, sin Martinov najznačajniji su predstavnici roda. Franjo Berislavić († 1517.) sudjelovao je u Krbavskoj bici 1493. godine, istaknuo se kao jajački ban (1494.–1496. i 1499.–1503.), a proslavio se u bitki kod Dubice 1513. uz rođaka bana Petra Trogirskog. Franjin bratić, Ivan (Ivaniš) († 1514.) bio je srebrnički ban 1494. godine, a jajački ban 1511.-1513. Na nagovor hrvatsko-ugarskog kralja Vladislava II. (1490.-1516.) oženio je udovicu srpskog despota Jovana Brankovića, Jelenu Jakšić, nakon čega je proglašen novim naslovnim srpskim despotom.[4]
  
 
Syn Iwana, Stjepan Berislavić († 1535) był tytułowym despotycznym despotą i ostatnim męskim członkiem rodziny Grabarskich Berislavić. Najpierw zgodził się ze słowiańską szlachtą wzdłuż Zapolja, a później z Habsburgami. Przez pewien czas był w służbie tureckiej w Slawonii. Został zabity przez Husrew-błagającego, gdy próbował pogodzić się z Ferdynandem z Habsburga (1526-1564) i zerwał sojusz z Turkami.
 
Syn Iwana, Stjepan Berislavić († 1535) był tytułowym despotycznym despotą i ostatnim męskim członkiem rodziny Grabarskich Berislavić. Najpierw zgodził się ze słowiańską szlachtą wzdłuż Zapolja, a później z Habsburgami. Przez pewien czas był w służbie tureckiej w Slawonii. Został zabity przez Husrew-błagającego, gdy próbował pogodzić się z Ferdynandem z Habsburga (1526-1564) i zerwał sojusz z Turkami.
  
The '''Berislavić family of Graberje''' ({{lang-hr|Berislavići Grabarski}}, also known as ''Berislavići Doborski''), was a Croatian noble family from the [[Požega County]] of [[Slavonia]], allegedly originating from [[Ban Borić]]. The family served as [[Serbian Despotate|Despots of Serbia]] until 1535 when the Ottomans executed [[prince]] [[Stjepan Berislavić]].<ref name=mkarbic>Marija Karbić. Rod Borića bana: primjer plemićkog roda u srednjovjekovnoj Požeškoj županiji. Doktorska disertacija, Filozofski fakultet Sveučilišta u Zagrebu, Hrvatska 2005.</ref><ref name="karbic-2014">{{cite journal | url = http://hrcak.srce.hr/126554?lang=en | journal = Historical Contributions | publisher = Croatian Institute of History | location = Zagreb  | |date=July 2014 | title = Plemićki rod Borića bana, Slavonski Brod, Hrvatski institut za povijest – Podružnica za povijest Slavonije, Srijema i Baranje, 2013., 222 stranice | first = Marija | last = Karbić | language = Croatian | pages = 403-405 | format = PDF}}</ref>
+
Ivanov sin, Stjepan Berislavić († 1535.) bio je naslovni srpski despot i zadnji muški član obitelji Berislavića Grabarskih. Najprije pristao sa slavonskim plemićima uz Zapolju, a poslije uz Habsburgovce. Neko vrijeme bio je u turskoj službi po Slavoniji. Ubio ga je Husrev-beg kada se pokušao pomiriti s Ferdinandom Habsburškim (1526.-1564.) i otkazati savezništvo s Turcima.
  
Od obitelji se prvi spominje Berislav od Dubovika (1250. U 15. stoljeću već vrše važne političke uloge u Hrvatskoj. U to vrijeme posjedovali su imanja u Požeškoj županiji (Grabarje, Brod, Dubočac, Kobaš, Svinjar, Dubovik, Daranovac) i manjim dijelom u Vukovskoj županiji (Vinkovci, Petrovci), dok su im kasnije stečevine Mikanovci, Satnica, Sarvaš, Koprivna, Nijemci, Vrba, Rušćica, Vranovci, Slobodnica, Odvorci, Ruševo, Bukovlje, Tomica, Završje, Slatinik, Paka, Šušnjevac i Levanjska varoš.[3]
+
== Pochodzenie ==
  
Prvi istaknuti član porodice bio je Benedikt (oko 1450.-1464.), kojeg su naslijedili sinovi Nikola, Deša, Ivan i Martin. Martin se prvi počinje nazivati Berislavićem. Franjo, sin Ivanov i Ivan, sin Martinov najznačajniji su predstavnici roda. Franjo Berislavić († 1517.) sudjelovao je u Krbavskoj bici 1493. godine, istaknuo se kao jajački ban (1494.–1496. i 1499.–1503.), a proslavio se u bitki kod Dubice 1513. uz rođaka bana Petra Trogirskog. Franjin bratić, Ivan (Ivaniš) († 1514.) bio je srebrnički ban 1494. godine, a jajački ban 1511.-1513. Na nagovor hrvatsko-ugarskog kralja Vladislava II. (1490.-1516.) oženio je udovicu srpskog despota Jovana Brankovića, Jelenu Jakšić, nakon čega je proglašen novim naslovnim srpskim despotom.[4]
+
Zgodnie z rodzinną tradycją przodkiem rodu był Ban Borić z Bośni, panujący od 1154 do około 1167 roku. [3]
  
Ivanov sin, Stjepan Berislavić († 1535.) bio je naslovni srpski despot i zadnji muški član obitelji Berislavića Grabarskih. Najprije pristao sa slavonskim plemićima uz Zapolju, a poslije uz Habsburgovce. Neko vrijeme bio je u turskoj službi po Slavoniji. Ubio ga je Husrev-beg kada se pokušao pomiriti s Ferdinandom Habsburškim (1526.-1564.) i otkazati savezništvo s Turcima.
+
According to the family tradition [[Ban Borić]] of Bosnia, ruled from 1154 until c.1167, was an ancestor of the family.<ref>{{cite journal | language = Croatian | last = Karbić | first = Marija | url = http://hrcak.srce.hr/index.php?show=clanak&id_clanak_jezik=19646&lang=en | title = Hrvatsko plemstvo u borbi protiv Osmanlija, primjer obitelji Berislavića Grabarskih iz Slavonije | journal = Historical Contributions | volume = 31 | publisher = Croatian Institute of History | year = 2006 |trans-title= Croatia's nobility in fight against the Ottomans, an example of the Berislavić Grabarski family from Slavonia | page = 72}}</ref>
  
==Origin==
+
== Znani członkowie ==
According to the family tradition [[Ban Borić]] of Bosnia, ruled from 1154 until c.1167, was an ancestor of the family.<ref>{{cite journal | language = Croatian | last = Karbić | first = Marija | url = http://hrcak.srce.hr/index.php?show=clanak&id_clanak_jezik=19646&lang=en | title = Hrvatsko plemstvo u borbi protiv Osmanlija, primjer obitelji Berislavića Grabarskih iz Slavonije | journal = Historical Contributions | volume = 31 | publisher = Croatian Institute of History | year = 2006 |trans-title= Croatia's nobility in fight against the Ottomans, an example of the Berislavić Grabarski family from Slavonia | page = 72}}</ref>
 
  
==Notable members==
+
*[[Franjo Berislavić]] (died in 1517), [[Ban of Jajce]] between 1494 and 1495, and from 1499 until 1503{{odn|C. Tóth|Horváth|Neumann|Pálosfalvi|2016|s=141}}
*[[Franjo Berislavić]] (died in 1517), [[Ban of Jajce]] between 1494 and 1495, and from 1499 until 1503{{sfn|C. Tóth|Horváth|Neumann|Pálosfalvi|2016|p=141}}
+
*[[Ivaniš Berislavić]] (died in 1514), [[Despot of Serbia]], [[Ban of Jajce]] from 1511 until 1513){{odn|C. Tóth|Horváth|Neumann|Pálosfalvi|2016|s=142}}
*[[Ivaniš Berislavić]] (died in 1514), [[Despot of Serbia]], [[Ban of Jajce]] from 1511 until 1513){{sfn|C. Tóth|Horváth|Neumann|Pálosfalvi|2016|p=142}}
+
*Péter Beriszló, [[Ban of Jajce]] in 1514{{odn|C. Tóth|Horváth|Neumann|Pálosfalvi|2016|s=143}}
*Péter Beriszló, [[Ban of Jajce]] in 1514{{sfn|C. Tóth|Horváth|Neumann|Pálosfalvi|2016|p=143}}
+
*[[Stjepan Berislavić]] (zmarł w 1535 r.), tytularny despota Serbii aż do śmierci w 1535 r
*[[Stjepan Berislavić]] (died in 1535), titular Despot of Serbia until his death 1535
 
  
==See also==
+
== Zobacz także ==
 
*[[Berislavići Trogirski|Berislavić family of Trogir]], Croatian noble family from [[Trogir]]
 
*[[Berislavići Trogirski|Berislavić family of Trogir]], Croatian noble family from [[Trogir]]
 
*[[Berislavići Vrhrički|Berislavić family of Vrh Rike]], Croatian noble family from [[Vrlika]]
 
*[[Berislavići Vrhrički|Berislavić family of Vrh Rike]], Croatian noble family from [[Vrlika]]

Wersja z 13:16, 28 sty 2021


Historia

Berislavici Grabarski lub Doborski (łac. Berislaus nobiles de Grabarya, mgr. Beriszló), chorwacka szlachecka rodzina ze Slawonii, nazwana na cześć posiadłości Grabarje w powiecie Požega, a czasem Doborski według miasta Dobor, które jest własnością tego rodzaju od 1470 r.

The Berislavić family of Graberje (chor. Berislavići Grabarski, also known as Berislavići Doborski), was a Croatian noble family from the Požega County of Slavonia, allegedly originating from Ban Borić. The family served as Despots of Serbia until 1535 when the Ottomans executed prince Stjepan Berislavić.[1][2]

Zgodnie z tradycją rodzinną potomkowie XII-wiecznego bośniackiego bana Borica [1] Są one wymienione w źródłach pochodzących z XIII wieku i można je prześledzić nieprzerwanie od XV do pierwszej połowy XVI wieku, kiedy to rodzina wyginęła [2].

Pierwsza wzmianka o rodzinie to Berislav z Dubovika (1250. W XV wieku odgrywali oni już ważne role polityczne w Chorwacji, w tym czasie posiadali majątki w powiecie Požega (Grabarje, Brod, Dubočac, Kobaš, Svinjar, Dubovik, Daranovac) i w mniejszym stopniu w powiecie Vukovar (Vinkovci, Petrovci), a później ich przejęcia to Mikanovci, Satnica, Sarvas, Koprivna, Niemcy, Vrba, Rušćica, Vranovci, Slobodnica, Otvorci, Ruševo, Bukovlje, Tomica, Završje, Slatinikos, Paka, Susanjevac . [3]

Od obitelji se prvi spominje Berislav od Dubovika (1250. U 15. stoljeću već vrše važne političke uloge u Hrvatskoj. U to vrijeme posjedovali su imanja u Požeškoj županiji (Grabarje, Brod, Dubočac, Kobaš, Svinjar, Dubovik, Daranovac) i manjim dijelom u Vukovskoj županiji (Vinkovci, Petrovci), dok su im kasnije stečevine Mikanovci, Satnica, Sarvaš, Koprivna, Nijemci, Vrba, Rušćica, Vranovci, Slobodnica, Odvorci, Ruševo, Bukovlje, Tomica, Završje, Slatinik, Paka, Šušnjevac i Levanjska varoš.[3]

Pierwszym wybitnym członkiem rodziny był Benedykt (około 1450–1464), a jego następcami byli jego synowie: Mikołaj, Desha, Jan i Marcin. Martin zaczyna nazywać siebie Berislavic. Francis, syn Johna i John, syn Martina, są najbardziej znaczącymi przedstawicielami rodzaju. Franjo Berislavić († 1517) brał udział w bitwie pod Krbavem w 1493 r., Wyróżniał się jako Sztandar Jajce (1494–1496 i 1499– 1503), a także był obchodzony w bitwie pod Dubicą w 1513 r. Ze swoim kuzynem Banem Piotrem z Trogiru. Kuzyn Franjin, Ivan (Ivaniš) († 1514) był zakazem złotnictwa w 1494 r. I zakazem składania jaj w latach 1511–1513. Za namową chorwacko-węgierskiego króla Władysława II. (1490-1516) poślubił wdowę po serbskim despocie Jovanie Brankovicu, Jelenie Jaksic, po czym został nazwany nowym tytułem serbskim despotą [4].

Prvi istaknuti član porodice bio je Benedikt (oko 1450.-1464.), kojeg su naslijedili sinovi Nikola, Deša, Ivan i Martin. Martin se prvi počinje nazivati Berislavićem. Franjo, sin Ivanov i Ivan, sin Martinov najznačajniji su predstavnici roda. Franjo Berislavić († 1517.) sudjelovao je u Krbavskoj bici 1493. godine, istaknuo se kao jajački ban (1494.–1496. i 1499.–1503.), a proslavio se u bitki kod Dubice 1513. uz rođaka bana Petra Trogirskog. Franjin bratić, Ivan (Ivaniš) († 1514.) bio je srebrnički ban 1494. godine, a jajački ban 1511.-1513. Na nagovor hrvatsko-ugarskog kralja Vladislava II. (1490.-1516.) oženio je udovicu srpskog despota Jovana Brankovića, Jelenu Jakšić, nakon čega je proglašen novim naslovnim srpskim despotom.[4]

Syn Iwana, Stjepan Berislavić († 1535) był tytułowym despotycznym despotą i ostatnim męskim członkiem rodziny Grabarskich Berislavić. Najpierw zgodził się ze słowiańską szlachtą wzdłuż Zapolja, a później z Habsburgami. Przez pewien czas był w służbie tureckiej w Slawonii. Został zabity przez Husrew-błagającego, gdy próbował pogodzić się z Ferdynandem z Habsburga (1526-1564) i zerwał sojusz z Turkami.

Ivanov sin, Stjepan Berislavić († 1535.) bio je naslovni srpski despot i zadnji muški član obitelji Berislavića Grabarskih. Najprije pristao sa slavonskim plemićima uz Zapolju, a poslije uz Habsburgovce. Neko vrijeme bio je u turskoj službi po Slavoniji. Ubio ga je Husrev-beg kada se pokušao pomiriti s Ferdinandom Habsburškim (1526.-1564.) i otkazati savezništvo s Turcima.

Pochodzenie

Zgodnie z rodzinną tradycją przodkiem rodu był Ban Borić z Bośni, panujący od 1154 do około 1167 roku. [3]

According to the family tradition Ban Borić of Bosnia, ruled from 1154 until c.1167, was an ancestor of the family.[3]

Znani członkowie

Zobacz także

Źródła

  • C. Tóth, Norbert; Horváth, Richárd; Neumann, Tibor; Pálosfalvi, Tamás (2016). Magyarország világi archontológiája, 1458-1526, I: Főpapok és bárók [Świecka archontologia Węgier, 1301–1457, Volume I: Prałatowie i baronowie]. MTA Bölcsészettudományi Kutatóközpont, Történettudományi Intézet. ISBN 978-963-416-035-9.

Przypisy

  1. Marija Karbić. Rod Borića bana: primjer plemićkog roda u srednjovjekovnoj Požeškoj županiji. Doktorska disertacija, Filozofski fakultet Sveučilišta u Zagrebu, Hrvatska 2005.
  2. {{#invoke:Citation/CS1|citation |CitationClass=journal }}
  3. {{#invoke:Citation/CS1|citation |CitationClass=journal }}
  4. C. Tóth i in. 2016 ↓, str. 141.
  5. C. Tóth i in. 2016 ↓, str. 142.
  6. C. Tóth i in. 2016 ↓, str. 143.

Further reading

Vanjske poveznice

Berislavići Grabarski

Kraj Królestwo Chorwacji
Despot Serbii
Pierwszy
Ostatni
Początek
Koniec
Pochodzenie chorwackie
Klan Berislavići