Banowie Ozora

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Strona Autorzy Nota [3] [4] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. Lista władców ok.1190-1220: Stjepan Kulinić, także ban Só, pierwszy udokumentowany historycznie ban Ozora 1220-1241: Sibislav, syn bana Stefana, wspierany przez Węgry w krucjacie przeciwko bośniackim heretykom (członkom Kościoła bośniackiego) 1241–1247: Matej Ninoslav, także ban Bośni proper, prowadzona defensywa była przeciwko Węgrom. Po utracie Ozora przez Węgrów pozostał banem wszystkich innych ziem bośniackich aż do swojej śmierci w 1250 r 1247–1262: Rościsław Michajłowicz, rusiński książę z dynastii Rurykowiczów, także książę Maczwy, mianowany przez króla Węgier 1262–1272: Béla, syn Rościsława, także książę Maczwy, mianowany przez króla Węgier 1272–1273: Kőszegi I. Henrik, także ban Só, mianowany przez króla Węgier 1273-1275: Ákos Ernye, także ban Só, mianowany przez króla Węgier 1282-1316: Stefan Dragutin, także król Syrmii, mianowany przez króla Węgier 1316-1323: Stefan Vladislav II., także król Syrmii, syn poprzedniego Od 1322 r., gdy Stjepan II Kotromanić został władcą Bośni, Ozora był częścią jego królestwa i obejmował tytuły wszystkich kolejnych banów i królów w Bośni. 1323-1324: Stefan Uroš III Dečanski, także król Serbii, zdobywca 1324-1329: Stjepan II Kotromanić, także ban Bośni, wnuk Władysława 1329-1353: Vojko, książę Usory (region Soli wchłonięty do Usory do 1330 r.), mianowany przez Stjepana II Kotromanicia, bana Bośni 1353-1377: Tvrtko Ivahnic, książę Usory, zwolennik króla Tvrtkę I Kotromanicia, pierwszy król Bośni 1377-1395: Vlatko Tvrtkovic, syn księcia Tvrtko z Usory, zwolennik bośniackiego króla Tvrtkę I Kotromanicia 1395-1400: Vucihna Vlatkovic, syn księcia Vlatko z Usory, zwolennika bośniackiego króla Dabisy Kotromanic 1400-1424: Vukmir Zlatonosovic, zwolennik bośniackiej królewskiej rodziny Kotromanić 1424-1430: Vukasin Zlatonosovic, brat Vukmira, zwolennik bośniackiego króla Tvrtki II Kotromanicia 1430-1435: Đurađ Branković, despota Serbii, zdobywca wschodniej Usory i Bośni 1435-1444: Matko Talovac, ban Usory, zwolennika bośniackiego króla Tvrtki II Kotromanicia 1444-1463: Tvrtko Stancic, książę Usory, zwolennik królów bośniackich Stjepan Tomaš i Stjepan Tomašević, zmarł w maju 1463 r.podczas obrony Bośni przed podbojem osmańskim Ostatni władcy Usory po podboju Bośni przez Turków w 1463 roku: 1464-1477: Újlaki V. Miklós, książę Ozora, książę Maczwy, książę Slawonii i Dalmacji 1464-1471, król Bośni 1471-1477, mianowany przez króla Węgier jako władca banatu buforowego przeciwko Turkom 1465-1476: Matija Sabancic Radivojević, syn Radivoja Ostojici (młodszy brat bośniackiego króla Tomasa Kotromanicia), marionetkowy król Bośni, zainstalowany przez Osmanów jako przeciwnik Mikołaja z Iloka 1476-1476: Matija Vojsalić Hrvatinić, drugi i ostatni marionetkowy król Bośni zainstalowany przez Osmanów, rządził tylko 6 fortecami w środkowej i południowej Usorze (Doboj, Maglaj, Tešanj, Žepče, Vranduk i Travnik)