Syrmia: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 4 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
−
[[Kategoria:0hi]]
+
[[Kategoria:1]]
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
 
|strona  = https://en.wikipedia.org/wiki/Realm_of_Stefan_Dragutin
 
|strona  = https://en.wikipedia.org/wiki/Realm_of_Stefan_Dragutin
Linia 31: Linia 31:
 
[https://en.wikipedia.org/wiki/Sirmium_(theme) Temat Sirmium] został przejęty przez Węgrów pod koniec XI wieku, a Syrmia stała się przedmiotem sporu między Bizantyjczykami a Węgrami przez cały wiek. [[Manuel I Komnenos]] odzyskał Syrmię w 1162 r.,<ref>Engel, Pál (2001). ''The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895–1526''. I.B. Tauris Publishers. s. 53 ISBN 1-86064-061-3.</ref> obronił ją w 1167 r.,<ref>Makk, Ferenc (1989). ''The Árpáds and the Comneni: Political Relations between Hungary and Byzantium in the 12th century (Tłumacz: György Novák)''. Akadémiai Kiadó. str. 89-90 ISBN 963-05-5268-X.</ref>, ale ostatecznie stracił ją na rzecz Węgier króla [[III. Béla|Beli III]] w 1180 roku.<ref name="Fine1994">Fine, John Van Antwerp, Jr. (1994). ''[https://books.google.com/books?id=Hh0Bu8C66TsC The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest]''. Ann Arbor: University of Michigan Press. s. 7.ISBN 978-0-472-08260-5.</ref> Jej zarząd przejął w XIII wieku [[ban Maczwy]].
 
[https://en.wikipedia.org/wiki/Sirmium_(theme) Temat Sirmium] został przejęty przez Węgrów pod koniec XI wieku, a Syrmia stała się przedmiotem sporu między Bizantyjczykami a Węgrami przez cały wiek. [[Manuel I Komnenos]] odzyskał Syrmię w 1162 r.,<ref>Engel, Pál (2001). ''The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895–1526''. I.B. Tauris Publishers. s. 53 ISBN 1-86064-061-3.</ref> obronił ją w 1167 r.,<ref>Makk, Ferenc (1989). ''The Árpáds and the Comneni: Political Relations between Hungary and Byzantium in the 12th century (Tłumacz: György Novák)''. Akadémiai Kiadó. str. 89-90 ISBN 963-05-5268-X.</ref>, ale ostatecznie stracił ją na rzecz Węgier króla [[III. Béla|Beli III]] w 1180 roku.<ref name="Fine1994">Fine, John Van Antwerp, Jr. (1994). ''[https://books.google.com/books?id=Hh0Bu8C66TsC The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest]''. Ann Arbor: University of Michigan Press. s. 7.ISBN 978-0-472-08260-5.</ref> Jej zarząd przejął w XIII wieku [[ban Maczwy]].
  
−
Do stycznia 1229 r. Syrmia była w sensie kościelnym podporządkowane [[Arcybiskupstwo Kalocsa|arcybiskupstwu Kalocsa]].<ref name="Istorisko1931">[https://en.wikipedia.org/wiki/Syrmia_County_(medieval)#CITEREFIstorisko_dru%C5%A1tvo_NR_Srbije1931 Istorisko društvo NR Srbije 1931], str. 6, 11.</ref> Następnie papież [[Grzegorz IX]] zezwolił na ustanowienie nowego biskupstwa z siedzibą w Bánmonostor (współczesny Banoštor).<ref name="Istorisko1931" />
+
Do stycznia 1229 r. Syrmia była w sensie kościelnym podporządkowane [[Arcybiskup Kalocsa|arcybiskupstwu Kalocsa]].<ref name="Istorisko1931">[https://en.wikipedia.org/wiki/Syrmia_County_(medieval)#CITEREFIstorisko_dru%C5%A1tvo_NR_Srbije1931 Istorisko društvo NR Srbije 1931], str. 6, 11.</ref> Następnie papież [[Grzegorz IX]] zezwolił na ustanowienie nowego biskupstwa z siedzibą w Bánmonostor (współczesny Banoštor).<ref name="Istorisko1931" />
  
 
Królestwo [[Stefan Dragutin|Stefana Dragutina]] (serb. Стефан Драгутин) było średniowiecznym królestwem Serbów. Stefan Dragutin był początkowo królem Serbii od 1276 do 1282. W 1282 złamał nogę podczas polowania i zachorował; przekazał tron ​​swojemu młodszemu bratu Stefanowi Milutinowi podczas soboru w Dieżewie w 1282 r., zachowując dla siebie niektóre północne części kraju (kopalnię i części parafii Podrinje). Ponieważ jego syn Władysław poślubił krewną króla węgierskiego, Dragutin w 1284 r. Dragutin od króla Węgier [[IV. László|Władysława IV]] nabył [[banat Só]] (Soli),[[banat Ózora]] (Usora) i [[banat Maczwy]] (Mačva) z Belgradem, co było znane jako ''ulterior Sirmia'' w dokumentach papieskich.<ref name="Istorisko1931" /> Dragutin był znany jako „król Syrmii”.<ref name="Popović">Popović, Dušan J. (1990). [https://books.google.com/books?id=P-4JAQAAIAAJ Srbi u Vojvodini]. '''1'''. Matica srpska. s. 53.</ref> Okręg Syrmia był często wymieniany w węgierskich dokumentach jako ''hrabstwo'', w którym królowie nadawali majątki swojej szlachcie.<ref name="Istorisko1931" /> W czasie, gdy okręg Syrmii znajdował się pod rządami Serbii, węgierski [[Karol I]] był w nim aktywny dwukrotnie, wydając dokumenty 1 września 1308 r. w Pétervárad (dzisiejszy Petrovaradin), oraz w lutym 1314 roku w Szávaszentdemeter (dzisiejsza Sremska Mitrovica) i Pétervárad.<ref name="Istorisko1931" /> Stefan początkowo rządził jako wasal węgierski, aż do upadku władzy centralnej w Królestwie Węgier. Pierwszą stolicą jego państwa był Debrc (między Belgradem a Sabacem), a później przeniósł swoją rezydencję do Belgradu. Dragutin był pierwszym serbskim władcą, który rządził z Belgradu jako stolicą.
 
Królestwo [[Stefan Dragutin|Stefana Dragutina]] (serb. Стефан Драгутин) było średniowiecznym królestwem Serbów. Stefan Dragutin był początkowo królem Serbii od 1276 do 1282. W 1282 złamał nogę podczas polowania i zachorował; przekazał tron ​​swojemu młodszemu bratu Stefanowi Milutinowi podczas soboru w Dieżewie w 1282 r., zachowując dla siebie niektóre północne części kraju (kopalnię i części parafii Podrinje). Ponieważ jego syn Władysław poślubił krewną króla węgierskiego, Dragutin w 1284 r. Dragutin od króla Węgier [[IV. László|Władysława IV]] nabył [[banat Só]] (Soli),[[banat Ózora]] (Usora) i [[banat Maczwy]] (Mačva) z Belgradem, co było znane jako ''ulterior Sirmia'' w dokumentach papieskich.<ref name="Istorisko1931" /> Dragutin był znany jako „król Syrmii”.<ref name="Popović">Popović, Dušan J. (1990). [https://books.google.com/books?id=P-4JAQAAIAAJ Srbi u Vojvodini]. '''1'''. Matica srpska. s. 53.</ref> Okręg Syrmia był często wymieniany w węgierskich dokumentach jako ''hrabstwo'', w którym królowie nadawali majątki swojej szlachcie.<ref name="Istorisko1931" /> W czasie, gdy okręg Syrmii znajdował się pod rządami Serbii, węgierski [[Karol I]] był w nim aktywny dwukrotnie, wydając dokumenty 1 września 1308 r. w Pétervárad (dzisiejszy Petrovaradin), oraz w lutym 1314 roku w Szávaszentdemeter (dzisiejsza Sremska Mitrovica) i Pétervárad.<ref name="Istorisko1931" /> Stefan początkowo rządził jako wasal węgierski, aż do upadku władzy centralnej w Królestwie Węgier. Pierwszą stolicą jego państwa był Debrc (między Belgradem a Sabacem), a później przeniósł swoją rezydencję do Belgradu. Dragutin był pierwszym serbskim władcą, który rządził z Belgradu jako stolicą.
Linia 100: Linia 100:
 
| [[I. Mária]], [[II. Károly]]
 
| [[I. Mária]], [[II. Károly]]
 
|-  
 
|-  
−
| [[Bánfi de Alsólendva János]] (1386–1387)
+
| [[Bánffy I. János]] Bánfi ''de Alsólendva'' (1386–1387)
 
| [[I. Mária]]
 
| [[I. Mária]]
 
|-  
 
|-  
Linia 124: Linia 124:
 
| [[Zsigmond]]
 
| [[Zsigmond]]
 
|-  
 
|-  
−
| [[Ludányi István]] and [[Ludányi Tamás]] (1402)
+
| [[Ludányi István]] i [[Ludányi Tamás]] (1402)
 
| [[Zsigmond]]
 
| [[Zsigmond]]
 
|-  
 
|-  
Linia 130: Linia 130:
 
| [[Zsigmond]]
 
| [[Zsigmond]]
 
|-  
 
|-  
−
| [[Újlaki László]] and [[Újlaki Imre]] (1410–1418)
+
| [[Újlaki László]] i [[Újlaki Imre]] (1410–1418)
 
| [[Zsigmond]]
 
| [[Zsigmond]]
 
|-  
 
|-  
Linia 145: Linia 145:
 
| [[Zsigmond]], [[Habsburg Albert|Albert]]
 
| [[Zsigmond]], [[Habsburg Albert|Albert]]
 
|}
 
|}
 +
 +
[[Kategoria:Listy]]
 +
[[Kategoria:Władcy]]
 +
[[Kategoria:Historia]]
 +
[[Kategoria:Historia Węgier]]
 +
[[Kategoria:Historia Królestwa Węgier]]
 +
[[Kategoria:Syrmia]]
  
 
== Zobacz także ==
 
== Zobacz także ==
Linia 272: Linia 279:
 
|fecha_evento3 =  
 
|fecha_evento3 =  
  
−
|evento4 = Zniesione na mocy [[Treaty of Szatmár]]
+
|evento4 = Zniesione na mocy <br>[[Traktat z Szatmár|Traktatu z Szatmár]]
 
|año_evento4 = 1711
 
|año_evento4 = 1711
 
|fecha_evento4 =  
 
|fecha_evento4 =  
  
−
|evento5 = Sold to the [[Teutonic Order]]
+
|evento5 = Sprzedane [[Teutonic Order]]
 
|año_evento5 = 1702
 
|año_evento5 = 1702
 
|fecha_evento5 =  
 
|fecha_evento5 =  
Linia 313: Linia 320:
 
{{SORTUJ:Syrmia}}
 
{{SORTUJ:Syrmia}}
  
 +
[[Kategoria:Listy]]
 +
[[Kategoria:Archontologia]]
 
[[Kategoria:Nemanjić]]
 
[[Kategoria:Nemanjić]]
 +
[[Kategoria:Banowie]]
 +
[[Kategoria:Banaty Królestwa Węgier]]
 
[[Kategoria:Banat Bośni]]
 
[[Kategoria:Banat Bośni]]
 
[[Kategoria:Banat Maczwy]]
 
[[Kategoria:Banat Maczwy]]
 
[[Kategoria:Historia Syrmii]]
 
[[Kategoria:Historia Syrmii]]
 
[[Kategoria:Królestwo Serbii]]
 
[[Kategoria:Królestwo Serbii]]
 +
[[Kategoria:Królestwa]]

Aktualna wersja na dzień 10:29, 3 lut 2021

Strona Autorzy Nota
[1] [2] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.
Strona Autorzy Nota
[3] [4] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.
Królestwo Syrmii Stefana Dragutina z granicami obejmującymi Górną Syrmię (według serbskiego historyka Stanoje Stanojevića)

Syrmia to nazwa większego obszaru wokół rzeki Sawy. Część na północy Sawy znana była jako Górna Syrmia (dzisiejsza Syrmia), podczas gdy obszar na południe od rzeki był znany jako Dolna Syrmia (dzisiejsza Machva).

Okręg Syrmia był w średniowieczu podziałem administracyjnym Królestwa Węgier. Został założony w XIII wieku i obejmował większość dzisiejszej Syrmii Serbskiej. Podlegał bantowi Maczwy. Syrmia została podbita przez Turków w 1526 roku.

Historia

Jednostki administracyjne na południu Królestwa Węgier w 1370 r. Syrmia w centrum na niebiesko.

Temat Sirmium został przejęty przez Węgrów pod koniec XI wieku, a Syrmia stała się przedmiotem sporu między Bizantyjczykami a Węgrami przez cały wiek. Manuel I Komnenos odzyskał Syrmię w 1162 r.,[1] obronił ją w 1167 r.,[2], ale ostatecznie stracił ją na rzecz Węgier króla Beli III w 1180 roku.[3] Jej zarząd przejął w XIII wieku ban Maczwy.

Do stycznia 1229 r. Syrmia była w sensie kościelnym podporządkowane arcybiskupstwu Kalocsa.[4] Następnie papież Grzegorz IX zezwolił na ustanowienie nowego biskupstwa z siedzibą w Bánmonostor (współczesny Banoštor).[4]

Królestwo Stefana Dragutina (serb. Стефан Драгутин) było średniowiecznym królestwem Serbów. Stefan Dragutin był początkowo królem Serbii od 1276 do 1282. W 1282 złamał nogę podczas polowania i zachorował; przekazał tron ​​swojemu młodszemu bratu Stefanowi Milutinowi podczas soboru w Dieżewie w 1282 r., zachowując dla siebie niektóre północne części kraju (kopalnię i części parafii Podrinje). Ponieważ jego syn Władysław poślubił krewną króla węgierskiego, Dragutin w 1284 r. Dragutin od króla Węgier Władysława IV nabył banat Só (Soli),banat Ózora (Usora) i banat Maczwy (Mačva) z Belgradem, co było znane jako ulterior Sirmia w dokumentach papieskich.[4] Dragutin był znany jako „król Syrmii”.[5] Okręg Syrmia był często wymieniany w węgierskich dokumentach jako hrabstwo, w którym królowie nadawali majątki swojej szlachcie.[4] W czasie, gdy okręg Syrmii znajdował się pod rządami Serbii, węgierski Karol I był w nim aktywny dwukrotnie, wydając dokumenty 1 września 1308 r. w Pétervárad (dzisiejszy Petrovaradin), oraz w lutym 1314 roku w Szávaszentdemeter (dzisiejsza Sremska Mitrovica) i Pétervárad.[4] Stefan początkowo rządził jako wasal węgierski, aż do upadku władzy centralnej w Królestwie Węgier. Pierwszą stolicą jego państwa był Debrc (między Belgradem a Sabacem), a później przeniósł swoją rezydencję do Belgradu. Dragutin był pierwszym serbskim władcą, który rządził z Belgradu jako stolicą.

Około 1291 r. I przy pomocy Milutina Dragutin rozszerzył swoje terytorium, aneksując regiony Branicevo i Kucevo, których bułgarscy władcy Darman i Kudelin niedawno uniezależnili się od Królestwa Węgier[6]. Po raz pierwszy region ten stał się częścią państwa serbskiego[3]. Ta akcja prawdopodobnie spowodowała wojnę między bułgarskim despotą Szyszmanem z Widyna i Milutin.

Pod koniec życia Stefan Dragutin oddzielił się od węgierskich przyjaciół i zacieśnił kontakty w Serbii. Później złożył śluby zakonne i zmarł w 1316 r., Pochowany w klasztorze filarów Đurđevi w pobliżu Novi Pazar.

Po śmierci króla Dragutina jego syn Władysław objął aportaż ojca. Jednak w 1319 r. serbski król Milutin II, stryj Władysława, zaatakował, pokonał i uwięził Władysława. Kiedy Milutin zmarł w 1321 r., Nowo uwolniony Władysław odzyskał ziemie ojca, korzystając z pomocy Węgrów i Stefana II, bana Bośni[7].

Po ponownym pobiciu przez zwolenników Stefana Dečańskiego (następcy Milutina) Władysław wycofał się do Królestwa Węgier w 1324 r. Siostrzeniec Władysława, ban Stefan II, ponownie wcielił Soli i Usorę do Bośni. Belgrad i północna część banatu Maczwy wzdłuż rzeki Sawy pozostały pod rządami Królestwa Węgier, natomiast Branicevo i południowa część Maczwy pozostały w Serbii. Królestwa Serbii i Węgier będą walczyć o Maczwe w następnym wieku.

Finał

Syrmia została podbita przez Turków trzy dekady po podbiciu Maczwy w 1496 r., po bitwie pod Mohaczem (1526), ​​która doprowadziła do upadku Węgier i panowania osmańskiego w Panonii, a następnie w dalszej Europie.

Królowie

Monarcha Panowanie
Fresco of Stefan Dragutin, Arilje.jpg
Стефан Драгутин 		1282–1316
Loza Nemanjica Decani d 3 2.jpg
Стефан Владислав II 		1316–1325

Władcy

Władca/władcy tytułowani: ispán (slawoński: župan) — hrabia (comes) Monarcha
Garai Pál (1323–1328) I. Károly
Alsáni János (1328–1334) I. Károly
Ostffy Miklós (1335–1339) I. Károly
Ostffy Domonkos (1340–1353) I. Károly, I. Lajos
Lackfi András (1353–1354)potrzebny cytat I. Lajos
Csák Miklós (1354–1359) I. Lajos
Garai I. Miklós (1359–1375) I. Lajos
Horvat János (1375–1381) I. Lajos
Liszkói Pál (1381–1382) I. Lajos
Kórógyi István (1382–1385) I. Mária
Horvat János (1385–1386) I. Mária, II. Károly
Bánffy I. János Bánfi de Alsólendva (1386–1387) I. Mária
Garai II. Miklós (1387–1390) Zsigmond
Losonci István (1390–1392) Zsigmond
Lackfi György (1392–1393) Zsigmond
Garai II. Miklós (1394) Zsigmond
Treutel I. Miklós i Kórógyi István (1394–1397) Zsigmond
Perényi Péter i Maróti János (1397)potrzebny cytat Zsigmond
Bebek Ferenc (1397–1400) i Maróti János (1398–1402)
Perényi Péter (1400–1401)potrzebny cytat 		Zsigmond
Ludányi István i Ludányi Tamás (1402) Zsigmond
Újlaki László (1402–1403) i Maróti János (1402–1410) Zsigmond
Újlaki László i Újlaki Imre (1410–1418) Zsigmond
Garai Dezső (1419–1427) ?? Zsigmond
Maróti János (1427–1428) Zsigmond
Lévai Cseh Péter (1427–1431) i Újlaki István (1429–1430) Zsigmond
Garai László (1431–1441) i Garai Dezső ?? (1431–1438) i Újlaki Miklós (1438–1458) ?? Zsigmond, Albert

Zobacz także

Źródła

Linki zewnętrzne
Област Стефана Драгутина
(Oblast Stefana Dragutina)
Państwo Stefana Dragutina
Syrmia

początkowo wasalne królestwo Królestwa Węgier,[3] później niezależne królestwo

← Hungary Arms.svg
← Hungary Arms.svg
← Hungary Arms.svg
← Bandera
← 30px

 1282-1325

Hungary Arms.svg →
Bandera →
30px →

Coat of arms of Cumania.svg

Bandera

Ubicación de Syr
Jednostki administracyjne na południu Królestwa Węgier w 1370 r. Syrmia w centrum na niebiesko
Stolica Debrc
Capital en exilio Belgrad
Religia ???
Rząd królestwo
wódz
 • Años 820-c. 855 wódz 1
 • 949-961 wódz 2
Historia średniowiecze
 • Utworzenie 1282
 • ble
 lata 40. XV wieku
 • Zniesione na mocy
Traktatu z Szatmár
 1711
 • Sprzedane Teutonic Order
 1702
 • coś
 1745
 • Rozwiązanie 1325
Dzisiaj część

23px Bośnia i Hercegowina
23px Chorwacja


Przypisy

  1. ↑ Engel, Pál (2001). The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895–1526. I.B. Tauris Publishers. s. 53 ISBN 1-86064-061-3.
  2. ↑ Makk, Ferenc (1989). The Árpáds and the Comneni: Political Relations between Hungary and Byzantium in the 12th century (Tłumacz: György Novák). Akadémiai Kiadó. str. 89-90 ISBN 963-05-5268-X.
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Fine, John Van Antwerp, Jr. (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. Ann Arbor: University of Michigan Press. s. 7.ISBN 978-0-472-08260-5.
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Istorisko društvo NR Srbije 1931, str. 6, 11.
  5. ↑ Popović, Dušan J. (1990). Srbi u Vojvodini. 1. Matica srpska. s. 53.
  6. ↑ Vásáry, István (2005). Cumans and Tatars: Oriental Military in the Pre-Ottoman Balkans, 1185-1365. Cambridge University Press. s. 104. ISBN 9780521837569.
  7. ↑ Uwaga 1: Matka Władysława była córką króla Węgier Stefana V. Żona Władysława była ciotką króla Węgier Andrzeja III. Ban Stefan II był synem siostry Władysława.
Źródło: „http://natusiewicz.pl/felczak/index.php?title=Syrmia&oldid=48563”