Syrmia

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Strona	Autorzy	Nota
[3]	[4]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Królestwo Syrmii Stefana Dragutina z granicami obejmującymi Górną Syrmię (według serbskiego historyka Stanoje Stanojevića) Syrmia to nazwa większego obszaru wokół rzeki Sawy. Część na północy Sawy znana była jako Górna Syrmia (dzisiejsza Syrmia), podczas gdy obszar na południe od rzeki był znany jako Dolna Syrmia (dzisiejsza Machva). Okręg Syrmia był w średniowieczu podziałem administracyjnym Królestwa Węgier. Został założony w XIII wieku i obejmował większość dzisiejszej Syrmii Serbskiej. Podlegał bantowi Maczwy. Syrmia została podbita przez Turków w 1526 roku. Historia Jednostki administracyjne na południu Królestwa Węgier w 1370 r. Syrmia w centrum na niebiesko. Temat Sirmium został przejęty przez Węgrów pod koniec XI wieku, a Syrmia stała się przedmiotem sporu między Bizantyjczykami a Węgrami przez cały wiek. Manuel I Komnenos odzyskał Syrmię w 1162 r., obronił ją w 1167 r.,, ale ostatecznie stracił ją na rzecz Węgier króla Beli III w 1180 roku. Jej zarząd przejął w XIII wieku ban Maczwy. Do stycznia 1229 r. Syrmia była w sensie kościelnym podporządkowane arcybiskupstwu Kalocsa. Następnie papież Grzegorz IX zezwolił na ustanowienie nowego biskupstwa z siedzibą w Bánmonostor (współczesny Banoštor). Królestwo Stefana Dragutina (serb. Стефан Драгутин) było średniowiecznym królestwem Serbów. Stefan Dragutin był początkowo królem Serbii od 1276 do 1282. W 1282 złamał nogę podczas polowania i zachorował; przekazał tron ​​swojemu młodszemu bratu Stefanowi Milutinowi podczas soboru w Dieżewie w 1282 r., zachowując dla siebie niektóre północne części kraju (kopalnię i części parafii Podrinje). Ponieważ jego syn Władysław poślubił krewną króla węgierskiego, Dragutin w 1284 r. Dragutin od króla Węgier Władysława IV nabył banat Só (Soli),banat Ózora (Usora) i banat Maczwy (Mačva) z Belgradem, co było znane jako ulterior Sirmia w dokumentach papieskich. Dragutin był znany jako „król Syrmii”. Okręg Syrmia był często wymieniany w węgierskich dokumentach jako hrabstwo, w którym królowie nadawali majątki swojej szlachcie. W czasie, gdy okręg Syrmii znajdował się pod rządami Serbii, węgierski Karol I był w nim aktywny dwukrotnie, wydając dokumenty 1 września 1308 r. w Pétervárad (dzisiejszy Petrovaradin), oraz w lutym 1314 roku w Szávaszentdemeter (dzisiejsza Sremska Mitrovica) i Pétervárad. Stefan początkowo rządził jako wasal węgierski, aż do upadku władzy centralnej w Królestwie Węgier. Pierwszą stolicą jego państwa był Debrc (między Belgradem a Sabacem), a później przeniósł swoją rezydencję do Belgradu. Dragutin był pierwszym serbskim władcą, który rządził z Belgradu jako stolicą. Około 1291 r. I przy pomocy Milutina Dragutin rozszerzył swoje terytorium, aneksując regiony Branicevo i Kucevo, których bułgarscy władcy Darman i Kudelin niedawno uniezależnili się od Królestwa Węgier. Po raz pierwszy region ten stał się częścią państwa serbskiego. Ta akcja prawdopodobnie spowodowała wojnę między bułgarskim despotą Szyszmanem z Widyna i Milutin. Pod koniec życia Stefan Dragutin oddzielił się od węgierskich przyjaciół i zacieśnił kontakty w Serbii. Później złożył śluby zakonne i zmarł w 1316 r., Pochowany w klasztorze filarów Đurđevi w pobliżu Novi Pazar. Po śmierci króla Dragutina jego syn Władysław objął aportaż ojca. Jednak w 1319 r. serbski król Milutin II, stryj Władysława, zaatakował, pokonał i uwięził Władysława. Kiedy Milutin zmarł w 1321 r., Nowo uwolniony Władysław odzyskał ziemie ojca, korzystając z pomocy Węgrów i Stefana II, bana Bośni. Po ponownym pobiciu przez zwolenników Stefana Dečańskiego (następcy Milutina) Władysław wycofał się do Królestwa Węgier w 1324 r. Siostrzeniec Władysława, ban Stefan II, ponownie wcielił Soli i Usorę do Bośni. Belgrad i północna część banatu Maczwy wzdłuż rzeki Sawy pozostały pod rządami Królestwa Węgier, natomiast Branicevo i południowa część Maczwy pozostały w Serbii. Królestwa Serbii i Węgier będą walczyć o Maczwe w następnym wieku. Finał Syrmia została podbita przez Turków trzy dekady po podbiciu Maczwy w 1496 r., po bitwie pod Mohaczem (1526), ​​która doprowadziła do upadku Węgier i panowania osmańskiego w Panonii, a następnie w dalszej Europie. Królowie Monarcha Panowanie Стефан Драгутин 1282–1316 Стефан Владислав II 1316–1325 Władcy Władca/władcy tytułowani: ispán (slawoński: župan) — hrabia (comes) Monarcha Garai Pál (1323–1328) I. Károly Alsáni János (1328–1334) I. Károly Ostffy Miklós (1335–1339) I. Károly Ostffy Domonkos (1340–1353) I. Károly, I. Lajos Lackfi András (1353–1354)potrzebny cytat I. Lajos Csák Miklós (1354–1359) I. Lajos Garai I. Miklós (1359–1375) I. Lajos Horvat János (1375–1381) I. Lajos Liszkói Pál (1381–1382) I. Lajos Kórógyi István (1382–1385) I. Mária Horvat János (1385–1386) I. Mária, II. Károly Bánffy I. János Bánfi de Alsólendva (1386–1387) I. Mária Garai II. Miklós (1387–1390) Zsigmond Losonci István (1390–1392) Zsigmond Lackfi György (1392–1393) Zsigmond Garai II. Miklós (1394) Zsigmond Treutel I. Miklós i Kórógyi István (1394–1397) Zsigmond Perényi Péter i Maróti János (1397)potrzebny cytat Zsigmond Bebek Ferenc (1397–1400) i Maróti János (1398–1402) Perényi Péter (1400–1401)potrzebny cytat Zsigmond Ludányi István i Ludányi Tamás (1402) Zsigmond Újlaki László (1402–1403) i Maróti János (1402–1410) Zsigmond Újlaki László i Újlaki Imre (1410–1418) Zsigmond Garai Dezső (1419–1427) ?? Zsigmond Maróti János (1427–1428) Zsigmond Lévai Cseh Péter (1427–1431) i Újlaki István (1429–1430) Zsigmond Garai László (1431–1441) i Garai Dezső ?? (1431–1438) i Újlaki Miklós (1438–1458) ?? Zsigmond, Albert Zobacz także Syrmia Źródła Bataković, Dušan T., ed. (2005). Histoire du peuple serbe [Historia narodu serbskiego] (po francusku). Lausanne: L’Age d’Homme. Ćirković, Sima; Mihaljčić, Rade (1999). Лексикон српског средњег века. Dinić, Mihailo (1978). Српске земље у средњем веку: историјско-географске студије. Српска књижевна задруга. Engel, Pál (2001). The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895–1526. I.B. Tauris Publishers. ISBN 1-86064-061-3. Fine, John Van Antwerp, Jr. (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. Ann Arbor: University of Michigan Press. ISBN 978-0-472-08260-5. Istorisko društvo NR Srbije (1931). Stanoje Stanojević (ed.). Glasnik. 4. str. 11. Makk, Ferenc (1989). The Árpáds and the Comneni: Political Relations between Hungary and Byzantium in the 12th century (Tłumacz: György Novák). Akadémiai Kiadó. ISBN 963-05-5268-X. Mrgić, Jelena; Živković, Tibor (2008). Северна Босна: 13-16. век. Историјски институт. Orbini, Mauro (1601). Il Regno de gli Slavi hoggi corrottamente detti Schiavoni. Pesaro: Apresso Girolamo Concordia. Орбин, Мавро (1968). Краљевство Словена. Београд: Српска књижевна задруга. Popović, Dušan J. (1990). Srbi u Vojvodini. 1. Matica srpska. str. 53. Linki zewnętrzne Mapa państwa Dragutina i Milutina, na stronie archiwum rządu serbskiego Mapa królestwa Stephana Dragutina, na mapie „Korony Aragońskiej i domu Andegaweńskiego w średniowieczu (do ok. 1380 r.)” Mapa królestwa Dragutina Istvana, na mapie „węgierskich oligarchów” 1301–1310 Mapa „Tulso Szeremseg”, na mapie Królestwa Węgier w XIII wieku

Област Стефана Драгутина (Oblast Stefana Dragutina) Państwo Stefana Dragutina Syrmia początkowo wasalne królestwo Królestwa Węgier, później niezależne królestwo ← ← ← ← Bandera ← 30px 1282-1325 → Bandera → 30px → Bandera Ubicación de Syr Jednostki administracyjne na południu Królestwa Węgier w 1370 r. Syrmia w centrum na niebiesko Stolica Debrc Capital en exilio Belgrad Religia ??? Rząd królestwo wódz  • Años 820-c. 855 wódz 1  • 949-961 wódz 2 Historia średniowiecze  • Utworzenie 1282  •  ble lata 40. XV wieku  •  Zniesione na mocy Traktatu z Szatmár 1711  •  Sprzedane Teutonic Order 1702  •  coś 1745  • Rozwiązanie 1325 Dzisiaj część 23px Bośnia i Hercegowina 23px Chorwacja