Kán III. László: Różnice pomiędzy wersjami
m (Zastępowanie tekstu - ", † " na ", † ") |
m (Zastępowanie tekstu - "Strony importowane z węgierskiej Wikipedii" na "Strony przetłumaczone z węgierskiej Wikipedii") |
||
| (Nie pokazano 4 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
| − | [[Kategoria:Strony | + | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z węgierskiej Wikipedii]] |
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://hu.wikipedia.org/wiki/K%C3%A1n_L%C3%A1szl%C3%B3 | |strona = https://hu.wikipedia.org/wiki/K%C3%A1n_L%C3%A1szl%C3%B3 | ||
| Linia 28: | Linia 28: | ||
[[Plik:Kiskirályok uralmi területei.jpg|left|thumb|300px|Kiskirályok uralmi területei Magyarországon a 14. század elején]] | [[Plik:Kiskirályok uralmi területei.jpg|left|thumb|300px|Kiskirályok uralmi területei Magyarországon a 14. század elején]] | ||
| − | '''Kán III. László''' (pol. ''Władysław III Kán'') (* nieznana, † przed sierpniem 1315), węgierski szlachcic, [[wojewoda Siedmiogrodu]] między 1297 a 1315 r., gdzie ustanowił prowincjonalną władzę niezależną od króla. | + | '''Kán III. László''' (pol. ''Władysław III Kán'') (* nieznana, † przed sierpniem 1315), węgierski szlachcic, [[wojewoda Siedmiogrodu]] między 1297 a 1315 r., gdzie ustanowił prowincjonalną władzę niezależną od króla. |
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
| Linia 34: | Linia 34: | ||
[[III. András|Andrzej III]] uczynił go wojewodą po [[Borsa Loránd|Wawrzyńcu Borsie]], który również tworzył niebezpieczną koncentrację władzy na terenie swojego dominiu. Wojewoda, który był także [[ispán]]em komitatu [[Szolnok]], wywłaszczył miasta górnicze, uczynił się [[Przywódca Seklerów|przywódcą Seklerów]] i Saksonów i zebrał wszystkie swoje ''regalia''. Zachowywał się jak prawdziwy mały król, nawet ingerując w wybory [[Biskup Váradu|biskupa Váradu]] i po dwóch latach elekcji udało mu się wybrać własnego kandydata, [[Benedek II.|Benedykta Dominikanina]]. | [[III. András|Andrzej III]] uczynił go wojewodą po [[Borsa Loránd|Wawrzyńcu Borsie]], który również tworzył niebezpieczną koncentrację władzy na terenie swojego dominiu. Wojewoda, który był także [[ispán]]em komitatu [[Szolnok]], wywłaszczył miasta górnicze, uczynił się [[Przywódca Seklerów|przywódcą Seklerów]] i Saksonów i zebrał wszystkie swoje ''regalia''. Zachowywał się jak prawdziwy mały król, nawet ingerując w wybory [[Biskup Váradu|biskupa Váradu]] i po dwóch latach elekcji udało mu się wybrać własnego kandydata, [[Benedek II.|Benedykta Dominikanina]]. | ||
| − | Po wymarciu dynastii [[Árpád|Arpadów]] | + | Po wymarciu dynastii [[Árpád|Arpadów]], poprzez niemiecką księżniczkę poparł roszczenie swojego krewnego Ottona do tronu i zaoferował mu swoją córkę. [[Otto]]n, który przybył do Siedmiogrodu w nadziei na małżeństwo, został aresztowany przez László. László uznał królestwo Karola Roberta. Później jednak wypuścił bawarskiego księcia, zatrzymując jednak [[Święta Korona|Świętą Koronę]]. Karol potrzebował tej relikwi, by stać się prawowitym królem. Wojewoda nie pojawił się na królewskiej uroczystości, nie przekazała również korony. |
| − | Legat papieski [[Gentile Portino da Montefiore]] rozpoczął negocjacje z László w kwestii zwrotu korony, ale ten odmówił oddania korony po tym, jak legat ekskomunikował go w 1309 r. Na znak pojednania koronowany król odwiedził Siedmiogród już w 1310 r., ale korona nadal pozostała w posiadaniu László — wojewoda odmówił wpuszczenia gwardii królewskiej do swoich fortec, a w 1315 r. wyparł ze swoich prowincji również [[ | + | Legat papieski [[Gentile Portino da Montefiore]] rozpoczął negocjacje z László w kwestii zwrotu korony, ale ten odmówił oddania korony po tym, jak legat ekskomunikował go w 1309 r. Na znak pojednania koronowany król odwiedził Siedmiogród już w 1310 r., ale korona nadal pozostała w posiadaniu László — wojewoda odmówił wpuszczenia gwardii królewskiej do swoich fortec, a w 1315 r. wyparł ze swoich prowincji również [[Pok Miklós|Mikołaja Poka]], [[Wojewoda|wojewodę Siedmiogrodu]]. |
Siły królewskie stały się władcami Siedmiogrodu dopiero po śmierci László w 1316 r., ale synowie László buntowali się do 1320 r., powodując poważne problemy dla wojewodów: [[Debreceni Dózsa|Dózsy Debreceniego]] (1318–1321) i [[Szécsényi Tamás|Tomasza I Szécsényiego]] (1321–1333). | Siły królewskie stały się władcami Siedmiogrodu dopiero po śmierci László w 1316 r., ale synowie László buntowali się do 1320 r., powodując poważne problemy dla wojewodów: [[Debreceni Dózsa|Dózsy Debreceniego]] (1318–1321) i [[Szécsényi Tamás|Tomasza I Szécsényiego]] (1321–1333). | ||
| Linia 93: | Linia 93: | ||
[[Kategoria:Kán]] | [[Kategoria:Kán]] | ||
| − | |||
[[Kategoria:Sędziowie królewscy]] | [[Kategoria:Sędziowie królewscy]] | ||
[[Kategoria:Urzędnicy Królestwa Węgier]] | [[Kategoria:Urzędnicy Królestwa Węgier]] | ||
Aktualna wersja na dzień 15:45, 4 lut 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Kán III. László (pol. Władysław III Kán) (* nieznana, † przed sierpniem 1315), węgierski szlachcic, wojewoda Siedmiogrodu między 1297 a 1315 r., gdzie ustanowił prowincjonalną władzę niezależną od króla. ŻyciorysAndrzej III uczynił go wojewodą po Wawrzyńcu Borsie, który również tworzył niebezpieczną koncentrację władzy na terenie swojego dominiu. Wojewoda, który był także ispánem komitatu Szolnok, wywłaszczył miasta górnicze, uczynił się przywódcą Seklerów i Saksonów i zebrał wszystkie swoje regalia. Zachowywał się jak prawdziwy mały król, nawet ingerując w wybory biskupa Váradu i po dwóch latach elekcji udało mu się wybrać własnego kandydata, Benedykta Dominikanina. Po wymarciu dynastii Arpadów, poprzez niemiecką księżniczkę poparł roszczenie swojego krewnego Ottona do tronu i zaoferował mu swoją córkę. Otton, który przybył do Siedmiogrodu w nadziei na małżeństwo, został aresztowany przez László. László uznał królestwo Karola Roberta. Później jednak wypuścił bawarskiego księcia, zatrzymując jednak Świętą Koronę. Karol potrzebował tej relikwi, by stać się prawowitym królem. Wojewoda nie pojawił się na królewskiej uroczystości, nie przekazała również korony. Legat papieski Gentile Portino da Montefiore rozpoczął negocjacje z László w kwestii zwrotu korony, ale ten odmówił oddania korony po tym, jak legat ekskomunikował go w 1309 r. Na znak pojednania koronowany król odwiedził Siedmiogród już w 1310 r., ale korona nadal pozostała w posiadaniu László — wojewoda odmówił wpuszczenia gwardii królewskiej do swoich fortec, a w 1315 r. wyparł ze swoich prowincji również Mikołaja Poka, wojewodę Siedmiogrodu. Siły królewskie stały się władcami Siedmiogrodu dopiero po śmierci László w 1316 r., ale synowie László buntowali się do 1320 r., powodując poważne problemy dla wojewodów: Dózsy Debreceniego (1318–1321) i Tomasza I Szécsényiego (1321–1333). Link zewnętrzny
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- 0
- Strony przetłumaczone z węgierskiej Wikipedii
- Strony z odwołaniami do nieistniejących plików
- Kán
- Sędziowie królewscy
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy oligarchowie
- Węgierscy szlachcice
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Władcy ery Andegawenów
- Wojewodowie Siedmiogrodu
- Nieznana data urodzenia
- Urodzeni w XIII wieku
- Zmarli w XIV wieku
- Nieznana data śmierci