Szebeni-medence: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 34: | Linia 34: | ||
== Historia == | == Historia == | ||
| − | + | Sybin początkowo był miastem dakońsko-rzymskim zwanym Caedonia. Około 1150 roku miasto zostało odbudowane przez osadników − [[Sasi|saskich kolonistów]]<ref name="SYBIN">TPR.pl: [http://www.tpr.pl/index.php?podstrona=kraj/miasta/sibiu.php Miasta Rumunii: Sybin] (pol.).</ref> przywiezionych tam przez króla Węgier [[II. Géza|Gejzę II]].<ref>''Erdély története három kötetben''. Pod redakcją Köpeczi Béla. I. kötet: Erdély a középkori magyar királyságban. 2. A Honfoglalástól a Tatátjárásig (Siedmiogród w średniowiecznym królestwie węgierskim. 2. Od podboju do Tatarów) [A SZÁSZOK BETELEPÜLÉSE ÉS A DÉLI HATÁRVÉDELEM ÁTSZERVEZÉSE] (ROZLICZANIE TWORZENIA I REORGANIZACJA OCHRONY GRANIC POŁUDNIOWYCH) Budapest, 1986. Akadémiai Kiadó ISBN 963054203X.</ref>. Przybyli z terenów Świętego Cesarstwa Rzymskiego i Królestwa Francji (obecnie części Niemiec, Francji i krajów Beneluksu) i przybyli około godziny 11 | |
| − | |||
| − | |||
Po raz pierwszy zostało wymienione w 1191 roku jako ''Cipin'' (wymawiane: sipin) w związku z papieskim potwierdzeniem prepozytu w Sybinie, które było katolickim centrum kościelnym Sasów w Siedmiogrodzie do XV wieku.<ref name=klxnszp>''[http://lexikon.katolikus.hu/S/szebeni%20pr%C3%A9posts%C3%A1g.html Magyar katolikus lexikon XII. (Seq–Szentl)]''. Főszerk. Diós István; szerk. Viczián János. Budapest: Szent István Társulat. 2007. </ref> Wkrótce stał się handlowym i intelektualnym centrum Sasów w Siedmiogrodzie. Centrum Sybina, wolnego miasta królewskiego. | Po raz pierwszy zostało wymienione w 1191 roku jako ''Cipin'' (wymawiane: sipin) w związku z papieskim potwierdzeniem prepozytu w Sybinie, które było katolickim centrum kościelnym Sasów w Siedmiogrodzie do XV wieku.<ref name=klxnszp>''[http://lexikon.katolikus.hu/S/szebeni%20pr%C3%A9posts%C3%A1g.html Magyar katolikus lexikon XII. (Seq–Szentl)]''. Főszerk. Diós István; szerk. Viczián János. Budapest: Szent István Társulat. 2007. </ref> Wkrótce stał się handlowym i intelektualnym centrum Sasów w Siedmiogrodzie. Centrum Sybina, wolnego miasta królewskiego. | ||
| Linia 43: | Linia 41: | ||
25 marca 1442 roku w pobliżu miasta [[Hunyadi János|Jan Hunyadi]] pokonał wojska tureckie Mezida. Miasto było chronione przez mocne mury i 40 bastionów, z który 15-17 zostało zbudowanych w XVI wieku. Turcy nie mogli tego znieść, ale w 1556 roku miasto zostało strafiony przez ogień. W XVI wieku był jednym z ośrodków reformacji siedmiogrodzkiej. W 1529 roku powstała tu pierwsza drukarnia książek w Transylwanii. | 25 marca 1442 roku w pobliżu miasta [[Hunyadi János|Jan Hunyadi]] pokonał wojska tureckie Mezida. Miasto było chronione przez mocne mury i 40 bastionów, z który 15-17 zostało zbudowanych w XVI wieku. Turcy nie mogli tego znieść, ale w 1556 roku miasto zostało strafiony przez ogień. W XVI wieku był jednym z ośrodków reformacji siedmiogrodzkiej. W 1529 roku powstała tu pierwsza drukarnia książek w Transylwanii. | ||
| + | |||
| + | == Galeria == | ||
| + | <div> | ||
| + | [[Plik:Panoramic-Sibiu.jpg|636px]]<br /><font size="1">Widok ogólny centrum Sybina. Od lewej wieża ratuszowa, katedra ewangelicka NMP, kościół kalwiński.<br />Po prawej [[sobór Trójcy Świętej w Sybinie|katedra prawosławna]]</font> | ||
| + | </div> | ||
== Bibliografia == | == Bibliografia == | ||
Wersja z 07:42, 15 lut 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [3] | [4] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Szebeni-medence (pol. Kotlina Sybińska, rum. Depresiunea Sibiu) – makroregion fizycznogeograficzny Wyżyny Transylwańskiej w centralnej Rumunii (Siedmiogród). Obniżenie między górami Lotru i Górami Sybińskimi w Karpatach Południowych a Wyżyną Tyrnawską. Na wschodzie łączy się z Kotliną Fogaraską. Kotlina Sybińska stanowi przedłużenie Kotliny Fogaraskiej leżące na północ od Przełomu Czerwonej Wieży. W centrum kotliny leży miasto Sybin. Pochodzenie jego imieniaJego nazwa pochodzi od nazwy potoku Sibiu, która wywodzi się od słowiańskiego rzeczownika svbina (=som). Należy jednak zauważyć, że Rumuni wywodzą ją od rumuńskiego imienia Sibin, według innych od bułgarsko-tureckiego imienia Sebin. HistoriaSybin początkowo był miastem dakońsko-rzymskim zwanym Caedonia. Około 1150 roku miasto zostało odbudowane przez osadników − saskich kolonistów[1] przywiezionych tam przez króla Węgier Gejzę II.[2]. Przybyli z terenów Świętego Cesarstwa Rzymskiego i Królestwa Francji (obecnie części Niemiec, Francji i krajów Beneluksu) i przybyli około godziny 11 Po raz pierwszy zostało wymienione w 1191 roku jako Cipin (wymawiane: sipin) w związku z papieskim potwierdzeniem prepozytu w Sybinie, które było katolickim centrum kościelnym Sasów w Siedmiogrodzie do XV wieku.[3] Wkrótce stał się handlowym i intelektualnym centrum Sasów w Siedmiogrodzie. Centrum Sybina, wolnego miasta królewskiego. W XIV wieku Sybin był już ważnym ośrodkiem handlu. W 1376 roku rzemieślnicy byli podzieleni na 19 cechów. Miasto było także najważniejszym z siedmiu miast, które dały najpierw niemiecką – Siebenbürgen – a następnie polską – Siedmiogród – nazwę Transylwanii. Znajdował się tu także Universitas Saxorum, zgromadzenie Niemców w Siedmiogrodzie. Zwyczajowo w XVII wieku opisywano Sybin jako najbardziej wysunięte na wschód miasto kultury zachodnioeuropejskiej; było także ważnym skrzyżowaniem szlaków pocztowych biegnących na wschód – do Turcji i dalej do Persji, Chin[1]. 25 marca 1442 roku w pobliżu miasta Jan Hunyadi pokonał wojska tureckie Mezida. Miasto było chronione przez mocne mury i 40 bastionów, z który 15-17 zostało zbudowanych w XVI wieku. Turcy nie mogli tego znieść, ale w 1556 roku miasto zostało strafiony przez ogień. W XVI wieku był jednym z ośrodków reformacji siedmiogrodzkiej. W 1529 roku powstała tu pierwsza drukarnia książek w Transylwanii. Galeria636px Bibliografia
Przypisy
|
| |||||||||||||||||||||||
