Rátót IV. Leusták: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
m (Zastępowanie tekstu - "importowane z angielskiej" na "przetłumaczone z angielskiej") |
|||
| (Nie pokazano 4 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]] | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]] | ||
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
| Linia 37: | Linia 37: | ||
|} | |} | ||
| − | '''Rátót IV. Leusták''' (pol. ''Eustachy IV Rátót'') (* nieznana, † 1340), węgierski szlachcic, [[ispán]] w komitatach: [[Somogy]] i [[Tolna]] od 1333 roku, a w komitatach: [[Sopron]] i [[Vas]] od 1336 do śmierci, za panowania króla Węgier [[I. Károly|Karola I]]. | + | '''Rátót IV. Leusták''' (pol. ''Eustachy IV Rátót'') (* nieznana, † 1340), węgierski szlachcic, [[ispán]] w komitatach: [[Somogy]] i [[Tolna]] od 1333 roku, a w komitatach: [[Sopron]] i [[Vas]] od 1336 do śmierci, za panowania króla Węgier [[I. Károly|Karola I]]. |
== Rodzina i kariera == | == Rodzina i kariera == | ||
| Linia 45: | Linia 45: | ||
Leusták urodził się we wpływowym i prestiżowym rodzie [[Rátót]], jako syn [[Rátót II. Loránd|Rolanda II]], który służył jako [[palatyn]]. Miał trzech braci. Najstarszy, [[Rátót II. Dezső|Desideriusz II]], był przodkiem szlacheckiej rodziny [[Jolsvai]] (wcześniej [[Gedei]]), która wymarła w 1427 r. Jego drugi brat, [[Rátót II. Loránd|Roland III]], poprzedzał go jako [[ispán]] dwóch komitatów w zachodnich Węgrzech. Trzeci brat, [[Rátót IV. István|Stefan III]], został wymieniony tylko raz w 1321 r.<ref>Engel: ''Genealógia'' (Genus Rátót 7. gałąź Jolsvai)</ref> | Leusták urodził się we wpływowym i prestiżowym rodzie [[Rátót]], jako syn [[Rátót II. Loránd|Rolanda II]], który służył jako [[palatyn]]. Miał trzech braci. Najstarszy, [[Rátót II. Dezső|Desideriusz II]], był przodkiem szlacheckiej rodziny [[Jolsvai]] (wcześniej [[Gedei]]), która wymarła w 1427 r. Jego drugi brat, [[Rátót II. Loránd|Roland III]], poprzedzał go jako [[ispán]] dwóch komitatów w zachodnich Węgrzech. Trzeci brat, [[Rátót IV. István|Stefan III]], został wymieniony tylko raz w 1321 r.<ref>Engel: ''Genealógia'' (Genus Rátót 7. gałąź Jolsvai)</ref> | ||
| − | Bracia po raz pierwszy pojawiają się we współczesnych im aktach w 1321 roku. Mimo że ich ojciec był ważnym stronnikiem króla Karola I aż do swej śmierci w 1307 roku, jego synowie Roland III i Leusták IV nie awansowali do grona baronów<ref>Kristó, Gyula (1999). "I. Károly király főúri elitje (1301–1309) [Arystokratyczne elity króla Karola I, 1301–1309]". Századok. Magyar Történelmi Társulat. '''133''' (1): | + | Bracia po raz pierwszy pojawiają się we współczesnych im aktach w 1321 roku. Mimo że ich ojciec był ważnym stronnikiem króla Karola I aż do swej śmierci w 1307 roku, jego synowie Roland III i Leusták IV nie awansowali do grona baronów<ref>Kristó, Gyula (1999). "I. Károly király főúri elitje (1301–1309) [Arystokratyczne elity króla Karola I, 1301–1309]". Századok. Magyar Történelmi Társulat. '''133''' (1): s. 47.</ref>. Po tym, jak [[Drugeth I. János|Jan I Drugeth]] opuścił Węgry i udał się do Neapolu w 1333 r., Leusták został [[ispán]]em komitatów: [[Somogy]] i [[Tolna]] od tego roku.<ref name="Engel">Engel, Pál (1996). ''Magyarország világi archontológiája, 1301–1457, I'' [Świecka archontologia Węgier, 1301-1457, Volume I] (po węgiersku). História, MTA Történettudományi Intézete. str. 175-176, 179, 205, 226, 407. ISBN 963-8312-44-0.</ref> Jest prawdopodobne, że pełnił oba urzędy bez przerwy aż do swojej śmierci, choć jego daleki krewny [[Paksi Olivér|Oliwier Paksi]], również pochodzący z rodu Rátót, został również nazwany przez niektóre ówczesne dokumenty latem 1336 roku jako [[ispán]] komitatu [[Somogy]]<ref name="Engel" />. |
Po śmierci brata Rolanda III w drugiej połowie 1336 r. Leusták został wyznaczony na [[ispán]]a komitatów: [[Sopron]] i [[Vas]] (których dwie godności były połączone od 1330 r.)<ref name="Engel" />. Gdy Karol I ostatecznie pokonał [[Kőszegi]]ch i zawarł sojusz z książętami Austrii, a następnie 11 września 1337 r. podpisał traktat pokojowy z [[Albert II|Albertem II]] i [[Otto der Fröhliche|Otto]] z Austrii. Traktat zabronił zarówno książętom, jak i Karolowi udzielania schronienia zbuntowanym poddanym drugiej stony. Zgodnie z traktatem zamek Schwarzenbach podlegał jurysdykcji węgierskiej. Leusták został nazwany jego kasztelanem w dokumencie wydanym 4 października 1337 r.<ref name="Engel" /> | Po śmierci brata Rolanda III w drugiej połowie 1336 r. Leusták został wyznaczony na [[ispán]]a komitatów: [[Sopron]] i [[Vas]] (których dwie godności były połączone od 1330 r.)<ref name="Engel" />. Gdy Karol I ostatecznie pokonał [[Kőszegi]]ch i zawarł sojusz z książętami Austrii, a następnie 11 września 1337 r. podpisał traktat pokojowy z [[Albert II|Albertem II]] i [[Otto der Fröhliche|Otto]] z Austrii. Traktat zabronił zarówno książętom, jak i Karolowi udzielania schronienia zbuntowanym poddanym drugiej stony. Zgodnie z traktatem zamek Schwarzenbach podlegał jurysdykcji węgierskiej. Leusták został nazwany jego kasztelanem w dokumencie wydanym 4 października 1337 r.<ref name="Engel" /> | ||
Aktualna wersja na dzień 14:03, 7 mar 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Rátót IV. Leusták (pol. Eustachy IV Rátót) (* nieznana, † 1340), węgierski szlachcic, ispán w komitatach: Somogy i Tolna od 1333 roku, a w komitatach: Sopron i Vas od 1336 do śmierci, za panowania króla Węgier Karola I. Rodzina i karieraPlik:Burg Schwarzenbach NÖ no-ecke.jpg Ruiny zamku Schwarzenbach w Austrii. Eustachy IV Rátót służył w tym zamku w 1337, gdy ten fort przejściowo przez dekady należał do Królestwa Węgier Leusták urodził się we wpływowym i prestiżowym rodzie Rátót, jako syn Rolanda II, który służył jako palatyn. Miał trzech braci. Najstarszy, Desideriusz II, był przodkiem szlacheckiej rodziny Jolsvai (wcześniej Gedei), która wymarła w 1427 r. Jego drugi brat, Roland III, poprzedzał go jako ispán dwóch komitatów w zachodnich Węgrzech. Trzeci brat, Stefan III, został wymieniony tylko raz w 1321 r.[1] Bracia po raz pierwszy pojawiają się we współczesnych im aktach w 1321 roku. Mimo że ich ojciec był ważnym stronnikiem króla Karola I aż do swej śmierci w 1307 roku, jego synowie Roland III i Leusták IV nie awansowali do grona baronów[2]. Po tym, jak Jan I Drugeth opuścił Węgry i udał się do Neapolu w 1333 r., Leusták został ispánem komitatów: Somogy i Tolna od tego roku.[3] Jest prawdopodobne, że pełnił oba urzędy bez przerwy aż do swojej śmierci, choć jego daleki krewny Oliwier Paksi, również pochodzący z rodu Rátót, został również nazwany przez niektóre ówczesne dokumenty latem 1336 roku jako ispán komitatu Somogy[3]. Po śmierci brata Rolanda III w drugiej połowie 1336 r. Leusták został wyznaczony na ispána komitatów: Sopron i Vas (których dwie godności były połączone od 1330 r.)[3]. Gdy Karol I ostatecznie pokonał Kőszegich i zawarł sojusz z książętami Austrii, a następnie 11 września 1337 r. podpisał traktat pokojowy z Albertem II i Otto z Austrii. Traktat zabronił zarówno książętom, jak i Karolowi udzielania schronienia zbuntowanym poddanym drugiej stony. Zgodnie z traktatem zamek Schwarzenbach podlegał jurysdykcji węgierskiej. Leusták został nazwany jego kasztelanem w dokumencie wydanym 4 października 1337 r.[3] Przypisy
Źródła
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
