Kranjska: Różnice pomiędzy wersjami
m (Zastępowanie tekstu - "km<sup>2</sup>" na "km²") |
|||
| (Nie pokazano 20 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
[[Kategoria:Strony skompilowane]] | [[Kategoria:Strony skompilowane]] | ||
[[Kategoria:Strony skompilowane – angielska]] | [[Kategoria:Strony skompilowane – angielska]] | ||
| Linia 22: | Linia 22: | ||
| | | | ||
| − | '''Kranjska'''[ | + | '''Kranjska'''<ref><small><sup>'''Uwaga 1:'''</sup></small>Słoweńska wymowa: [ˈkɾàːnska]</ref><ref>[http://bos.zrc-sazu.si/c/SP/neva.exe?name=sp&expression=Kranjska&hs=1 "Slovenski pravopis 2001: Kranjska"].</ref><ref><small><sup>'''Uwaga 1:'''</sup></small> Chorwacka wymowa: [krâːɲskaː].</ref><ref>[http://hjp.novi-liber.hr/index.php?show=search_by_id&id=ellvURk%3D&keyword=Kranjska"Hrvatski jezični portal: Kranjska"].</ref> (pol. ''Kraina'', wł. ''Carniola'', niem. ''Krain''), jeden z regionów historyczno-etnograficznych tworzących dzisiejszą [[Słowenia|Słowenię]]. Wchodziła w skład [[Święte Cesarstwo Rzymskie|Starej Rzeszy]]. Od 1364 [[Księstwo Krainy]], od [[XIX wiek]]u także kraj koronny [[Austro-Węgry|Austro-Węgier]]. Tradycyjnie dzieli się na [[Górna Kraina|Górną Krainę]] (''Gorenjska''), [[Dolna Kraina|Dolną Krainę]] (''Dolenjska'') z [[Biała Kraina|Białą Krainą]] (''Bela krajina'') i [[Wewnętrzna Kraina|Wewnętrzną Krainę]] (''Notranjska''). Chociaż jako całość już nie istnieje, Słoweńcy mieszkający w dawnych granicach regionu nadal mają tendencję do identyfikowania się z tradycyjnymi częściami Górnej Carnioli, Dolnej Carnioli (z częścią Białej Carnioli), a w mniejszym stopniu z Wewnętrzną Carniola. W 1991 r. 47% ludności Słowenii mieszkało w granicach byłego księstwa Carniola. |
== Historia == | == Historia == | ||
| Linia 38: | Linia 38: | ||
== Geografia == | == Geografia == | ||
| − | [https://pl.wikipedia.org/wiki/Alpy_Julijskie Alpy Julijskie] i [https://pl.wikipedia.org/wiki/Karawanki Karawanki] przedzielają Krainę. Najwyższe szczyty górskie to Nanos, 1300 m npm.; Vremščica, 1020 m npm.; Bałwan, 1800 m npm.; i Triglav, 2800 m npm.. Głównymi rzekami są Sava, Trzic Bistrica, Kokra, Kamnik Bistrica, Sora, Ljubljanica, Mirna, Krka i Kolpa, która stanowi granicę z Chorwacją. Główne jeziora to Jezioro Czarne (slow. ''Črno jezero'' rozciągające się na siedem jezior, z których najwyższe znajduje się na wysokości ponad 1800 m nad poziomem morza; jezioro Bohinj; jezioro Bled, w środku którego na wyspie jest kościół Najświętszej Marii Panny, pośród najbardziej malowniczych krajobrazów; jezioro Cerknica, 520 m nad poziomem morza, zmienia się co roku w zakresie od około 13 do 26 | + | [https://pl.wikipedia.org/wiki/Alpy_Julijskie Alpy Julijskie] i [https://pl.wikipedia.org/wiki/Karawanki Karawanki] przedzielają Krainę. Najwyższe szczyty górskie to Nanos, 1300 m npm.; Vremščica, 1020 m npm.; Bałwan, 1800 m npm.; i Triglav, 2800 m npm.. Głównymi rzekami są Sava, Trzic Bistrica, Kokra, Kamnik Bistrica, Sora, Ljubljanica, Mirna, Krka i Kolpa, która stanowi granicę z Chorwacją. Główne jeziora to Jezioro Czarne (slow. ''Črno jezero'' rozciągające się na siedem jezior, z których najwyższe znajduje się na wysokości ponad 1800 m nad poziomem morza; jezioro Bohinj; jezioro Bled, w środku którego na wyspie jest kościół Najświętszej Marii Panny, pośród najbardziej malowniczych krajobrazów; jezioro Cerknica, 520 m nad poziomem morza, zmienia się co roku w zakresie od około 13 do 26 km². Było znane Rzymianom jako ''Lacus Lugens'' lub ''Lugea Palus''<ref>Chisholm, Hugh, ed. (1911). [https://en.wikisource.org/wiki/1911_Encyclop%C3%A6dia_Britannica/Carniola "Carniola"] . ''[https://en.wikipedia.org/wiki/Encyclop%C3%A6dia_Britannica_Eleventh_Edition Encyclopædia Britannica]''. '''5''' (11th ed.). Cambridge University Press. str. 365–366.</ref> i jest naturalną ciekawostką. Dante Alighieri wspomina o tym w swojej Boskiej komedii (Inferno, xxxii). Bagna Lublany zajmują powierzchnię 200 km². Gorące i mineralne źródła znajdują się w Dolenjske Toplice, Smarjeske Toplice i Izlake. W Postojnej znajduje się interesująca jaskinia.<ref name="CE">Co najmniej jedno z poprzednich zdań zawiera tekst z publikacji znajdującej się obecnie w domenie publicznej: Krmpotić, Martin Davorin (1910). "Krain". W: Herbermann, Charles (ed.). ''[https://en.wikipedia.org/wiki/Catholic_Encyclopedia Catholic Encyclopedia]''. '''8'''. New York: Robert Appleton Company.</ref> |
Rolnictwo rozwijało się lepiej w Górnej niż w Dolnej Kranjska. Dolina Vipava jest szczególnie znana z wina i warzyw oraz z łagodnego klimatu. Głównym eksportem są wszelkiego rodzaju warzywa, nasiona koniczyny, tarcica, rzeźby, bydło i miód. W królestwie minerałów głównymi produktami są żelazo, węgiel, rtęć, mangan, ołów i cynk. Górna Kranjska ma najwięcej gałęzi przemysłu, wśród których są produkty z drewna, lnu, wełnianych rzeczy i koronek (w Idrija), dzwonki, słomkowe kapelusze, wyroby z wikliny i tytoń. W 1910 r. koleje objęły były południe, książę Rudolf, Bohinjska, Kamniska, Dolenjska i Vrhniska. Głównymi miastami są: Kamnik, Kranj, Tržič, Vrhnika, Vipava, Idrija (która ma najbogatszą kopalnię rtęci na świecie), Turjak, Ribnica, Metlika, Novo Mesto, Vače (słynie z prehistorycznego cmentarza). Średnia temperatura na wiosnę wynosi 56 ° F (13 ° C); w lecie, 77 ° F (25 ° C); jesienią 59 ° F (15 ° C), a zimą 26 ° F (−3 ° C).<ref name=CE/> | Rolnictwo rozwijało się lepiej w Górnej niż w Dolnej Kranjska. Dolina Vipava jest szczególnie znana z wina i warzyw oraz z łagodnego klimatu. Głównym eksportem są wszelkiego rodzaju warzywa, nasiona koniczyny, tarcica, rzeźby, bydło i miód. W królestwie minerałów głównymi produktami są żelazo, węgiel, rtęć, mangan, ołów i cynk. Górna Kranjska ma najwięcej gałęzi przemysłu, wśród których są produkty z drewna, lnu, wełnianych rzeczy i koronek (w Idrija), dzwonki, słomkowe kapelusze, wyroby z wikliny i tytoń. W 1910 r. koleje objęły były południe, książę Rudolf, Bohinjska, Kamniska, Dolenjska i Vrhniska. Głównymi miastami są: Kamnik, Kranj, Tržič, Vrhnika, Vipava, Idrija (która ma najbogatszą kopalnię rtęci na świecie), Turjak, Ribnica, Metlika, Novo Mesto, Vače (słynie z prehistorycznego cmentarza). Średnia temperatura na wiosnę wynosi 56 ° F (13 ° C); w lecie, 77 ° F (25 ° C); jesienią 59 ° F (15 ° C), a zimą 26 ° F (−3 ° C).<ref name=CE/> | ||
| Linia 53: | Linia 53: | ||
Stolica Kranjska, pierwotnie zlokalizowana była w Kranj (Krainburg), została na krótko przeniesiona do Kamnika (Stein), a ostatecznie do obecnej stolicy Słowenii, Lublany (niem. Laibach). | Stolica Kranjska, pierwotnie zlokalizowana była w Kranj (Krainburg), została na krótko przeniesiona do Kamnika (Stein), a ostatecznie do obecnej stolicy Słowenii, Lublany (niem. Laibach). | ||
| − | === | + | === Chronologia === |
| − | * | + | * IV wiek: germańskie osady [https://pl.wikipedia.org/wiki/Herulowie Herulów] (lub „Heruli”). |
| − | + | * V wiek: germańskie osady [https://pl.wikipedia.org/wiki/Longobardowie Longobardów]. | |
| − | * | + | * VI wiek: osady słoweńskie. |
| − | + | * VIII wiek: [[Carniola]] część imperium [https://pl.wikipedia.org/wiki/Karol_Wielki Karola Wielkiego]. | |
| − | + | * X wiek: [[Carniola]] to osobny kraj. | |
| − | + | * 1278: Śmierć [https://pl.wikipedia.org/wiki/Przemys%C5%82_Ottokar_II Ottokara II]] króla Czech. [[Carniola]] wchłonięta przez królestwa Habsburgów. | |
| − | + | * XIV wiek: prowincja pod władzą [[Albrecht III. (Österreich)|Alberta III]]. | |
| − | * | + | * XV-XVI wiek: spustoszenia Turków. |
| − | * | + | * 1527–1564: Postęp reformacji w Carnioli. |
| − | + | * 1564: Śmierć [[Ferdynand I|Ferdynanda I]], Świętego Cesarza Rzymskiego. Carniola pod władzą [https://pl.wikipedia.org/wiki/Karol_Styryjski Karola II Styryjskiego]. Rozpocznynają się prześladowania religijne. | |
| − | + | * 1763: Administracja polityczna „[https://en.wikipedia.org/wiki/Inner_Austria Wewnętrznej Austrii]” scentralizowana w Gratzu. | |
| − | + | * 1790: Władza [https://pl.wikipedia.org/wiki/Leopold_II_Habsburg Leopolda II], Świętego Cesarza Rzymskiego. Częściowe ożywienie autonomii. | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | * | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | * 1278: Śmierć [ | ||
| − | * XIV wiek: prowincja pod [[ | ||
| − | * XV - XVI wiek: spustoszenia Turków. | ||
| − | * 1527–1564: Postęp | ||
| − | * 1564: Śmierć [[Ferdynanda I, Świętego Cesarza Rzymskiego | ||
| − | * 1763: Administracja polityczna „[ | ||
| − | * 1790: | ||
* 1797: Pierwsza francuska inwazja. | * 1797: Pierwsza francuska inwazja. | ||
* 1805: Druga inwazja francuska. | * 1805: Druga inwazja francuska. | ||
| − | * 1809: [ | + | * 1809: [https://pl.wikipedia.org/wiki/Pok%C3%B3j_w_Sch%C3%B6nbrunn Pokój w Schönbrunn]. [[Carniola]] pod panowaniem francuskim. |
| − | * 1814: [ | + | * 1814: [https://pl.wikipedia.org/wiki/Kongres_wiede%C5%84ski Kongres Wiedeński]. [[Carniola]] przywrócona Austrii.<ref>Prothero, GW; Great Britain. Foreign Office. Historical Section (1920). ''[http://www.wdl.org/en/item/9178/view/1/24/ Carniola, Carinthia and Styria]''. Peace handbooks. London: H.M. Stationery Office. str. 11. [dostęp:2014-06-05].</ref> |
| − | |||
| − | <ref> | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
===Antiquity and Middle Ages=== | ===Antiquity and Middle Ages=== | ||
| Linia 107: | Linia 75: | ||
[[File:Karniola around 800.png|thumb|left|250px|Stara słowiańska Carniola ok. 800 AD]] | [[File:Karniola around 800.png|thumb|left|250px|Stara słowiańska Carniola ok. 800 AD]] | ||
| − | Przed przybyciem Rzymian (ok. 200 pne) Taurisci mieszkali na północy | + | Przed przybyciem Rzymian (ok. 200 pne) [https://en.wikipedia.org/wiki/Taurisci Taurisci] mieszkali na północy Kranjska, [https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_ancient_tribes_in_Illyria#Pannonian_tribes Pannonianie] na południowym wschodzie, [https://en.wikipedia.org/wiki/Iapydes Japodowie] lub [https://pl.wikipedia.org/wiki/Karnowie Karnowie], plemię celtyckie na południowym zachodzie..<ref name=CE/> |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | + | Kranjska (Carniola) wchodziła w skład rzymskiej prowincji [https://pl.wikipedia.org/wiki/Panonia Panonia]; północna część została przyłączona do [https://pl.wikipedia.org/wiki/Noricum Noricum], południowo-zachodnia i południowo-wschodnia część, z miastem [https://en.wikipedia.org/wiki/Emona Aemona] do Wenecji i [https://en.wikipedia.org/wiki/Istria#History Istrii]. W czasach Augusta cały region od Aemony po rzekę [https://pl.wikipedia.org/wiki/Kupa_(dop%C5%82yw_Sawy) Kulpę] (Culpa) przylega do prowincji [https://en.wikipedia.org/wiki/Pannonia_Savia Savia<ref name=CE/>. | |
| − | [[ | + | Po upadku Cesarstwa Zachodniorzymskiego (476) Kranjska została włączona do Królestwa Włoch [https://pl.wikipedia.org/wiki/Odoaker Odoakera], a następnie w 493 r., pod rządami Teodoryka, stanowiła część [https://pl.wikipedia.org/wiki/Kr%C3%B3lestwo_Ostrogot%C3%B3w Królestwa Ostrogotów]. Pomiędzy górną [https://pl.wikipedia.org/wiki/Sawa_(rzeka) Sawą] i [https://pl.wikipedia.org/wiki/Socza Soczą] (Sočą) żyli Carni, a pod koniec VI wieku Słowianie osiedlili region zwany przez łacińskich pisarzy Carnią lub ''Carniolą'', co znaczy „''mała Carnia''”; czyli część większej Carni.<ref name=CE/> Nazwa łacińska została później zapożyczona z języka słowiańskiego, zmieniając się w ''Kranjska''<ref>Snoj, Marko (2009). Etimološki slovar slovenskih zemljepisnih imen [Słownik etymologiczny słoweńskich nazw geograficznych]. Ljubljana: Modrijan. str. 210–211.</ref>, a w niemiecki jako ''Chrainmark'', ''Krain''. |
| − | + | Nowi mieszkańcy, o których współczesna historiografia często określa się mianem [https://en.wikipedia.org/wiki/Slavic_settlement_of_the_Eastern_Alps alpejskich Słowian], zostali poddani [https://en.wikipedia.org/wiki/Pannonian_Avars Awarom], ale około 623 roku wstąpili do słowiańskiego związku plemiennego [https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%84stwo_Samona Samona]. Po śmierci [https://pl.wikipedia.org/wiki/Samon Samona] w 658 r. ponownie byli pod rządami Awarów, ale najprawdopodobniej cieszyli się częściową autonomią. | |
| − | + | === Marchia Karniolia=== | |
| − | + | [[File:HRR 10Jh.jpg|thumb|300px|right|''Mark Krain'' (Marchia Karnioli) znajdowało się na południowym wschodzie X-wiecznego Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Jego imiennikiem i stolicą był [[Krainburg]] (obecnie [https://pl.wikipedia.org/wiki/Kranj Kranj]).]] | |
| − | + | Karniola była rządzona przez Franków od ok. 788 roku i została schrystianizowana przez misjonarzy z [[Akwilea|Patriarchatu Akwilei]] i innych. Gdy [https://pl.wikipedia.org/wiki/Karol_Wielki Karol Wielki] ustanowił margarbstwo [[Friuli]], dodał do niej część Karnioli. Po podziale Friuli stała się niezależnym margrabstwem, mającym własnego słowiańskiego margrabiego zamieszkałego w Kranju, podlegająccego najpierw gubernatorowi Bawarii, a po 976 r. książętom Karyntii. [[Henryk IV]] przekazał ją [[Akwilea|Patriarchatowi z Akwilei]] (1071) i utworzył [https://en.wikipedia.org/wiki/Patria_del_Friuli Patriarchalna państwo Friuli].<ref name=CE/> | |
| − | + | Kilka źródeł z okresu średniowiecza sugeruje, że istniała wspólna tożsamość [[Karantania|karantańska]] (to znaczy karyncka), która powoli zanikała po XIV wieku i została zastąpiona regionalną tożsamością karniolską. | |
| − | + | W średniowieczu Kościół posiadał wiele majątku w Karnioli, a zatem w 974 r. W Górnej i Dolnej Karnioli [https://pl.wikipedia.org/wiki/Arcybiskupi_Monachium_i_Freising biskup Freising] został w 974 r. feudalnym panem miasta [https://en.wikipedia.org/wiki/%C5%A0kofja_Loka Škofja Loka], [https://en.wikipedia.org/wiki/Roman_Catholic_Diocese_of_Bolzano-Brixen biskup Brixen] trzymał [https://en.wikipedia.org/wiki/Bled Bled] i majątek w dolinie [https://en.wikipedia.org/wiki/Bohinj Bohinj], a [https://en.wikipedia.org/wiki/Roman_Catholic_Diocese_of_Lavant biskup Lavant] otrzymał [https://en.wikipedia.org/wiki/MokronogMokronog].<ref name=CE/> | |
| − | Wśród świeckich potentatów książęta | + | Wśród świeckich potentatów książęta [https://pl.wikipedia.org/wiki/Merano Meranu], [https://en.wikipedia.org/wiki/County_of_Gorizia Gorycji], [[Babenberg]]u i [[Celje|Zilli]] trzymali włości przekazane im w lenno przez patriarchów Akwilei. Książęta rządzili prowincją przez prawie pół wieku.<ref name=CE/> |
| − | + | W końcu Karniola otrzymał lenno za zgodą patriarchy [[Fryderyk II Bitny|Fryderyka II]], który uzyskał tytuł księcia w 1245 roku. Następcą Fryderyka został Ulrich III, książę Karyntii, który poślubił [https://en.wikipedia.org/wiki/Agnes_of_Merania_(1215-1263) Agnes z Andechs], poprzednią żonę Fryderyka i obdarzył kościoły i klasztory, założył rządową mennicę w mieście [https://en.wikipedia.org/wiki/Kostanjevica_na_Krki Kostanjevica], a ostatecznie (w 1268 r.) poddał się całą swoją posiadłością oraz władztwem nad Karyntią i Karniolą [[Ottokar II|Ottokarowi II]], królowi Czech.<ref name=CE/> | |
| − | + | === Księstwo Krainy === | |
| − | + | [[File:Carniola coat of arms.png|thumb|200px|Herb Księstwa Krainy.]] | |
| − | + | Ottokar został pokonany przez [[Rudolf I Habsburg|Rudolfa I]] [[Habsburg]]a, a na spotkaniu w Augsburgu w 1282 r. przekazał lenno jego synom [[Albrecht I. (HRR)|Albrechtowi]] i [https://pl.wikipedia.org/wiki/Rudolf_II_(ksi%C4%85%C5%BC%C4%99_austriacki) Rudolfowi] z prowincji Karniola, ale dzierżawi ją [https://pl.wikipedia.org/wiki/Meinhard_II_Tyrolski Meinhard], hrabia [https://en.wikipedia.org/wiki/County_of_Gorizia Gorycja-Tirol]. Książę [https://pl.wikipedia.org/wiki/Henryk_Karyncki Henryk Karyncki], także król Czech przejął Karniolę; książęta austriaccy twierdzili, że są następcami królestwa czeskiego. Po śmierci Henryka 1335 r. król Czech [[Jan Luksemburski|Jan]], zrzekł się swoich roszczeń, a Albrecht, książę Austrii, otrzymał Karniolę; została ogłoszona księstwem przez Rudolfa IV w 1364 roku. Cesarz [[Fryderyk III]] zjednoczył Górną, Dolną i Środkową Karniolę jako Metlikę i Pivkę w jednym księstwie. Związek rozczłonkowanych części został ukończony do 1607 r.<ref name=CE/> | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | Ottokar został pokonany przez Rudolfa I | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
=== Historia kościelna === | === Historia kościelna === | ||
| − | We wczesnych czasach chrześcijańskich księstwo podlegało metropolitom z Akwilei (którzy zostali Patriarchami), Syrmium i | + | We wczesnych czasach chrześcijańskich księstwo podlegało [[Patriarcha Akwilei|metropolitom z Akwilei]] (którzy zostali Patriarchami), Syrmium i Salony. W wyniku imigracji pogańskich Słoweńców takie rozwiązanie nie było trwałe. Po przyjęciu chrześcijaństwa w VII i VIII wieku Karol Wielki przekazał większą część Karnioli Patriarchatowi Akwilei, a resztę [https://en.wikipedia.org/wiki/Roman_Catholic_Diocese_of_Trieste diecezji w Trieście]. W 1100 r. ten patriarchat został podzielony na pięć archidiakonatów, z których Kraina był jednym.<ref name=CE/> |
| − | + | Diecezja Lublana (Laibach) została założona przez cesarza Fryderyka III w dniu 6 grudnia 1461 r. Był to na polecnie papieża. Zostało to potwierdzone przez bullę papieża [[Pius II|Piusa II]] z 10 września 1462 r. Nowa diecezja składała się z części Górnej Karnioli, dwóch parafii w Dolnej Karnioli oraz części Dolnej Styrii i Karyntii; pozostała część Karnioli została przyłączona do Akwilei, później do Gorycji i Triestu.<ref name=CE/> | |
| − | + | == Zobacz także == | |
| − | + | * [https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Sisak Bitwa pod Sisak] | |
| − | + | * [https://en.wikipedia.org/wiki/Inner_Austria Wewnętrzna Austria]] | |
| − | + | * [https://en.wikipedia.org/wiki/March_of_Carniola Marchia Karnioli]] | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | * [ | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | * [ | ||
| − | |||
== 1 Uwaga i przypisy == | == 1 Uwaga i przypisy == | ||
| Linia 236: | Linia 157: | ||
[[File:Borders of the Historical Habsburgian Lands in the Republic of Slovenia.png|thumbnail|300px|'''Tradycyjne regiony Słowenii '''<br />{{legend|#AAD4FF|'''1''' [[Słoweńskie Wybrzeże]]}} | [[File:Borders of the Historical Habsburgian Lands in the Republic of Slovenia.png|thumbnail|300px|'''Tradycyjne regiony Słowenii '''<br />{{legend|#AAD4FF|'''1''' [[Słoweńskie Wybrzeże]]}} | ||
| − | {{legend|#FFD4AA|'''2a''' [[ | + | {{legend|#FFD4AA|'''2a''' [[Karniola Górna]]}} |
| − | {{legend|#FFD4AA|'''2b''' [[ | + | {{legend|#FFD4AA|'''2b''' [[Karniola Średnia]]}} |
| − | {{legend|#FFD4AA|'''2c''' [[ | + | {{legend|#FFD4AA|'''2c''' [[Karniola Dolna]]}} |
{{legend|#FFFFAA|'''3''' [[Słoweńska Karyntia]]}} | {{legend|#FFFFAA|'''3''' [[Słoweńska Karyntia]]}} | ||
{{legend|#D4FFAA|'''4''' [[Słoweńska Styria]]}} | {{legend|#D4FFAA|'''4''' [[Słoweńska Styria]]}} | ||
| Linia 244: | Linia 165: | ||
|} | |} | ||
| − | + | [[Kategoria:Historia]] | |
| − | + | [[Kategoria:Historia Węgier]] | |
[[Kategoria:Historyczne krainy Królestwa Węgier]] | [[Kategoria:Historyczne krainy Królestwa Węgier]] | ||
[[Kategoria:Historyczne regiony Słowenii]] | [[Kategoria:Historyczne regiony Słowenii]] | ||
[[Kategoria:Krajina]] | [[Kategoria:Krajina]] | ||
[[Kategoria:Słowenia]] | [[Kategoria:Słowenia]] | ||
Aktualna wersja na dzień 15:25, 7 mar 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [3] | [4] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Kranjska[1][2][3][4] (pol. Kraina, wł. Carniola, niem. Krain), jeden z regionów historyczno-etnograficznych tworzących dzisiejszą Słowenię. Wchodziła w skład Starej Rzeszy. Od 1364 Księstwo Krainy, od XIX wieku także kraj koronny Austro-Węgier. Tradycyjnie dzieli się na Górną Krainę (Gorenjska), Dolną Krainę (Dolenjska) z Białą Krainą (Bela krajina) i Wewnętrzną Krainę (Notranjska). Chociaż jako całość już nie istnieje, Słoweńcy mieszkający w dawnych granicach regionu nadal mają tendencję do identyfikowania się z tradycyjnymi częściami Górnej Carnioli, Dolnej Carnioli (z częścią Białej Carnioli), a w mniejszym stopniu z Wewnętrzną Carniola. W 1991 r. 47% ludności Słowenii mieszkało w granicach byłego księstwa Carniola. Spis treściHistoriaPlik:Krain Donaumonarchie.png Kraina na mapie Austro-Węgier Kraj Świętego Cesarstwa Rzymskiego w części austriackiej, księstwo w dziedziczne w posiadaniu Habsburgów, później części Cesarstwa Austriackiego i Austro-Węgier, ziemia koronna od 1849 r., gdy została podzielony na Górną, Dolną i Wewnętrzną Krainę, do 1918 roku. Od drugiej połowy XIII wieku stolicą była Lublana (Laibach). Poprzedni władcy Krainy mieli swoje siedziby w Kranj (Krainburg) i Kamnik (Stein), które dlatego są czasami nazywane jej wcześniejszymi stolicami. Obecnie jej terytorium (po jej likwidacji) znajduje się prawie wyłącznie w Słowenii, z wyjątkiem niewielkiej części w północno-zachodnich Włoszech, wokół Fusine w Valromana.[5] [6] Carniola w ostatecznej formie, utworzona w 1815 r.[7] objęty 9,904 km2 [8] W 1914 r., przed rozpoczęciem I wojny światowej, zamieszkiwała ją nieco poniżej 530 000 mieszkańców, z czego 95% stanowili Słoweńcy.[7] Kraina jako samodzielna jednostka polityczna – jedna z marchii na południowo-wschodnim pograniczu państwa frankijskiego – powstała pod koniec IX wieku. W 952 roku została, wraz z pozostałymi marchiami, podporządkowana Księstwu Bawarii, a w 976 Księstwu Karyntii. Marchia Krainy została trwale wyodrębniona w roku 1040; wtedy również przyłączono do niej Marchię Wendyjską. 11 czerwca 1077 roku marchie Krainy i Istrii zostały przyłączone do Patriarchatu Akwilei. Patriarchowie w roku 1122 podzielili Krainę na kilka wielkich lenn. W XII wieku Republika Wenecka stopniowo zagarnęła pobrzeże Półwyspu Istryjskiego. Pozostała część Marchii Istryjskiej przypadła Krainie. W latach 1245–1246 Kraina została po raz pierwszy połączona pod wspólnym berłem z krajami austriackimi jako włość Fryderyka II Bitnego z dynastii Babenbergów, a ok. 1254 roku straciła uprzywilejowany status marchii. W latach 1268–1278 region wchodził w skład królestwa Przemysła II Ottokara. W 1278 roku Kraina po raz pierwszy znalazła się pod panowaniem Habsburgów, jednak już w 1282 została nadana hrabiom Tyrolu z dynastii Meinhardingów. Habsburgowie opanowali ją na stałe po wygaśnięciu tej dynastii w 1335 roku. W 1364 Rudolf IV Założyciel podniósł Krainę do rangi księstwa (Herzogtum). Tytuł ten cesarz zatwierdził dopiero w roku 1590. Lenna składające się na Krainę zostały ostatecznie zjednoczone w 1607 roku. Wraz z otaczającymi ją krajami koronnymi Kraina tworzyła tzw. Austrię Wewnętrzną. GeografiaAlpy Julijskie i Karawanki przedzielają Krainę. Najwyższe szczyty górskie to Nanos, 1300 m npm.; Vremščica, 1020 m npm.; Bałwan, 1800 m npm.; i Triglav, 2800 m npm.. Głównymi rzekami są Sava, Trzic Bistrica, Kokra, Kamnik Bistrica, Sora, Ljubljanica, Mirna, Krka i Kolpa, która stanowi granicę z Chorwacją. Główne jeziora to Jezioro Czarne (slow. Črno jezero rozciągające się na siedem jezior, z których najwyższe znajduje się na wysokości ponad 1800 m nad poziomem morza; jezioro Bohinj; jezioro Bled, w środku którego na wyspie jest kościół Najświętszej Marii Panny, pośród najbardziej malowniczych krajobrazów; jezioro Cerknica, 520 m nad poziomem morza, zmienia się co roku w zakresie od około 13 do 26 km². Było znane Rzymianom jako Lacus Lugens lub Lugea Palus[9] i jest naturalną ciekawostką. Dante Alighieri wspomina o tym w swojej Boskiej komedii (Inferno, xxxii). Bagna Lublany zajmują powierzchnię 200 km². Gorące i mineralne źródła znajdują się w Dolenjske Toplice, Smarjeske Toplice i Izlake. W Postojnej znajduje się interesująca jaskinia.[10] Rolnictwo rozwijało się lepiej w Górnej niż w Dolnej Kranjska. Dolina Vipava jest szczególnie znana z wina i warzyw oraz z łagodnego klimatu. Głównym eksportem są wszelkiego rodzaju warzywa, nasiona koniczyny, tarcica, rzeźby, bydło i miód. W królestwie minerałów głównymi produktami są żelazo, węgiel, rtęć, mangan, ołów i cynk. Górna Kranjska ma najwięcej gałęzi przemysłu, wśród których są produkty z drewna, lnu, wełnianych rzeczy i koronek (w Idrija), dzwonki, słomkowe kapelusze, wyroby z wikliny i tytoń. W 1910 r. koleje objęły były południe, książę Rudolf, Bohinjska, Kamniska, Dolenjska i Vrhniska. Głównymi miastami są: Kamnik, Kranj, Tržič, Vrhnika, Vipava, Idrija (która ma najbogatszą kopalnię rtęci na świecie), Turjak, Ribnica, Metlika, Novo Mesto, Vače (słynie z prehistorycznego cmentarza). Średnia temperatura na wiosnę wynosi 56 ° F (13 ° C); w lecie, 77 ° F (25 ° C); jesienią 59 ° F (15 ° C), a zimą 26 ° F (−3 ° C).[10] W 1910 r. mieszkańcami było 95% Słoweńców, pokrewni Chorwatom; pozostali to Niemcy, 700 Chorwatów i Włosi. W okręgach Gottschee i Črnomelj mieszkają mieszkańcy Białej Carnioli (slow. Bela Krajina), pośredni między Chorwatami a Słoweńcami. Połowa Niemców mieszka w Gottschee, 5000 w Lublanie, 3500 w Novo Mesto i 1000 w Radovljica. Niemcy w Gottschee zostali osiedleni przez hrabiego Ortenburga w XIV wieku i zachowali swój tyrolski niemiecki dialekt[10]. HistoriaPrzeglądPo upadku Cesarstwa Rzymskiego Longobardowie osiedlili się w Kranjsku, a następnie około VI wieku naszej ery pojawili się Słowianie.[11][12][13] W ramach Świętego Cesarstwa Rzymskiego obszar ten był z powodzeniem rządzony przez bawarską, frankońską i lokalną szlachtę, a ostatecznie przez austriackich Habsburgów prawie nieprzerwanie od 1335 do 1918 r., Choć nękany przez liczne najazdy Turków i bunty miejscowych mieszkańców przeciwko Habsburgom rządzą od XV do XVII wieku. Od około 900 r. Do XX wieku klasy rządzące w Kranjsku i obszary miejskie posługiwały się językiem niemieckim, a chłopstwo - słoweńskim. Stolica Kranjska, pierwotnie zlokalizowana była w Kranj (Krainburg), została na krótko przeniesiona do Kamnika (Stein), a ostatecznie do obecnej stolicy Słowenii, Lublany (niem. Laibach). Chronologia
Antiquity and Middle AgesPlik:Karniola around 800.png Stara słowiańska Carniola ok. 800 AD Przed przybyciem Rzymian (ok. 200 pne) Taurisci mieszkali na północy Kranjska, Pannonianie na południowym wschodzie, Japodowie lub Karnowie, plemię celtyckie na południowym zachodzie..[10] Kranjska (Carniola) wchodziła w skład rzymskiej prowincji Panonia; północna część została przyłączona do Noricum, południowo-zachodnia i południowo-wschodnia część, z miastem Aemona do Wenecji i Istrii. W czasach Augusta cały region od Aemony po rzekę Kulpę (Culpa) przylega do prowincji [https://en.wikipedia.org/wiki/Pannonia_Savia Savia[10]. Po upadku Cesarstwa Zachodniorzymskiego (476) Kranjska została włączona do Królestwa Włoch Odoakera, a następnie w 493 r., pod rządami Teodoryka, stanowiła część Królestwa Ostrogotów. Pomiędzy górną Sawą i Soczą (Sočą) żyli Carni, a pod koniec VI wieku Słowianie osiedlili region zwany przez łacińskich pisarzy Carnią lub Carniolą, co znaczy „mała Carnia”; czyli część większej Carni.[10] Nazwa łacińska została później zapożyczona z języka słowiańskiego, zmieniając się w Kranjska[15], a w niemiecki jako Chrainmark, Krain. Nowi mieszkańcy, o których współczesna historiografia często określa się mianem alpejskich Słowian, zostali poddani Awarom, ale około 623 roku wstąpili do słowiańskiego związku plemiennego Samona. Po śmierci Samona w 658 r. ponownie byli pod rządami Awarów, ale najprawdopodobniej cieszyli się częściową autonomią. Marchia KarnioliaKarniola była rządzona przez Franków od ok. 788 roku i została schrystianizowana przez misjonarzy z Patriarchatu Akwilei i innych. Gdy Karol Wielki ustanowił margarbstwo Friuli, dodał do niej część Karnioli. Po podziale Friuli stała się niezależnym margrabstwem, mającym własnego słowiańskiego margrabiego zamieszkałego w Kranju, podlegająccego najpierw gubernatorowi Bawarii, a po 976 r. książętom Karyntii. Henryk IV przekazał ją Patriarchatowi z Akwilei (1071) i utworzył Patriarchalna państwo Friuli.[10] Kilka źródeł z okresu średniowiecza sugeruje, że istniała wspólna tożsamość karantańska (to znaczy karyncka), która powoli zanikała po XIV wieku i została zastąpiona regionalną tożsamością karniolską. W średniowieczu Kościół posiadał wiele majątku w Karnioli, a zatem w 974 r. W Górnej i Dolnej Karnioli biskup Freising został w 974 r. feudalnym panem miasta Škofja Loka, biskup Brixen trzymał Bled i majątek w dolinie Bohinj, a biskup Lavant otrzymał [5].[10] Wśród świeckich potentatów książęta Meranu, Gorycji, Babenbergu i Zilli trzymali włości przekazane im w lenno przez patriarchów Akwilei. Książęta rządzili prowincją przez prawie pół wieku.[10] W końcu Karniola otrzymał lenno za zgodą patriarchy Fryderyka II, który uzyskał tytuł księcia w 1245 roku. Następcą Fryderyka został Ulrich III, książę Karyntii, który poślubił Agnes z Andechs, poprzednią żonę Fryderyka i obdarzył kościoły i klasztory, założył rządową mennicę w mieście Kostanjevica, a ostatecznie (w 1268 r.) poddał się całą swoją posiadłością oraz władztwem nad Karyntią i Karniolą Ottokarowi II, królowi Czech.[10] Księstwo KrainyPlik:Carniola coat of arms.png Herb Księstwa Krainy. Ottokar został pokonany przez Rudolfa I Habsburga, a na spotkaniu w Augsburgu w 1282 r. przekazał lenno jego synom Albrechtowi i Rudolfowi z prowincji Karniola, ale dzierżawi ją Meinhard, hrabia Gorycja-Tirol. Książę Henryk Karyncki, także król Czech przejął Karniolę; książęta austriaccy twierdzili, że są następcami królestwa czeskiego. Po śmierci Henryka 1335 r. król Czech Jan, zrzekł się swoich roszczeń, a Albrecht, książę Austrii, otrzymał Karniolę; została ogłoszona księstwem przez Rudolfa IV w 1364 roku. Cesarz Fryderyk III zjednoczył Górną, Dolną i Środkową Karniolę jako Metlikę i Pivkę w jednym księstwie. Związek rozczłonkowanych części został ukończony do 1607 r.[10] Historia kościelnaWe wczesnych czasach chrześcijańskich księstwo podlegało metropolitom z Akwilei (którzy zostali Patriarchami), Syrmium i Salony. W wyniku imigracji pogańskich Słoweńców takie rozwiązanie nie było trwałe. Po przyjęciu chrześcijaństwa w VII i VIII wieku Karol Wielki przekazał większą część Karnioli Patriarchatowi Akwilei, a resztę diecezji w Trieście. W 1100 r. ten patriarchat został podzielony na pięć archidiakonatów, z których Kraina był jednym.[10] Diecezja Lublana (Laibach) została założona przez cesarza Fryderyka III w dniu 6 grudnia 1461 r. Był to na polecnie papieża. Zostało to potwierdzone przez bullę papieża Piusa II z 10 września 1462 r. Nowa diecezja składała się z części Górnej Karnioli, dwóch parafii w Dolnej Karnioli oraz części Dolnej Styrii i Karyntii; pozostała część Karnioli została przyłączona do Akwilei, później do Gorycji i Triestu.[10] Zobacz także1 Uwaga i przypisy
Dalsze czytanie
Liniki zewnetrzne
Zobacz też |
Plik:Borders of the Historical Habsburgian Lands in the Republic of Slovenia.png Tradycyjne regiony Słowenii | |||||||||||||||||||||||||