Kacsics I. Simon

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Ban jednolitej Chorwacji (1212) Współrządzący: Kacsics Mihály Następca: Bertold Hont-Pázmány Márton Poprzednik: Stolnik królewski (1214) Następca: brak informacji Csák I. Demeter Poprzednik: Wojewoda Siedmiogrodu (1215) Następca: Kán I. Gyula Bogátradvány Ipoch Kacsics I. Simon (chor. Šimun Kačić) (* nieznana, † po 1228), węgierski szlachcic chorwackiego pochodzenia z klanu Kacsics (Kačić). Jeden z głównych inicjatorów zamachu na królową Gertrudę we wrześniu 1213 roku. Pochodzenie Jego jedynym znanym bratem był Michał, wojewoda Siedmiogrodu (1209-1212) i ban Slawonii w 1212. Gdy Michał i Simon pojawili się nagle we współczesnych węgierskich źródłach bez genealogicznych przodków, w tym chorwackiej historii Ivan Majnarić uznał, że mogą potomkami Omiša Kačića, jednego z chorwackich „dwunastu szlachetnych plemion” opisanych w Pacta Conventa i Supetarskim kartularzu. Bracia zostali wspomniani po raz pierwszy na początku XIII wieku, posiadali wsie w komitacie Nógrád, na przykład Salgó i Hollókő. Majnarić argumentował, że bracia Kacsics mogli należeć do zwolenników księcia Andrzeja podczas jego buntu przeciwko starszemu bratu, a następnie królowi Emerykowi. Po koronacji Andrzeja II w 1205 r. bracia prawdopodobnie zostali obdarowani posiadłościami na Węgrzech, zakładając nową gałąź w ramach klanu, który teraz stał się częścią węgierskiej szlachty. Relacje między Węgrami a Omišem Kačićem zostały zidentyfikowane przede wszystkim we wzmiance o Simonie w dokumencie z 1178 r., z ojcem Nikolą i bratem Jakovem oraz z braćmi Borislavem, Bogdanem i innymi członkami rodziny w dokumencie z 1190 r. Wcześniejsze prace historyczne uważały, że jego teściem był potężny baron Bar-Kalán Bánk, który służył jako palatyn od 1212 do 1213. Jednak zięć Bánka, niejaki Szymon, wspomniany w królewskim dokumencie Stefana V z 1270 r. i który prawdopodobnie brał także udział w zabójstwie królowej Gertrudy, zmarł bez potomków. Simon i jego nieznana z imienia żona żona mieli dwóch synów, Jana I i Szymona II oraz córkę, która została zakonnicą. Historyk János Karácsonyi uznał, że szlachecka rodzina Salgói (lub Salgay) pochodzi od Szymona II, ale Pál Engel przeanalizował dane i połączył rodzinę z innym członkiem rodu Kacsics o tym samym imieniu. W rzeczywistości gałąź Szymona pozostała marginalna i wygasła wkrótce po 1299 r. Kariera Simon został mianowany banem Slawonii w 1212 roku, zachowując godność u boku swojego brata. Dokument królewski z 1228 r. potwierdził, że Simon wraz z Piotrem (synem Töre) odegrali decydującą rolę w zabójstwie królowej Gertrudy z Meranii we wrześniu 1213 r. Jego brat Michał i palatyn Bank Bar-Kalan prawdopodobnie również brali udział w przygotowaniach zabójstwa. Po powrocie króla Andrzeja II z Haliczyny tylko Piotr został stracony przez ścięcie, klan Kacsics mógł jednak zachować swoje posiadłości i wpływy, z uwagi na okoliczności polityczne i brak poparcia króla. Ponieważ Simon posiadał majątki w Siedmiogrodzie, historycy Majnarić i Tamás Körmendi zastanawiali się czy Simon Kacsics był identyczny z tym Szymonem, który służył jako ispán komitatu Szabolcs i stolnik (magister dapiferorum). w 1214. Po tym Simon został wymieniony jako wojewoda Siedmiogrodu w 1215 roku. Później pełnił ispána komitatu Szatmár w 1221 roku. Bela, który od dawna sprzeciwiał się „bezużytecznym i zbędnym wieczystym donacjom” ojca, został ustanowiony księciem Siedmiogrodu w 1226 r. zaczął odzyskiwać donacje ziemskie króla Andrzeja II w całym kraju w 1228 r. Zmusił ojca do konfiskaty majątków szlacheckich, którzy spiskowali przeciwko jego matce półtorej dekady wcześniej. W związku z tym Simon stracił swoje ziemie i wioski w Siedmiogrodzie, w tym Kemény (dziś w Brâncovenești, Rumunia), przyznane Denisowi Tomajowi i jego klanowi (przodkom rodziny Losonczy-Bánffy). W swoim dokumencie Andrzej II wspomniał o aktywnym udziale Simona w zabójstwie jego małżonki. Konfiskata ziemi w 1228 r. może być przejawem późniejszego odwetu w związku z rosnącą rolą w polityce krajowej książąt: Beli i Kolomana od wczesnych lat 20. XIII wieku, jak argumentował historyk Pál Gyula. Historyk Tamás Körmendi argumentował, że nierealistycznym jest stwierdzenie, że Andrzej II wyznaczył Simona na godność baronialną po morderstwie, nawet jego nieliczne możliwości ukarania sprawców, jak twierdził Pauler. W związku z tym Simon nie został uznany za zabójcę Gertrudy zaraz po morderstwie. Gdy wspomniano o Simonie jako zbrojnym uczestniku aktu, to przypuszczalnie stał się ofiarą intryg władzy i został oskarżony o spisek wyłącznie z powodów politycznych. Mimo że Simon nie pełnił żadnych funkcji po 1221 r., prawdopodobnie pozostawał wpływowy ze względu na swoje rozległe posiadłości w Széplak, który obejmował Szászrégen (dziś Reghin, Rumunia) do granicy halickiej, co mogło doprowadzić do politycznego starcia. Przypisy Źródła Körmendi, Tamás (2014). A Gertrúd királyné elleni merénylet körülményei [Okoliczności zabójstwa królowej Gertrudy]". In Majorossy, Judit (red.). Egy történelmi gyilkosság margójára. Merániai Gertrúd emlékezete, 1213–2013. Ferenczy Museum, Szentendre. str. 95–124. ISBN 978-963-9590-77-9. Majnarić, Ivan (2009), Prilog diskusiji o genealoškoj svezi omiških i ugarskih Kačića [Wkład w dyskusję na temat powiązań genealogicznych między Kačićiami (Kacsics) na Węgrzech a Kačićiami z Omiš], Papers and Proceedings of the Department of Historical Research of the Institute of Historical and Social Research of the Croatian Academy of Sciences and Arts (po chorwacku), 26: str. 49–58, ISSN 1330-7134. Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. ISBN 963-547-085-1. Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3.

Kacsics I. Simon (węg.) Šimun Kačić (chor.) — Ban jednolitej Chorwacji Stolnik królewski Wojewoda Siedmiogrodu — Ban jednolitej Chorwacji Okres 1212 Poprzednik Bertold Następca Hont-Pázmány Márton Stolnik królewski Okres 1212 Poprzednik brak informacji Następca Csák I. Demeter Wojewoda Siedmiogrodu Okres 1215 Poprzednik Kán I. Gyula Następca Bogátradvány Ipoch Dane biograficzne Klan Kačići Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny data nieznana Śmierć po 1228 Ojciec István Matka nieznana Rodzeństwo Mihály Żona nieznana Dzieci I. János II. Simon