Kán I. Gyula

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kán I. Gyula (* nieznana, † 1237), węgierski szlachcic, dostojnik i wielki właściciel ziemski za panowania królów Węgier: Emeryka, Władysława III i Andrzeja II. Przodek klanu Kán, który pochodził z komitatu Baranya.[1]

Kariera

Gyula ożenił się z Heleną z nieznanego rodu († przed 1250). Mieli dwóch synów: Władysława I, palatyna (1242-1244/5) i Juliusza II, stolnika królewskiego (1222-1228).[2]

Jego nazwisko zostało po raz pierwszy wymienione w aktach jako o wojewodzie Siedmiogrodu w 1201 r.[3][4] Oprócz sprawowania tej funkcji był ispánem komitatu Fejér.[3] Był także sędzią królewskim między 1202 a 1204. Wreszcie był ispánem komitatów: Csanád (1202-1203) i Nyitra (1204).[1][3]

Po śmierci króla Władysława III stał się gorliwym stronnikiem Andrzeja II. Służył jako ispán komitatu Sopron w 1205 roku.[3] Następnie został powołany na ispána komitatu Bodrog w 1206 r., które to stanowisko utrzymywał do 1212 r.[1][3] W latach 1212–1213 ponownie został sędzią królewskim, poza tym został ispánem komitatu Bács.[3] W 1213 r. został banem Slawonii i ispánem komitatu Vas[3]. Rok później został wojewodą Siedmiogrodu na drugą kadencję, poza tym działał jako ispán w komitacie Szolnok.[3][4]

Gyula został mianowany palatynem, drugim co do ważności świeckim urzędnikiem po królu w 1215 r. i pełnił tę funkcję do 1217 r. Zgodnie z nieautoryzowanym dokumentem jako palatyn działał również w 1218 r. W 1215 roku służył jako ispán komitatu Sopron.[3] Podczas piątej krucjaty Andrzeja II (1217-1218) Gyula nie był w stanie zapobiec pojawieniu się anarchicznych zachowań, w rezultacie stracił na krótko wpływy polityczne.[1]

Odzyskał je, ponieważ w 1219 r. został banem Slawonii i ispánem komitatu Somogy[3]. Był także ispánem komitatów: Szolnok i Bodrog od 1220 do 1221.[3] W 1221 r. został członkiem dworu królowej, jako skarbnik i sędzia królowej Yolandy de Courtenay.[1] Rok później został palatynem po raz drugi (1222–1226) i ispánem komitatu Bodrog (1222–1224). Został także ispánem komitatu Sopron między 1224 a 1226.[3] To ostatnie stanowisko Gyula zajmował także od 1228 do 1230.[3] Po raz trzeci pełnił funkcję bana Slawonii między 1229 a 1235 r.. W międzyczasie ponownie pełnił funkcję sędziego królewskiego królowej, w 1232 roku.[3]

Po śmierci Andrzeja II (1235) został pohańbiony i uwięziony przez nowego króla Belę IV. Zmarł w niewoli w 1237 r. Gyula założył klasztor templariuszy w Martinie w Chorwacji.[1]

Identyfikacja

Powyższa kariera jest konsekwentna i bezproblemowa, więc może odnosić się do jednej osoby, niemniej jednak nie jest wolna od wątpliwości: może się zdarzyć, że Gyula za panowania Emeryka był inną osobą niż Gyula, baron Andrzeja II, ze względu na warunki polityczno-historyczne (książę Andrzej zbuntował się przeciwko rządom swojego starszego brata). Teorię tę można jednak wyeliminować, ponieważ Gyula był, podobnie jak wielu innych, nieujawnionym zwolennikiem księcia Andrzeja[3].

Nie jest też pocieszające, że kariera Gyuli rozpoczęła się od zbyt wysokich stanowisk, bez wstępnej części niższych urzędów. Historyk Mór Wertner utożsamiał wszystkich występujących Juliuszy w pierwszych dziesięcioleciach XIII wieku z osobą klanu Kán, chyba że miał powód, by postępować inaczej. W przeciwieństwie do tego, János Karácsonyi dokonał przeglądu kariery Juliusza I Kána od roku 1219, gdy już był łatwo odróżnialny od Juliusa I Rátóta, sędziego królewskiego (1219-1221; 1235-1239) i wojewody Siedmiogrodu (1229-1231)[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. str. 235.
  2. Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. str. 235.
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 3,12 3,13 3,14 3,15 Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. str. 18, 28, 37, 43-44, 141, 151, 196-197, 210, 306.
  4. 4,0 4,1 Engel, Pál (2001). The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895-1526. I.B. Tauris Publishers. str. 381.

Źródła

  • Engel, Pál (2001). The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895-1526. I.B. Tauris Publishers. ISBN 1-86064-061-3.
  • Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. ISBN 963-547-085-1.
  • Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3.

Kán I. Gyula (węg.)

Ban jednolitej Chorwacji
Wojewoda Siedmiogrodu
Sędzia królewski
Palatyn Królestwa Węgier
Ban Dalmacji i Chorwacji
[Ban całej Slawonii]]
Ban jednolitej Chorwacji
Okres od : (1) 1213, (2) 1219, (3) 1229
do : (1) 1213, (2) 1219, (3) 1234
Poprzednik 1. Hont-Pázmány Márton
2. Bár-Kalán Bánk
3. Valeginus
3. Atyusz Salamon
Następca 1. Atyusz III. Atyusz
2. Atyusz Salamon
3. Gutkeled Apaj
Wojewoda Siedmiogrodu
Okres : (1) 1213, (2) 1219, (3) 1229
Poprzednik 1. Geregye I. Eth
2. II. Miklós
Następca 1. I. Miklós
2. Kacsics Simon
Sędzia królewski
Okres od : (1) 1202, (2) 1212
do : (1) 1204, (2) 1213
Poprzednik 1. Achilleus
2. Tétény Marcell
Następca 1. Smaragd
2. Hont-Pázmány Márton]]
Palatyn Królestwa Węgier
Okres od : (1) 1215, (2) 1222
do : (1) 1217, (2) 1226
Poprzednik 1. Szák I. Miklós
2. Csanád Tódor
Następca 1. Szák I. Miklós
2. Szák I. Miklós
Ban Dalmacji i Chorwacji
Okres od 1229
do 1234
Poprzednik Valeginus
i Atyusz Salamon
Następca Gutkeled Apaj
Ban całej Slawonii
Okres od 1229
do 1235
Poprzednik Monoszló I. Tamás
Następca Vacat
Dane biograficzne
Ród Kán
Pochodzenie węgierskie
Państwo Królestwo Węgier
w unii personalnej
z Królestwem Chorwacji
Urodziny data nieznana
Śmierć 1237
Ojciec nieznany
Matka nieznana
Żona Helena
Dzieci I. László
II. Gyula
Simon