Fogarasföld: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (Zastępowanie tekstu - "km<sup>2</sup>" na "km²")
 
(Nie pokazano 4 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
[[Kategoria:2w]]
+
[[Kategoria:0]]
 
[[Kategoria:Strony skompilowane]]
 
[[Kategoria:Strony skompilowane]]
 
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z węgierskiej Wikipedii]]
 
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z węgierskiej Wikipedii]]
Linia 25: Linia 25:
 
  |
 
  |
  
'''Fogarasföld''' (pol. ''Kotlina Fogaraska'', rum. ''Depresiunea Fǎgǎraşului'') – [[makroregion (geografia)|makroregion]] fizycznogeograficzny [[Wyżyna Transylwańska|Wyżyny Transylwańskiej]] w centralnej [[Rumunia|Rumunii]] ([[Siedmiogród]]). Obniżenie między [[Góry Fogaraskie|Górami Fogaraskimi]] w [[Karpaty Południowe|Karpatach Południowych]] a [[Wyżyna Tyrnawska|Wyżyną Tyrnawską]]. Na zachodzie łączy się z [[Kotlina Sybińska|Kotlina Sybińską]], na wschodzie kończy się barierą gór [[Perşani]].  
+
'''Fogarasföld''' (pol. ''Kotlina Fogaraska'', rum. ''Depresiunea Fǎgǎraşului'') – makroregion fizycznogeograficzny [[Wyżyna Transylwańska|Wyżyny Siedmiogtodzkiej]] w centralnej Rumunii w [[Siedmiogrod]]zie.  
  
Kotlina Fogaraska jest pochodzenia erozyjno-tektonicznego. Została wytworzona przez [[Aluta|Alutę]], płynącą tu ze wschodu na zachód wzdłuż północnych zboczy Gór Fogaraskich. Wskutek tego, że Góry Fogaraskie wypiętrzają się szybciej, niż Wyżyna Tyrnawska, jak również wskutek osadzania [[stożek napływowy|stożków napływowych]] przez rzeki spływające z gór, obniżenie jest niesymetryczne – strona północna jest głębsza i tamtędy właśnie płynie Aluta.
+
== Lokalizacja ==
  
Kotlina Fogaraska jest regionem rolniczym. Głównym miastem jest [[Fogarasz|Făgăraş]]. Wzdłuż Aluty biegną droga i linia kolejowa z [[Braszów|Braszowa]] do [[Przełom Czerwonej Wieży|Przełomu Czerwonej Wieży]].  
+
Obniżenie między:
 +
* [[Fogarasi-havasok]] (''Górami Fogaraskimi'') w [[Déli-Kárpátok]] (''Karpatach Południowych'') a
 +
* [[Küküllőmenti-dombvidék]] (''Wyżyną Tyrnawską''),
 +
* na zachodzie łączy się z [[Szebeni-medence]] (''Kotlina Sybińską)'',
 +
* na wschodzie kończy się barierą [[Persány-hegység]] (''gór Perşani'').  
  
'''Fogarasföld, region Fogaras Były obszar administracyjny Transylwanii, rozciągający się od gór Fogarasi do równiny Olt, znajdował się w Fogaras. Około 1550 r. Należał do 64 wsi. W 1870 r. Zajmował obszar 1811,25 km2 i liczył 82852 mieszkańców. W 1876 r. XXXIII. t.-c. Utworzył hrabstwo Fogaras.'''
+
Około 1550 r. było tam 64 wsi. W 1870 r. zajmował obszar 1811,25 km² i liczył 82852 mieszkańców. W 1876 r. utworzono tam komitat Fogaras.
  
'''Fogarasföld''', Fogaras vidék [[Erdély]] egykori közigazgatási területe, mely a [[Fogarasi-havasok]]tól az [[Olt]] síkságáig terjedő terület, székhelye [[Fogaras]] volt. 1550 körül 64 falu tartozott hozzá. 1870-ben területe 1811,25 km2, 82852 lakossal. Az 1876. XXXIII. t.-c. Fogaras-vármegyét alkotott belőle.
+
== Geografia ==
  
== Lokalizacja ==
+
Kotlina Fogaraska jest pochodzenia erozyjno-tektonicznego. Została wytworzona przez [[Olt]] (rum. ''Aluta''), płynącą tu ze wschodu na zachód wzdłuż północnych zboczy [[Góry Fogaraskie|Gór Fogaraskich]]. Wskutek tego, że Góry Fogaraskie wypiętrzają się szybciej, niż Wyżyna Tyrnawska, jak również wskutek osadzania stożków napływowych przez rzeki spływające z gór, obniżenie jest niesymetryczne – strona północna jest głębsza i tamtędy właśnie płynie Aluta.
  
Graniczyło z Sybinem, okręgiem Küküllő, regionem Brașov i górami Fogarasi na południu.
+
Kotlina Fogaraska jest regionem rolniczym. Głównym miastem jest [[Fogarasz|Făgăraş]]. Wzdłuż [[Olt]]u biegną droga i linia kolejowa z [[Braszów|Braszowa]] do [[Przełom Czerwonej Wieży|Przełomu Czerwonej Wieży]].  
  
[[Szebenszék]], [[Küküllő vármegye]], [[Brassó-vidék]], délen pedig a [[Fogarasi-havasok]] határolták.
+
Graniczył z Sybinem, okręgiem Küküllő, regionem Brașov i górami Fogarasi na południu.
  
 
== Historia ==  
 
== Historia ==  
  
Najwcześniejszą warstwą nazw miejscowości na obszarze Fogarasföld był język węgierski. Po 955 roku stacjonowali tu strażnicy graniczni „talmács” (sosna). Ruch rumuński można wykonać po 1166 roku; jest to również pamięć o ich najwcześniejszym miejscu pobytu na Węgrzech.
+
Najwcześniejszym nazewnictwem nazw miejscowości na obszarze Fogarasföld był język węgierski. Po 955 roku stacjonowali tu strażnicy graniczni „''talmács''” (sosna). Z Rumuni pojawili się tam po 1166 roku; jest to również pamięć o ich najwcześniejszym miejscu pobytu na Węgrzech.
 
 
'''Fogarasföld''' területének legkorábbi helynév-rétege magyar volt. [[955]] után "talmács" (besenyő) határőröket telepítettek ide. A román beköltözés [[1166]] utánra tehető; ez egyúttal a legkorábbi telephelyük emléke is Magyarországon.
 
 
 
Jego nazwa została po raz pierwszy wymieniona w latach 1222–1280 w dyplomie Fogarasföld (Blacorum, Olacorum terra [de Kerch]) 1222/280: cum transierin per t-m Siculorum aut per t-m w postaci Blacorum
 
 
 
Nevét először 1222-1280 között említette oklevél ''Fogarasföld'' (Blacorum, Olacorum terra [de Kerch]) 1222/280: cum transierint per t-m Siculorum aut per t-m Blacorum formában.
 
 
 
Inne warianty: 1222 / Pp: cum per Sicolorum t-m transierint aut Blachorum, in 1223 mon-o de Kerch ... t-m quam ... mon-o contuleramus excludedam de Blaccis.
 
 
 
További névváltozatok: 1222/Pp: cum per Sicolorum t-m transierint aut Blachorum, 1223-ban mon-o de Kerch ... t-m quam ...mon-o contuleramus exemptam de Blaccis.
 
 
 
== 1 ==
 
 
 
Centrum Fogarasföld było Fogaras, które stało się głównym miejscem i imiennikiem Fogarasföld dopiero w XIV wieku, ponieważ w 1291 roku było to tylko mniejsze centrum dworskie. W XIII wieku węgierscy królowie osiedlili Oláhs za Havas wokół granicznego zamku Fogaras. II. W liście przywilejowym nadanym Sasom w 1224 r. Król Andrzej włączył do ziemi Sasów także „las Olahów i Pieczyngów”. Według danych György Györffy w 1233 roku był to majątek Pous bána z rodu Csáków.
 
 
 
Fogarasföld központja [[Fogaras]] volt, mely csak a [[14. század]]ban vált fő helyévé és névadójává Fogarasföldnek, ugyanis [[1291]]-ben még csak kisebb uradalmi központ volt. Az itt felépült fogarasi végvár köré a [[13. század]]ban a magyar királyok a Havason túlról telepítettek oláhokat. [[II. András magyar király|II. András]] király 1224-ben a [[erdélyi szászok|szászok]]nak adott kiváltságlevelében a szászok földjébe befoglalta "az oláhok és besenyők erdejét" is. [[Györffy György]] adatai szerint [[1233]]-ban [[Csák nemzetség]]beli Pous bán birtoka volt.
 
 
 
W 1291 roku jako osadnicy królewscy zamieszkali Sasi, Szeklerowie i Oláhowie. następnie, około 1366 roku, król Ludwik I powierzył administrację Szörényi Banat wojewodzie Lajk w Havaselvi; zezwolił na zasiedlenie lasu Fagaras, aw 1369 roku podarował go Lackó (Lajk) wojewodzie olaszskiemu jako powiernik. W tym czasie Lajk otrzymał również tytuł księcia Fogaras.
 
 
 
1291-ben szászok, székelyek és oláhok lakták mint királyi telepesek. majd [[1366]] körül [[I. Lajos magyar király|I. Lajos]] király Lajk havaselvi vajdára bízta a Szörényi bánság kormányzását; engedélyezte a fogarasi erdőség betelepítését, 1369-ben pedig Lackó (Lajk) oláh vajdának adományozta hűbérként. Lajknak ekkor a ''Fogaras hercege'' címet is adományozta.
 
 
 
W 1464 roku król Maciej odebrał go wojewodzie alpejskiemu i podarował Jánosowi Gerébowi. Po śmierci Matthiasa jego syn przeszedł na własność Jánosa Corvina. W 1505 roku II. Ulászló przekazał go Jánosowi Bornemiszy, który wysłał Pála Tomoriego do Fogarasföld jako ambasadora zamku. Po 1526 roku wojewoda siedmiogrodzki z rodu Oláh Boér otrzymał Istvána Majlátha.
 
 
 
1464-ben [[I. Mátyás magyar király|Mátyás király]] elvette a havasi vajdától és [[Vingárti Geréb János|Geréb Jánosnak]] adta. Mátyás halála után fia Corvin János birtoka lett. 1505-ben II. Ulászló [[Bornemisza János]]nak adta, aki [[Tomori Pál]]t küldte Fogarasföldre várnagynak. 1526 után pedig az oláh Boér családból származó erdélyi vajda Majláth István kapta meg.
 
 
 
== 2 ==
 
 
 
Około 1550 roku Fogarasföld był posiadłością flagową składającą się z zamku Fogaras i 64 wiosek, które jedynie opodatkowały zamek i nadały mu służbę wojskową.
 
 
 
Według danych z 1554 roku, [[palatyn]] [[Nádasdy Tamás|Tamás Nádasdy]], [[sędzia Kumanów]], dziedzic ziemi Fogaras, ''[[ispán]]'' komitatu [[Vas]], został wymieniony jako wikariusz króla [[Ferdynand I|Ferdynanda I]].
 
 
 
W 1567 r. Fogarasföld został zastawiony przez Gáspára Békésa, następnie w 1573 r. został zajęty przez Istvána Báthory. W 1589 roku przeszedł na własność [[Báthory Boldizsár|Boldizsára Báthory]]. Fogarasföld został podarowany przez [[Báthory Zsigmond|Zygmunta Batorego żonie w 1595 r., a w 1599 r. został włąsnością wojewody [[II. Mihály havasalföldi fejedelem|Mihály vajda]].
 
  
== 3 ==
+
Nazwa została po raz pierwszy wymieniona w latach 1222–1280 w dyplomie ''Blacorum, Olacorum terra [de Kerch]) 1222/280: cum transierin per t-m Siculorum aut per t-m'' w postaci ''Blacorum''. Inne warianty: 1222/Pp: cum per Sicolorum t-m transierint aut Blachorum, 1223-ban mon-o de Kerch ... t-m quam ...mon-o contuleramus exemptam de Blaccis.
  
Za panowania Bethlenów, Rakoczych i [[Apafi Mihály|Michała Apafi]] był własnością księżniczek. W 1690 r., gdy przestało istnieć Księstwo Siedmiogrodu, stało się majątkiem skarbowym.
+
Centrum Fogarasföld było Fogaras, które stało się głównym miejscem i imiennikiem Fogarasföld dopiero w XIV wieku, ponieważ w 1291 roku było to tylko mniejsze centrum dworskie. W XIII wieku węgierscy królowie osiedlili '''Oláhs za Havas (magyar királyok a Havason túlról telepítettek oláhokat)''' wokół granicznego zamku Fogaras. II. W liście przywilejowym nadanym Sasom w 1224 r. król [[II. András|Andrzej II]] włączył do ziemi [[Sas]]ów także „las Olahów i Pieczyngów”. Według danych György Györffy w 1233 roku był to majątek bana [[Pous]]a z rodu [[Csák]]ów.
  
W 1758 r. Maria Teresa przekazała kanclerzowi Siedmiogrodu [[Bethlen Gábor|Gábor Bethlen, a następnie w 1762 r. na 99 lat do [[erdélyi szász univerzitás|Saksońskiemu Uniwersytetu Siedmiogrodu]].
+
W 1291 roku jako osadnicy królewscy zamieszkali Sasi, [[Sekler]]owie i [[Oláh]]owie. następnie, około 1366 roku, król [[Ludwik I]] powierzył administrację [[Ban Severin|banowi Severin]] wojewodzie w Havaselvi; zezwolił na zasiedlenie lasu Fagaras, a w 1369 roku podarował go Lackó (Lajk) wojewodzie oláh jako powiernikowi. W tym czasie Lajk otrzymał również tytuł księcia Fogaras.
  
W 1765 r., gdy utworzono siedmiogrodzką straż graniczną, 11 wsi stało się w pełni i 28 częścią straży granicznej, a utworzony pułk straży granicznej Oláh dotrwał do kwietnia 1874. Z okazji pozwu o wykup, który zakończył się 30 grudnia, Fogarasföld ponownie stał się majątkiem skarbowym.
+
W 1464 roku król Maciej odebrał go wojewodzie Havaselvi i podarował [[Geréb János|Janowi Gerébowi]] ''de Vingárt''. Po śmierci Macieja przejął na własność jego syn [[Corvin János|Jan Corvin]]. W 1505 roku [[II. Ulászló|Władysław II]] przekazał go [[Bornemissza János|Janowi Bornemiszy]], który wysłał [[Tomori Pál|Pawła Tomoriego]] do Fogarasföld jako ambasadora zamku. Po 1526 roku wojewoda siedmiogrodzki został [[Majláth István|Stefan Majláth]] z rodu Oláh Boér. Około 1550 roku Fogarasföld był posiadłością flagową składającą się z zamku Fogaras i 64 wiosek, które jedynie opodatkowały zamek i nadały mu służbę wojskową. Według danych z 1554 roku, [[palatyn]] [[Nádasdy Tamás|Tamás Nádasdy]], [[sędzia Kumanów]], dziedzic ziemi Fogaras, ''[[ispán]]'' komitatu [[Vas]], został wymieniony jako wikariusz króla [[Ferdynand I|Ferdynanda I]].
  
== 4 ==
+
W 1567 r. Fogarasföld został zastawiony przez Gáspára Békésa, następnie w 1573 r. został zajęty przez Istvána Báthory. W 1589 roku przeszedł na własność [[Báthory Boldizsár|Bożydara Báthory]]. Fogarasföld został podarowany przez [[Báthory Zsigmond|Zygmunta Batorego]] żonie w 1595 r., a w 1599 r. został własnością wojewody [[II. Mihály havasalföldi fejedelem|Mihály vajda]].
  
W 1861 r. wspomniano o nim jako Fogarasvidék, który odbywał spotkania w Fogaras.
+
Za panowania Bethlenów, Rakoczych i [[Apafi Mihály|Michała Apafiego]] był własnością księżniczek. W 1690 r., gdy przestało istnieć Księstwo Siedmiogrodu, stało się majątkiem skarbowym.
  
W 1870 r. liczyło 82 852 mieszkańców, w tym 53 950 (65,1%) prawosławnych, 22 912 (27,7%) grekokatolików, 2457 (3%) luteran, 1961 (2,4%) rzymskokatolików i 863 (1%)  reformowanych i 709 innych religii. 92,8% to Rumuni, 3,5% Węgrzy i 3% Niemcy.
+
W 1758 r. Maria Teresa przekazała kanclerzowi Siedmiogrodu [[Bethlen Gábor|Gábor Bethlen, a następnie w 1762 r. na 99 lat do [[erdélyi szász univerzitás|Saksońskiemu Uniwersytetu Siedmiogrodu]]. W 1765 r., gdy utworzono siedmiogrodzką straż graniczną, 11 wsi stało się w pełni i 28 częścią straży granicznej, a utworzony pułk straży granicznej Oláh dotrwał do kwietnia 1874. Z okazji pozwu o wykup, który zakończył się 30 grudnia, Fogarasföld ponownie stał się majątkiem skarbowym. W 1861 r. wspomniano o nim jako Fogarasvidék, który odbywał spotkania w Fogaras.
  
Aktem 33 z 1876 r. przyłączono do Fogarasföld, A Również zorganizował wioski z hrabstwa Upper White na prawym brzegu Olt w hrabstwo Fogaras.
+
W 1870 r. liczyło 82 852 mieszkańców, w tym 53 950 (65,1%) prawosławnych, 22 912 (27,7%) grekokatolików, 2457 (3%) luteran, 1961 (2,4%) rzymskokatolików i 863 (1%)  reformowanych i 709 innych religii. 92,8% to Rumuni, 3,5% Węgrzy i 3% Niemcy.
  
Az 1876-os 33. törvénycikk Fogarasföldhöz csatolva az [[Olt]] jobb partján fekvő [[Felső-Fehér vármegye]]i községeket is [[Fogaras vármegye|Fogaras vármegyévé]] szervezte.  
+
Aktem 33 z 1876 r. przyłączono do Fogarasföld również wsie z komitatu [[Felső-Fehér]] na prawym brzegu Olt w utworzono komitat [[Fogaras]].
  
 
== Źródła ==
 
== Źródła ==
  
* {{Tekintő}}
+
* ''[https://web.archive.org/web/20110710231100/http://www.fatornyosfalunk.com/html/erdelyi_helynevkonyv.html Tekintő. Erdélyi helynévkönyv]''. Został zebrany z przeglądania bazy danych Vistai András János. [Bez miejsca i roku, publikowane tylko w sieci WWW.] 1–3. kötet (tom).
* [[A Pallas nagy lexikona|Pallas Nagylexikon]]
+
* Pallas Nagylexikon
 
* Magyar katolikus lexikon
 
* Magyar katolikus lexikon
  
Linia 135: Linia 107:
 
|}
 
|}
  
{{SORTUJ:Kotlina, Fogaras]]
+
{{SORTUJ:Medence, Fogaras]}}
  
 +
[[Kategoria:Karpaty]]
 +
[[Kategoria:Karpaty Południowe]]
 +
[[Kategoria:Déli-Kárpátok]]
 
[[Kategoria:Geografia]]
 
[[Kategoria:Geografia]]
 
[[Kategoria:Siedmiogród]]
 
[[Kategoria:Siedmiogród]]
 +
[[Kategoria:Kotliny]]

Aktualna wersja na dzień 16:20, 7 mar 2021

Fogarasföld (pol. Kotlina Fogaraska, rum. Depresiunea Fǎgǎraşului) – makroregion fizycznogeograficzny Wyżyny Siedmiogtodzkiej w centralnej Rumunii w Siedmiogrodzie.

Lokalizacja

Obniżenie między:

Około 1550 r. było tam 64 wsi. W 1870 r. zajmował obszar 1811,25 km² i liczył 82852 mieszkańców. W 1876 r. utworzono tam komitat Fogaras.

Geografia

Kotlina Fogaraska jest pochodzenia erozyjno-tektonicznego. Została wytworzona przez Olt (rum. Aluta), płynącą tu ze wschodu na zachód wzdłuż północnych zboczy Gór Fogaraskich. Wskutek tego, że Góry Fogaraskie wypiętrzają się szybciej, niż Wyżyna Tyrnawska, jak również wskutek osadzania stożków napływowych przez rzeki spływające z gór, obniżenie jest niesymetryczne – strona północna jest głębsza i tamtędy właśnie płynie Aluta.

Kotlina Fogaraska jest regionem rolniczym. Głównym miastem jest Făgăraş. Wzdłuż Oltu biegną droga i linia kolejowa z Braszowa do Przełomu Czerwonej Wieży.

Graniczył z Sybinem, okręgiem Küküllő, regionem Brașov i górami Fogarasi na południu.

Historia

Najwcześniejszym nazewnictwem nazw miejscowości na obszarze Fogarasföld był język węgierski. Po 955 roku stacjonowali tu strażnicy graniczni „talmács” (sosna). Z Rumuni pojawili się tam po 1166 roku; jest to również pamięć o ich najwcześniejszym miejscu pobytu na Węgrzech.

Nazwa została po raz pierwszy wymieniona w latach 1222–1280 w dyplomie Blacorum, Olacorum terra [de Kerch]) 1222/280: cum transierin per t-m Siculorum aut per t-m w postaci Blacorum. Inne warianty: 1222/Pp: cum per Sicolorum t-m transierint aut Blachorum, 1223-ban mon-o de Kerch ... t-m quam ...mon-o contuleramus exemptam de Blaccis.

Centrum Fogarasföld było Fogaras, które stało się głównym miejscem i imiennikiem Fogarasföld dopiero w XIV wieku, ponieważ w 1291 roku było to tylko mniejsze centrum dworskie. W XIII wieku węgierscy królowie osiedlili Oláhs za Havas (magyar királyok a Havason túlról telepítettek oláhokat) wokół granicznego zamku Fogaras. II. W liście przywilejowym nadanym Sasom w 1224 r. król Andrzej II włączył do ziemi Sasów także „las Olahów i Pieczyngów”. Według danych György Györffy w 1233 roku był to majątek bana Pousa z rodu Csáków.

W 1291 roku jako osadnicy królewscy zamieszkali Sasi, Seklerowie i Oláhowie. następnie, około 1366 roku, król Ludwik I powierzył administrację banowi Severin wojewodzie w Havaselvi; zezwolił na zasiedlenie lasu Fagaras, a w 1369 roku podarował go Lackó (Lajk) wojewodzie oláh jako powiernikowi. W tym czasie Lajk otrzymał również tytuł księcia Fogaras.

W 1464 roku król Maciej odebrał go wojewodzie Havaselvi i podarował Janowi Gerébowi de Vingárt. Po śmierci Macieja przejął na własność jego syn Jan Corvin. W 1505 roku Władysław II przekazał go Janowi Bornemiszy, który wysłał Pawła Tomoriego do Fogarasföld jako ambasadora zamku. Po 1526 roku wojewoda siedmiogrodzki został Stefan Majláth z rodu Oláh Boér. Około 1550 roku Fogarasföld był posiadłością flagową składającą się z zamku Fogaras i 64 wiosek, które jedynie opodatkowały zamek i nadały mu służbę wojskową. Według danych z 1554 roku, palatyn Tamás Nádasdy, sędzia Kumanów, dziedzic ziemi Fogaras, ispán komitatu Vas, został wymieniony jako wikariusz króla Ferdynanda I.

W 1567 r. Fogarasföld został zastawiony przez Gáspára Békésa, następnie w 1573 r. został zajęty przez Istvána Báthory. W 1589 roku przeszedł na własność Bożydara Báthory. Fogarasföld został podarowany przez Zygmunta Batorego żonie w 1595 r., a w 1599 r. został własnością wojewody Mihály vajda.

Za panowania Bethlenów, Rakoczych i Michała Apafiego był własnością księżniczek. W 1690 r., gdy przestało istnieć Księstwo Siedmiogrodu, stało się majątkiem skarbowym.

W 1758 r. Maria Teresa przekazała kanclerzowi Siedmiogrodu [[Bethlen Gábor|Gábor Bethlen, a następnie w 1762 r. na 99 lat do Saksońskiemu Uniwersytetu Siedmiogrodu. W 1765 r., gdy utworzono siedmiogrodzką straż graniczną, 11 wsi stało się w pełni i 28 częścią straży granicznej, a utworzony pułk straży granicznej Oláh dotrwał do kwietnia 1874. Z okazji pozwu o wykup, który zakończył się 30 grudnia, Fogarasföld ponownie stał się majątkiem skarbowym. W 1861 r. wspomniano o nim jako Fogarasvidék, który odbywał spotkania w Fogaras.

W 1870 r. liczyło 82 852 mieszkańców, w tym 53 950 (65,1%) prawosławnych, 22 912 (27,7%) grekokatolików, 2457 (3%) luteran, 1961 (2,4%) rzymskokatolików i 863 (1%) reformowanych i 709 innych religii. 92,8% to Rumuni, 3,5% Węgrzy i 3% Niemcy.

Aktem 33 z 1876 r. przyłączono do Fogarasföld również wsie z komitatu Felső-Fehér na prawym brzegu Olt w utworzono komitat Fogaras.

Źródła

  • Tekintő. Erdélyi helynévkönyv. Został zebrany z przeglądania bazy danych Vistai András János. [Bez miejsca i roku, publikowane tylko w sieci WWW.] 1–3. kötet (tom).
  • Pallas Nagylexikon
  • Magyar katolikus lexikon

Bibliografia

  1. Krystyna Jawecka (red.) Mapa przeglądowa Europy. Rumunia. Skala 1:1 000 000, PPWK Warszawa-Wrocław 1983/84.
  2. Jerzy Kondracki Fizycznogeograficzna regionalizacja Czech, Słowacji, Węgier i Rumunii w układzie dziesiętnym, „Przegląd Geograficzny”, tom LXVIII, z. 3–4, 1996, s. 457–466.
  3. Jerzy Kondracki Karpaty, wydanie drugie poprawione, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1989, ISBN 83-02-04067-3.
  4. Andrzej Maryański Rumunia, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1973.

Kotlina Fogaraska (pol.)
Depresiunea Fǎgǎraşului (rum.)

Mapa Fogarasföld
Mapa Fogarasföld
Megaregion Region Karpacki
Prowincja Góry Zachodniorumuńskie i Wyżyna Transylwańska
Podprowincja Wyżyna Transylwańska
Makroregion Kotlina Fogaraska
Zajmowane
jednostki
administracyjne
Rumunia
okręg Braszów
okręg Sybin
Lokalizacja
Góry