Gyárfás: Różnice pomiędzy wersjami
m (Zastępowanie tekstu - "importowane z angielskiej" na "przetłumaczone z angielskiej") |
|||
| (Nie pokazano 10 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
| − | [[Kategoria:Strony | + | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]] |
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Gervasius,_Bishop_of_Gy%C5%91r | |strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Gervasius,_Bishop_of_Gy%C5%91r | ||
| Linia 24: | Linia 24: | ||
|} | |} | ||
| − | '''Gyárfás''' (łac. ''Gervasius'' lub ''Geruasius'') (* nieznana, † po 1158), węgierski duchowny, prałat, później [[biskup Győr]] około 1156–1158. | + | '''Gyárfás''' (łac. ''Gervasius'' lub ''Geruasius'') (* nieznana, † po 1158), węgierski duchowny, prałat, później [[biskup Győr]] około 1156–1158. |
== Kariera == | == Kariera == | ||
| − | Gyárfás rozpoczął karierę kościelną jako członek królewskiej kaplicy za panowania króla Węgier [[II. Géza| | + | Gyárfás rozpoczął karierę kościelną jako członek królewskiej kaplicy za panowania króla Węgier [[II. Géza|Gejzy II]]. Został mianowany kapelanem królewskim w 1146 i 1150 r.<ref name="Kubinyi">Kubinyi 1975, str. 95.</ref> Kronikarz [[Rahewin]] opisał go jako „wysoko wykwalifikowanego, niezwykle kulturalnego człowieka”<ref>Kubinyi 1975, str. 107.</ref>. Został wybrany na [[Biskup Győr|biskupa Győr]] w 1156 r.<ref name="Zsoldos">Zsoldos 2011, str. 91.</ref> |
| − | Zostając członkiem rady królewskiej, interweniował z | + | Zostając członkiem rady królewskiej, interweniował z Gejzą II w marcu 1157 r., aby udzielić archidiecezji Ostrzyhom w Nánie i Kakat prawa poboru soli (obecnie Štúrovo, Słowacja). Za jego wstawiennictwem Gejza II nadał także pewne przywileje kapitule katedralnej Győr.<ref name="Kubinyi" /> Jeszcze w tym samym roku Gyárfás przyczynił się i zezwolił na założenie benedyktyńskiego opactwa [[Küszén]] (późniejszy [[Németújvár]] (obecnie Burg Güssing w Austrii), aby przybył [[Wolfer]], urodzony w Karyntii rycerz i przodek rodziny [[Kőszegi]]. Gyárfás podporządkował klasztor opactwu [[Pannonhalma]].<ref name="Kubinyi" /> |
| − | Według współczesnego Rahewina, młodszy brat | + | Według współczesnego Rahewina, młodszy brat Gejzy, [[IV. István|Stefan]], został „oskarżony przed królem o aspiracje do władzy królewskiej”. W obawie przed porwaniem i straceniem przez brata Stefan szukał schronienia w [[Cesarstwo|Świętym Cesarstwie Rzymskim]] latem 1157 r.<ref name="Makk">Makk 1989, str. 69.</ref> Na żądanie cesarza,który faworyzował Stefana, Gejza II uznał [[Friedrich I. (HRR)|Fryderyka Barbarossę]] za arbitra w jego konflikcie ze Stefanem i wysłał swoich wysłanników: [[Sędzia|sędziego królewskiego]] [[Héder Henrik|Henryka Hédera]] (brata [[Wolfer|Wolfera]]) i biskupa Gyárfása – na sejm cesarski w Ratyzbonie w styczniu 1158 r. Wysłannicy odrzucili oskarżenia Stefana i z powodzeniem doprowadzili do tego, że Fryderyk zajął neutralną pozycję, i „postanowił odłożyć na bardziej dogodny czas rozstrzygnięcie” sporu między Gejzą a Stefanem. Po udanej misji dyplomatycznej Hédera i Gervasiusa Stefan opuścił dwór niemiecki, udał się do [[Bizancjum|Cesarstwa Bizantyjskiego]] i osiadł w Konstantynopolu.<ref name="Makk" /> Rahewin, który opowiadał o wydarzeniach [[Otto von Freising|Ottonowi von Freisingowi]] w ''Gesta Friderici imperatoris'', błędnie nazwał Gervasiusa „biskupem Vasvár”, która w istocie była kolegialną kapitułą jego diecezji<ref>Kubinyi 1975, str. 97.</ref>. Pozostała część posługi Gervasiusa jest nieznana. Jego najbliższym znanym następcą był biskup András, który został wybrany [[arcybiskup Kalocsy|arcybiskupem Kalocsy]] w 1177 r.<ref name="Zsoldos"/> |
==Przypisy== | ==Przypisy== | ||
| Linia 111: | Linia 111: | ||
{{SORTUJ:Gyarfas}} | {{SORTUJ:Gyarfas}} | ||
| − | [[Kategoria:Biskupi | + | [[Kategoria:Biskupi]] |
| + | [[Kategoria:Biskupi Győr]] | ||
[[Kategoria:Ród nieznany]] | [[Kategoria:Ród nieznany]] | ||
[[Kategoria:Urzędnicy Królestwa Węgier]] | [[Kategoria:Urzędnicy Królestwa Węgier]] | ||
Aktualna wersja na dzień 17:24, 7 mar 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Gyárfás (łac. Gervasius lub Geruasius) (* nieznana, † po 1158), węgierski duchowny, prałat, później biskup Győr około 1156–1158. KarieraGyárfás rozpoczął karierę kościelną jako członek królewskiej kaplicy za panowania króla Węgier Gejzy II. Został mianowany kapelanem królewskim w 1146 i 1150 r.[1] Kronikarz Rahewin opisał go jako „wysoko wykwalifikowanego, niezwykle kulturalnego człowieka”[2]. Został wybrany na biskupa Győr w 1156 r.[3] Zostając członkiem rady królewskiej, interweniował z Gejzą II w marcu 1157 r., aby udzielić archidiecezji Ostrzyhom w Nánie i Kakat prawa poboru soli (obecnie Štúrovo, Słowacja). Za jego wstawiennictwem Gejza II nadał także pewne przywileje kapitule katedralnej Győr.[1] Jeszcze w tym samym roku Gyárfás przyczynił się i zezwolił na założenie benedyktyńskiego opactwa Küszén (późniejszy Németújvár (obecnie Burg Güssing w Austrii), aby przybył Wolfer, urodzony w Karyntii rycerz i przodek rodziny Kőszegi. Gyárfás podporządkował klasztor opactwu Pannonhalma.[1] Według współczesnego Rahewina, młodszy brat Gejzy, Stefan, został „oskarżony przed królem o aspiracje do władzy królewskiej”. W obawie przed porwaniem i straceniem przez brata Stefan szukał schronienia w Świętym Cesarstwie Rzymskim latem 1157 r.[4] Na żądanie cesarza,który faworyzował Stefana, Gejza II uznał Fryderyka Barbarossę za arbitra w jego konflikcie ze Stefanem i wysłał swoich wysłanników: sędziego królewskiego Henryka Hédera (brata Wolfera) i biskupa Gyárfása – na sejm cesarski w Ratyzbonie w styczniu 1158 r. Wysłannicy odrzucili oskarżenia Stefana i z powodzeniem doprowadzili do tego, że Fryderyk zajął neutralną pozycję, i „postanowił odłożyć na bardziej dogodny czas rozstrzygnięcie” sporu między Gejzą a Stefanem. Po udanej misji dyplomatycznej Hédera i Gervasiusa Stefan opuścił dwór niemiecki, udał się do Cesarstwa Bizantyjskiego i osiadł w Konstantynopolu.[4] Rahewin, który opowiadał o wydarzeniach Ottonowi von Freisingowi w Gesta Friderici imperatoris, błędnie nazwał Gervasiusa „biskupem Vasvár”, która w istocie była kolegialną kapitułą jego diecezji[5]. Pozostała część posługi Gervasiusa jest nieznana. Jego najbliższym znanym następcą był biskup András, który został wybrany arcybiskupem Kalocsy w 1177 r.[3] PrzypisyŹródła
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||
