Rahewin
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku niemieckim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku niemieckim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Rahewin (* nieznana, † przed 1177), pisarz i notariusz biskupa Otto von Freisinga. Najbardziej znany z kontynuacji dzieł Otto Taten Friedrichs. Spis treściŻycie i pracaNiewiele wiadomo o jego pochodzeniu i młodości, być może pochodził z Freisingu, który nazywa patria mea.[1] W 1144 r. został po raz pierwszy wymieniony jako cartularius (urzędnik) przez biskupa Otto von Freisinga. Inne dokumenty nazywają go capellanus i notarius, od 1156 r. także canonicus (kanonik) katedry Freising. Jest wspomniany w wielu dokumentach jako pisarz lub świadek, z najróżniejszymi pisowniami jego imienia: Ragewinus, Radevicus, Reguinus, Rachwynus i wielu innych. Po dyktando Otto von Freisinga Rahewin napisał „Chronica sive Historia de duabus civitatibua” i przekazali ją razem opatowi Rapoto z Weihenstephan w 1157 r. dla cesarza Fryderyka Barbarossy.[2] Towarzyszył Otto von Freisingowi w podróżach, a także był obecny, gdy zmarł w opactwie cystersów Morimond we wrześniu 1158 r. Otto zlecił Rahewinowi dokończenie niedokończonej pracy nad czynami cesarza Fryderyka, Gesta Friderici seu Cronica. Rahewin przypuszczalnie przyniósł wieść o śmierci Otto cesarzowi, dzięki czemu cesarz potwierdził zlecenie.[3] Rahewin napisał Księgę III i IV O czynach Fryderyka, które ukończył w 1160 r. Opisują one wydarzenia od sierpnia 1157 roku (kampania Fryderyka przeciwko Polsce) do lutego 1160 roku ([Konzil von Pavia#Synode von 1159| Synod w Pawii], na którym miała zostać rozstrzygnięta schizma między papieżem Aleksandrem III a kontrpapieżem Wiktorem IV). Rahewin napisał także wiersze łacińskie, w tym setki wersów prozaicznej legendy Theophilus Pawła Diakona w rymowanych heksametrach i Flosculus Rahewini ad H. praepositum. Istnieją dwa epitafia dla Otto w Czynach Fryderyka, jeden nierymowany, a drugi w rymowany. Po 1160 r. niewiele wiadomo o Rahewinie. Dwa dokumenty dla klasztoru Schäftlarn z 1168 i 1170 nazywają go przełożonym u św. Wita. W 1177 r. prepozytem św. Wita zostaje Konrad, tak że Rahewin prawdopodobnie zmarł wcześniej. Bibliografia
Linki zewnętrzne
Przypisy |
| |||||||||||||