Ђорђе Стефановић Бранковић: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (Zastępowanie tekstu - "importowane z angielskiej" na "przetłumaczone z angielskiej")
 
(Nie pokazano 18 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
−
[[Kategoria:3]]
+
[[Kategoria:0]]
−
[[Kategoria:Strony importowane z angielskiej Wikipedii]]
+
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]]
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
 
|strona  = https://en.wikipedia.org/wiki/%C4%90or%C4%91e_Brankovi%C4%87
 
|strona  = https://en.wikipedia.org/wiki/%C4%90or%C4%91e_Brankovi%C4%87
Linia 22: Linia 22:
 
}}  
 
}}  
  
−
{{Infobox royalty
+
{|
−
|name = Đorđe Branković
+
|
−
|full name = Đorđe Stefanović Branković
+
|}
−
|posthumous name =
 
−
|image = Krušedol monastery 50.JPG
 
−
|caption = Stone-icon on the outer wall of the [[Krušedol monastery]]
 
−
|title = Serbian Despot
 
−
|succession= [[List of Serbian monarchs|Despot of Serbia]]
 
−
|reign = 1486–1496
 
−
|predecessor = [[Vuk Grgurević]]
 
−
|successor = [[Jovan Branković]]
 
−
|spouse = Isabella del Balzo, daughter of Agilberto, Duke of [[Nardò]].
 
−
|house = [[Branković dynasty]] [[File:CoatOfArmsOfJovanStefanovicBrankovic.png|20px|link=Brankovići]]
 
−
|father = [[Stefan Branković]]
 
−
|mother = [[Saint Angelina|Angelina Arianiti]]
 
−
|religion = [[Serbian Orthodox Christian]]
 
−
|birth_date = 1461
 
−
|birth_place =
 
−
|death_date = 18 January 1516
 
−
|death_place =
 
−
|place of burial= [[Krušedol monastery]]
 
−
}}
 
  
−
Stefanorđe Stefanović Branković (Szablon: Lang-sr-Cyrl; anglikowany jako George; 1461–1516) był tytularnym Despotem Serbii, nadanym mu w 1486 r. Przez Matthiasa Corvinusa, i rządził regionem znanym jako Racszag (po Rascii, będącym odpowiednikiem nowoczesna Wojwodina) pod rządami Węgier. Od 1493 r. Rządził wspólnie ze swoim bratem Jovanem, który później zastąpił go ślubami zakonnymi (jako Maksim, Szablon: Lang-sr-Cyrl) w 1496 r. Zbudował klasztor w Krušedolu. Był związany z Domem Basarab, w szczególności z Neagoe Basarab.
+
'''Ђорђе Стефановић Бранковић''' (pol. Đorđe Stefanović Branković) (* [[1461]], † 18 stycznia [[1516]], tytularny [[Despot Serbii]] (tytuł nadany w 1486 r. przez [[Maciej I|Macieja Korwina]]. Rządził regionem Racszag (znanym jako Raszka; odpowiednikiem współczesnej Wojwodina) w imieniu Królestwa Węgier. Od 1493 r. rządził wspólnie ze swoim bratem Jovanem, który później zastąpił Ђорђе po ślubach zakonnych (jako Maksim/Максим) w 1496 r. Zbudował klasztor w Krušedolu. Był związany z dynastią [[Basarab]]ów, w szczególności z Neagoe Basarab.
−
 
 
−
<small><small><small><small>'''Đorđe Stefanović Branković''' ({{lang-sr-Cyrl|Ђорђе Стефановић Бранковић}}; anglicized as ''George''; 1461–1516) was the titular [[Despot of Serbia]], given to him in 1486 by [[Matthias Corvinus]], and ruled a region known as [[Raci (ethnonym)|Racszag]] (after [[Raška (region)|Rascia]], being equivalent of modern [[Vojvodina]]) under the [[Kingdom of Hungary]]. From 1493, he ruled jointly with his brother [[Jovan Branković|Jovan]], who later succeeded him when he took monastic vows (as '''Maksim''', {{lang-sr-Cyrl|Максим}}) in 1496. He built the [[Krušedol monastery]]. He was related to the [[House of Basarab]], in particular to [[Neagoe Basarab]]. </small></small></small></small>
 
  
 
== Życie ==
 
== Życie ==
  
−
Wasorđe był synem Stefana Brankovića, Despota Serbii 1458–1459 i Angeliny Arianites.
+
Syn Stefana Brankovića, Despoty Serbii (1458–1459) i [https://en.wikipedia.org/wiki/Angelina_of_Serbia Angeliny Arianites].
−
 
 
−
<small><small><small><small>Đorđe was the son of [[Stefan Branković]], Despot of Serbia 1458–1459, and [[Saint Angelina|Angelina Arianites]]. </small></small></small></small>
 
  
 
Poślubił Isabellę del Balzo, córkę Agilberto, księcia Nardò (Aragonia).
 
Poślubił Isabellę del Balzo, córkę Agilberto, księcia Nardò (Aragonia).
  
−
  <small><small><small><small>He married Isabella del Balzo, daughter of Agilberto, Duke of [[Nardò]] ([[Aragon]]). </small></small></small></small>
+
Z nominacji Maciej Korwina Đorđe otrzymał tytuł Despoty Serbii w roku 1486, po [[Vuk Grgurević|Vuku Grgurevićiu]], który zmarł 16 kwietnia 1485 r. Đorđe otrzymał także miasta Kupinik (Kupinovo), Slankamen i Berkasovo w Syrmii, a także inne miasta, które podpadały pod władze tych miast. Od 1493 r. rządził wspólnie ze swoim bratem Janem, który później zastąpił go jako Despot. W 1494 r. dwaj bracia walczyli przeciwko [[Herzogowi Lovro]]], który miał posiadłości w [[Syrmia|Syrmii]] i [[Slawonia|Slawonii]]. W grudniu 1494 r. bracia podbili Mitrowicę, którą powierzyli szlachcie. Na początku 1496 r. Đorđe złożył śluby zakonne, otrzymując imię Maxim, a następnie został arcybiskupem Belgradu. Jan objął samodzielne rządy ​​w 1496 roku i miał inne cele niż jego brat: Jan nie dążył do stworzenia imperium palatyna, a jedynie starał się pokonać Turków i wypędzić ich ze swoich ziem, nawiązując tym do tradycji przodkoów.
−
 
 
−
Vuk Grgurević zmarł 16 kwietnia 1485 r. Matthias Corvinus otrzymał tytuł Despota Serbii w 1486 r. Despot Đorđe otrzymał także miasta Kupinik (Kupinovo), Slankamen i Berkasovo w Syrmii, a także inne miasta, które upadły pod tymi miastami. Od 1493 r. Rządził wspólnie ze swoim bratem Janem, który później zastąpił go jako Despot. W 1494 r. Dwaj bracia walczyli przeciwko Herzogowi Lovro, który posiadał majątek w Syrmii i Slawonii. W grudniu 1494 r. Bracia podbili Mitrowicę, którą powierzyli szlachcie. Na początku 1496 r. George złożył śluby zakonne, otrzymując imię Maxim, a następnie został arcybiskupem Belgradu. Jan objął tron ​​w 1496 roku i miał inne cele niż jego brat George: Jan nie dążył do stworzenia niebiańskiego imperium, ale starał się pokonać Turków i wypędzić ich ze swoich ziem, i jako taki mieć prawo do swoich szeregów przodkowie.
 
−
 
 
−
<small><small><small><small>Vuk Grgurević died on April 16, 1485. He received the title of ''Despot of Serbia'' by [[Matthias Corvinus]] in 1486. Despot Đorđe also was given the cities of Kupinik (Kupinovo), Slankamen, and Berkasovo in [[Syrmia]], as well as other towns which fell under these cities. From 1493, he ruled jointly with his brother Jovan, who would later succeed him as Despot. In 1494, the two brothers fought against Herzog Lovra, who had possessions in Syrmia and [[Slavonia]]. In December 1494, the brothers conquered [[Sremska Mitrovica|Mitrovica]], which they entrusted to their nobles. In the beginning of 1496, Đorđe took monastic vows, receiving the name ''Maksim'', and he subsequently became the [[Serbian Patriarch|Archbishop of Belgrade]]. Jovan took the throne in 1496, and he had different goals than his brother Đorđe: Jovan did not seek to [[Serbian Empire|create a heavenly empire]], but sought to defeat the Turks and drive them out of his lands, and as such be entitled the ranks of his ancestors. </small></small></small></small>
 
  
−
Został wymieniony wraz z całą rodziną w „Dell'Imperadori Constantinopolitani” lub rękopisie Massarelli, znalezionym w pracach Angelo Massarelli (1510–1566). [1]
+
Đorđe został wymieniony wraz z całą rodziną w „Dell'Imperadori Constantinopolitani” lub rękopisie Massarelli, znalezionym w pracach [https://en.wikipedia.org/wiki/Angelo_Massarelli Angelo Massarelli] (1510–1566).<ref>[http://newsgroups.derkeiler.com/Archive/Soc/soc.genealogy.medieval/2008-03/msg00384.html Tony Hoskins, "Anglocentric medieval genealogy"]</ref>
−
 
 
−
<small><small><small><small>He is mentioned, together with all of his family, in the "Dell'Imperadori Constantinopolitani", or [[Massarelli manuscript]], found in the papers of [[Angelo Massarelli]] (1510–1566).<ref>[http://newsgroups.derkeiler.com/Archive/Soc/soc.genealogy.medieval/2008-03/msg00384.html Tony Hoskins, "Anglocentric medieval genealogy"]</ref> </small></small></small></small>
 
  
 
== Świętość ==
 
== Świętość ==
−
{{Infobox saint
 
−
|name=Saint Maksim
 
−
|birth_date=
 
−
|death_date=
 
−
|feast_day=
 
−
|venerated_in=[[Serbian Orthodox Church]]
 
−
|image=
 
−
|imagesize=
 
−
|caption=
 
−
|birth_place=
 
−
|death_place=[[Krušedol monastery]], present day [[Vojvodina]], [[Serbia]]
 
−
|titles=Saint
 
−
|beatified_date=
 
−
|beatified_place=
 
−
|beatified_by=
 
−
|canonized_date=
 
−
|canonized_place=
 
−
|canonized_by=
 
−
|attributes=
 
−
|patronage=
 
−
|major_shrine=
 
−
|suppressed_date=
 
−
|issues=
 
−
|prayer=
 
−
|prayer_attrib=
 
−
}}
 
−
 
−
Zmarł 18 stycznia 1516 r. Stworzono mu kult w 1523 r., Kiedy Belgrad był w rękach osmańskich przez dwa lata i kiedy granica osmańska zbliżała się do bitwy pod Mohaczem coraz bliżej Krušedola, jego wyposażenie. Został tam pochowany, a jego kult został założony, aby służyć jako pomocnik morale u Serbów, którzy wraz z Węgrami walczyli z potężnymi Turkami. W tym samym czasie, w tym samym miejscu iz tym samym pomysłem, powstały kulty całej jego rodziny: jego ojca, Stefana Brankovića (1484), jego matki, Angeliny (w tym samym czasie co Maksim) i jego brata, John (od 1505). Krušedolac z XVI wieku świętował wszystkich członków ostatniej rodziny Brankovićów, a biografie zostały napisane o Angelinie i Maksimie.
 
−
 
−
<small><small><small><small>He died on 18 January 1516. A cult was made for him in 1523, in the time when [[Belgrade]] had been in Ottoman hands for two years, and when the Ottoman border had, towards the [[Battle of Mohács]], came closer and closer to [[Krušedol monastery|Krušedol]], his endowment. He was buried there, and his cult was founded as to serve as a morale booster in the Serbs, who, together with the Hungarians, fought the powerful Ottomans. At the same time, in the same place, and with the same idea, cults of all his family were founded: His father's, Stefan Branković (1484), his mother's, Angelina (at the same time as Maksim), and his brother's, Jovan (since 1505). Krušedolac of the 16th century celebrated all members of the last family of the Branković, and biographies were written of Angelina and Maksim. </small></small></small></small>
 
  
−
Rodzina została pochowana w klasztorze Krušedol i złożona w trumnach przy ołtarzu. Jednak Turcy spalili święte relikwie w 1716 r. Po przegranej bitwie pod Petrovaradinem, a tylko lewe ramię Angeliny i niektóre drobne części ciała innych członków zostały oszczędzone i ogłoszone świętymi relikwiami Serbskiego Kościoła Prawosławnego [2].
+
Zmarł 18 stycznia 1516 r. stworzono mu kult w 1523 r., gdy Belgrad był juz od dwóch lat w rękach osmańskich i gdy ich wpływy przed [[Mohacz|bitwą pod Mohaczem]] sięgał coraz bliżej monastyru w Krušedolu i jego włości. Został tam pochowany, a jego kult został upowszechniony, by służyć jako wzmocnienie morale u Serbów, którzy wraz z Węgrami walczyli z potężnymi Turkami. W tym samym czasie, w tym samym miejscu i z tym samym pomysłem, powstał kult całej jego rodziny: jego ojca, Stefana Brankovića (1484), jego matki, Angeliny (w tym samym czasie co Maksyma) i jego brata, Jana (od 1505). Krušedolac z XVI wieku świętował wszystkich ostatnich członków odziny Brankovićów. O Angelinie i Maksimie zostały wówczas napisane biografie.
  
−
<small><small><small><small>The family was buried at the [[Krušedol monastery]] and laid together in coffins at the altar. The Turks, however, burned the holy relics in 1716 after the loss at [[Battle of Petrovaradin]], and only the left arm of Angelina and some minor body parts of other members were spared and proclaimed [[holy relic]]s of the [[Serbian Orthodox Church]].<ref name="university">Alexandru Ioan Cuza university. ''[https://books.google.com/books?id=dCFNHOqCAisC&pg=PA110 Medieval and Early Modern for Central and Eastern Europe]. Al I Cuza University Press. str. 110–. GGKEY:FS32LZBL77L.</ref> </small></small></small></small>
+
Rodzina została pochowana w monastyrze Krušedol i złożona w trumnach przy ołtarzu. Jednak Turcy spalili święte relikwie w 1716 r. po przegranej bitwie pod Petrovaradinem. Tylko lewe ramię Angeliny i niektóre drobne części ciała innych członków zostały oszczędzone i ogłoszone świętymi relikwiami Serbskiego Kościoła Prawosławnego<ref name="university">Alexandru Ioan Cuza university. ''[https://books.google.com/books?id=dCFNHOqCAisC&pg=PA110 Medieval and Early Modern for Central and Eastern Europe]. Al I Cuza University Press. str. 110–. GGKEY:FS32LZBL77L.</ref>.
  
 
{{Ahnentafel-compact5
 
{{Ahnentafel-compact5
Linia 117: Linia 58:
 
|6= 6. [[George Arianites]]
 
|6= 6. [[George Arianites]]
 
|7= 7. Maria Muzaka
 
|7= 7. Maria Muzaka
−
|8= 8. [[Vuk Branković]]
+
|8= 8. '''[[Vuk Branković]]'''
 
|9= 9. [[Maria Lazarević]]
 
|9= 9. [[Maria Lazarević]]
 
|10= 10. [[Theodore Palaiologos Kantakouzenos]]
 
|10= 10. [[Theodore Palaiologos Kantakouzenos]]
Linia 124: Linia 65:
 
|13= 13.  
 
|13= 13.  
 
|16= 16. [[Branko Mladenović]]  
 
|16= 16. [[Branko Mladenović]]  
−
|18= 18. [[Lazar Hrebeljanović]]  
+
|18= 18. '''[[Lazar Hrebeljanović]] '''
 
|19= 19. [[Princess Milica of Serbia|Milica Nemanjić]]
 
|19= 19. [[Princess Milica of Serbia|Milica Nemanjić]]
 
|26= 26. [[Nikola Sakat]]
 
|26= 26. [[Nikola Sakat]]
Linia 134: Linia 75:
 
Djordje Stefanovic Brankovic.png|Herb osobisty
 
Djordje Stefanovic Brankovic.png|Herb osobisty
 
File:Djuradj Stefanovic Brankovic Grb.png|
 
File:Djuradj Stefanovic Brankovic Grb.png|
−
Saints Maksim, Angelina, Jovan and Stefan Branković, by Andreja Raičević.jpg|Święci Maksim, Angelina, Jovan i Stefan Brankovic, autor: Andreja Raicevic (ok.1645)
+
Saints Maksim, Angelina, Jovan and Stefan Branković, by Andreja Raičević.jpg|Święci Maksim, Angelina, Jovan i Stefan Branković, autor: Andreja Raicevic (ok.1645)
−
Krusedol-2.jpg|Monaster [[Krušedol]] założony przez Djordje Brankovic
+
Krusedol-2.jpg|Monaster [[Krušedol]] założony przez Đorđe Brankovićia
−
Old Hopovo monastery.jpg|monaster [[Staro Hopovo]] założony przez Djordje Brankovic
+
Old Hopovo monastery.jpg|monaster [[Staro Hopovo]] założony przez Đorđe Brankovićia
 
</gallery>
 
</gallery>
  
Linia 148: Linia 89:
 
== Przypisy ==
 
== Przypisy ==
 
{{izvori}}
 
{{izvori}}
 +
 +
|
 +
{{Władca infobox
 +
|władca            = Ђорђе Стефановић Бранковић (serb.)<br>Đorđe Stefanović Branković (pol.)
 +
|imiona            =
 +
|tytulatura        = [[Despot Serbii]]
 +
|grafika          = Krušedol monastery 50.JPG
 +
|opis grafiki      = Kamienna ikona na zewnętrznej ścianie monastyru [https://en.wikipedia.org/wiki/Kru%C5%A1edol_Monastery Крушедол] (Krušedol)
 +
|herb              =
 +
|opis herbu        =
 +
|faksymile        =
 +
|opis faksymile    =
 +
|dewiza            =
 +
|1. tytuł          = [[Despot Serbii]]
 +
|1. od            = [[1486]]
 +
|1. do            = [[1496]]
 +
|1. koronacja      =
 +
|1. poprzednik    = [[Vuk Grgurević]]
 +
|1. następca      = [[Jovan Branković]]
 +
|dynastia          = [[Branković]] (Brankowicze) [[File:CoatOfArmsOfJovanStefanovicBrankovic.png|20px|link=Brankovići]]
 +
|data urodzenia    = 1461
 +
|miejsce urodzenia =
 +
|data śmierci      = 18 stycznia 1516
 +
|miejsce śmierci  =
 +
|przyczyna śmierci =
 +
|miejsce spoczynku = monastyr [https://en.wikipedia.org/wiki/Kru%C5%A1edol_Monastery Крушедол] (Krušedol)
 +
|ojciec            = [[Stefan Branković]]
 +
|matka            = [[Saint Angelina|Angelina Arianiti]]
 +
|rodzeństwo        =
 +
|1. związek        = żona
 +
|1. związek z      = Isabella del Balzo, daughter of Agilberto, Duke of [[Nardò]].
 +
|1. związek od    =
 +
|1. związek do    =
 +
|1. dzieci        =
 +
|odznaczenia      =
 +
|commons          =
 +
|wikiźródła        =
 +
|wikicytaty        =
 +
}}
 +
{{Święty infobox
 +
|rodzaj              = Święty
 +
|imię                = <span>Максим (Maksim)</span>
 +
|imię oryginalne      = Ђорђе
 +
|tytuły              =
 +
|grafika              =
 +
|podpis grafiki      =
 +
|data urodzenia      =
 +
|miejsce urodzenia    =
 +
|data śmierci        =
 +
|miejsce śmierci      =
 +
|kościół              = [https://pl.wikipedia.org/wiki/Serbski_Ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_Prawos%C5%82awny Serbski Kościół Prawosławny]
 +
|data beatyfikacji    = 1523
 +
|miejsce beatyfikacji = Belgrad
 +
|beatyfikujący        =
 +
|data kanonizacji    =
 +
|miejsce kanonizacji  =
 +
|kanonizujący        =
 +
|wspomnienie          =
 +
|atrybuty            =
 +
|patron              = narodu serbskiego
 +
|miejsce kultu        = monastyr [https://en.wikipedia.org/wiki/Kru%C5%A1edol_Monastery Крушедол] (Krušedol), współcześnie [[Wojwodina]], [[Serbia]]
 +
|faksymile            =
 +
|opis faksymile      =
 +
|commons              =
 +
|wikiźródła          =
 +
|wikicytaty          =
 +
}}
 +
|}
  
 
{{SORTUJ:Brankovic, Ђорђе}}
 
{{SORTUJ:Brankovic, Ђорђе}}

Aktualna wersja na dzień 18:59, 7 mar 2021

Strona Autorzy Nota
[1] [2] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.
Poprzednik: Despota Serbii 1486–1496 Następca:
Vuk Grgurević Jovan Branković

Ђорђе Стефановић Бранковић (pol. Đorđe Stefanović Branković) (* 1461, † 18 stycznia 1516, tytularny Despot Serbii (tytuł nadany w 1486 r. przez Macieja Korwina. Rządził regionem Racszag (znanym jako Raszka; odpowiednikiem współczesnej Wojwodina) w imieniu Królestwa Węgier. Od 1493 r. rządził wspólnie ze swoim bratem Jovanem, który później zastąpił Ђорђе po ślubach zakonnych (jako Maksim/Максим) w 1496 r. Zbudował klasztor w Krušedolu. Był związany z dynastią Basarabów, w szczególności z Neagoe Basarab.

Życie

Syn Stefana Brankovića, Despoty Serbii (1458–1459) i Angeliny Arianites.

Poślubił Isabellę del Balzo, córkę Agilberto, księcia Nardò (Aragonia).

Z nominacji Maciej Korwina Đorđe otrzymał tytuł Despoty Serbii w roku 1486, po Vuku Grgurevićiu, który zmarł 16 kwietnia 1485 r. Đorđe otrzymał także miasta Kupinik (Kupinovo), Slankamen i Berkasovo w Syrmii, a także inne miasta, które podpadały pod władze tych miast. Od 1493 r. rządził wspólnie ze swoim bratem Janem, który później zastąpił go jako Despot. W 1494 r. dwaj bracia walczyli przeciwko Herzogowi Lovro], który miał posiadłości w Syrmii i Slawonii. W grudniu 1494 r. bracia podbili Mitrowicę, którą powierzyli szlachcie. Na początku 1496 r. Đorđe złożył śluby zakonne, otrzymując imię Maxim, a następnie został arcybiskupem Belgradu. Jan objął samodzielne rządy ​​w 1496 roku i miał inne cele niż jego brat: Jan nie dążył do stworzenia imperium palatyna, a jedynie starał się pokonać Turków i wypędzić ich ze swoich ziem, nawiązując tym do tradycji przodkoów.

Đorđe został wymieniony wraz z całą rodziną w „Dell'Imperadori Constantinopolitani” lub rękopisie Massarelli, znalezionym w pracach Angelo Massarelli (1510–1566).[1]

Świętość

Zmarł 18 stycznia 1516 r. stworzono mu kult w 1523 r., gdy Belgrad był juz od dwóch lat w rękach osmańskich i gdy ich wpływy przed bitwą pod Mohaczem sięgał coraz bliżej monastyru w Krušedolu i jego włości. Został tam pochowany, a jego kult został upowszechniony, by służyć jako wzmocnienie morale u Serbów, którzy wraz z Węgrami walczyli z potężnymi Turkami. W tym samym czasie, w tym samym miejscu i z tym samym pomysłem, powstał kult całej jego rodziny: jego ojca, Stefana Brankovića (1484), jego matki, Angeliny (w tym samym czasie co Maksyma) i jego brata, Jana (od 1505). Krušedolac z XVI wieku świętował wszystkich ostatnich członków odziny Brankovićów. O Angelinie i Maksimie zostały wówczas napisane biografie.

Rodzina została pochowana w monastyrze Krušedol i złożona w trumnach przy ołtarzu. Jednak Turcy spalili święte relikwie w 1716 r. po przegranej bitwie pod Petrovaradinem. Tylko lewe ramię Angeliny i niektóre drobne części ciała innych członków zostały oszczędzone i ogłoszone świętymi relikwiami Serbskiego Kościoła Prawosławnego[2].

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
16. Branko Mladenović
 
 
 
 
 
 
 
8. Vuk Branković
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
4. Đurađ I Branković
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
18. Lazar Hrebeljanović
 
 
 
 
 
 
 
9. Maria Lazarević
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
19. Milica Nemanjić
 
 
 
 
 
 
 
2. Stefan Branković
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
10. Theodore Palaiologos Kantakouzenos
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
5. Eirene Kantakouzene
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
11. Euphrosyne Palaiologina
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
1. Đorđe Branković
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
12. Komnen Arianiti
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
6. George Arianites
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
26. Nikola Sakat
 
 
 
 
 
 
 
13.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
3. Angelina Arianites
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
7. Maria Muzaka
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Galeria

  • Djordje Stefanovic Brankovic.png

    Herb osobisty

  • Djuradj Stefanovic Brankovic Grb.png
  • Saints Maksim, Angelina, Jovan and Stefan Branković, by Andreja Raičević.jpg

    Święci Maksim, Angelina, Jovan i Stefan Branković, autor: Andreja Raicevic (ok.1645)

  • Krusedol-2.jpg

    Monaster Krušedol założony przez Đorđe Brankovićia

  • Old Hopovo monastery.jpg

    monaster Staro Hopovo założony przez Đorđe Brankovićia

Źródła

  • Massarellus, Angelus. Dell'Imperadori Constantinopolitani. Codex Vaticanus Latinus 12127, fols. 349V—353 (po łacinie).
  • Mitrović, K. (2008). "Povelja despotice Jelene Jakšić manastiru Hilandaru". Stari srpski arhiv, no. 7, str. 195–203 (po serbsku).
  • Tubić, D. (2006). "The Branković family from Srem in historiography". Spomenica Istorijskog arhiva Srem, no. 5, str. 232–242 (po serbsku).
  • Ćirković, Sima (2004). The Serbs. Malden: Blackwell Publishing.

Przypisy

  1. ↑ Tony Hoskins, "Anglocentric medieval genealogy"
  2. ↑ Alexandru Ioan Cuza university. Medieval and Early Modern for Central and Eastern Europe. Al I Cuza University Press. str. 110–. GGKEY:FS32LZBL77L.

Ђорђе Стефановић Бранковић (serb.)
Đorđe Stefanović Branković (pol.)

— Despot Serbii —
Kamienna ikona na zewnętrznej ścianie monastyru Крушедол (Krušedol)
Kamienna ikona na zewnętrznej ścianie monastyru Крушедол (Krušedol)
Despot Serbii
Okres od 1486
do 1496
Poprzednik Vuk Grgurević
Następca Jovan Branković
Dane biograficzne
Dynastia Branković (Brankowicze) 20px
Państwo {{{państwo}}}
Urodziny 1461
Śmierć 18 stycznia 1516
Miejsce spoczynku monastyr Крушедол (Krušedol)
Ojciec Stefan Branković
Matka Angelina Arianiti
Żona Isabella del Balzo, daughter of Agilberto, Duke of Nardò.

Święty
Максим (Maksim)
Ђорђе

Czczony przez Serbski Kościół Prawosławny
Beatyfikacja 1523
Belgrad
Patron narodu serbskiego
Szczególne miejsca kultu monastyr Крушедол (Krušedol), współcześnie Wojwodina, Serbia
Źródło: „http://natusiewicz.pl/felczak/index.php?title=Ђорђе_Стефановић_Бранковић&oldid=52001”