Ђорђе Стефановић Бранковић: Różnice pomiędzy wersjami
m (Zastępowanie tekstu - "importowane z angielskiej" na "przetłumaczone z angielskiej") |
|||
| (Nie pokazano 7 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
| − | [[Kategoria:Strony | + | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]] |
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://en.wikipedia.org/wiki/%C4%90or%C4%91e_Brankovi%C4%87 | |strona = https://en.wikipedia.org/wiki/%C4%90or%C4%91e_Brankovi%C4%87 | ||
| Linia 26: | Linia 26: | ||
|} | |} | ||
| − | '''Ђорђе Стефановић Бранковић''' (pol. Đorđe Stefanović Branković) (* [[1461]], † 18 stycznia [[1516]], tytularny [[Despot Serbii]] (tytuł nadany w 1486 r. przez [[Maciej I|Macieja Korwina]]. Rządził regionem Racszag (znanym jako Raszka; odpowiednikiem współczesnej Wojwodina) w imieniu Królestwa Węgier. Od 1493 r. rządził wspólnie ze swoim bratem Jovanem, który później zastąpił Ђорђе po ślubach zakonnych (jako Maksim/Максим) w 1496 r. Zbudował klasztor w Krušedolu. Był związany z dynastią [[Basarab]], w szczególności z Neagoe Basarab. | + | '''Ђорђе Стефановић Бранковић''' (pol. Đorđe Stefanović Branković) (* [[1461]], † 18 stycznia [[1516]], tytularny [[Despot Serbii]] (tytuł nadany w 1486 r. przez [[Maciej I|Macieja Korwina]]. Rządził regionem Racszag (znanym jako Raszka; odpowiednikiem współczesnej Wojwodina) w imieniu Królestwa Węgier. Od 1493 r. rządził wspólnie ze swoim bratem Jovanem, który później zastąpił Ђорђе po ślubach zakonnych (jako Maksim/Максим) w 1496 r. Zbudował klasztor w Krušedolu. Był związany z dynastią [[Basarab]]ów, w szczególności z Neagoe Basarab. |
== Życie == | == Życie == | ||
| Linia 34: | Linia 34: | ||
Poślubił Isabellę del Balzo, córkę Agilberto, księcia Nardò (Aragonia). | Poślubił Isabellę del Balzo, córkę Agilberto, księcia Nardò (Aragonia). | ||
| − | Z nominacji Maciej Korwina Đorđe otrzymał tytuł Despoty Serbii w roku 1486, po [[Vuk Grgurević|Vuku Grgurevićiu]], który zmarł 16 kwietnia 1485 r. Đorđe otrzymał także miasta Kupinik (Kupinovo), Slankamen i Berkasovo w Syrmii, a także inne miasta, które podpadały pod władze tych miast. Od 1493 r. rządził wspólnie ze swoim bratem Janem, który później zastąpił go jako Despot. W 1494 r. dwaj bracia walczyli przeciwko[[Herzogowi Lovro]]], który miał posiadłości w [[Syrmia|Syrmii]] i [[Slawonia|Slawonii]]. W grudniu 1494 r. bracia podbili Mitrowicę, którą powierzyli szlachcie. Na początku 1496 r. Đorđe złożył śluby zakonne, otrzymując imię Maxim, a następnie został arcybiskupem Belgradu. Jan objął samodzielne rządy w 1496 roku i miał inne cele niż jego brat: Jan nie dążył do stworzenia imperium palatyna, a jedynie starał się pokonać Turków i wypędzić ich ze swoich ziem, nawiązując tym do tradycji przodkoów. | + | Z nominacji Maciej Korwina Đorđe otrzymał tytuł Despoty Serbii w roku 1486, po [[Vuk Grgurević|Vuku Grgurevićiu]], który zmarł 16 kwietnia 1485 r. Đorđe otrzymał także miasta Kupinik (Kupinovo), Slankamen i Berkasovo w Syrmii, a także inne miasta, które podpadały pod władze tych miast. Od 1493 r. rządził wspólnie ze swoim bratem Janem, który później zastąpił go jako Despot. W 1494 r. dwaj bracia walczyli przeciwko [[Herzogowi Lovro]]], który miał posiadłości w [[Syrmia|Syrmii]] i [[Slawonia|Slawonii]]. W grudniu 1494 r. bracia podbili Mitrowicę, którą powierzyli szlachcie. Na początku 1496 r. Đorđe złożył śluby zakonne, otrzymując imię Maxim, a następnie został arcybiskupem Belgradu. Jan objął samodzielne rządy w 1496 roku i miał inne cele niż jego brat: Jan nie dążył do stworzenia imperium palatyna, a jedynie starał się pokonać Turków i wypędzić ich ze swoich ziem, nawiązując tym do tradycji przodkoów. |
| − | Đorđe został wymieniony wraz z całą rodziną w „Dell'Imperadori Constantinopolitani” lub rękopisie Massarelli, znalezionym w pracach Angelo Massarelli (1510–1566).<ref>[http://newsgroups.derkeiler.com/Archive/Soc/soc.genealogy.medieval/2008-03/msg00384.html Tony Hoskins, "Anglocentric medieval genealogy"]</ref> | + | Đorđe został wymieniony wraz z całą rodziną w „Dell'Imperadori Constantinopolitani” lub rękopisie Massarelli, znalezionym w pracach [https://en.wikipedia.org/wiki/Angelo_Massarelli Angelo Massarelli] (1510–1566).<ref>[http://newsgroups.derkeiler.com/Archive/Soc/soc.genealogy.medieval/2008-03/msg00384.html Tony Hoskins, "Anglocentric medieval genealogy"]</ref> |
== Świętość == | == Świętość == | ||
| − | Zmarł 18 stycznia 1516 r. stworzono mu kult w 1523 r., gdy Belgrad był juz od dwóch lat w rękach osmańskich i gdy ich wpływy przed [Mohacz|bitwą pod Mohaczem]] sięgał coraz bliżej monastyru w Krušedolu i jego włości. Został tam pochowany, a jego kult został upowszechniony, by służyć jako wzmocnienie morale u Serbów, którzy wraz z Węgrami walczyli z potężnymi Turkami. W tym samym czasie, w tym samym miejscu i z tym samym pomysłem, powstał kult całej jego rodziny: jego ojca, Stefana Brankovića (1484), jego matki, Angeliny (w tym samym czasie co Maksyma) i jego brata, Jana (od 1505). Krušedolac z XVI wieku świętował wszystkich ostatnich członków odziny Brankovićów. O Angelinie i Maksimie zostały wówczas napisane biografie. | + | Zmarł 18 stycznia 1516 r. stworzono mu kult w 1523 r., gdy Belgrad był juz od dwóch lat w rękach osmańskich i gdy ich wpływy przed [[Mohacz|bitwą pod Mohaczem]] sięgał coraz bliżej monastyru w Krušedolu i jego włości. Został tam pochowany, a jego kult został upowszechniony, by służyć jako wzmocnienie morale u Serbów, którzy wraz z Węgrami walczyli z potężnymi Turkami. W tym samym czasie, w tym samym miejscu i z tym samym pomysłem, powstał kult całej jego rodziny: jego ojca, Stefana Brankovića (1484), jego matki, Angeliny (w tym samym czasie co Maksyma) i jego brata, Jana (od 1505). Krušedolac z XVI wieku świętował wszystkich ostatnich członków odziny Brankovićów. O Angelinie i Maksimie zostały wówczas napisane biografie. |
Rodzina została pochowana w monastyrze Krušedol i złożona w trumnach przy ołtarzu. Jednak Turcy spalili święte relikwie w 1716 r. po przegranej bitwie pod Petrovaradinem. Tylko lewe ramię Angeliny i niektóre drobne części ciała innych członków zostały oszczędzone i ogłoszone świętymi relikwiami Serbskiego Kościoła Prawosławnego<ref name="university">Alexandru Ioan Cuza university. ''[https://books.google.com/books?id=dCFNHOqCAisC&pg=PA110 Medieval and Early Modern for Central and Eastern Europe]. Al I Cuza University Press. str. 110–. GGKEY:FS32LZBL77L.</ref>. | Rodzina została pochowana w monastyrze Krušedol i złożona w trumnach przy ołtarzu. Jednak Turcy spalili święte relikwie w 1716 r. po przegranej bitwie pod Petrovaradinem. Tylko lewe ramię Angeliny i niektóre drobne części ciała innych członków zostały oszczędzone i ogłoszone świętymi relikwiami Serbskiego Kościoła Prawosławnego<ref name="university">Alexandru Ioan Cuza university. ''[https://books.google.com/books?id=dCFNHOqCAisC&pg=PA110 Medieval and Early Modern for Central and Eastern Europe]. Al I Cuza University Press. str. 110–. GGKEY:FS32LZBL77L.</ref>. | ||
| Linia 58: | Linia 58: | ||
|6= 6. [[George Arianites]] | |6= 6. [[George Arianites]] | ||
|7= 7. Maria Muzaka | |7= 7. Maria Muzaka | ||
| − | |8= 8. [[Vuk Branković]] | + | |8= 8. '''[[Vuk Branković]]''' |
|9= 9. [[Maria Lazarević]] | |9= 9. [[Maria Lazarević]] | ||
|10= 10. [[Theodore Palaiologos Kantakouzenos]] | |10= 10. [[Theodore Palaiologos Kantakouzenos]] | ||
| Linia 65: | Linia 65: | ||
|13= 13. | |13= 13. | ||
|16= 16. [[Branko Mladenović]] | |16= 16. [[Branko Mladenović]] | ||
| − | |18= 18. [[Lazar Hrebeljanović]] | + | |18= 18. '''[[Lazar Hrebeljanović]] ''' |
|19= 19. [[Princess Milica of Serbia|Milica Nemanjić]] | |19= 19. [[Princess Milica of Serbia|Milica Nemanjić]] | ||
|26= 26. [[Nikola Sakat]] | |26= 26. [[Nikola Sakat]] | ||
| Linia 75: | Linia 75: | ||
Djordje Stefanovic Brankovic.png|Herb osobisty | Djordje Stefanovic Brankovic.png|Herb osobisty | ||
File:Djuradj Stefanovic Brankovic Grb.png| | File:Djuradj Stefanovic Brankovic Grb.png| | ||
| − | Saints Maksim, Angelina, Jovan and Stefan Branković, by Andreja Raičević.jpg|Święci Maksim, Angelina, Jovan i Stefan | + | Saints Maksim, Angelina, Jovan and Stefan Branković, by Andreja Raičević.jpg|Święci Maksim, Angelina, Jovan i Stefan Branković, autor: Andreja Raicevic (ok.1645) |
| − | Krusedol-2.jpg|Monaster [[Krušedol]] założony przez | + | Krusedol-2.jpg|Monaster [[Krušedol]] założony przez Đorđe Brankovićia |
| − | Old Hopovo monastery.jpg|monaster [[Staro Hopovo]] założony przez | + | Old Hopovo monastery.jpg|monaster [[Staro Hopovo]] założony przez Đorđe Brankovićia |
</gallery> | </gallery> | ||
Aktualna wersja na dzień 18:59, 7 mar 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Ђорђе Стефановић Бранковић (pol. Đorđe Stefanović Branković) (* 1461, † 18 stycznia 1516, tytularny Despot Serbii (tytuł nadany w 1486 r. przez Macieja Korwina. Rządził regionem Racszag (znanym jako Raszka; odpowiednikiem współczesnej Wojwodina) w imieniu Królestwa Węgier. Od 1493 r. rządził wspólnie ze swoim bratem Jovanem, który później zastąpił Ђорђе po ślubach zakonnych (jako Maksim/Максим) w 1496 r. Zbudował klasztor w Krušedolu. Był związany z dynastią Basarabów, w szczególności z Neagoe Basarab. Spis treściŻycieSyn Stefana Brankovića, Despoty Serbii (1458–1459) i Angeliny Arianites. Poślubił Isabellę del Balzo, córkę Agilberto, księcia Nardò (Aragonia). Z nominacji Maciej Korwina Đorđe otrzymał tytuł Despoty Serbii w roku 1486, po Vuku Grgurevićiu, który zmarł 16 kwietnia 1485 r. Đorđe otrzymał także miasta Kupinik (Kupinovo), Slankamen i Berkasovo w Syrmii, a także inne miasta, które podpadały pod władze tych miast. Od 1493 r. rządził wspólnie ze swoim bratem Janem, który później zastąpił go jako Despot. W 1494 r. dwaj bracia walczyli przeciwko Herzogowi Lovro], który miał posiadłości w Syrmii i Slawonii. W grudniu 1494 r. bracia podbili Mitrowicę, którą powierzyli szlachcie. Na początku 1496 r. Đorđe złożył śluby zakonne, otrzymując imię Maxim, a następnie został arcybiskupem Belgradu. Jan objął samodzielne rządy w 1496 roku i miał inne cele niż jego brat: Jan nie dążył do stworzenia imperium palatyna, a jedynie starał się pokonać Turków i wypędzić ich ze swoich ziem, nawiązując tym do tradycji przodkoów. Đorđe został wymieniony wraz z całą rodziną w „Dell'Imperadori Constantinopolitani” lub rękopisie Massarelli, znalezionym w pracach Angelo Massarelli (1510–1566).[1] ŚwiętośćZmarł 18 stycznia 1516 r. stworzono mu kult w 1523 r., gdy Belgrad był juz od dwóch lat w rękach osmańskich i gdy ich wpływy przed bitwą pod Mohaczem sięgał coraz bliżej monastyru w Krušedolu i jego włości. Został tam pochowany, a jego kult został upowszechniony, by służyć jako wzmocnienie morale u Serbów, którzy wraz z Węgrami walczyli z potężnymi Turkami. W tym samym czasie, w tym samym miejscu i z tym samym pomysłem, powstał kult całej jego rodziny: jego ojca, Stefana Brankovića (1484), jego matki, Angeliny (w tym samym czasie co Maksyma) i jego brata, Jana (od 1505). Krušedolac z XVI wieku świętował wszystkich ostatnich członków odziny Brankovićów. O Angelinie i Maksimie zostały wówczas napisane biografie. Rodzina została pochowana w monastyrze Krušedol i złożona w trumnach przy ołtarzu. Jednak Turcy spalili święte relikwie w 1716 r. po przegranej bitwie pod Petrovaradinem. Tylko lewe ramię Angeliny i niektóre drobne części ciała innych członków zostały oszczędzone i ogłoszone świętymi relikwiami Serbskiego Kościoła Prawosławnego[2].
Galeria
Źródła
Przypisy
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
