Septem Sedes

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku niemieckim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku niemieckim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

330px Krzesła siedmiogrodzko-saksońskie w XV wieku 75px 75px 80px Hermannstädter Stuhl Schäßburger Stuhl Mühlbacher Stuhl 70px 70px 75px Schenker Stuhl Leschkircher Stuhl Repser Stuhl 70px 70px 70px Brooser Stuhl Reußmarkter Stuhl Mediascher Stuhl 70px 70px 70px Schelker Stuhl Kronstädter Distrikt Bistritzer Distrikt Septem Sedes (niem. Sieben Stühle, rum Șapte Scaune) oznacza historyczny obszar Királyföld (niem. Königsboden) w Siedmiogrodzie i oficjalne jednostki administracyjne Universitas Saxonum Sasów Siedmiogrodzkich od XIII do końca XIX wieku. Wyjaśnienie nazwy Szlachta, która podróżowała z Sasami Siedmiogrodzkimi w okresie osadniczym, tzw. „Graefen” (po łacinie comites) byli pierwszymi urzędnikami jednostek administracyjnych. Od tego (prawdopodobnie) wywodzi się termin comitatus, który jest używany w łacińskim języku urzędowym i który jest synonimem przewodniczącego, czyli organu regionalnego. Zarys Siedem krzeseł składało się z głównej siedziby w Hermannstadt (łac. 'Cybininum) i siedzib nizszego szczebla: Schäßburg (łac. castrum Sches), Mühlbach (Muehlbach), Großschenk (Schenk), Reußmarkt (Ruzmargt), Reps (Kozd), Leschkirch (Leuskyrch) i Broos (Waras)'. Pierwsza wzmianka dokumentalna znajduje się w dokumencie z 14 lipca 1349 r., W którym po raz pierwszy wspomniano o wszystkich ośmiu tak zwanych siedmiu krzesłach - jednym „głównym” i siedmiu „bocznych”. Układ geograficzny z zachodu na wschód Geographische Anordnung von West nach Ost Nazwa niemiecka Nazwa węgierska Nazwa łacińska Nazwa rumuńska Broos Brosz Szászváros Orăștie Oroșteiu Mühlbach Szászsebes Sebeș Reußmarkt Szerdahely Miercurea Sibiului Hermannstadt Hermestatt Nagyszeben Sibiu Leschkirch Újegyház Nocrich Großschenk Groß-Schen Nagysink Cincu Schäßburg Segesvár Castrum Sex później Saxoburgum Sighișoara Reps Kőhalom Rupea Siedem krzeseł tworzyło długi na 190 km, ale stosunkowo wąski pierwszy region osadniczy Sasów Siedmiogrodzkich, który sięgał od Broos w Unterwald do gmin Homorodbach po drugiej stronie Reps. W kilku miejscach przeszło ponad 30-40 km i tym samym wyraźnie oddaje charakter przygranicznego przedpola. Stamtąd od XIII wieku coraz częściej prowadzono kolonizację wewnętrzną, zwłaszcza na obszarze dwóch krzeseł (niem. Zwei Stühle), tj. Mediasch i Schelken, w rejonie Zwischenkokel oraz w Burzenland, tak że centralny obszar osadniczy rozszerzał się coraz dalej w kierunku północnym. Hauptstuhl Hermannstadt.svg Hermannstädter Stuhl Stuhl Broos.svg Brooser Stuhl Stuhl Mühlbach.svg Mühlbacher Stuhl Stuhl Reußmarkt.svg Reußmarkter Stuhl Leschkircher Stuhl.svg Leschkircher Stuhl Grossschenker Stuhl.svg Großschenker Stuhl Stuhl Schäßburg.svg Schäßburger Stuhl Repser Stuhl.svg Repser Stuhl Zwei Stühle.svg Zwei Stühle, Mediasch und Schelk Mediascher Stuhl.svg Mediascher Stuhl Schelker Stuhl.svg Schelker Stuhl Bistritzer sächsischer Distrikt.svg Bistritzer Distrikt Kronstädter Distrikt.svg Kronstädter Distrikt zadania Do zadań administracji przewodniczącej należało: Pobór podatków i (specjalnych) opłat - mierzony w kasach lub na znaczkach skarbowych Orzecznictwo według prawa zwyczajowego (Eygenlandrecht) Sasów Siedmiogrodu wydane przez sędziów, jako bezpośrednich przedstawicieli króla Węgier Utrzymanie porządku publicznego Nadzór nad gildiami i handlem Rekrutacja ludzi wojennych w przypadku sojuszu i do samoobrony Zarządzanie lasami Wysłanie przedstawicieli do parlamentów stanowych i na uniwersytet narodowy Die Erhebung von Steuern und (Sonder-)Abgaben – gemessen in Zahlhäusern oder Steuermarken Die Rechtsprechung laut Gewohnheitsrecht (Eygenlandrecht) der Siebenbürger Sachsen durch die Stuhlrichter, als direkte Vertreter des ungarischen Königs Sicherstellen der öffentlichen Ordnung Überwachung der Zünfte und Gewerbe Rekrutierung von Kriegsvolk im Bündnisfall und zur Selbstverteidigung Bewirtschaftung der Wälder Entsendung von Vertretern zu den Landtagen und zur Nationsuniversität Przypisy Źródło Gernot Nußbächer: Aus Urkunden und Chroniken – Beiträge zur siebenbürgischen Heimatkunde. Zweiter Band, Kriterion Verlag, Bukarest 1985. Weblinks Sieben Stühle