Segesvárszék: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 15: | Linia 15: | ||
| | | | ||
| − | [[Plik:Scaunul Sighisoarei CoA.png|thumb|left| | + | [[Plik:Scaunul Sighisoarei CoA.png|thumb|left|150px|Herb Segesvárszék]] |
| − | [[Plik:Stuhl Schäßburg.svg|700px|right|thumb| | + | [[Plik:Stuhl Schäßburg.svg|700px|right|thumb|Segesvárszék w XV wieku]] |
| + | [[Plik:Schäßburger Stuhl-Josephinische Landesaufnahme 1769-1773.jpg|thumb|right|250px|Segesvárszék térképe]] | ||
| − | + | '''Segesvárszék''' (pol. ''lokacja Schässburg'', niem. ''Schässburger Stuhl'', rum. ''Scaunul Sighișoarei'') była specjalną jednostką administracyjną w [[Królestwo|Królestwie Węgier]] w [[Siedmiogrod]]zie: jedna z [[sas]]kich lokacji w Siedmiogrodzie, która istniała od XIII wieku do 1876 roku. W 1891 r. miała powierzchnię 553,7 km², w 1891 r. liczyła 27 280 mieszkańców i znajdowała się w [[Segesvár]] (rum. ''Sighisoara''). | |
| − | |||
| − | |||
== Lokalizacja == | == Lokalizacja == | ||
| − | [[Plik:Rumunia, Sighişoara DSCF7185.jpg|thumb|250px|[[Segesvár]], | + | [[Plik:Rumunia, Sighişoara DSCF7185.jpg|thumb|250px|[[Segesvár]], centrum dawnej Segesvárszék]] |
| − | |||
| − | |||
| − | + | Znajdowało się na lewym i prawym brzegu rzeki [[Nagy-Küküllő (folyó)|Nagy-Küküllő|Nagy-Küküllő]], w wąskiej dolinie. Sąsiedzi na zachodzie to [[Medgyesszék]] i [[Fehér vármegye]], '''część''' [[Felső-Fehér vármegye]], w południowo-zachodniej części [[Nagysinkszék]], na południowym wschodzie [[Kőhalomszék]], na wschodzie [[Udvarhelyszék]], na północnym wschodzie [[Fehér vármegye]]. Była to kolejna wyspa w komitacie [[Felső-Fehér vármegye]], w komitacie [[Küküllő vármegye]] na północy. | |
== Historia == | == Historia == | ||
| − | O | + | O lokacjach [[sas]]kich wspomina list przywilejowy króla [[II. Anrás|Andrzeja II]] z 1224 r. w którym wspominał o [[Andreanum]]. Akt przywileju regulował stosunki między królem a osadnikami saskimi. Dotyczył 7, a właściwie razem z [[Sibiu]] 8 saskich siedzib: [[Újegyház]], [[Szászváros]], [[Kőhalom]], [[Nagysink]], [Szerdahely, [[Segesvár]], [[Szászsebes|(Szász)Sebes]]. (Zobacz także: [[Erdélyi szász univerzitás]]). |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | + | Nazwa ''Segesvárszék'' została po raz pierwszy wymieniona w statucie wydanym w 1349 r. Na wspólnym posiedzeniu saskich lokacji, a następnie w 1355 r. w imieniu Sibiu i [[Hétszék]]. | |
| − | + | Zamek [[Segesvár]] został zbudowany w XII wieku około 1198 roku. Jego nazwa została wymieniona w 1280 jako ''de Castro Sex'', w 1298 − ''Schespurch'', w 1300 − ''Segusvár'', w 1309 − ''Segesburg'', w 1407 − ''Segeswar'' i w 1552 − ''Segesvarinum''. | |
| − | + | Od 1490 r., za panowania [[Maciej|Macieja Korwina]], przetrwała wspólna deklaracja wierności miasta [[Segesvár]] oraz lokacji [[Medgyes]] i [[Selyk]], która stwierdza, że jeśli królowa [[Beatrix]] nie będzie miała legalnego dziecka Maciaj Korwina, po jego śmierci przyjmiemy jego syna, [[Corvin János|Jánosa Corvina]], jako naszego prawdziwego spadkobiercę. '''„igaz örökös urunkká fogadjuk”.''' | |
| − | W | + | W 1545 roku, podczas reformacji, ludność miasta i Segesvárszék stała się luterańska. |
| − | + | W 1785 roku reforma administracyjna Józefa II podzieliła Siedmiogród na 3 okręgi, w tym 11 komitatów, w którym to czasie Segesvárszék została przypisana do komitatóœ [[Küküllő vármegye|Küküllő]] és [[Fogaras vármegye|Fogaras vármegyébe]]. | |
| − | W latach 1790–1849 ponownie | + | W latach 1790–1849 ponownie stała się niezależnym organem ustawodawczym, a w latach 1850–1860, w okresie rzadów Bacha, stał się częścią [[Szebeni szász kerület]] (saskiego '''okręgu''' Sibiu). W 1861 r. odbył spotkania katedry Sighisoara w Sighisoara '''1861-ben Segesvárszék gyűléseit Segesváron tartotta'''. W latach 1861–1876 odzyskał niepodległość. |
| − | + | Artykuł 13 ustawy z 1876 r. pozostawił majątek [[Uniwersytetu Saksonii]] i siedmiu sędziów nietknięty i nakazał, aby był on używany wyłącznie do publicznych celów kulturalnych. Podczas osady [[Kőhalomszék]], [[Medgyesszék]], [[Nagysinkszék]] i Segesvárszék stały się częścią komitatu [[Nagy-Küküllő vármegye]], a miasto [[Segesvár]] stało się siedzibą powiatu składającego się z 25 wsi. Wioski [[Homoródbene|Bene]] i [[Erked]] weszły do komitatu [[Udvarhely vármegye|Udvarhely vármegyébe]] | |
| − | |||
| − | + | W 1870 r. liczyła 27 280 mieszkańców. | |
| − | + | == Skład narodowościowy == | |
| + | * Niemcy − 57%, | ||
| + | * Rumuni − 37% i | ||
| + | * Węgrzy − 5,5%. | ||
| − | + | == Skład wyznaniowy == | |
| − | + | * luterani − 15 481 (56,7%), | |
| + | * prawosławni − 10 096 (37%), | ||
| + | * rzymscy katolicy − 1 100 (4%), | ||
| + | * reformowani − 293 (1,1%), a | ||
| + | * inni (głównie unitarnie i grekokatolicy − 310. | ||
| − | |||
| − | |||
Siedziba Sighisoara miała w swoim składzie następujące miejscowości: | Siedziba Sighisoara miała w swoim składzie następujące miejscowości: | ||
| − | '''Górne siedzenie:''' | + | === '''Górne siedzenie:''' === |
{| {{széptáblázat}} | {| {{széptáblázat}} | ||
Wersja z 06:31, 12 mar 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:Scaunul Sighisoarei CoA.png Herb Segesvárszék Plik:Stuhl Schäßburg.svg Segesvárszék w XV wieku Plik:Schäßburger Stuhl-Josephinische Landesaufnahme 1769-1773.jpg Segesvárszék térképe Segesvárszék (pol. lokacja Schässburg, niem. Schässburger Stuhl, rum. Scaunul Sighișoarei) była specjalną jednostką administracyjną w Królestwie Węgier w Siedmiogrodzie: jedna z saskich lokacji w Siedmiogrodzie, która istniała od XIII wieku do 1876 roku. W 1891 r. miała powierzchnię 553,7 km², w 1891 r. liczyła 27 280 mieszkańców i znajdowała się w Segesvár (rum. Sighisoara). Spis treściLokalizacjaPlik:Rumunia, Sighişoara DSCF7185.jpg Segesvár, centrum dawnej Segesvárszék
HistoriaO lokacjach saskich wspomina list przywilejowy króla Andrzeja II z 1224 r. w którym wspominał o Andreanum. Akt przywileju regulował stosunki między królem a osadnikami saskimi. Dotyczył 7, a właściwie razem z Sibiu 8 saskich siedzib: Újegyház, Szászváros, Kőhalom, Nagysink, [Szerdahely, Segesvár, (Szász)Sebes. (Zobacz także: Erdélyi szász univerzitás). Nazwa Segesvárszék została po raz pierwszy wymieniona w statucie wydanym w 1349 r. Na wspólnym posiedzeniu saskich lokacji, a następnie w 1355 r. w imieniu Sibiu i Hétszék. Zamek Segesvár został zbudowany w XII wieku około 1198 roku. Jego nazwa została wymieniona w 1280 jako de Castro Sex, w 1298 − Schespurch, w 1300 − Segusvár, w 1309 − Segesburg, w 1407 − Segeswar i w 1552 − Segesvarinum. Od 1490 r., za panowania Macieja Korwina, przetrwała wspólna deklaracja wierności miasta Segesvár oraz lokacji Medgyes i Selyk, która stwierdza, że jeśli królowa Beatrix nie będzie miała legalnego dziecka Maciaj Korwina, po jego śmierci przyjmiemy jego syna, Jánosa Corvina, jako naszego prawdziwego spadkobiercę. „igaz örökös urunkká fogadjuk”. W 1545 roku, podczas reformacji, ludność miasta i Segesvárszék stała się luterańska. W 1785 roku reforma administracyjna Józefa II podzieliła Siedmiogród na 3 okręgi, w tym 11 komitatów, w którym to czasie Segesvárszék została przypisana do komitatóœ Küküllő és Fogaras vármegyébe. W latach 1790–1849 ponownie stała się niezależnym organem ustawodawczym, a w latach 1850–1860, w okresie rzadów Bacha, stał się częścią Szebeni szász kerület (saskiego okręgu Sibiu). W 1861 r. odbył spotkania katedry Sighisoara w Sighisoara 1861-ben Segesvárszék gyűléseit Segesváron tartotta. W latach 1861–1876 odzyskał niepodległość. Artykuł 13 ustawy z 1876 r. pozostawił majątek Uniwersytetu Saksonii i siedmiu sędziów nietknięty i nakazał, aby był on używany wyłącznie do publicznych celów kulturalnych. Podczas osady Kőhalomszék, Medgyesszék, Nagysinkszék i Segesvárszék stały się częścią komitatu Nagy-Küküllő vármegye, a miasto Segesvár stało się siedzibą powiatu składającego się z 25 wsi. Wioski Bene i Erked weszły do komitatu Udvarhely vármegyébe W 1870 r. liczyła 27 280 mieszkańców. Skład narodowościowy
Skład wyznaniowy
Górne siedzenie:
Scaunul inferior: Dolne siedzenie:
Źródła
|