Segesvárszék: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 55: | Linia 55: | ||
* Węgrzy − 5,5%. | * Węgrzy − 5,5%. | ||
| − | === | + | === Wyznania === |
* luterani − 15.481 (56,7%), | * luterani − 15.481 (56,7%), | ||
Wersja z 11:28, 17 mar 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:Scaunul Sighisoarei CoA.png Herb Segesvárszék Plik:Stuhl Schäßburg.svg Segesvárszék w XV wieku Plik:Schäßburger Stuhl-Josephinische Landesaufnahme 1769-1773.jpg Segesvárszék térképe Segesvárszék (pol. lokacja Schässburg, niem. Schässburger Stuhl, rum. Scaunul Sighișoarei) była specjalną jednostką administracyjną w Królestwie Węgier w Siedmiogrodzie: jedna z saskich lokacji w Siedmiogrodzie, która istniała od XIII wieku do 1876 roku. W 1891 r. miała powierzchnię 553,7 km², w 1891 r. liczyła 27 280 mieszkańców i znajdowała się w Segesvár (rum. Sighisoara). Spis treściLokalizacjaZnajdowało się na lewym i prawym brzegu rzeki Nagy-Küküllő, w wąskiej dolinie. Sąsiedzi na zachodzie to Medgyesszék i Fehér vármegye, część Felső-Fehér vármegye, w południowo-zachodniej części Nagysinkszék, na południowym wschodzie Kőhalomszék, na wschodzie Udvarhelyszék, na północnym wschodzie Fehér vármegye. Była to kolejna wyspa w komitacie Felső-Fehér vármegye, w komitacie Küküllő vármegye na północy. HistoriaPlik:Rumunia, Sighişoara DSCF7185.jpg Segesvár, centrum dawnej Segesvárszék O lokacjach saskich wspomina list przywilejowy króla Andrzeja II z 1224 r. w którym wspominał o Andreanum. Akt przywileju regulował stosunki między królem a osadnikami saskimi. Dotyczył 7, a właściwie razem z Sibiu 8 saskich siedzib: Újegyház, Szászváros, Kőhalom, Nagysink, Szerdahely, Segesvár, (Szász)Sebes. (Zobacz także: Erdélyi szász univerzitás). Nazwa Segesvárszék została po raz pierwszy wymieniona w statucie wydanym w 1349 r. Na wspólnym posiedzeniu saskich lokacji, a następnie w 1355 r. w imieniu Sibiu i Hétszék. Zamek Segesvár został zbudowany w XII wieku około 1198 roku. Jego nazwa została wymieniona w 1280 jako de Castro Sex, w 1298 − Schespurch, w 1300 − Segusvár, w 1309 − Segesburg, w 1407 − Segeswar i w 1552 − Segesvarinum. Od 1490 r., za panowania Macieja Korwina, przetrwała wspólna deklaracja wierności miasta Segesvár oraz lokacji Medgyes i Selyk, która stwierdza, że jeśli królowa Beatrix nie będzie miała legalnego dziecka Maciaj Korwina, po jego śmierci przyjmiemy jego syna, Jánosa Corvina, jako naszego prawdziwego spadkobiercę. „igaz örökös urunkká fogadjuk”. W 1545 roku, podczas reformacji, ludność miasta i Segesvárszék stała się luterańska. W 1785 roku reforma administracyjna Józefa II podzieliła Siedmiogród na 3 okręgi, w tym 11 komitatów, w którym to czasie Segesvárszék została przypisana do komitatóœ Küküllő és Fogaras vármegyébe. W latach 1790–1849 ponownie stała się niezależnym organem ustawodawczym, a w latach 1850–1860, w okresie rzadów Bacha, stał się częścią Szebeni szász kerület (saskiego okręgu Sibiu). W 1861 r. odbył spotkania katedry Sighisoara w Sighisoara 1861-ben Segesvárszék gyűléseit Segesváron tartotta. W latach 1861–1876 odzyskał niepodległość. Artykuł 13 ustawy z 1876 r. pozostawił majątek Universitas Saxonum i siedmiu niezależnym sędziom i nakazał, aby był on używany wyłącznie do publicznych celów kulturalnych. Podczas osady Kőhalomszék, Medgyesszék, Nagysinkszék i Segesvárszék stały się częścią komitatu Nagy-Küküllő vármegye, a miasto Segesvár stało się siedzibą powiatu składającego się z 25 wsi. Wioski Bene i Erked weszły do komitatu Udvarhely vármegyébe PopulacjaW 1870 r. liczyła 27.280 mieszkańców, w tym: Skład narodowościowy
Wyznania
Otoczenie
1
Przypisy
Źródła
|
