Wojna Bośnia-Dubrownik (1403–1404)

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Wojna między Bośnią i Republiką Dubrownika trwała od 1403 do 1404 roku. Została oficjalnie zakończona zawieszeniem broni podpisanym w 1405 r., po obaleniu króla Stjepana Ostoji w maju 1404 r. Tło Król Stjepan Ostoja wykorzystał słabości węgierskiego władcy Zygmunta Luksemburskiego i w 1403 r. zaatakował Dubrownik, który był węgierskim miastem wasalnym. Otwarty atak poprzedziło kilka ważnych wydarzeń. Zagrożeni właściciele, którzy nie byli podobnie myślącymi jak Ostoja (np. Pavle Radisic), schronili się w Dubrowniku. Szukając usprawiedliwienia dla ataku Ostoja, znalazł pretekst, aby zażądać zwrotu zbiegów feudalnym panom, zwrócić wybrzeże, które im pozostawił w 1399 r. i na koniec zatknąć swoją flagę, aby zaznaczyć, że był częścią królestwa Bośni. Mieszkańcy Dubrownika nie zaakceptowali żądań Ostoi i w 1403 r. doszło do konfliktu. Książę Radič Sanković poprowadził Bośniaków z północy i udało się przegnać władztwo Dubrownika z wybrzeża i sprowadzić je do wcześniejszych granic. Inni wielcy, jak knez Pavle Radinović i Sandalj Hranić Kosača, najechali terytorium Dubrownika od południa i wschodu. Jedyną siłą, która mogła pomóc mieszkańcom Dubrownika, był książę Hrvoje Vukčić Hrvatinić, który miał silny wpływ na króla Ostoję i bośniacką szlachtę. Pozycja Chorwata nie pozwoliła mu jednak. Hrvoje był głównym sojusznikiem Władysława Neapolitańskiego, przeciwnika Zygmunta Luksemburskiego, a tym samym przeciwnika Dubrownika, który uznał Andegawena za swojego władcę. Choć dotarli do murów Dubrownika, Bośniacy nie byli w stanie zbrojnie pokonać ludności Dubrownika. Konflikty zakończył się pod koniec 1403 r., a sporadyczne incydenty trwały nawet na początku 1404 r. Chorwacka inicjatywa pojednania przyniosła rezultaty. Zebrał wokół siebie bośniackiego władcę, który był przeciwny kontynuacji wojny. Obalenie króla Ostoji w maju 1404 r. stworzyło warunki pokoju między królestwem Bośni a Dubrownikiem. Ze względu na nierozwiązaną kwestię spornej wioski Lisac pokój został podpisany dopiero w 1405 r. W czerwcu 1405 r. nowy bośniacki władca Tvrtko II wydał dokument uznającą sytuację przedwojenną, zwracając wybrzeże Dubrownikowi i o wszystko obwinia Ostoję. Mieszkańcy Dubrownika przyjmują go w arystokracji, dając mu dom w Dubrowniku i ziemię na Wybrzeżu. W tym samym roku Sandalj i Vukac Hranić zostali ogłoszeni szlachcicami Dubrownika. Po latach zakopano topory wojenne, a 31 grudnia 1409 r. Ostoi zwrócono dom i ziemię na wybrzeżu, a on wraz z synem i potomkami został przyjęty do arystokratycznego kręgu. Przypisy

Wojna Bośnia-Dubrownik Bosansko-dubrovački rat — Wojna w Dalmacji — Czas 1403–1404 Terytorium Bośnia-Dalmacja Strony konfliktu Plik:Coat of arms of Kingdom of Bosnia.svg Królestwo Bośni 22 px Rep. Dubrownicka Dowódcy Radič Sanković Pavle Radinović Sandalj Hranić Kosača ?? nieznany