Wojna Bośnia-Dubrownik (1403–1404): Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| (Nie pokazano 8 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://hr.wikipedia.org/wiki/Bosansko-dubrova%C4%8Dki_rat_(1403._%E2%80%93_1404.) | |strona = https://hr.wikipedia.org/wiki/Bosansko-dubrova%C4%8Dki_rat_(1403._%E2%80%93_1404.) | ||
| Linia 13: | Linia 13: | ||
|-style="vertical-align:top;" | |-style="vertical-align:top;" | ||
| | | | ||
| + | |||
| + | '''Wojna między Bośnią i Republiką Dubrownika''' trwała od [[1403]] do [[1404]] roku. Została oficjalnie zakończona zawieszeniem broni podpisanym w 1405 r., po obaleniu króla [[Stjepan Ostoja|Stjepana Ostoji]] w maju 1404 r. | ||
| + | |||
| + | == Tło == | ||
| + | |||
| + | Król Stjepan Ostoja wykorzystał słabości węgierskiego władcy [[Zygmunt|Zygmunta Luksemburskiego]] i w 1403 r. zaatakował Dubrownik, który był węgierskim miastem wasalnym. Otwarty atak poprzedziło kilka ważnych wydarzeń. Zagrożeni właściciele, którzy nie byli podobnie myślącymi jak Ostoja (np. Pavle Radisic), schronili się w Dubrowniku. Szukając usprawiedliwienia dla ataku Ostoja, znalazł pretekst, aby zażądać zwrotu zbiegów feudalnym panom, zwrócić wybrzeże, które im pozostawił w 1399 r. i na koniec zatknąć swoją flagę, aby zaznaczyć, że był częścią królestwa Bośni. | ||
| + | |||
| + | Mieszkańcy Dubrownika nie zaakceptowali żądań Ostoi i w 1403 r. doszło do konfliktu. Książę [https://hr.wikipedia.org/wiki/Radi%C4%8D_Sankovi%C4%87 Radič Sanković] poprowadził Bośniaków z północy i udało się przegnać władztwo Dubrownika z wybrzeża i sprowadzić je do wcześniejszych granic. Inni wielcy, jak knez Pavle Radinović i [https://hr.wikipedia.org/wiki/Sandalj_Hrani%C4%87_Kosa%C4%8Da Sandalj Hranić Kosača], najechali terytorium Dubrownika od południa i wschodu. Jedyną siłą, która mogła pomóc mieszkańcom Dubrownika, był książę [[Hrvoje Vukčić Hrvatinić]], który miał silny wpływ na króla Ostoję i bośniacką szlachtę. Pozycja Chorwata nie pozwoliła mu jednak. Hrvoje był głównym sojusznikiem [[Władysław Neapolitański|Władysława Neapolitańskiego]], przeciwnika Zygmunta Luksemburskiego, a tym samym przeciwnika Dubrownika, który uznał Andegawena za swojego władcę. | ||
| + | |||
| + | Choć dotarli do murów Dubrownika, Bośniacy nie byli w stanie zbrojnie pokonać ludności Dubrownika. Konflikty zakończył się pod koniec 1403 r., a sporadyczne incydenty trwały nawet na początku 1404 r. Chorwacka inicjatywa pojednania przyniosła rezultaty. Zebrał wokół siebie bośniackiego władcę, który był przeciwny kontynuacji wojny. Obalenie króla Ostoji w maju 1404 r. stworzyło warunki pokoju między [[Królestwo Bośni|królestwem Bośni]] a Dubrownikiem. Ze względu na nierozwiązaną kwestię spornej wioski Lisac pokój został podpisany dopiero w 1405 r. | ||
| + | |||
| + | W czerwcu 1405 r. nowy bośniacki władca [[Tvrtko II]] wydał dokument uznającą sytuację przedwojenną, zwracając wybrzeże Dubrownikowi i o wszystko obwinia Ostoję. Mieszkańcy Dubrownika przyjmują go w arystokracji, dając mu dom w Dubrowniku i ziemię na Wybrzeżu. W tym samym roku Sandalj i Vukac Hranić zostali ogłoszeni szlachcicami Dubrownika.<ref>J. Mijušković, "Dodeljivanje dubrovačkog građanstva u srednjem veku", 93. i 100. str.</ref> Po latach zakopano topory wojenne, a 31 grudnia 1409 r. Ostoi zwrócono dom i ziemię na wybrzeżu, a on wraz z synem i potomkami został przyjęty do arystokratycznego kręgu. | ||
| + | |||
| + | == Przypisy == | ||
| + | {{izvori}} | ||
| | | | ||
| Linia 18: | Linia 33: | ||
|nazwa = Wojna Bośnia-Dubrownik<br>Bosansko-dubrovački rat | |nazwa = Wojna Bośnia-Dubrownik<br>Bosansko-dubrovački rat | ||
|epoka = średniowiecze | |epoka = średniowiecze | ||
| − | |konflikt = | + | |konflikt = Wojna w Dalmacji |
|grafika = | |grafika = | ||
|opis grafiki = | |opis grafiki = | ||
| Linia 27: | Linia 42: | ||
|wynik = | |wynik = | ||
| − | |strona1 = [[ | + | |strona1 = [[Plik:Coat_of_arms_of_Kingdom_of_Bosnia.svg|22px]] [[Królestwo Bośni]] |
| − | |strona2 =[[ | + | |strona2 = [[Plik:Dubrovnik_grb_varijanta.png|22 px]] [[Republika Dubrownicka|Rep. Dubrownicka]] |
|dowódca1 = Radič Sanković<br>Pavle Radinović<br>Sandalj Hranić Kosača ?? | |dowódca1 = Radič Sanković<br>Pavle Radinović<br>Sandalj Hranić Kosača ?? | ||
| − | |dowódca2 = | + | |dowódca2 = nieznany |
|jednostki1 = | |jednostki1 = | ||
| Linia 48: | Linia 63: | ||
|commons = | |commons = | ||
}} | }} | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
|} | |} | ||
| − | + | [[Kategoria:Wojny]] | |
| − | + | [[Kategoria:Republika Dubrownicka]] | |
| − | + | [[Kategoria:Wojny w historii Królestwa Bośni]] | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | [[ | ||
| − | [[ | ||
Aktualna wersja na dzień 12:21, 29 lip 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Wojna między Bośnią i Republiką Dubrownika trwała od 1403 do 1404 roku. Została oficjalnie zakończona zawieszeniem broni podpisanym w 1405 r., po obaleniu króla Stjepana Ostoji w maju 1404 r. TłoKról Stjepan Ostoja wykorzystał słabości węgierskiego władcy Zygmunta Luksemburskiego i w 1403 r. zaatakował Dubrownik, który był węgierskim miastem wasalnym. Otwarty atak poprzedziło kilka ważnych wydarzeń. Zagrożeni właściciele, którzy nie byli podobnie myślącymi jak Ostoja (np. Pavle Radisic), schronili się w Dubrowniku. Szukając usprawiedliwienia dla ataku Ostoja, znalazł pretekst, aby zażądać zwrotu zbiegów feudalnym panom, zwrócić wybrzeże, które im pozostawił w 1399 r. i na koniec zatknąć swoją flagę, aby zaznaczyć, że był częścią królestwa Bośni. Mieszkańcy Dubrownika nie zaakceptowali żądań Ostoi i w 1403 r. doszło do konfliktu. Książę Radič Sanković poprowadził Bośniaków z północy i udało się przegnać władztwo Dubrownika z wybrzeża i sprowadzić je do wcześniejszych granic. Inni wielcy, jak knez Pavle Radinović i Sandalj Hranić Kosača, najechali terytorium Dubrownika od południa i wschodu. Jedyną siłą, która mogła pomóc mieszkańcom Dubrownika, był książę Hrvoje Vukčić Hrvatinić, który miał silny wpływ na króla Ostoję i bośniacką szlachtę. Pozycja Chorwata nie pozwoliła mu jednak. Hrvoje był głównym sojusznikiem Władysława Neapolitańskiego, przeciwnika Zygmunta Luksemburskiego, a tym samym przeciwnika Dubrownika, który uznał Andegawena za swojego władcę. Choć dotarli do murów Dubrownika, Bośniacy nie byli w stanie zbrojnie pokonać ludności Dubrownika. Konflikty zakończył się pod koniec 1403 r., a sporadyczne incydenty trwały nawet na początku 1404 r. Chorwacka inicjatywa pojednania przyniosła rezultaty. Zebrał wokół siebie bośniackiego władcę, który był przeciwny kontynuacji wojny. Obalenie króla Ostoji w maju 1404 r. stworzyło warunki pokoju między królestwem Bośni a Dubrownikiem. Ze względu na nierozwiązaną kwestię spornej wioski Lisac pokój został podpisany dopiero w 1405 r. W czerwcu 1405 r. nowy bośniacki władca Tvrtko II wydał dokument uznającą sytuację przedwojenną, zwracając wybrzeże Dubrownikowi i o wszystko obwinia Ostoję. Mieszkańcy Dubrownika przyjmują go w arystokracji, dając mu dom w Dubrowniku i ziemię na Wybrzeżu. W tym samym roku Sandalj i Vukac Hranić zostali ogłoszeni szlachcicami Dubrownika.[1] Po latach zakopano topory wojenne, a 31 grudnia 1409 r. Ostoi zwrócono dom i ziemię na wybrzeżu, a on wraz z synem i potomkami został przyjęty do arystokratycznego kręgu. Przypisy
|
| ||||||||||||||||||||||||
