Liburnia: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 10 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
−
[[Kategoria:2]]
+
[[Kategoria:0]]
 
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]]
 
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]]
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
Linia 15: Linia 15:
 
  |
 
  |
  
−
== Średniowieczna Liburnia ==
+
[[File:Map of the Western Balkans around 814 AD.png|thumb|left|800px|Księstwo „Dalmacji i Liburni” jako jednego z adriatyckich „Sklaviniae” ok. 800]]
  
−
[[File:Map of the Western Balkans around 814 AD.png|thumb|left|600px|Księstwo „Dalmacji i Liburni” jako jednego z adriatyckich „Sklaviniae” ok. 800]]
+
Po upadku Cesarstwa Rzymskiego i prawdopodobnie już od 490 r. Liburnia w Dalmacji przeszła pod panowanie [https://pl.wikipedia.org/wiki/Ostrogoci Ostrogotów], które trwało sześć dekad. Region Savia został administracyjnie dodany do gotyckiej prowincji Dalmacji; stolicą obu prowincji była Salona (Solin), siedziba władcy „''comes Dalmatiarum et Saviae''”<ref>A. Uglešić, ''Nakit istočnih Gota na području rimske provincije Dalmacije, Hrvati Goti'', Marjan tisak, Split, 2003, str. 17-18, 99-100</ref>
  
−
Po upadku Cesarstwa Rzymskiego i prawdopodobnie już od 490 r. Liburnia w Dalmacji przeszła pod panowanie Ostrogotów, które trwało sześć dekad. Region Savia został administracyjnie dodany do gotyckiej prowincji Dalmacji; stolicą obu prowincji była Salona (Solin), siedziba władcy „przychodzi Dalmatiarum et Saviae” [1]
+
Gotowie stracili większość Dalmacji i części Liburnii na południowym wschodzie wokół Skradina w 536 r., w wojnie z bizantyjskim cesarzem [https://pl.wikipedia.org/wiki/Justynian_I_Wielki Justynianem Wielkim], który rozpoczął odbudowę terytoriów byłego Cesarstwa Zachodniego (patrz [https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojna_Bizancjum_z_Ostrogotami Wojna Gotycka]), podczas gdy część Liburni w Ravni Kotari z Zadarem poddała się Bizantyjczykom w 552 r. [2] Jednak północna Liburnia i reszta klasycznej Liburni pozostały w rękach gotyckich do 555 r.; po bizantyjskim podboju Savii (540 r.) i Istrii (543 r.) została zorganizowana w specjalnej jednostce administracyjno-terytorialnej państwa gotyckiego, znanej jako „Liburnia Tarsatica”, prowincji wojskowej podlegającej bezpośrednio ''comes Gotharum'' osiedlonemu w Akwilei<ref>N. Klaić, ''Povijest Hrvata u srednjem vijeku'', str. 16</ref>.
  
−
<small><small><small><small>After the fall of the Roman Empire and probably already from 490 AD, Liburnia within Dalmatia passed to the rule of the [[Ostrogoths]], which lasted for six decades. The region of [[Pannonia Savia|Savia]] was administratively added to the Gothic province of Dalmatia; the capital city of the both provinces was [[Salona]] ([[Solin, Croatia|Solin]]), a seat of the ruler "''comes Dalmatiarum et Saviae''".<ref>A. Uglešić, ''Nakit istočnih Gota na području rimske provincije Dalmacije, Hrvati Goti'', Marjan tisak, Split, 2003, pages 17-18, 99-100</ref> </small></small></small></small>
+
Ten region „morsko-wojskowy”, chroniony przez ciężką flotę, stał się barierą na drodze armii bizantyjskiej do Liki i Gorskiego Kotaru, utrzymując bezpieczną drogę kontynentalną przez Tarsaticę do [[Akwilea|Akwilei]] i północnych Włoch. Według anonimowego [https://en.wikipedia.org/wiki/Ravenna_Cosmography kosmografa z Rawenny] (VI lub VII wiek) ''Liburnia Tarsatica'' uwzgledniała wszystkie przybrzeżne miasta od Albony (Labin) do Elony (Aenona, Nin) klasycznych osad Liburnia i Japodian w głębi lądu (Lika).<ref>M. Suić, ''Liburnia Tarsaticencis, Adriatica prehistorica et antique'', Zbornik G. Novak, Filozofski fakultet u Zagrebu, Zagreb, 1970, str. 706-716</ref><ref>J. Medini, ''Provincia Liburnia'', Diadora, vol. 9, Zadar, 1980, str. 395, 414</ref>
  
−
Gotowie stracili większość Dalmacji i części Liburnii na południowym wschodzie wokół Skradina w 536 r., W wojnie z bizantyjskim cesarzem Justynianem Wielkim, który rozpoczął odbudowę terytoriów byłego Cesarstwa Zachodniego (patrz Wojna Gotycka), podczas gdy część Liburni w Ravni Kotari z Zadarem poddała się Bizantyjczykom w 552 r. [2] Jednak północna Liburnia i reszta klasycznej Liburni pozostały w rękach gotyckich do 555 r .; po bizantyjskim podboju Savii (540 r.) i Istrii (543 r.) została zorganizowana w specjalnej jednostce administracyjno-terytorialnej państwa gotyckiego, znanej jako „Liburnia Tarsatica”, prowincji wojskowej podlegającej bezpośrednio Gotharum osiedlonej w Akwilei [3].
+
Od 550 i 551 r. Słowianie (''Sclabenoi'') zaczęli się przedzierać do Ilirii i Dalmacji, jak odnotował [https://pl.wikipedia.org/wiki/Prokopiusz_z_Cezarei Prokopiusz z Cezarei]; niektórzy sądzili, że był to początek kolonizacji słowiańskiej, która trwała przez kilka następnych stuleci. Początkowe jądro etniczne pod chorwacką nazwą pochodzi z liburniańskiego lądu, skąd wkrótce rozprzestrzeniło się na całą Liburnię, a stamtąd na inne regiony byłej prowincji Illyricum. W epoce przedromańskiej Liburnianie byli zorganizowani w 14 gminach (tetradekapolis), Chorwaci prawdopodobnie korzystali z istniejącej struktury gminy iliryjskiej i mieli 14 żupanii, starych chorwackich form polityczno-jurysdykcyjnych (gmin), jak donosi [https://pl.wikipedia.org/wiki/Konstantyn_VII_Porfirogeneta Konstantyn VII Porfirogeneta], podczas gdy wiele z dwunastu plemion starochorwackich osiedlono w Liburni. W następnych stuleciach język chorwacki nakładał się na język dalmatyński używany w Liburni i Dalmacji<ref>I. Mužić, ''Hrvatska povijest IX stoljeća'', Naklada Bošković, Split, 2007, str. 117, 145</ref>, a już pod koniec IX wieku na wyspach wodnych w Zadarze ponad 70% toponimów stanowiły formy słowiańskie<ref>Nada Klaić, Ivo Petricioli, ''Prošlost Zadra – knjiga II, Zadar u srednjem vijeku do 1409''., Filozofski fakultet Zadar, 1976, str. 59</ref>.
  
−
<small><small><small><small>The Goths lost the most of Dalmatia and a part of Liburnia in the south-east around Skradin in 536 AD, in war against the [[Byzantium|Byzantine]] emperor [[Justinian the Great]] who started it to reconquer the territories of the former [[Western Empire]] (see [[Gothic War (535–554)|Gothic War]]), while a part of Liburnia in [[Ravni Kotari]] with [[Zadar]] surrendered to the Byzantines in 552 AD.<ref>S. Antoljak, Zadar pod vlašću istočnih Gota, Zadarska revija, XX/1971, pages 139-146</ref> However, northern Liburnia and the rest of Classical Liburnia remained in the Gothic hands until 555 AD; after Byzantine conquest of Savia (540 AD) and Istria (543 AD) it was organized to special administrative-territorial unit of the Gothic state, known as "''Liburnia Tarsatica''", military province directly subject to ''comes Gotharum'' settled in Aquilea.<ref>N. Klaić, ''Povijest Hrvata u srednjem vijeku'', page 16</ref> </small></small></small></small>
+
Od VI do IX wieku nazwy Liburnia i Dalmacja były stale używane w osobnych źródłach, co niekoniecznie oznacza, że ​​Liburnia była odrębną jednostką polityczną, ale z pewnością była używana jak w przypadku zasięgu klasycznego Liburnia. Pod koniec VIII wieku [https://pl.wikipedia.org/wiki/Karol_Wielki Karol Wielki] podbił [[Panonia|Panonię]] i [[Dacja|Dację]], następnie Istrę, Liburnię i Dalmację, ale główne wybrzeża Liburni i Dalmacji pozostały jednak pod kontrolą bizantyjską, zorganizowane w archontię Dalmacji z Jaderą (Zadar) o statusie prowincjonalnej metropolii. Większość Liburni znajdowała się pod bezpośrednim panowaniem [https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%84stwo_frankijskie Franków] (król, książę friulski) i oddzielona od chorwackiego [[Księstwo Dalmacji|Księstwa Dalmacji]] do 820 r. Według niektórych przypuszczeń, chorwacki książę [https://pl.wikipedia.org/wiki/Borna_(ksi%C4%85%C5%BC%C4%99_chorwacki) Born]a był frankońskim wasalem wysłanym z Liburni do Dalmacji, aby zorganizować go w jako państwo wasalne Imperium Franków; w 820 r. [https://pl.wikipedia.org/wiki/Ludwik_I_Pobo%C5%BCny Ludwik Pobożny] nagrodził go za zasługi i oddanie, przekazując także Liburnię jego jurysdykcji. Borna cieszył się tytułem „''dux Dalmatiae atque Liburniae''”<ref>I. Mužić, Hrvatska povijest IX stoljeća, Naklada Bošković, Split, 2007, str. 82-83</ref>.
  
−
Ten region „morsko-wojskowy”, chroniony przez ciężką flotę, stał się barierą dla kroku armii bizantyjskiej do Liki i Gorskiego Kotaru, utrzymując bezpieczną drogę kontynentalną przez Tarsaticę do Akwilei i północnych Włoch. Według anonimowego kosmografa z Rawenny (VI lub VII wiek) Liburnia Tarsatica rozważała wszystkie przybrzeżne miasta od Albony (Labin) do Elony (Aenona, Nin) klasycznych osad Liburnia i Japodian w głębi lądu (Lika). [4] [5]
+
Po Bornie chorwaccy władcy zamienili „Liburnia” na „Chorwacja” w swoich tytułach i nieprzerwanie po panowaniu [[https://pl.wikipedia.org/wiki/Stefan_Dr%C5%BEislav Stefana Držislava] (969-997) byli królami „Dalmacji i Chorwacji”;<ref>I. Guberina, ''Državna politika'', I., str. 158</ref> stąd nazwa geograficzna Liburnia zniknęła z oficjalnego użytku i był dalej używany tylko na terenie historycznym.
  
−
<small><small><small><small>This "military-naval" region, protected by heavy fleet, became a barrier to the Byzantine army step to [[Lika]] and [[Gorski Kotar]], keeping safe continental road route over ''Tarsatica'' to [[Aquileia]] and northern Italy. According to anonymous [[Ravenna Cosmography|Cosmographer of Ravenna]] (6th or 7th century), ''Liburnia Tarsatica'' considered all coastal cities from ''Albona'' ([[Labin]]) to ''Elona'' (''Aenona'', [[Nin, Croatia|Nin]]) of Classical Liburnia and [[Iapodes|Iapodian]] settlements in the inland ([[Lika]]).<ref>M. Suić, ''Liburnia Tarsaticencis, Adriatica prehistorica et antique'', Zbornik G. Novak, Filozofski fakultet u Zagrebu, Zagreb, 1970, pages 706-716</ref><ref>J. Medini, ''Provincia Liburnia'', Diadora, vol. 9, Zadar, 1980, pages 395, 414</ref> </small></small></small></small>
+
== Zobacz także ==
 +
* [[Liburnians]]
 +
* [[Liburnian language]]
 +
* [[Dalmatia]]
 +
* [[Croatia]]
 +
* [[Adriatic]]
 +
* [[Illyrians]]
 +
* [[Ancient Rome]]
  
−
Od 550 i 551 r. Słowianie (Sclabenoi) zaczęli się przedzierać do Ilirii i Dalmacji, jak odnotował Procopius; niektórzy sądzili, że był to początek kolonizacji słowiańskiej, która trwała przez kilka następnych stuleci. Początkowe jądro etniczne pod chorwacką nazwą pochodzi z libijskiego lądu, skąd wkrótce rozprzestrzeniło się na całą Liburnię, a stamtąd na inne regiony byłej prowincji Illyricum. W epoce przedromańskiej Liburnianie byli zorganizowani w 14 gminach (tetradekapolis), Chorwaci prawdopodobnie korzystali z istniejącej struktury gminy iliryjskiej i mieli 14 powiatów, starych chorwackich form polityczno-jurysdykcyjnych (gmin), jak donosi Constantine Porphyrogenitus, podczas gdy wiele z dwunastu plemion starochorwackich osiedlono w Liburni. W następnych stuleciach język chorwacki nakładał się na język dalmatyński używany w Liburni i Dalmacji [6], a już pod koniec IX wieku na wyspach wodnych w Zadarze ponad 70% toponimów stanowiły formy słowiańskie [7].
+
== Bibliografia ==
 +
*Batovic, Šime. ''Die Eisenzeit aus dem Gebiet des illyrischen Stammes der Liburnen.'' Archaeologia Jugoslavica 6, 55, 1965.
 +
* [[Friedrich Lübker]], ''Realllexikon des klassichen Altertums'', volume ii (eighth edition, Leipzig, 1914); article, "Liburni"
 +
*Sciavo, F. Lo. ''Il gruppo liburnico-japodico.'' Atti della Accademia nazionale dei Lincei, Classe di Scienze morali, storiche e filologiche, 14, 363, 1970.
 +
*Yoshamya, Mitjel & Yoshamya, Zyelimer. ''Gan-Veyan: Neo-Liburnic glossary, grammar, culture, genom.'' Old-Croatian Archidioms, Monograph I, p.&nbsp;1 - 1224, Scientific society for Ethnogenesis studies, Zagreb 2005.
  
−
<small><small><small><small>From 550 and 551 AD, the Slavs (''Sclabenoi'') started to break into [[Illyria]] and [[Dalmatia]], as recorded by [[Procopius]]; by some thinking it was beginning of Slavic colonization there, which lasted during the next few centuries. Initial ethnic nucleus under [[Croats|Croatian]] name originated in Liburnian inland from where it soon spread to all Liburnia and from there to the other regions of former [[Illyricum (Roman province)|Illyricum]] province. In the pre-Roman ages, the Liburnians had been organized in 14 municipalities (''tetradekapolis''), the Croats probably used existing Illyrian municipality structure and had 14 županijas, Old Croatian political-jurisdictional forms (municipalities), as reported by [[Constantine VII|Constantine Porphyrogenitus]], while many of twelve Old Croatian tribes were settled in Liburnia. In the next centuries [[Croatian language]] overlaid [[Dalmatian language]] spoken in Liburnia and Dalmatia<ref>I. Mužić, ''Hrvatska povijest IX stoljeća'', Naklada Bošković, Split, 2007, page 117, 145</ref> and already by the end of the 9th century, in the islands of Zadar aquatory, more than 70% of toponyms were Slavic forms.<ref>Nada Klaić, Ivo Petricioli, ''Prošlost Zadra – knjiga II, Zadar u srednjem vijeku do 1409''., Filozofski fakultet Zadar, 1976, page 59</ref>  </small></small></small></small>
+
== Przypisy ==
 +
{{izvori}}
  
−
Od VI do IX wieku nazwy Liburnia i Dalmacja były stale używane w osobnych źródłach, co niekoniecznie oznacza, że ​​Liburnia była odrębną jednostką polityczną, ale z pewnością była używana jak w przypadku zasięgu klasycznego Liburnia. Pod koniec VIII wieku Karol Wielki podbił Panonię i Dację, następnie Istrę, Liburnię i Dalmację, ale główne wybrzeża Liburni i Dalmacji pozostały jednak pod kontrolą bizantyjską, zorganizowane w archipelm Dalmacji z Jaderą (Zadar) w statusie prowincjonalna metropolia. Większość Liburni znajdowała się pod bezpośrednim panowaniem Franków (król, książę friulski) i oddzielona od chorwackiego Księstwa Dalmacji do 820 r. Według niektórych przypuszczeń, chorwacki książę Borna był frankońskim wasalem wysłanym z Liburni do Dalmacji, aby zorganizować go w państwo wasalne do Imperium Franków; w 820 r. Ludwik Pobożny nagrodził go za zasługi i oddanie, przekazując także Liburnię swojej jurysdykcji. Borna cieszyła się tytułem „dux Dalmatiae atque Liburniae” [8].
+
[[Kategoria:Historia Chorwacji]]
−
 
+
[[Kategoria:Historia Dalmacji]]
−
<small><small><small><small>From the 6th to 9th century, names Liburnia and Dalmatia were continually used for separate specifics in the sources, not necessarily meaning that Liburnia was a separate political unit, but it was certainly used as for Classical Liburnia territorial range. At the end of the 8th century [[Charlemagne]] conquered [[Pannonia]] and [[Dacia]], then Istria, Liburnia and Dalmatia, but the main littoral Liburnian and Dalmatian cites, however, remained under Byzantine control, organized to a Dalmatian archonty with ''Jadera'' (Zadar) in status of a provincial metropolis. The most of Liburnia was under direct [[Franks|Frankish]] rule (king, [[Friuli]]an duke) and separated from Croatian [[Kingdom of Croatia (medieval)|Principality of Dalmatia]] until 820 AD. By some suppositions, Croatian prince [[Borna of Croatia|Borna]] was a Frankish vassal sent from Liburnia to Dalmatia to organize it into a vassal state to the [[Francia|Frankish Empire]]; in 820 AD, [[Louis the Pious]] rewarded him for his merits and devotion, by giving also Liburnia to his jurisdiction. Borna enjoyed a title of "''dux Dalmatiae atque Liburniae''".<ref>I. Mužić, Hrvatska povijest IX stoljeća, Naklada Bošković, Split, 2007, pages 82, 83</ref>  </small></small></small></small>
 
−
 
 
−
Po Bornie chorwaccy władcy zamienili „Liburnia” na „Chorwacja” w swoich tytułach i nieprzerwanie po panowaniu Držislava (969-997) byli królami „Dalmacji i Chorwacji”; [9] stąd nazwa geograficzna Liburnia zniknęła z oficjalnego użytku i był dalej używany tylko na terenie historycznym.
 
−
 
 
−
<small><small><small><small>After Borna, Croatian rulers replaced "Liburnia" with "Croatia" in their titles and continually after reign of [[Stephen Držislav of Croatia|Držislav]] (969-997) they were the kings of "Dalmatia and Croatia";<ref>I. Guberina, ''Državna politika'', I., page 158</ref> thus geographical name Liburnia has disappeared from official use and has been further used only for a historical land. </small></small></small></small>
 

Aktualna wersja na dzień 13:41, 27 lip 2020

Strona Autorzy Nota
[1] [2] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.
Plik:Map of the Western Balkans around 814 AD.png
Księstwo „Dalmacji i Liburni” jako jednego z adriatyckich „Sklaviniae” ok. 800

Po upadku Cesarstwa Rzymskiego i prawdopodobnie już od 490 r. Liburnia w Dalmacji przeszła pod panowanie Ostrogotów, które trwało sześć dekad. Region Savia został administracyjnie dodany do gotyckiej prowincji Dalmacji; stolicą obu prowincji była Salona (Solin), siedziba władcy „comes Dalmatiarum et Saviae”[1]

Gotowie stracili większość Dalmacji i części Liburnii na południowym wschodzie wokół Skradina w 536 r., w wojnie z bizantyjskim cesarzem Justynianem Wielkim, który rozpoczął odbudowę terytoriów byłego Cesarstwa Zachodniego (patrz Wojna Gotycka), podczas gdy część Liburni w Ravni Kotari z Zadarem poddała się Bizantyjczykom w 552 r. [2] Jednak północna Liburnia i reszta klasycznej Liburni pozostały w rękach gotyckich do 555 r.; po bizantyjskim podboju Savii (540 r.) i Istrii (543 r.) została zorganizowana w specjalnej jednostce administracyjno-terytorialnej państwa gotyckiego, znanej jako „Liburnia Tarsatica”, prowincji wojskowej podlegającej bezpośrednio comes Gotharum osiedlonemu w Akwilei[2].

Ten region „morsko-wojskowy”, chroniony przez ciężką flotę, stał się barierą na drodze armii bizantyjskiej do Liki i Gorskiego Kotaru, utrzymując bezpieczną drogę kontynentalną przez Tarsaticę do Akwilei i północnych Włoch. Według anonimowego kosmografa z Rawenny (VI lub VII wiek) Liburnia Tarsatica uwzgledniała wszystkie przybrzeżne miasta od Albony (Labin) do Elony (Aenona, Nin) klasycznych osad Liburnia i Japodian w głębi lądu (Lika).[3][4]

Od 550 i 551 r. Słowianie (Sclabenoi) zaczęli się przedzierać do Ilirii i Dalmacji, jak odnotował Prokopiusz z Cezarei; niektórzy sądzili, że był to początek kolonizacji słowiańskiej, która trwała przez kilka następnych stuleci. Początkowe jądro etniczne pod chorwacką nazwą pochodzi z liburniańskiego lądu, skąd wkrótce rozprzestrzeniło się na całą Liburnię, a stamtąd na inne regiony byłej prowincji Illyricum. W epoce przedromańskiej Liburnianie byli zorganizowani w 14 gminach (tetradekapolis), Chorwaci prawdopodobnie korzystali z istniejącej struktury gminy iliryjskiej i mieli 14 żupanii, starych chorwackich form polityczno-jurysdykcyjnych (gmin), jak donosi Konstantyn VII Porfirogeneta, podczas gdy wiele z dwunastu plemion starochorwackich osiedlono w Liburni. W następnych stuleciach język chorwacki nakładał się na język dalmatyński używany w Liburni i Dalmacji[5], a już pod koniec IX wieku na wyspach wodnych w Zadarze ponad 70% toponimów stanowiły formy słowiańskie[6].

Od VI do IX wieku nazwy Liburnia i Dalmacja były stale używane w osobnych źródłach, co niekoniecznie oznacza, że ​​Liburnia była odrębną jednostką polityczną, ale z pewnością była używana jak w przypadku zasięgu klasycznego Liburnia. Pod koniec VIII wieku Karol Wielki podbił Panonię i Dację, następnie Istrę, Liburnię i Dalmację, ale główne wybrzeża Liburni i Dalmacji pozostały jednak pod kontrolą bizantyjską, zorganizowane w archontię Dalmacji z Jaderą (Zadar) o statusie prowincjonalnej metropolii. Większość Liburni znajdowała się pod bezpośrednim panowaniem Franków (król, książę friulski) i oddzielona od chorwackiego Księstwa Dalmacji do 820 r. Według niektórych przypuszczeń, chorwacki książę Borna był frankońskim wasalem wysłanym z Liburni do Dalmacji, aby zorganizować go w jako państwo wasalne Imperium Franków; w 820 r. Ludwik Pobożny nagrodził go za zasługi i oddanie, przekazując także Liburnię jego jurysdykcji. Borna cieszył się tytułem „dux Dalmatiae atque Liburniae”[7].

Po Bornie chorwaccy władcy zamienili „Liburnia” na „Chorwacja” w swoich tytułach i nieprzerwanie po panowaniu [Stefana Držislava (969-997) byli królami „Dalmacji i Chorwacji”;[8] stąd nazwa geograficzna Liburnia zniknęła z oficjalnego użytku i był dalej używany tylko na terenie historycznym.

Zobacz także

Bibliografia

  • Batovic, Šime. Die Eisenzeit aus dem Gebiet des illyrischen Stammes der Liburnen. Archaeologia Jugoslavica 6, 55, 1965.
  • Friedrich Lübker, Realllexikon des klassichen Altertums, volume ii (eighth edition, Leipzig, 1914); article, "Liburni"
  • Sciavo, F. Lo. Il gruppo liburnico-japodico. Atti della Accademia nazionale dei Lincei, Classe di Scienze morali, storiche e filologiche, 14, 363, 1970.
  • Yoshamya, Mitjel & Yoshamya, Zyelimer. Gan-Veyan: Neo-Liburnic glossary, grammar, culture, genom. Old-Croatian Archidioms, Monograph I, p. 1 - 1224, Scientific society for Ethnogenesis studies, Zagreb 2005.

Przypisy

  1. ↑ A. Uglešić, Nakit istočnih Gota na području rimske provincije Dalmacije, Hrvati Goti, Marjan tisak, Split, 2003, str. 17-18, 99-100
  2. ↑ N. Klaić, Povijest Hrvata u srednjem vijeku, str. 16
  3. ↑ M. Suić, Liburnia Tarsaticencis, Adriatica prehistorica et antique, Zbornik G. Novak, Filozofski fakultet u Zagrebu, Zagreb, 1970, str. 706-716
  4. ↑ J. Medini, Provincia Liburnia, Diadora, vol. 9, Zadar, 1980, str. 395, 414
  5. ↑ I. Mužić, Hrvatska povijest IX stoljeća, Naklada Bošković, Split, 2007, str. 117, 145
  6. ↑ Nada Klaić, Ivo Petricioli, Prošlost Zadra – knjiga II, Zadar u srednjem vijeku do 1409., Filozofski fakultet Zadar, 1976, str. 59
  7. ↑ I. Mužić, Hrvatska povijest IX stoljeća, Naklada Bošković, Split, 2007, str. 82-83
  8. ↑ I. Guberina, Državna politika, I., str. 158
Źródło: „http://natusiewicz.pl/felczak/index.php?title=Liburnia&oldid=38339”