Újlaki V. Miklós: Różnice pomiędzy wersjami
m (Zastępowanie tekstu - "importowane z chorwackiej" na "przetłumaczone z chorwackiej") |
|||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
[[Kategoria:0]] | [[Kategoria:0]] | ||
| − | [[Kategoria:Strony | + | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z chorwackiej Wikipedii]] |
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://hr.wikipedia.org/wiki/Nikola_Ilo%C4%8Dki | |strona = https://hr.wikipedia.org/wiki/Nikola_Ilo%C4%8Dki | ||
Aktualna wersja na dzień 14:08, 7 mar 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Plik:Nikola Iločki.jpg Nadgrobni spomenik Nikole Iločkoga u franjevačkoj crkvi u Iloku Újlaki V. Miklós (pol. Mikołaj V Újlaki, chor. Nikola Iločki) (* 1410, † 1477), chorwacki szlachcic. Ban całej Slawonii (totius Sclavoniae) i ban Dalmacji i Chorwacji (1457-1463), wojewoda Siedmiogrodu i król Bośni (1471–1477), książę Teočaka i Ban Maczwy. Członek rodziny Iločki/Újlaki. ŻyciorysSyn Władysława, bana Maczwy i Anny Stiboriczi, córki Ścibora Ściborowica, wojewody Siedmiogrodu. Jego ojciec zmarł, gdy był małym dzieckiem. Miklós miał czterech braci: Jana, Stefana (Istvána), Piotra i Pawła. Gdy w 1439 roku zmarł król Albert, Miklós poparł królową-wdowę Elżbietę Luksemburską, która walczyła o koronę św. Stefana dla syna Władysława Pogrobowca. W nagrodę królowa pasowała go na rycerz. Wkrótce jednak stanął po stronie Władysława Jagiellończyka (w Polsc Władysława III Warneńczyka) i zawarł sojusz z Janem Hunyadym. Gdy Jagiellończyk został królem Węgier, Miklós i Jan zostali współwojewodami Siedmiogrodu.[1] Miklós był najznamieniszym władcą miasta Ilok, bogatym, potężnym i wpływowym szlachcicem chorwacko-węgierskim i pretendentem do korony królewskiej, banem: Dalmacji i Chorwacji, Slawonii i Maczwy, przeorem Vrany, wojewodą Siedmiogrodu[2], palatynem i królem Bośni (od 1471 do śmierci). Tytuł bośniackiego króla, którego tak pragnął, został nadany mu w 1471 r. przez Macieja Korwina. Zmarł jako bośniacki „król na uchodźstwie” w Chorwacji w 1477 r. przed wyzwoleniem Bośni spod panowania osmańskiego i bez następców; „anty-królestwo Bośni”, po którym ginie idea królestwa bośniackiego. Za jego panowania miasto Ilok przeżył swój „złoty wiek”, a centrum miasta zostało ufortyfikowane murami, które są do dziś w dużej mierze zachowane. Miklós przebudował i zmodernizował klasztor franciszkanów i kościół św. Piotra z XIV wieku, który później został poświęcony św. Janowi Kapistranowi. Miał sławę wielkiego bohatera i zasłynął w służbie czterech królów: [[Habsburg Albert|Albrechta] (Alberta) z Austrii, Władysława I. Jagiellończyka, Władysława V Pogrobowca i Maciej Korwina. Jego spadkobiercą został syn Lőrinc III (1459-1524), ostatni z rodu. Jednym z pradziadków Nikoli był Mikołaj Kont, właściciel Orahovicy i twórca potęgi rodu Iločkich, wojewoda Siedmiogrodu i stolnik królewski[3]. Srebrny grosz MiklósaPodobnie jak każdy inny wielki król, tak też Miklós bił swoją monetę, właśnie w Iloku, w średniowiecznym mieście. Pieniądze są cenne i interesujące, ponieważ pojawiają się na nich niektóre z najstarszych śladów i elementów dzisiejszego chorwackiego herbu - czerwone i białe pola. Przypisy
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- 0
- Strony przetłumaczone z chorwackiej Wikipedii
- Strony z odwołaniami do nieistniejących plików
- Banowie całej Slawonii
- Iločki
- Újlaki
- Banowie Bośni
- Banowie Dalmacji i Chorwacji
- Banowie Maczwy
- Banowie Slawonii
- Chorwaccy szlachcice
- Seklerscy przywódcy
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy szlachcice
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Wojewodowie Siedmiogrodu
- Urodzeni w 1410
- Urodzeni w XV wieku
- Zmarli w 1477
- Zmarli w XV wieku