I. Lőrinc: Różnice pomiędzy wersjami
m (Zastępowanie tekstu - "[[Podczaszy|" na "[[stolnik|") |
|||
| Linia 50: | Linia 50: | ||
Jego pochodzenie jest niepewne; Tudor Sălăgean wywiódł go z [[klanu]] Aba, jednak według [[Engel Pál|Pawła Engela]] należał do gałęzi [[Illyéd]] rodu [[Kán]]<ref name="Zsoldos" />. Z nieznaną z imienia żoną miał syna [[II. Lőrinc|Wawrzyńca II]], który służył jako [[podczaszy królewski]] (1272-1273; 1274) i [[ban Severin]] (1279; 1291).<ref name="Markó">Markó, László (2006). ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon'' [''Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna''] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. str. 415.</ref> | Jego pochodzenie jest niepewne; Tudor Sălăgean wywiódł go z [[klanu]] Aba, jednak według [[Engel Pál|Pawła Engela]] należał do gałęzi [[Illyéd]] rodu [[Kán]]<ref name="Zsoldos" />. Z nieznaną z imienia żoną miał syna [[II. Lőrinc|Wawrzyńca II]], który służył jako [[podczaszy królewski]] (1272-1273; 1274) i [[ban Severin]] (1279; 1291).<ref name="Markó">Markó, László (2006). ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon'' [''Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna''] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. str. 415.</ref> | ||
| − | I. Lőrinc został po raz pierwszy wspomniany przez współczesne akta z pierwszego roku panowania króla Węgier (1235) [[IV. Béla|Beli IV], gdy działał jako [[ispán]] komitatu [[Fejér]]. W 1238 r. statut związany z donacją od króla [[II. András| Andrzeja II]] nazwał go „poprzednim” (''tunc temporis''), co sugerowało, że Lőrinc mógł już pełnić tę funkcję pod koniec panowania Andrzeja<ref name="Zsoldos" />. Służył jako [[ispán]] w komitacie [[Bihar]] w latach 1236–1238.<ref name="Zsoldos" /> Został mianowany [[ | + | I. Lőrinc został po raz pierwszy wspomniany przez współczesne akta z pierwszego roku panowania króla Węgier (1235) [[IV. Béla|Beli IV], gdy działał jako [[ispán]] komitatu [[Fejér]]. W 1238 r. statut związany z donacją od króla [[II. András| Andrzeja II]] nazwał go „poprzednim” (''tunc temporis''), co sugerowało, że Lőrinc mógł już pełnić tę funkcję pod koniec panowania Andrzeja<ref name="Zsoldos" />. Służył jako [[ispán]] w komitacie [[Bihar]] w latach 1236–1238.<ref name="Zsoldos" /> Został mianowany [[stolnik|podczaszym królewskim]] i koniuszym dla stajennych (węg. ''lovászispán'', łac. ''comes agasonum'') w 1240 r.<ref name="Zsoldos" /> |
Po inwazji mongolskiej (1241-1242), w trakcie której zmarł wojewoda [[Pósa, syn Solyoma|Posa]], konsolidacja Siedmiogrodu była głównym zadaniem Lőrinca, który został mianowany [[wojewoda|wojewodą Siedmiogrodu]] przez [[IV. Béla|Belę IV]] i sprawował urząd przez 10 lat od 1242 roku.<ref name="Sălăgean">Sălăgean, Tudor (2005). ''Romanian Society in the Early Middle Ages (9th–14th Centuries AD)''. W: Pop, Ioan-Aurel & Bolovan, Ioan, ''History of Romania: Compendium''. Romanian Cultural Institute (Center for Transylvanian Studies). str. 175–176.</ref> Walczył również w armii królewskiej w wojnie z Austrią w 1246 roku i uczestniczył w [[Leitha|bitwie nad rzeką Leitha]], w której zginął [[Fryderyk Kłótliwy]]<ref name="Sălăgean" />. Oprócz swojego województwa Lőrinc działał również jako [[ispán]] komitatu [[Valkó]] od 1248 do 1252.<ref name="Zsoldos" /> | Po inwazji mongolskiej (1241-1242), w trakcie której zmarł wojewoda [[Pósa, syn Solyoma|Posa]], konsolidacja Siedmiogrodu była głównym zadaniem Lőrinca, który został mianowany [[wojewoda|wojewodą Siedmiogrodu]] przez [[IV. Béla|Belę IV]] i sprawował urząd przez 10 lat od 1242 roku.<ref name="Sălăgean">Sălăgean, Tudor (2005). ''Romanian Society in the Early Middle Ages (9th–14th Centuries AD)''. W: Pop, Ioan-Aurel & Bolovan, Ioan, ''History of Romania: Compendium''. Romanian Cultural Institute (Center for Transylvanian Studies). str. 175–176.</ref> Walczył również w armii królewskiej w wojnie z Austrią w 1246 roku i uczestniczył w [[Leitha|bitwie nad rzeką Leitha]], w której zginął [[Fryderyk Kłótliwy]]<ref name="Sălăgean" />. Oprócz swojego województwa Lőrinc działał również jako [[ispán]] komitatu [[Valkó]] od 1248 do 1252.<ref name="Zsoldos" /> | ||
Aktualna wersja na dzień 00:15, 28 lut 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
I. Lőrinc (* nieznana, † 1265÷66), węgierski szlachcic, dowódca wojskowy, wojewoda Siedmiogrodu między 1242 a 1252.[1][2] Jego pochodzenie jest niepewne; Tudor Sălăgean wywiódł go z klanu Aba, jednak według Pawła Engela należał do gałęzi Illyéd rodu Kán[2]. Z nieznaną z imienia żoną miał syna Wawrzyńca II, który służył jako podczaszy królewski (1272-1273; 1274) i ban Severin (1279; 1291).[3] I. Lőrinc został po raz pierwszy wspomniany przez współczesne akta z pierwszego roku panowania króla Węgier (1235) [[IV. Béla|Beli IV], gdy działał jako ispán komitatu Fejér. W 1238 r. statut związany z donacją od króla Andrzeja II nazwał go „poprzednim” (tunc temporis), co sugerowało, że Lőrinc mógł już pełnić tę funkcję pod koniec panowania Andrzeja[2]. Służył jako ispán w komitacie Bihar w latach 1236–1238.[2] Został mianowany podczaszym królewskim i koniuszym dla stajennych (węg. lovászispán, łac. comes agasonum) w 1240 r.[2] Po inwazji mongolskiej (1241-1242), w trakcie której zmarł wojewoda Posa, konsolidacja Siedmiogrodu była głównym zadaniem Lőrinca, który został mianowany wojewodą Siedmiogrodu przez Belę IV i sprawował urząd przez 10 lat od 1242 roku.[4] Walczył również w armii królewskiej w wojnie z Austrią w 1246 roku i uczestniczył w bitwie nad rzeką Leitha, w której zginął Fryderyk Kłótliwy[4]. Oprócz swojego województwa Lőrinc działał również jako ispán komitatu Valkó od 1248 do 1252.[2] Podczas walk o tron w latach 60. poparł młodszego króla Stefana, który zbuntował się przeciwko rządom ojca i rządził Siedmiogrodem niezależnie od Beli IV, posiadając tytuł księcia Siedmiogrodu[3]. Lőrinc pełnił funkcję skarbnika księcia Stefana w latach 1263–1265.[5] Został mianowany banem Severin w 1263 roku, gdy Stefan również korzystał z praw królewskich[6]. Przypisy
Źródła
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||