Gutkeled (klan): Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 11: Linia 11:
 
  |pierwszy              = Apaj   
 
  |pierwszy              = Apaj   
 
  |ostatni                =  
 
  |ostatni                =  
 +
|obecny władca          =
 
  |początek              =  
 
  |początek              =  
 
  |rok założenia          = XI  wiek
 
  |rok założenia          = XI  wiek

Wersja z 07:01, 24 lis 2019

Za: Gut-Keled

Gutkeled

Herb {{{dynastia}}}
Kraj Królestwo Wegier
???
Pierwszy Apaj
Ostatni
Początek
Koniec
Pochodzenie niemieckie
Gałęzie Adonyi
Apagyi
Atyai
Báthory
Diószegi
Dobi
Gacsályi
Guthi
Guthi Országh
Kun
Pelbárthidi
Rozsályi
Szemesi
Maróti
Várdai
Błąd przy generowaniu miniatury:
Grb Gut-Keleda

Gut-Keled (Cletgud, Gledguth, Guthkeled, Gutkeled, Gwthkeleth), węgierski ród niemieckiego pochodzenia z gniazdem rodowym posiadłością Gut na Węgrzech, na północny zachód od Stolni Biograd (Székesfehérvár).

Gut-Keled (Cletgud, Gledguth, Guthkeled, Gutkeled, Gwthkeleth), ugarski velikaški rod njemačkog podrijetla s matičnim posjedom Gut u Ugarskoj, sjeverozapadno od Stolnog Biograda.

Według węgierskiego kronikarza Simona Kézaia (XIII w.) przybyli na Węgry z Niemiec w połowie XI wieku. Na ziemiach chorwackich posiadali znaczne majątki w żupanach Križevci i Zagrzebskim. Apaj był banem całej Slawonii (1237–39), podobnie jak jego brat Nikola (1240).[1]

Prema ugarskom kroničaru Simonu de Kézi (13. st.), u Ugarsku su došli iz njemačkih zemalja polovicom 11. stoljeća. U hrvatskim zemljama imali su znatne posjede u Križevačkoj i Zagrebačkoj županiji. Apaj je bio ban cijele Slavonije (1237–39), a istu je dužnost obnašao i njegov brat Nikola (1240).[2] 

Najsłynniejszymi członkami tego rodzaju byli Stjepan Gut-Keled, ban Pobrzeża (1243–1249) i ban Slawonii (1248–1260), Joakim Pektar, ban całej Slawonii (1270-1272), który wszedł w konflikt z Babonićiami. Po jego śmierci jego szwagier przejął jego brat Nikola z Gackiej, urząd bana całej Slawonii (1275, 1278 - 1279), bana Pobrzeża (1275), bana całej Chorwacji i Dalmacji (1275 - 1277), kontynuując konflikty z Babonićiami do 1280 r.[3]

Najpoznatiji članovi roda bili su Ban Stjepan Gut-Keled,  primorski od (1243–1249) i slavonski ban od (1248. - 1260.). Joakim Pektar, ban cijele Slavonije (1270.-1272.), koji je došao u sukobom s Babonićima. Nakon njegove smrti, starješinstvo u rodu preuzeo je njegov brat Nikola od Gacke, ban cijele Slavonije (1275., 1278.–1279.), primorski ban (1275.), ban cijele Hrvatske i Dalmacije (1275.–1277.), koji je nastavio sukobe s Babonićima do 1280. godine.[4] 

Iz roda Gut-Keleda nastale su brojne velikaške obitelji (npr. Báthory, Morovićki).

A Gutkeled nemzetség ágai és családjai

Gałęzie i rodziny rodzaju Gutkeled

A nemzetség 2, a sárvármonostori és a majádi főágra oszlik, amelyekből 4 és 3 ágon keresztül legalább 55 nemesi]] származik.[5] A két főág és a hét ág:[6]

Rodzaj jest podzielony na 2 główne gałęzie, Sárvár Monostor i Majád, z których co najmniej 55 szlachty rodzi się przez 4 i 3 gałęzie]]. [5] Dwie główne gałęzie i siedem gałęzi: [6]

Klan Gutkeled

Ismert Gutkeled nembeliek

Notable members

Z linii Gut-Keled wywodzą się wielkie rody:

  • Adonyi
  • Apagyi
  • Atyai
  • Báthory
  • Diószegi
  • Dobi
  • Gacsályi
  • Guthi
  • Országh (Guthi)
  • Kun
  • Pelbárthidi
  • Rozsályi
  • Szemesi
  • Maróthy
  • Várdai

Várdai ág[9]

Oddział ten był jednym z najbogatszych i najbardziej prestiżowych z głównego oddziału Sárvár Monostor. Do tej gałęzi należał Pelbárt, syn Pelbála I, który był jednym z pobożnych klasztorów Sarvar w 1250 r. W 1264 roku mieszkał w Gacsály. Kuzynem Pelbarda I. był Michael, przodek Várday. Jego synami byli Aladár i László, którzy w 1250 r. Pracowali nad odbudową klasztoru Sarvar. Wnuk Aladára, János, wygrał Szamosbecsset w 1330 roku z głównego paska Druget Vilmos w Spiszu i Abaújvár, ale musiał go zwrócić w 1334 roku. W 1333 r. Kupił od Bałkanów jedną czwartą wioski Pete'a, a następnie Várdai]] nabywał coraz więcej posiadłości w okręgu Satu Mare.

Ez az ág a sárvármonostori főág egyik leggazdagabb és legelőkelőbb hajtása volt. Ehhez az ághoz tartozott I. Pelbált fia Pelbárt, aki 1250-ben Sárvármonostor kegyurai között foglalt helyet. 1264-ben Gacsályon lakott. I. Pelbárt unokatestvére volt Mihály, a Várday]] őse. Fiai Aladár és László voltak, akik 1250-ben Sárvármonostor helyreállításán fáradoztak. Aladár unokája János, 1330-ban Szamosbecset nyerte Druget Vilmos szepesi és abaújvári főispántól, de ezt 1334-ben vissza kellett adnia. 1333-ban megvette Pete helység negyedét a Balkányiaktól, ettől kezdve a Várdai]] mindegyre több birtokot szerzett Szatmár vármegyében is.

Várdai

Farkas ága[13]

Tiba ága[9]

Majádi főág

Majád

Bátori ág[14]


Egyedmonostori ág[15]

Lotárd ága[16]

Egyéb tagok

Bilješke

Vanjske poveznice