Radoslav I. Babonić

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Ban całej Slawonii (1288) Następca: Kőszegi I. Miklós Kőszegi II. Henrik Poprzednik: Ban całej Slawonii (1292-1293) Współrządzący: Stjepan III. Babonić Następca: Kőszegi II. Henrik Kőszegi II. Henrik Poprzednik: Ban całej Slawonii (1294) Następca: 1. Kőszegi II. Henrik 2. Kőszegi Miklós Kőszegi Iván Babonić I. Radoszló (chorwacki: Radoslav I. Babonić) Chorwacki główny władca pod koniec XIII wieku. W swoim życiu nazywał się Radoszló Vodicsai; ale historycy rozszerzyli nazwisko Babonić, wzięte przez synów brata Babonjega, na poprzednie pokolenie. Babonić I. Radoszló (Babonić Radiszló, horvátul: Radoslav I. Babonić) horvát főúr a 13. század végén. Életében Vodicsai Radoszlónak hívták; a történészek azonban a Babonjeg fivérének fiai által felvett Babonić családnevet kiterjesztették az előző nemzedékre is. Apya Vodicsai II. István (fl. 1243–1256), waspán (pochodzi) i Banan Maritimus (1243–1249); dwóch braci: Apja Vodicsai II. István (fl. 1243–1256), ispán (comes) és tengermelléki bán (banus maritimus, 1243–1249) volt; két fivére: Vodicsai III. István és Babonić II. Babonjeg. 1278-tól ispán (comes). Három ízben: 1288-ban, 1290-ben és 1292–1293-ban szlavón bánként említik. Vodicsai III. Stephen i Babonić II. Babonjeg. Od 1278 Hiszpan „przychodzi”. Trzy razy: 1288, W 1290 i 1292–1293 zakaz słowiański. Już w 1290 r. Popierał węgierski tron Domu Anjou, ale przyjął go w III. Wybór Andrzeja na króla. Aby wyrazić swoje współczucie, udał się z Frangepánem Duimem na dziedziniec Neapolu w 1291 r. [1] Már 1290-ben az Anjou-ház magyarországi trónigényét támogatta, de elfogadta III. András királlyá választását. Szimpátiájának jelzésére 1291-ben Frangepán Duim társaságában a nápolyi udvarba utazott. Zmarła siostra László Kuna, królowej rodu Árpáda, królowej Neapolu w 1292 r., Urodziła prowincje hrabstwa Gorica, Podgorja, Sana i Orbas [2]. Az elhunyt Kun László nővére, Árpád-házi Mária nápolyi királyné 1292-ben nekiadta Gorica, Podgorja, Szana és Orbász nemzetségi vármegyéit. W 1293 r. Zwolnił z niewoli hrabiego Vegliji Csáka Ugrina, który był III. Andras wysłał go do Slawonii, aby przyjął matkę. Następnie towarzyszyła matce Tomasinie w kraju. Za te zasługi otrzymał osiem królestw poza Sawą. Jednak po tym, jak Andras mianował swoją matkę księżniczką słowiańską, Radoszló zbuntował się przeciwko niemu w 1295 r., Ale został pokonany. 1293-ban kiszabadította a vegliai gróf fogságából Csák Ugrint, akit III. András édesanyjának fogadására küldött Szlavóniába. Ezután ő maga kísérte az országba Tomasina anyakirálynőt. Ezekért az érdemeiért nyolc Száván túli uradalmat kapott a királytól. Miután viszont András Szlavónia hercegnőjévé nevezte ki anyját, Radoszló 1295-ben fellázadt ellene, de vereséget szenvedett. Nieznany o swoich pozostałych latach, w 1299 r. Jest czasem wymieniany przez dwa źródła. Osiedla jego siostrzeńców, Babonić II. Odziedziczyli ją synowie Babonjega. Hátralévő éveiről nem tudni, 1299-ben két forrás is néhaiként említi. Birtokait unokaöccsei, Babonić II. Babonjeg fiai örökölték. Jegyzetek Források MNL: Szablon:MNL

Radoslav I. Babonić — Ban całej Slawonii — Ban całej Slawonii Okres od (1) 1288, (2) 1292, (3) 1294 do (1) 1288, (2) 1293, (3) 1294 Poprzednik 1. Kőszegi I. Miklós 2. Kőszegi II. Henrik 3. Kőszegi II. Henrik 3. Kőszegi Miklós Następca 1. Kőszegi II. Henrik 2. Kőszegi II. Henrik 3. Kőszegi Iván Dane biograficzne Ród Babonić Pochodzenie chorwackie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny data nieznana Śmierć 1290 ?? Ojciec II. István Matka nieznana Rodzeństwo III. István, II. Babonjeg