Ellerbach Bertold: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| Linia 36: | Linia 36: | ||
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
| − | '''Ellerbach Bertold''' ( | + | '''Ellerbach Bertold''' (* XVw., † XVw.), węgierski szlachcic południowo-niemieckiego pochodzenia, syn Burkharda, żonaty z [[Szécsi Borbála|Barbarą]] [[Széchy de Felsőlindva|Szécsi]] ''Lendvai''. |
| − | + | Bertold był [[Dworzanin królewski|dworzaninem]] w latach 1455-1457, [[koniuszy|koniuszym królewskim]] w 1458-59. Wraz z żoną przyłączył się do buntu szlachty węgierskiej na zachodzie przeciwko [[Maciej I|Maciejowi I]] w 1459 i poparł wybór niemiecko-rzymskiego cesarza [[Fryderyk III|Fryderyka III]] na króla Węgier. W 1462 r. przysięgał jednak wierność Maciejowi i otrzymał ułaskawienia. W latach 1462-64 był ''[[ispán]]em'' komitatu [[Verőce]], w latach 1464-65 ponownie [[koniuszy|koniuszym królewskim]]. Dosłużył się godności [[Wojewoda|wojewody Siedmiogrodu]] w latach 1465–67. W 1467 r. przyłączył się do buntu w [[Siedmiogród|Siedmiogrodzie]], a nawet stał się jednym z jego przywódców. Po tym, jak król Maciej stłumił bunt, poddał się, utracił pozycję, ale ponownie odzyskał ją. Od 1469 był ''[[ispán]]em'' komitatu [[Vas]]. | |
| − | |||
| − | Bertold był dworzaninem w latach 1455-1457, [[koniuszy|koniuszym królewskim]] w 1458-59. Wraz z żoną przyłączył się do buntu szlachty węgierskiej na | ||
| − | |||
| − | |||
== Potomstwo == | == Potomstwo == | ||
Wersja z 10:49, 12 sty 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Spis treściŻyciorysEllerbach Bertold (* XVw., † XVw.), węgierski szlachcic południowo-niemieckiego pochodzenia, syn Burkharda, żonaty z Barbarą Szécsi Lendvai. Bertold był dworzaninem w latach 1455-1457, koniuszym królewskim w 1458-59. Wraz z żoną przyłączył się do buntu szlachty węgierskiej na zachodzie przeciwko Maciejowi I w 1459 i poparł wybór niemiecko-rzymskiego cesarza Fryderyka III na króla Węgier. W 1462 r. przysięgał jednak wierność Maciejowi i otrzymał ułaskawienia. W latach 1462-64 był ispánem komitatu Verőce, w latach 1464-65 ponownie koniuszym królewskim. Dosłużył się godności wojewody Siedmiogrodu w latach 1465–67. W 1467 r. przyłączył się do buntu w Siedmiogrodzie, a nawet stał się jednym z jego przywódców. Po tym, jak król Maciej stłumił bunt, poddał się, utracił pozycję, ale ponownie odzyskał ją. Od 1469 był ispánem komitatu Vas. PotomstwoRodzina wymarła wraz z jego synem Janem, a ich majątek został przejęty przez ród Erdődy na podstawie umowy spadkowej z Tomaszem Bakóczem. Fiával, Jánossal kihalt a család, vagyonukat Bakócz Tamással kötött örökösödési szerződés alapján az Erdődyek szerezték meg. Források
Przypisy |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
_%C3%BCgy%C3%A9ben..jpg){kind=link}