Tomori Pál: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
Linia 1: Linia 1:
[[Kategoria:00]]
+
[[Kategoria:0]]
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
 
|strona  = https://hu.wikipedia.org/wiki/Tomori_P%C3%A1l
 
|strona  = https://hu.wikipedia.org/wiki/Tomori_P%C3%A1l
Linia 24: Linia 24:
 
|}
 
|}
  
'''Tomori Pál''' (pol. ''Paweł Tomori'') (* ok.[[1475]]<ref>[[http://mohacsi-csata.hu/content/tomori-p%C3%A1l-%C3%A9letrajza 1475 táján született ismeretlen helyen].</ref>, † Mohács, 29 sierpnia [[1526]]), węgierski szlachcic, duchowny, dowódca wojskowy. [[Arcybiskup Kalocsa-Kecskemét]], jeden z dowódców armii węgierskiej w [[Bitwa pod Mohaczem|bitwie pod Mohaczem]]. Karierę duchowną wybrał, ponieważ uprzednio zmarły dwie jego narzeczone. Chciał także przejąć tytuł wodza armii węgierskiej.
+
'''Tomori Pál''' (pol. ''Paweł Tomori'', tur. ''Pál Tomori'') (* ok.1475<ref>[[http://mohacsi-csata.hu/content/tomori-p%C3%A1l-%C3%A9letrajza 1475 táján született ismeretlen helyen].</ref>, † 29 sierpnia 1526 pod [[Mohacz]]em), węgierski szlachcic, duchowny katolicki, dowódca wojskowy. [[Arcybiskup Kalocsa-Kecskemét]], jeden z dowódców armii węgierskiej w [[Bitwa pod Mohaczem|bitwie pod Mohaczem]]. Karierę duchowną wybrał, ponieważ uprzednio zmarły mu dwie jego narzeczone. Chciał przejąć tytuł wodza armii węgierskiej.
 
 
<small><small>'''Tomori Pál''' (1475 körül<ref>[http://mohacsi-csata.hu/content/tomori-p%C3%A1l-%C3%A9letrajza  1475 táján született ismeretlen helyen.]</ref> – [[Mohács]], [[1526]]. [[augusztus 29.]]) hadvezér, kalocsai érsek, a [[Mohácsi csata|mohácsi csatában]] a magyar sereg egyik fővezére. Azért választotta az érseki pályát, mert két menyasszonya is elhunyt. A magyar seregben a fővezéri címet is csak nagy nehezen akarta elvállalni a pápa biztatására. </small></small>
 
  
 
== Życiorys ==
 
== Życiorys ==
  
Urodził się w szlacheckiej rodzinie w komitacie [[Abaúj]]. Karierę wojskową rozpoczął jako '''szlachcic''' [[Bornemisza János|Jana Bornemiszy]]. W Siedmiogrodzie był urzędnikiem kurii, urzędnikiem skarbowym, zarządcąś '''komory''' solnej, a od [[1505]] do [[1514]] r. był '''komendantem''' w Fagaras. W [[1506]] roku przyczynił się do stłumienia buntu Seklerów z powodu podatku zwanego '''smażeniem''' wołu. W [[1512]] był '''przedstawicielem''' [[II. Ulászló|Władysława II]] na dworze tureckim. Pod koniec lipca [[1514]] r., po schwytaniu [[Dózsa György|Jerzego Dózsy]], [[János Szapolyai|Jan Zápolya]] wysłał go przeciwko armii chłopskiej oblegającej miasto Bihar. W bitwie pod miastem Tomori pokonał rebeliantów i pojmał ich przywódcę, kapłana [[Lőrinc papot|Laurentego]]. Bitwa ta zakończyła [[Powstanie Dozsy|węgierską wojnę chłopską]] w [[1514]] r.
+
Urodził się w szlacheckiej rodzinie w komitacie [[Abaúj]]. Karierę wojskową rozpoczął jako ''familiáris'' [[Bornemisza János|Jana Bornemiszy]]. W Siedmiogrodzie był urzędnikiem kurii, urzędnikiem skarbowym, zarządcą komory solnej, a od 1505 do 1514 r. był komendantem twierdzy w Fagaras. W 1506 roku przyczynił się do stłumienia buntu Seklerów z powodu podatku zwanego ''pieczeniem woła''. W 1512 był przedstawicielem króla Węgier [[II. Ulászló|Władysława II]] na dworze tureckim. Pod koniec lipca 1514 r., po schwytaniu [[Dózsa György|Jerzego Dózsy]], [[János Szapolyai|Jan Zápolya]] wysłał go przeciwko armii chłopskiej oblegającej miasto Bihar. W bitwie pod miastem Pál pokonał rebeliantów i pojmał ich przywódcę, kapłana [[Lőrinc papot|Laurentego]]. Bitwa ta zakończyła [[Powstanie Dozsy|węgierską wojnę chłopską]] w 1514 r.
  
<small><small>[[Abaúj vármegye]]i köznemesi családba született. Katonai pályafutást Bornemisza János főnemes familiárisaként kezdte. [[Erdély]]ben kúriai jegyző, kincstári tisztviselő, sókamarai ispán, majd 1505-től 1514-ig [[fogaras]]i várnagy volt. [[1506]]-ban közreműködött az ökörsütésnek nevezett adó miatt kitört székely lázadás leverésében. [[1512]]-ben [[II. Ulászló magyar király|II. Ulászló]] követeként járt a török udvarban. [[1514]]. július végén, [[Dózsa György]] fegyverletétele után [[I. János magyar király|Szapolyai János]] őt küldte a [[Bihar (település)|Bihar]] városát ostromló parasztsereg ellen. Tomori csatában legyőzte a felkelőket és vezetőjüket, [[Lőrinc papot]]ot is fogságba ejtette. Az [[Dózsa György-féle parasztfelkelés|1514-es magyar parasztháború]] ezzel a csatával ért véget. </small></small>
+
W latach 1514–1518 był kapitanem zamkowym w [[Fogaras]] i [[Munkács]], a następnie w 1518 r. został kapitanem zamkowym w Budzie. W maju 1519 r. jego działania doprowadziły do ​​stłumienia powszechnego buntu szlachty w ppalatyńskim parlamencie elekcyjnym. W połowie 1520 r. z nieznanych przyczyn − uważa się, że z powodu śmierci narzeczonej<ref>[http://mohacsi-csata.hu/content/tomori-p%C3%A1l-csuh%C3%A1s-hadfi-0 Más feltételezés szerint a parasztháború borzalmai miatt]</ref> − podzielił się swoim majątkiem ze swoimi krewnymi, wstąpił do zakonu pobożnych franciszkanów i udał się do klasztoru w Ostrzyhomiu.
  
W latach 1514–1518 był '''porucznikiem''' w twierdzy Fagaras i Munkács, a następnie w [[1518]] r. został '''kapitanem zamku''' Buda. W maju [[1519]] r. jego działania doprowadziły do ​​'''stłumienia szlachty w palestyńskim parlamencie'''. W połowie [[1520]] r. z nieznanych przyczyn - uważa się, że z powodu śmierci narzeczonej [2] - podzielił się swoim majątkiem ze swoimi krewnymi, wstąpił do zakonu franciszkanów i udał się do klasztoru w Ostrzyhomiu.
+
W latach 1514-1518 był kapitanem zamkowym w Fogaras i Munkács, następnie w 1518 roku został mianowany kapitanem zamku w Budzie. W maju 1519 r. Jego akcja była spowodowana
 
 
<small><small>1514-től 1518-ig fogarasi és [[munkács]]i várnagy volt, majd 1518-ban budai várkapitánnyá nevezték ki. [[1519]] májusában az ő fellépésének volt köszönhető a nádorválasztó országgyűlésen támadt köznemesi zendülés leverése. 1520 közepén ismeretlen okból – van olyan feltételezés, hogy menyasszonya halála miatt<ref>[http://mohacsi-csata.hu/content/tomori-p%C3%A1l-csuh%C3%A1s-hadfi-0 Más feltételezés szerint a parasztháború borzalmai miatt]</ref> – szétosztotta vagyonát rokonai között, az [[obszerváns]] [[Ferences rend|ferencesek]] közé lépett, és a rend [[esztergom]]i [[Elpusztult középkori templomok, kápolnák Esztergomban#Királyi város|kolostorába]] vonult. </small></small>
 
  
 
[[Plik:I Szulejmán Mohács Történelmi Emlékpark.jpg|180px|thumb|left|<center>Drewniana rzeźba przedstawiająca Pawła Tomori w [[Mohácsi Történelmi Emlékpark]]ban</center>]] [[Plik:61. Tomori Pál.jpg|180px|thumb|left|<center>Tomori Pál pesti kártyasorozaton</center>]]
 
[[Plik:I Szulejmán Mohács Történelmi Emlékpark.jpg|180px|thumb|left|<center>Drewniana rzeźba przedstawiająca Pawła Tomori w [[Mohácsi Történelmi Emlékpark]]ban</center>]] [[Plik:61. Tomori Pál.jpg|180px|thumb|left|<center>Tomori Pál pesti kártyasorozaton</center>]]
Linia 42: Linia 38:
 
=== Udział w bitwie pod Mohaczem ===
 
=== Udział w bitwie pod Mohaczem ===
  
Pál był znany jako dobry żołnierz, więc w [[1521]] roku, gdy wybuchła wojna turecko-węgierska, wielu widziało w nim wodza zdolnego do dowodzenia wojskami węgierskimi. Według raportu '''prawnika''' z Budy, Węgrzy nie szkolili '''watażków''', ponieważ długi pokój „naprawdę ich sfeminizował”, a tylko Pál dobrze znał się na wojnie. Ale pomimo '''jego''' zachęty Pál nie chciał wrócić do świeckiej kariery.
+
Pál był znany jako dobry żołnierz, więc w 1521 roku, w momencie wybuchu wojny turecko-węgierskiej, wielu widziało w nim watażkę, który byłby w stanie poprowadzić wojska węgierskie. Według raportu administracji Budy, Węgrzy nie szkolili watażków, ponieważ długi pokój „sfeminizował” ich rzeczywistością, tylko Pál znał się na sztuce wojennej. Jednak pomimo zachęty Pál nie chciał wracać do wojskowej kariery.
  
<small><small>Tomori jó katona hírében állott, ezért 1521-ben, a török-magyar háború kitörésekor sokan benne látták azt a hadvezért, aki képes lenne a magyar hadak vezetésére. Egy budai ügyvivői jelentés szerint a magyaroknak nem voltak képzett hadvezéreik, mert a hosszú béke „valósággal elnőiesítette” őket, egyedül Tomori Pál volt járatos a hadviselés mesterségében. Tomori azonban a biztatás ellenére sem akart visszatérni világi pályára. </small></small>
+
Wreszcie na prośbę Węgier 4 lutego [[1523]] r. papież [[Hadrian VI]] zmusił go do przyjęcia [[Arcybiskupi Kalocsa-Kecskemét|Archidiecezji Kalocsa]], a w kwietniu parlament pospiesznie zwołał „''poruczników kraju i kapitanów całej Wielkiej Niziny''”. Pál zastosował się do poleceń papieża oraz parlamentu i został organizatorem oraz dowódcą wojskowym obrony przed Turkami. Podczas swoich trzech lat na południu zyskał znaczne zasługi we wzmacnianiu ochrony granic. Przybył na swoją kwaterę w Péterváradzie w lipcu 1523 r. i już w sierpniu musiał walczyć przeciwko bośniackiemu paszy Ferhadowi, który oblegał zamek [[Rednek]] na czele swojej około 12 000 armii. 6 i 7 sierpnia wojska węgierskie odniosły decydujące zwycięstwo nad armią Ferhada w trzech bitwach w trójkącie Nagyolaszi-Rednek-Szávaszentdemeter. Było to jedyne znaczące zwycięstwo wojny węgiersko-tureckiej w latach 1521–26. Przez następne półtora roku Pál starał się wzmocnić system forteczny na południu, zwłaszcza w [[Szerém]]. Polegając na tych zamkach, walczył z coraz częstszymi najazdami tureckimi. Do 152 r. ustabilizował sytuację tak bardzo, że mógł przedostać się na terytorium Turcji. Nie mógł wymyślić większej kampanii, ponieważ otrzymał bardzo małe wsparcie od węgierskiego skarbu i węgierskich władców. Diecezja Pála wydała cały swój dochód na obronę i otrzymała papieskie wsparcie, ale kwota okazała się niewielka w stosunku do zadania. Aby obudzić dwór i szlachtę, wielokrotnie groził rezygnacją, a następnie 12 stycznia 1526 r. złożył rezygnację i rozpoczął negocjacje z tureckim ambasadorem zatrzymanym w Budzie. Później [[Sulejman I]] postanowił rozpocząć kolejną kampanię przeciwko Węgrom, więc Pál wycofał rezygnację i wrócił na swoje stanowisko. Jego plan polegał na próbie zablokowania armii tureckiej wzdłuż linii Drawy wraz z armią liczącą około 6 000 żołnierzy. 24 sierpnia turecka szpica została rozbita, ale rada wojskowa rozkazała jego armii dołączyć do głównej armii węgierskiej. Pál sprzeciwił się decyzji, ale nadal wykonał rozkaz. W bitwie, która miała miejsce 29 sierpnia, był naczelnym dowódcą armii węgierskiej. W krótkiej bitwie stracił życie wraz z wieloma kościelnymi i świeckimi dostojnikami.
  
Wreszcie na prośbę Węgier 4 lutego [[1523]] r. papież [[Hadrian VI]] zmusił go do przyjęcia [[Archidiecezja Kalocsa|Archidiecezji Kalocsa]], a w kwietniu parlament pospiesznie '''zlecił''', według współczesnych mediów, „poruczników kraju i kapitanów całej Wielkiej Niziny”. Pál zastosował się do poleceń papieża oraz parlamentu i został organizatorem oraz dowódcą wojskowym obrony przed Turkami. Podczas swoich trzech lat na południu zyskał znaczne zasługi we wzmacnianiu ochrony granic. Przybył na swoją kwaterę w Péterváradzie w lipcu [[1523]] r. i już w sierpniu musiał walczyć przeciwko bośniackiemu paszy Ferhadowi, który oblegał zamek '''Armii Czerwonej''' na czele swojej około 12.000 armii. 6 i 7 sierpnia wojska węgierskie odniosły decydujące zwycięstwo nad armią Ferhada w trzech bitwach w trójkącie Nagyolaszi-Rednek-Szávaszentdemeter. Było to jedyne znaczące zwycięstwo wojny węgiersko-tureckiej w latach 1521–26. Przez następne półtora roku Pál starał się wzmocnić system forteczny na południu, zwłaszcza na '''Żmudzinie'''. Polegając na tych zamkach, walczył z coraz częstszymi najazdami tureckimi. Do [[152]] r. ustabilizował sytuację tak bardzo, że mógł przedostać się na terytorium Turcji. Nie mógł wymyślić większej kampanii, ponieważ otrzymał bardzo małe wsparcie od węgierskiego skarbu i węgierskich władców. Diecezja Pála wydała cały swój dochód na obronę i otrzymała papieskie wsparcie, ale kwota okazała się niewielka w stosunku do zadania. Aby obudzić dwór i szlachtę, wielokrotnie groził rezygnacją, a następnie 12 stycznia [[1526]] r. złożył rezygnację i rozpoczął negocjacje z tureckim ambasadorem zatrzymanym w Budzie. Później [[Sulejman I]] postanowił rozpocząć kolejną kampanię przeciwko Węgrom, więc Pál wycofał rezygnację i wrócił na swoje stanowisko. Jego plan polegał na próbie zablokowania armii tureckiej wzdłuż linii Drawy wraz z armią liczącą około 6000 osób. 24 sierpnia turecka '''placówka''' została rozbita, ale rada wojskowa rozkazała jego armii dołączyć do głównej armii węgierskiej. Pál sprzeciwił się decyzji, ale nadal wykonał rozkaz. W bitwie, która miała miejsce 29 sierpnia, był naczelnym dowódcą armii węgierskiej. W krótkiej bitwie stracił życie wraz z wieloma kościelnymi i świeckimi dostojnikami.
+
== Jego pamięć ==
 
 
<small><small>Végül magyar kérésre [[1523]]. [[február 4.|február 4-én]] [[VI. Adorján pápa]] rákényszerítette, hogy fogadja el a kalocsai érsekséget, majd áprilisban az országgyűlés sietve megbízta – kortárs tudósítás szerint – „az ország hadnagyságával és az egész Alföld kapitányságával” is. Tomori eleget tett a pápa és az országgyűlés utasításának és ezzel a török elleni védekezés szervezőjévé és katonai vezetőjévé vált. Hároméves délvidéki működése során komoly érdemeket szerzett a határvédelem megerősítésében. 1523 júliusában érkezett állomáshelyére, Péterváradra és augusztusban már fel kellett vennie a harcot Ferhád boszniai pasa ellen, aki mintegy tizenkétezer fős hadserege élén a [[szerémség]]i Rednek várát vette ostrom alá. [[augusztus 6.|Augusztus 6-án]] és [[augusztus 7.|7]]-én a Nagyolaszi–[[Rednek]]–[[Szávaszentdemeter]] háromszögben lefolyt három ütközetben a magyar csapatok döntő győzelmet arattak Ferhád serege felett. Ez volt az 1521–26-os magyar–török háború egyetlen jelentős magyar győzelme. Tomori a következő másfél évben igyekezett a délvidéki – elsősorban a szerémségi – végvárrendszert megerősíteni. E várakra támaszkodva verte vissza az egyre gyakoribb török betöréseket. [[1525]]-re annyira stabilizálta a helyzetet, hogy török területre is be tudott törni. Nagyobb hadjáratra nem gondolhatott, mert a magyar kincstár és a magyar főurak részéről csak nagyon kevés támogatást kapott. Tomori egyházmegyéje teljes jövedelmét a védekezésre fordította és pápai támogatást is kapott, azonban a feladathoz mérten ez kevésnek bizonyult. Hogy az udvart és a főurakat ráébressze a veszélyre, többször is lemondással fenyegetődzött, majd 1526. [[január 12.|január 12-én]] valóban benyújtotta lemondását és tárgyalásokba kezdett a [[Buda (történelmi település)|Budán]] fogva tartott török követtel. Később [[I. Szulejmán oszmán szultán|I. Szulejmán]] ekkorra már elhatározta, hogy újabb hadjáratot indít Magyarország ellen, Tomori ezért visszavonta lemondását és ismét visszatért állomáshelyére. Terve az volt, hogy mintegy hatezer fős seregével megpróbálja a török sereget a [[Dráva]] vonalán feltartóztatni. [[augusztus 24.|Augusztus 24-én]] szét is vert egy török elővédet, de a haditanács úgy rendelkezett, hogy seregével csatlakozzon a magyar fősereghez. Tomori ellenezte a döntést, de a parancsot ennek ellenére végrehajtotta. Az augusztus 29-én lezajlott csatában ő volt a magyar seregek fővezére. A rövid csatában számos egyházi és világi méltóság mellett ő is életét vesztette. </small></small>
 
 
 
== Emlékezete ==
 
  
 
* [[Budapest XIII. kerülete|Budapest XIII. kerületében]] oktatási intézmény viseli a nevét:  [http://www.tomoriiskola.hu/?oldalID=23 Tomori Pál Általános Iskola].
 
* [[Budapest XIII. kerülete|Budapest XIII. kerületében]] oktatási intézmény viseli a nevét:  [http://www.tomoriiskola.hu/?oldalID=23 Tomori Pál Általános Iskola].
Linia 58: Linia 50:
 
{{izvori}}
 
{{izvori}}
  
== Források ==
+
== Źródła ==
 
* Magyarország hadtörténete két kötetben (főszerkesztő: Liptai Ervin), Zrínyi Katonai Kiadó – 1985, {{ISBN|963-326-337-9}}
 
* Magyarország hadtörténete két kötetben (főszerkesztő: Liptai Ervin), Zrínyi Katonai Kiadó – 1985, {{ISBN|963-326-337-9}}
 
* {{Révai nagy lexikona}}
 
* {{Révai nagy lexikona}}
Linia 65: Linia 57:
 
|
 
|
 
{{Urzędnik infobox
 
{{Urzędnik infobox
  |urzędnik          = Tomori Pál
+
  |urzędnik          = Tomori Pál (węg.)<br>Paweł Tomori (pol.)<br>Pál Tomori (tur.)
 
  |imiona            =  
 
  |imiona            =  
 
  |tytulatura        = [[Arcybiskup Kalocsa-Kecskemét]]
 
  |tytulatura        = [[Arcybiskup Kalocsa-Kecskemét]]
Linia 88: Linia 80:
 
  |pochodzenie      = węgierskie
 
  |pochodzenie      = węgierskie
 
  |państwo          = [[Królestwo Węgier]]<br>w unii personalnej<br>z [[Królestwem Chorwacji]]
 
  |państwo          = [[Królestwo Węgier]]<br>w unii personalnej<br>z [[Królestwem Chorwacji]]
  |data urodzenia    = ok.[[1475]]
+
  |data urodzenia    = ok.1475
 
  |miejsce urodzenia =  
 
  |miejsce urodzenia =  
  |data śmierci      = 29 sierpnia [[1526]]
+
  |data śmierci      = 29 sierpnia 1526
 
  |miejsce śmierci  = [[Mohács]]
 
  |miejsce śmierci  = [[Mohács]]
 
  |przyczyna śmierci = śmierć w bitwie
 
  |przyczyna śmierci = śmierć w bitwie
Linia 112: Linia 104:
 
{{SORTUJ:Tomori Pall}}
 
{{SORTUJ:Tomori Pall}}
  
[[Kategoria:Rodziny]]
+
[[Kategoria:Tomori]]
[[Kategoria:Rodzina Tomori]]
 
[[Kategoria:Urodzeni w 1475]]
 
[[Kategoria:Urodzeni w XV wieku]]
 
 
[[Kategoria:Węgierscy duchowni]]
 
[[Kategoria:Węgierscy duchowni]]
 
[[Kategoria:Węgierscy biskupi]]
 
[[Kategoria:Węgierscy biskupi]]
 
[[Kategoria:Węgierscy arcybiskupi]]
 
[[Kategoria:Węgierscy arcybiskupi]]
[[Kategoria:Zginęli pod Mohaczem]]
+
[[Kategoria:Urodzeni w XV wieku]]
 +
[[Kategoria:Urodzeni w 1475]]
 
[[Kategoria:Zmarli w 1526]]
 
[[Kategoria:Zmarli w 1526]]
 
[[Kategoria:Zmarli w XVI wieku]]
 
[[Kategoria:Zmarli w XVI wieku]]
 +
[[Kategoria:Zginęli pod Mohaczem]]

Aktualna wersja na dzień 11:33, 14 sty 2021

Tomori Pál (pol. Paweł Tomori, tur. Pál Tomori) (* ok.1475[1], † 29 sierpnia 1526 pod Mohaczem), węgierski szlachcic, duchowny katolicki, dowódca wojskowy. Arcybiskup Kalocsa-Kecskemét, jeden z dowódców armii węgierskiej w bitwie pod Mohaczem. Karierę duchowną wybrał, ponieważ uprzednio zmarły mu dwie jego narzeczone. Chciał przejąć tytuł wodza armii węgierskiej.

Życiorys

Urodził się w szlacheckiej rodzinie w komitacie Abaúj. Karierę wojskową rozpoczął jako familiáris Jana Bornemiszy. W Siedmiogrodzie był urzędnikiem kurii, urzędnikiem skarbowym, zarządcą komory solnej, a od 1505 do 1514 r. był komendantem twierdzy w Fagaras. W 1506 roku przyczynił się do stłumienia buntu Seklerów z powodu podatku zwanego pieczeniem woła. W 1512 był przedstawicielem króla Węgier Władysława II na dworze tureckim. Pod koniec lipca 1514 r., po schwytaniu Jerzego Dózsy, Jan Zápolya wysłał go przeciwko armii chłopskiej oblegającej miasto Bihar. W bitwie pod miastem Pál pokonał rebeliantów i pojmał ich przywódcę, kapłana Laurentego. Bitwa ta zakończyła węgierską wojnę chłopską w 1514 r.

W latach 1514–1518 był kapitanem zamkowym w Fogaras i Munkács, a następnie w 1518 r. został kapitanem zamkowym w Budzie. W maju 1519 r. jego działania doprowadziły do ​​stłumienia powszechnego buntu szlachty w ppalatyńskim parlamencie elekcyjnym. W połowie 1520 r. z nieznanych przyczyn − uważa się, że z powodu śmierci narzeczonej[2] − podzielił się swoim majątkiem ze swoimi krewnymi, wstąpił do zakonu pobożnych franciszkanów i udał się do klasztoru w Ostrzyhomiu.

W latach 1514-1518 był kapitanem zamkowym w Fogaras i Munkács, następnie w 1518 roku został mianowany kapitanem zamku w Budzie. W maju 1519 r. Jego akcja była spowodowana

Plik:61. Tomori Pál.jpg
Tomori Pál pesti kártyasorozaton

Udział w bitwie pod Mohaczem

Pál był znany jako dobry żołnierz, więc w 1521 roku, w momencie wybuchu wojny turecko-węgierskiej, wielu widziało w nim watażkę, który byłby w stanie poprowadzić wojska węgierskie. Według raportu administracji Budy, Węgrzy nie szkolili watażków, ponieważ długi pokój „sfeminizował” ich rzeczywistością, tylko Pál znał się na sztuce wojennej. Jednak pomimo zachęty Pál nie chciał wracać do wojskowej kariery.

Wreszcie na prośbę Węgier 4 lutego 1523 r. papież Hadrian VI zmusił go do przyjęcia Archidiecezji Kalocsa, a w kwietniu parlament pospiesznie zwołał „poruczników kraju i kapitanów całej Wielkiej Niziny”. Pál zastosował się do poleceń papieża oraz parlamentu i został organizatorem oraz dowódcą wojskowym obrony przed Turkami. Podczas swoich trzech lat na południu zyskał znaczne zasługi we wzmacnianiu ochrony granic. Przybył na swoją kwaterę w Péterváradzie w lipcu 1523 r. i już w sierpniu musiał walczyć przeciwko bośniackiemu paszy Ferhadowi, który oblegał zamek Rednek na czele swojej około 12 000 armii. 6 i 7 sierpnia wojska węgierskie odniosły decydujące zwycięstwo nad armią Ferhada w trzech bitwach w trójkącie Nagyolaszi-Rednek-Szávaszentdemeter. Było to jedyne znaczące zwycięstwo wojny węgiersko-tureckiej w latach 1521–26. Przez następne półtora roku Pál starał się wzmocnić system forteczny na południu, zwłaszcza w Szerém. Polegając na tych zamkach, walczył z coraz częstszymi najazdami tureckimi. Do 152 r. ustabilizował sytuację tak bardzo, że mógł przedostać się na terytorium Turcji. Nie mógł wymyślić większej kampanii, ponieważ otrzymał bardzo małe wsparcie od węgierskiego skarbu i węgierskich władców. Diecezja Pála wydała cały swój dochód na obronę i otrzymała papieskie wsparcie, ale kwota okazała się niewielka w stosunku do zadania. Aby obudzić dwór i szlachtę, wielokrotnie groził rezygnacją, a następnie 12 stycznia 1526 r. złożył rezygnację i rozpoczął negocjacje z tureckim ambasadorem zatrzymanym w Budzie. Później Sulejman I postanowił rozpocząć kolejną kampanię przeciwko Węgrom, więc Pál wycofał rezygnację i wrócił na swoje stanowisko. Jego plan polegał na próbie zablokowania armii tureckiej wzdłuż linii Drawy wraz z armią liczącą około 6 000 żołnierzy. 24 sierpnia turecka szpica została rozbita, ale rada wojskowa rozkazała jego armii dołączyć do głównej armii węgierskiej. Pál sprzeciwił się decyzji, ale nadal wykonał rozkaz. W bitwie, która miała miejsce 29 sierpnia, był naczelnym dowódcą armii węgierskiej. W krótkiej bitwie stracił życie wraz z wieloma kościelnymi i świeckimi dostojnikami.

Jego pamięć

Przypisy

Źródła

Tomori Pál (węg.)
Paweł Tomori (pol.)
Pál Tomori (tur.)

Arcybiskup Kalocsa-Kecskemét
Plik:Tomori Pal Kalocsa.jpg
Arcybiskupi Kalocsa-Kecskemét
Okres od 4 lutego 1523
do 29 sierpnia 1526
Poprzednik Frangepán Gergely (do 1520)
Następca Frangepán Ferenc (od 1528)
Dane biograficzne
Rodzina Tomori
Pochodzenie węgierskie
Państwo Królestwo Węgier
w unii personalnej
z Królestwem Chorwacji
Urodziny ok.1475
Śmierć 29 sierpnia 1526
Miejsce Mohács
Przyczyna śmierć w bitwie
Ojciec nieznany
Matka nieznana
Sukcesy udział w bitwie pod Mohaczem