Ђорђе Стефановић Бранковић

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Despota Serbii 1486–1496 Następca: Vuk Grgurević Jovan Branković Stefanorđe Stefanović Branković (Szablon: Lang-sr-Cyrl; anglikowany jako George; 1461–1516) był tytularnym Despotem Serbii, nadanym mu w 1486 r. Przez Matthiasa Corvinusa, i rządził regionem znanym jako Racszag (po Rascii, będącym odpowiednikiem nowoczesna Wojwodina) pod rządami Węgier. Od 1493 r. Rządził wspólnie ze swoim bratem Jovanem, który później zastąpił go ślubami zakonnymi (jako Maksim, Szablon: Lang-sr-Cyrl) w 1496 r. Zbudował klasztor w Krušedolu. Był związany z Domem Basarab, w szczególności z Neagoe Basarab. Đorđe Stefanović Branković (Szablon:Lang-sr-Cyrl; anglicized as George; 1461–1516) was the titular Despot of Serbia, given to him in 1486 by Matthias Corvinus, and ruled a region known as Racszag (after Rascia, being equivalent of modern Vojvodina) under the Kingdom of Hungary. From 1493, he ruled jointly with his brother Jovan, who later succeeded him when he took monastic vows (as Maksim, Szablon:Lang-sr-Cyrl) in 1496. He built the Krušedol monastery. He was related to the House of Basarab, in particular to Neagoe Basarab. Życie Wasorđe był synem Stefana Brankovića, Despota Serbii 1458–1459 i Angeliny Arianites. Đorđe was the son of Stefan Branković, Despot of Serbia 1458–1459, and Angelina Arianites. Poślubił Isabellę del Balzo, córkę Agilberto, księcia Nardò (Aragonia). He married Isabella del Balzo, daughter of Agilberto, Duke of Nardò (Aragon). Vuk Grgurević zmarł 16 kwietnia 1485 r. Matthias Corvinus otrzymał tytuł Despota Serbii w 1486 r. Despot Đorđe otrzymał także miasta Kupinik (Kupinovo), Slankamen i Berkasovo w Syrmii, a także inne miasta, które upadły pod tymi miastami. Od 1493 r. Rządził wspólnie ze swoim bratem Janem, który później zastąpił go jako Despot. W 1494 r. Dwaj bracia walczyli przeciwko Herzogowi Lovro, który posiadał majątek w Syrmii i Slawonii. W grudniu 1494 r. Bracia podbili Mitrowicę, którą powierzyli szlachcie. Na początku 1496 r. George złożył śluby zakonne, otrzymując imię Maxim, a następnie został arcybiskupem Belgradu. Jan objął tron ​​w 1496 roku i miał inne cele niż jego brat George: Jan nie dążył do stworzenia niebiańskiego imperium, ale starał się pokonać Turków i wypędzić ich ze swoich ziem, i jako taki mieć prawo do swoich szeregów przodkowie. Vuk Grgurević died on April 16, 1485. He received the title of Despot of Serbia by Matthias Corvinus in 1486. Despot Đorđe also was given the cities of Kupinik (Kupinovo), Slankamen, and Berkasovo in Syrmia, as well as other towns which fell under these cities. From 1493, he ruled jointly with his brother Jovan, who would later succeed him as Despot. In 1494, the two brothers fought against Herzog Lovra, who had possessions in Syrmia and Slavonia. In December 1494, the brothers conquered Mitrovica, which they entrusted to their nobles. In the beginning of 1496, Đorđe took monastic vows, receiving the name Maksim, and he subsequently became the Archbishop of Belgrade. Jovan took the throne in 1496, and he had different goals than his brother Đorđe: Jovan did not seek to create a heavenly empire, but sought to defeat the Turks and drive them out of his lands, and as such be entitled the ranks of his ancestors. Został wymieniony wraz z całą rodziną w „Dell'Imperadori Constantinopolitani” lub rękopisie Massarelli, znalezionym w pracach Angelo Massarelli (1510–1566). [1] He is mentioned, together with all of his family, in the "Dell'Imperadori Constantinopolitani", or Massarelli manuscript, found in the papers of Angelo Massarelli (1510–1566). Świętość Zmarł 18 stycznia 1516 r. Stworzono mu kult w 1523 r., Kiedy Belgrad był w rękach osmańskich przez dwa lata i kiedy granica osmańska zbliżała się do bitwy pod Mohaczem coraz bliżej Krušedola, jego wyposażenie. Został tam pochowany, a jego kult został założony, aby służyć jako pomocnik morale u Serbów, którzy wraz z Węgrami walczyli z potężnymi Turkami. W tym samym czasie, w tym samym miejscu iz tym samym pomysłem, powstały kulty całej jego rodziny: jego ojca, Stefana Brankovića (1484), jego matki, Angeliny (w tym samym czasie co Maksim) i jego brata, John (od 1505). Krušedolac z XVI wieku świętował wszystkich członków ostatniej rodziny Brankovićów, a biografie zostały napisane o Angelinie i Maksimie. He died on 18 January 1516. A cult was made for him in 1523, in the time when Belgrade had been in Ottoman hands for two years, and when the Ottoman border had, towards the Battle of Mohács, came closer and closer to Krušedol, his endowment. He was buried there, and his cult was founded as to serve as a morale booster in the Serbs, who, together with the Hungarians, fought the powerful Ottomans. At the same time, in the same place, and with the same idea, cults of all his family were founded: His father's, Stefan Branković (1484), his mother's, Angelina (at the same time as Maksim), and his brother's, Jovan (since 1505). Krušedolac of the 16th century celebrated all members of the last family of the Branković, and biographies were written of Angelina and Maksim. Rodzina została pochowana w klasztorze Krušedol i złożona w trumnach przy ołtarzu. Jednak Turcy spalili święte relikwie w 1716 r. Po przegranej bitwie pod Petrovaradinem, a tylko lewe ramię Angeliny i niektóre drobne części ciała innych członków zostały oszczędzone i ogłoszone świętymi relikwiami Serbskiego Kościoła Prawosławnego [2]. The family was buried at the Krušedol monastery and laid together in coffins at the altar. The Turks, however, burned the holy relics in 1716 after the loss at Battle of Petrovaradin, and only the left arm of Angelina and some minor body parts of other members were spared and proclaimed holy relics of the Serbian Orthodox Church.                                     16. Branko Mladenović               8. Vuk Branković                       4. Đurađ I Branković                             18. Lazar Hrebeljanović               9. Maria Lazarević                       19. Milica Nemanjić               2. Stefan Branković                                   10. Theodore Palaiologos Kantakouzenos                       5. Eirene Kantakouzene                             11. Euphrosyne Palaiologina                       1. Đorđe Branković                                         12. Komnen Arianiti                       6. George Arianites                             26. Nikola Sakat               13.                       3. Angelina Arianites                                   7. Maria Muzaka                           Galeria Djordje Stefanovic Brankovic.png Herb osobisty Djuradj Stefanovic Brankovic Grb.png Saints Maksim, Angelina, Jovan and Stefan Branković, by Andreja Raičević.jpg Święci Maksim, Angelina, Jovan i Stefan Brankovic, autor: Andreja Raicevic (ok.1645) Krusedol-2.jpg Monaster Krušedol założony przez Djordje Brankovic Old Hopovo monastery.jpg monaster Staro Hopovo założony przez Djordje Brankovic Źródła Massarellus, Angelus. Dell'Imperadori Constantinopolitani. Codex Vaticanus Latinus 12127, fols. 349V—353 (po łacinie). Mitrović, K. (2008). "Povelja despotice Jelene Jakšić manastiru Hilandaru". Stari srpski arhiv, no. 7, str. 195–203 (po serbsku). Tubić, D. (2006). "The Branković family from Srem in historiography". Spomenica Istorijskog arhiva Srem, no. 5, str. 232–242 (po serbsku). Ćirković, Sima (2004). The Serbs. Malden: Blackwell Publishing. Przypisy