Berthold V. von Andechs: Różnice pomiędzy wersjami
(Utworzono nową stronę "Kategoria:1 {{Uwaga| |strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Berthold_(patriarch_of_Aquileia) |autorzy = https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Berthold_(patria...") |
|||
| Linia 49: | Linia 49: | ||
Młodszy syn bawarskiego hrabiego [https://pl.wikipedia.org/wiki/Bertold_IV Bertholda IV z Andechs], który został wyniesiony do godności księcia Meranii przez cesarza [[Fryderyk I|Fryderyka I Barbarossę]] w 1183 roku. Jego matką była Agnes z Rochlitz, członek saksońskiej dynastii Wettynów. Wśród jego rodzeństwa byli książę Otto I z Meranii, francuska królowa małżonka [https://pl.wikipedia.org/wiki/Agnieszka_z_Meran Agnieszka z Meranii], węgierska królowa małżonka [[Gertruda|Gertruda z Meranii]] i św. [https://pl.wikipedia.org/wiki/Jadwiga_%C5%9Al%C4%85ska Jadwiga Śląska]. | Młodszy syn bawarskiego hrabiego [https://pl.wikipedia.org/wiki/Bertold_IV Bertholda IV z Andechs], który został wyniesiony do godności księcia Meranii przez cesarza [[Fryderyk I|Fryderyka I Barbarossę]] w 1183 roku. Jego matką była Agnes z Rochlitz, członek saksońskiej dynastii Wettynów. Wśród jego rodzeństwa byli książę Otto I z Meranii, francuska królowa małżonka [https://pl.wikipedia.org/wiki/Agnieszka_z_Meran Agnieszka z Meranii], węgierska królowa małżonka [[Gertruda|Gertruda z Meranii]] i św. [https://pl.wikipedia.org/wiki/Jadwiga_%C5%9Al%C4%85ska Jadwiga Śląska]. | ||
| − | |||
| − | |||
Berthold, przeznaczony do kariery kościelniej, został '''prowokatorem''' w kapitule katedralnej archidiecezji Bamberg w 1203 r. Podążył za swoją siostrą [[Gertruda|Gertrudą]] na dwór węgierski pod rządami króla [[I. András|Andrzeja II]], która od 1206 r. miał swojego szwagra wybranego na arcybiskupa Kalocsy, jednak jego nominacja nie została potwierdzona przez papieża [[Innocenty III|Innocentego III]] do 1212 r., dopóki Berthold nie zgłosił się na intensywne studia w diecezji Vicenza. Jednak pomimo tego król Andrzej uczynił go również [[Ban jednolitej Chorwacji|banem Chorwacji]], a także [[Wojewoda|wojewodą siedmiogrodzkim]] i swoim zastępcą w 1212 roku. Jego nadmierne '''upodobanie do podżegania do siostry''' oburzyło magnatów węgierskich. W 1213 r., gdy król prowadził kampanię z [[Halicja|Halicji]] na Wołyń, dokonali napadu na obóz myśliwski królowej i zamordowali kilka jego '''zastawów''', podczas gdy Berthold ledwo uciekł z życiem wraz z [[Leopold VI|Leopoldem VI]] z Austrii. | Berthold, przeznaczony do kariery kościelniej, został '''prowokatorem''' w kapitule katedralnej archidiecezji Bamberg w 1203 r. Podążył za swoją siostrą [[Gertruda|Gertrudą]] na dwór węgierski pod rządami króla [[I. András|Andrzeja II]], która od 1206 r. miał swojego szwagra wybranego na arcybiskupa Kalocsy, jednak jego nominacja nie została potwierdzona przez papieża [[Innocenty III|Innocentego III]] do 1212 r., dopóki Berthold nie zgłosił się na intensywne studia w diecezji Vicenza. Jednak pomimo tego król Andrzej uczynił go również [[Ban jednolitej Chorwacji|banem Chorwacji]], a także [[Wojewoda|wojewodą siedmiogrodzkim]] i swoim zastępcą w 1212 roku. Jego nadmierne '''upodobanie do podżegania do siostry''' oburzyło magnatów węgierskich. W 1213 r., gdy król prowadził kampanię z [[Halicja|Halicji]] na Wołyń, dokonali napadu na obóz myśliwski królowej i zamordowali kilka jego '''zastawów''', podczas gdy Berthold ledwo uciekł z życiem wraz z [[Leopold VI|Leopoldem VI]] z Austrii. | ||
| − | |||
| − | |||
10 lutego 1218 r. papież [[Honoriusz III]] mianował go patriarchą [[Akwilea|Akwilei]]. W 1238 Berthold przeniósł stolicę państwa kościelnego z Cividale do Udine, gdzie wydał rozkaz wzniesienia katedry. Zapewnił, że jest lojalnym zwolennikiem cesarza [[Fryderyk II|Fryderyka II Hohenstaufa]] przeciwko włoskim miastom ligi lombardzkiej. Jednak w ostrym konflikcie między cesarzem a papieżem [[Grzegorz IX|Grzegorzem IX]] jego lojalność przyniosła cesarzowi ekskomunikę papieską w 1239 r., która została jednak odwołana dwa lata później za wstawiennictwem króla Węgier [[II. András|Andrzeja II]]. W późniejszych latach Betrold próbował rozstrzygać spory między cesarzem a papieżem, jednak bezskutecznie. | 10 lutego 1218 r. papież [[Honoriusz III]] mianował go patriarchą [[Akwilea|Akwilei]]. W 1238 Berthold przeniósł stolicę państwa kościelnego z Cividale do Udine, gdzie wydał rozkaz wzniesienia katedry. Zapewnił, że jest lojalnym zwolennikiem cesarza [[Fryderyk II|Fryderyka II Hohenstaufa]] przeciwko włoskim miastom ligi lombardzkiej. Jednak w ostrym konflikcie między cesarzem a papieżem [[Grzegorz IX|Grzegorzem IX]] jego lojalność przyniosła cesarzowi ekskomunikę papieską w 1239 r., która została jednak odwołana dwa lata później za wstawiennictwem króla Węgier [[II. András|Andrzeja II]]. W późniejszych latach Betrold próbował rozstrzygać spory między cesarzem a papieżem, jednak bezskutecznie. | ||
| − | |||
| − | |||
Wraz ze śmiercią Bertholda jego linia hrabiowska Andechs wyginęła. Był także ostatnim z długiej linii niemieckich patriarchów Akwilei. Jego następca Gregorio di Montelongo przewodził koalicji gwelfów przeciwko cesarzowi Fryderykowi II. | Wraz ze śmiercią Bertholda jego linia hrabiowska Andechs wyginęła. Był także ostatnim z długiej linii niemieckich patriarchów Akwilei. Jego następca Gregorio di Montelongo przewodził koalicji gwelfów przeciwko cesarzowi Fryderykowi II. | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| | | | ||
{{Urzędnik infobox | {{Urzędnik infobox | ||
| − | |urzędnik = Bertold | + | |urzędnik = Berthold V. von Andechs (niem.)<br>Berthold von Aquileia (niem.)<br>Berthold von Meran (niem.)<br>Bertold z Akwilei (pol.)<br>Merániai Berthold (węg.)<br>Bertoldo di Andechs-Merania (wł.) |
|imiona = | |imiona = | ||
|tytulatura = Ban jednolitej Chorwacji<br>Arcybiskup Kalocsa-Kecskemét<br>Wojewoda Siedmiogrodu | |tytulatura = Ban jednolitej Chorwacji<br>Arcybiskup Kalocsa-Kecskemét<br>Wojewoda Siedmiogrodu | ||
Wersja z 07:55, 18 cze 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Berthold V. von Andechs, także Berthold von Aquileia, Berthold von Meran (pol. Bertold z Akwilei, węg. Merániai Berthold, wł. Bertoldo di Andechs-Merania) (* ok.1180, † 23 maja 1251), niemiecki hrabia, od 1204 r., arcybiskup Kalocsy od 1206 do 1218 r., a od 1218 r. Patriarcha Akwilei aż do swojej śmierci. Młodszy syn bawarskiego hrabiego Bertholda IV z Andechs, który został wyniesiony do godności księcia Meranii przez cesarza Fryderyka I Barbarossę w 1183 roku. Jego matką była Agnes z Rochlitz, członek saksońskiej dynastii Wettynów. Wśród jego rodzeństwa byli książę Otto I z Meranii, francuska królowa małżonka Agnieszka z Meranii, węgierska królowa małżonka Gertruda z Meranii i św. Jadwiga Śląska. Berthold, przeznaczony do kariery kościelniej, został prowokatorem w kapitule katedralnej archidiecezji Bamberg w 1203 r. Podążył za swoją siostrą Gertrudą na dwór węgierski pod rządami króla Andrzeja II, która od 1206 r. miał swojego szwagra wybranego na arcybiskupa Kalocsy, jednak jego nominacja nie została potwierdzona przez papieża Innocentego III do 1212 r., dopóki Berthold nie zgłosił się na intensywne studia w diecezji Vicenza. Jednak pomimo tego król Andrzej uczynił go również banem Chorwacji, a także wojewodą siedmiogrodzkim i swoim zastępcą w 1212 roku. Jego nadmierne upodobanie do podżegania do siostry oburzyło magnatów węgierskich. W 1213 r., gdy król prowadził kampanię z Halicji na Wołyń, dokonali napadu na obóz myśliwski królowej i zamordowali kilka jego zastawów, podczas gdy Berthold ledwo uciekł z życiem wraz z Leopoldem VI z Austrii. 10 lutego 1218 r. papież Honoriusz III mianował go patriarchą Akwilei. W 1238 Berthold przeniósł stolicę państwa kościelnego z Cividale do Udine, gdzie wydał rozkaz wzniesienia katedry. Zapewnił, że jest lojalnym zwolennikiem cesarza Fryderyka II Hohenstaufa przeciwko włoskim miastom ligi lombardzkiej. Jednak w ostrym konflikcie między cesarzem a papieżem Grzegorzem IX jego lojalność przyniosła cesarzowi ekskomunikę papieską w 1239 r., która została jednak odwołana dwa lata później za wstawiennictwem króla Węgier Andrzeja II. W późniejszych latach Betrold próbował rozstrzygać spory między cesarzem a papieżem, jednak bezskutecznie. Wraz ze śmiercią Bertholda jego linia hrabiowska Andechs wyginęła. Był także ostatnim z długiej linii niemieckich patriarchów Akwilei. Jego następca Gregorio di Montelongo przewodził koalicji gwelfów przeciwko cesarzowi Fryderykowi II. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- 1
- Strony z odwołaniami do nieistniejących plików
- Ród nieznany
- Arcybiskupi Kalocsa-Kecskemét
- Banowie jednolitej Chorwacji
- Patriarchowie Akwilei
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy duchowni
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy szlachcice
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Nieznana data urodzenia
- Urodzeni w XIII wieku
- Zmarli w 1251
- Zmarli w XIII wieku