Hrvoje Vukčić Hrvatinić: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 48: | Linia 48: | ||
== 1 == | == 1 == | ||
| − | Po śmierci [[I. Lajos|Ludwika Wielkiego]], Hrvoje opowiedział się po stronie [[Władysław I (król Neapolu)|Władysława I]] (1376–1414) w konflikcie o sukcesję z [[Zygmunt Luksemburski|Zygmuntem Luksemburskim]] (1368–1437)<ref name="Hrvatinić" /><ref>Robert Stallaerts: ''[https://books.google.be/books?id=NSjRbIz4iDkC&printsec=frontcover&hl=nl#v=onepage&q&f=false Historical Dictionary of Croatia]''. Scarecrow Press, 2009, s. 337. ISBN 978-0-8108-7363-6. [dostęp 2017-03-28]. (ang.)</ref>. W 1391 roku Władysław I powierzył mu administrację [[Dalmacja|Dalmacji]] i [[Chorwacja|Chorwacji]] | + | Po śmierci [[I. Lajos|Ludwika Wielkiego]], Hrvoje opowiedział się po stronie [[Władysław I (król Neapolu)|Władysława I]] (1376–1414) w konflikcie o sukcesję z [[Zygmunt Luksemburski|Zygmuntem Luksemburskim]] (1368–1437)<ref name="Hrvatinić" /><ref name="Stallaerts">Robert Stallaerts: ''[https://books.google.be/books?id=NSjRbIz4iDkC&printsec=frontcover&hl=nl#v=onepage&q&f=false Historical Dictionary of Croatia]''. Scarecrow Press, 2009, s. 337. ISBN 978-0-8108-7363-6. [dostęp 2017-03-28]. (ang.)</ref>. W 1391 roku Władysław I powierzył mu administrację [[Dalmacja|Dalmacji]] i [[Chorwacja|Chorwacji]] |
| − | <ref name="Hrvatinić" />. Siedem lat później Hrvoje uczestniczył w wyborze [[Stefan Ostoja Kotromanić|Stefana Ostoi Kotromanića]] na króla Bośni<ref name="Hrvatinić" />. Po koronacji na króla Węgier w [[Zadar]]ze w 1403 roku, Władysław I mianował Hrvoja swoim namiestnikiem na terenach Węgier, Chorwacji, Dalmacji i Bośni, a także [[wojewoda (tytuł)|wojewodą]] [[Split]]u<ref name="Hrvatinić" /><ref | + | <ref name="Hrvatinić" />. Siedem lat później Hrvoje uczestniczył w wyborze [[Stefan Ostoja Kotromanić|Stefana Ostoi Kotromanića]] na króla Bośni<ref name="Hrvatinić" />. Po koronacji na króla Węgier w [[Zadar]]ze w 1403 roku, Władysław I mianował Hrvoja swoim namiestnikiem na terenach Węgier, Chorwacji, Dalmacji i Bośni, a także [[wojewoda (tytuł)|wojewodą]] [[Split]]u<ref name="Hrvatinić" /><ref name="Stallaerts" />, a natomiast sam powrócił do [[Neapol]]u<ref name="Cuvalo" />. Hrvoje otrzymał wówczas również wyspy [[Brač]], [[Hvar (wyspa)|Hvar]] i [[Korčula|Korčulę]]<ref name="Hrvatinić" />. Odtąd nosił tytuł wojewody Splitu, [[Bana Dalmacji i Chorwacji]], wielkiego wojewody Bośni i księcia regionu ''Donji kraji''<ref name="Hrvatinić" />. Hrvoje rezydował w miejscowości [[Jajce]] w Bośni oraz w Splicie<ref name="Cuvalo" />. Ożenił się z [[Jelena Nelipić|Jeleną Nelipić]], z którą miał syna Balšę<ref name="Cuvalo" />. Bił własne monety, a za jego panowania powstały bogato iluminowane rękopiśmienne księgi [[głagolica|głagolickie]]: [[mszał Hrvoja]] i [[kodeks Hrvoja]]<ref name="Hrvatinić" />. |
== 2 == | == 2 == | ||
| Linia 59: | Linia 59: | ||
Po inwazji na sąsiednie ziemie [[Zahumle|Zahumla]] w posiadaniu Sandalja Hranića, który wspierał Zygmunta w walce z Turkami, Hrvoje ściągnął na siebie gniew Luksemburczyka<ref name="Cuvalo" />. W 1413 roku został ogłoszony rebeliantem i heretykiem, a jego dobra skonfiskowano<ref name="Cuvalo" />. Zwrócił się wówczas do bośniackich szlachciców oraz [[Imperium Osmańskie|Turków osmańskich]] i z ich pomocą pokonał armię węgierską w 1415 roku pod Lašvą, co otworzyło drogę do inwazji tureckiej na tereny Bośni i Chorwacji<ref name="Hrvatinić" /> | Po inwazji na sąsiednie ziemie [[Zahumle|Zahumla]] w posiadaniu Sandalja Hranića, który wspierał Zygmunta w walce z Turkami, Hrvoje ściągnął na siebie gniew Luksemburczyka<ref name="Cuvalo" />. W 1413 roku został ogłoszony rebeliantem i heretykiem, a jego dobra skonfiskowano<ref name="Cuvalo" />. Zwrócił się wówczas do bośniackich szlachciców oraz [[Imperium Osmańskie|Turków osmańskich]] i z ich pomocą pokonał armię węgierską w 1415 roku pod Lašvą, co otworzyło drogę do inwazji tureckiej na tereny Bośni i Chorwacji<ref name="Hrvatinić" /> | ||
<ref name="Cuvalo" /> | <ref name="Cuvalo" /> | ||
| − | <ref | + | <ref name="Stallaerts" />. Hrvoje odzyskał władzę, lecz na krótko – zmarł po roku<ref name="Hrvatinić" /> |
<ref name="Cuvalo" />. | <ref name="Cuvalo" />. | ||
Wersja z 17:08, 21 cze 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [3] | [4] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Plik:Bosnia around 1412.png Ziemie Hrvoje Vukčića Hrvoje Vukčić Hrvatinić (węg. Hrvoje Vukčić Hrvatinić, bos. Hrvoje Vukčić Hrvatinić, serb. Хрвоје Вукчић Хрватинић) (* ok.1350, † 1416) – Ban Dalmacji i Chorwacji, wojewoda Splitu, wielki wojewoda Bośni i książę regionu Donji Kraji. ŻyciorysPlik:Realm of Hrvoje Vukčić Hrvatinić.png Królestwo Hrvoje Vukčić na początku XV wieku Hrvoje Vukčić Hrvatinić urodził się ok. 1350 roku jako najstarszy syn wojewody Vukaca Hrvatinića[1]. Po raz pierwszy wzmiankowany jest w dokumencie z 1376 roku jako książę i wierny rycerz króla Ludwika Węgierskiego (1326–1382)[1]. W 1380 roku król Bośni Tvrtko I Kotromanić (1338–1391) nadał mu tytuł wielkiego wojewody Bośni oraz ziemie parafii Lašva[1][2]. 1Po śmierci Ludwika Wielkiego, Hrvoje opowiedział się po stronie Władysława I (1376–1414) w konflikcie o sukcesję z Zygmuntem Luksemburskim (1368–1437)[1][3]. W 1391 roku Władysław I powierzył mu administrację Dalmacji i Chorwacji [1]. Siedem lat później Hrvoje uczestniczył w wyborze Stefana Ostoi Kotromanića na króla Bośni[1]. Po koronacji na króla Węgier w Zadarze w 1403 roku, Władysław I mianował Hrvoja swoim namiestnikiem na terenach Węgier, Chorwacji, Dalmacji i Bośni, a także wojewodą Splitu[1][3], a natomiast sam powrócił do Neapolu[2]. Hrvoje otrzymał wówczas również wyspy Brač, Hvar i Korčulę[1]. Odtąd nosił tytuł wojewody Splitu, Bana Dalmacji i Chorwacji, wielkiego wojewody Bośni i księcia regionu Donji kraji[1]. Hrvoje rezydował w miejscowości Jajce w Bośni oraz w Splicie[2]. Ożenił się z Jeleną Nelipić, z którą miał syna Balšę[2]. Bił własne monety, a za jego panowania powstały bogato iluminowane rękopiśmienne księgi głagolickie: mszał Hrvoja i kodeks Hrvoja[1]. 2Zygmunt Luksemburski wielokrotnie wyprawiał się zbrojnie na Bośnię, by usunąć Hrvoja[2]. Po tym jak Stefan Kotromanić sprzymierzył się z Zygmuntem, Hrvoje uczestniczył w spisku, który doprowadził do obalenia Kotromanića i wyboru nowego króla w 1404 roku – Tvrtki II Kotromanića[1]. Razem z tym monarchą zapoczątkował ruch przeciwko Luksemburczykowi. Jednak po wojskowej interwencji Zygmunta i maskarze armii bośniackiej w 1408 roku, sprzymierzył się z dotychczasowym przeciwnikiem i utrzymał swoją pozycję[1]. 3Po inwazji na sąsiednie ziemie Zahumla w posiadaniu Sandalja Hranića, który wspierał Zygmunta w walce z Turkami, Hrvoje ściągnął na siebie gniew Luksemburczyka[2]. W 1413 roku został ogłoszony rebeliantem i heretykiem, a jego dobra skonfiskowano[2]. Zwrócił się wówczas do bośniackich szlachciców oraz Turków osmańskich i z ich pomocą pokonał armię węgierską w 1415 roku pod Lašvą, co otworzyło drogę do inwazji tureckiej na tereny Bośni i Chorwacji[1] [2] [3]. Hrvoje odzyskał władzę, lecz na krótko – zmarł po roku[1] [2]. Hervoja nemzetségének családfája
Zobacz teżPrzypisy
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- 1prz
- Strony skompilowane
- Strony importowane z polskiej Wikipedii
- Strony importowane z węgierskiej Wikipedii
- Strony z odwołaniami do nieistniejących plików
- Hrvatinić
- Ród
- Banowie Chorwacji
- Chorwaccy szlachcice
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Nieznana data urodzenia
- Urodzeni w XIV wieku
- Zmarli w 1416
- Zmarli w XVI wieku
