Fraxinetumi csata

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Fraxineti csata — Węgierskie najazdy na Europę — Czas ok. 20 maja 942 Miejsce Fraxinet, Francja Wynik Zwycięstwo Węgier Strony konfliktu Węgrzy Kabarowie – wojska pomocnicze Muzułmanie (lub Saraceni) Dowódcy Siły Straty Nieistotne Stosunkowo wysokie — {{{notes}}} — Fraxinetumi csata (pol. Bitwa pod Fraxinet lub Bitwa pod Fraxinetum) została rozegrana około 20 maja 942 r. pomiędzy węgierską armią najeźdźczą a muzułmańskim państwem granicznym Fraxinet i zakończyła się zwycięstwem Węgier. Tło Jak utrzymywał Ibn Ḥayyān w swojej pracy Kitāb al-Muqtabis fī tarīkh al-Andalus, Węgrzy (lub Madziarowie) w 942 r. przeszli przez Królestwo Longobardów (północne Włochy), a następnie przez południową Francję, walcząc po drodze. Następnie najechali Thaghr al-Aqṣā („Najodleglejszą Marchię”), północno-zachodnią prowincję graniczną kalifatu Kordoby. Przez ziemie Akwilei Węgrzy z wojskami pomocniczymi Kabarów dotarli do Włoch wiosną 942 r. Tam Hugo, król Włoch, zapłacił wcześniej ustaloną roczną kwotę podatku (dziesięć buszli złota), a następnie wysłał ich do Hiszpanii, według relacji Liutpranda z Cremony. Jak twierdzi historyk Ferenc Makk, Hugo zatrudnił Węgrów do kampanii wojskowej zorientowanej na zachód z powodu ciągłych najazdów muzułmanów z Fraxinet na jego królestwo, w tym Prowansję. Ponadto Hugo wezwał flotę z Cesarstwa Bizantyjskiego w celu zniszczenia przybrzeżnych fortów we Fraxinet. Bitwa Na początku maja 942 r. wojska węgierskie opuściły Pawię i udały się do południowej Francji. Tuż przed 20 maja dotarli do Fraxinet, gdzie miała miejsce bitwa z muzułmanami. Jak pisał o. Ekkehard w swojej kronice Casus Sancti Galli (pierwsza połowa XI wieku) pośród wydarzeń od 926 do 937, potyczka zakończyła się, gdy Konrad I Spokojny z Burgundii wysłał posłów do obu armii, ostrzegając jednych przed drugimi. Wysłannicy zaoferowali każdemu najeźdźcy pomoc burgundzką przeciwko drugiemu, a następnie poinformowali ich o miejscu pobytu drugiego. Kiedy Madziarowie i Saraceni spotkali się, Burgundowie powstrzymali się i zaatakowali tylko wtedy, gdy siły przeciwnika zostały zużyte. W ten sposób obie najeźdźcze armie zostały zniszczone, a jeńców sprzedano do niewoli w Arles. Kilku historyków nie akceptuje powyższej relacji jako wiarygodnej. Włoska historyczka Gina Fasoli uważała, że ​​Ekkehard pomylił Hugo z Konradem. Inni uczeni datowali to wydarzenie na 924, 926, 937, 943, 951 lub 954. Twierdzi, że bitwa miała się wydarzyć za panowania Konrada, z wyłączeniem lat 924 i 926. Dodaje, że młodszy Konrad mieszkał na dworze Ottona I w Niemczech do początku 943 r., co wyklucza jego rolę w 937 lub 942 r. Węgrzy prowadzili kampanię przeciwko Bizantyjczykom w 943 r., pomijając zachodnie napady wojskowe. Makk podkreśla również, że Konrad nie brał udziału w żadnych większych walkach przeciwko muzułmanom z Fraxinet, w tym w decydującej bitwie pod Tourtour w 973 r. Jednak zwycięska kampania morska Hugo z 942 r. przeciwko „Saracenom” jest dobrze znana w historiografii i w tym czasie był w sojuszu polityczno-wojskowym z Madziarami. W historii Węgier była to pierwsza udokumentowana potyczka z muzułmańskim wrogiem. Madziarowie pokonali „Saracenów” i kontynuowali rajd po Hiszpanii. Ich zwycięstwo położyło podwaliny pod udaną włosko-bizantyjską kampanię przeciwko muzułmanom na Morzu Śródziemnym. Przypisy {{#invoke:Check for unknown parameters|check|unknown=|preview=Page using Template:Reflist with unknown parameter "_VALUE_"|ignoreblank=y| 1 | colwidth | group | liststyle | refs }} Źródło Ballan, Mohamad (2010). "Fraxinetum: An Islamic Frontier State in Tenth Century Provence". Comitatus: A Journal of Medieval and Renaissance Studies. 41: str. 23–76. Makk, Ferenc (2009). A fraxinetumi csata[Bitwa pod Fraxinet]. W: Körmendi, Tamás; Thoroczkay, Gábor (wyd.). Auxilium Historiae. Tanulmányok a hetvenesztendős Bertényi Iván tiszteletére. Faculty of Arts, Eötvös Loránd University. str. 207–213. ISBN 978-963-284-105-2. Róna-Tas, András (1999). Hungarians and Europe in the Early Middle Ages: An Introduction to Early Hungarian History. Budapest: Central European University Press.