Wyżyna Samoszu: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 1: Linia 1:
[[Kategoria:2]]
+
[[Kategoria:1g]]
 
[[Kategoria:Strony importowane z polskiej Wikipedii]]
 
[[Kategoria:Strony importowane z polskiej Wikipedii]]
 
{{Uwaga polska|
 
{{Uwaga polska|
Linia 52: Linia 52:
 
  |mikroregion=
 
  |mikroregion=
 
  |jednostki='''[[Rumunia]]'''<br /> – [[okręg Sălaj]]<br /> – [[okręg Maramureş]]<br /> – [[okręg Kluż]]
 
  |jednostki='''[[Rumunia]]'''<br /> – [[okręg Sălaj]]<br /> – [[okręg Maramureş]]<br /> – [[okręg Kluż]]
 +
}}
 +
{{Hegy infobox
 +
| név =
 +
| kép =
 +
| képaláírás =
 +
| hegység = [[Kárpátkanyar]]
 +
| hely = [[Kovászna megye]]<br>[[Buzău megye]]
 +
| típus = [[flisz]]
 +
| terület = 1900
 +
| legmagasabb pont = [[Pintilő]] (1772 m)
 +
| térkép =
 +
}}
 +
{{Infobox vrch
 +
| názov            = Lokalizacja
 +
| zemepisná šírka  = 47.6425
 +
| zemepisná dĺžka  = 23.3980
 +
| lokátor          = Románia-reliéf
 +
| commons          =
 +
| poznámka          =
 +
| popis.mapy        =
 +
| popis.mapy1      =
 +
| lokátor1          =
 
}}
 
}}
 
|}
 
|}

Wersja z 16:17, 14 lut 2021

Wyżyna Samoszu (rum. Podișul Someșului) – makroregion fizycznogeograficzny Wyżyny Transylwańskiej w centralnej Rumunii (Siedmiogród).

Wyżyna Samoszu stanowi północne zakończenie Wyżyny Transylwańskiej. Rozciąga się między górami Gutyńskimi, Cybleskimi i Rodniańskimi na północnym wschodzie a Górami Zachodniorumuńskimi na południowym zachodzie. Na południu przechodzi w Równinę Transylwańską, na północy opada w Wielką Nizinę Węgierską. Wyżynę przecina dolina Samoszu.

Wyżyna Samoszu stanowi zespół wzgórz, wysoczyzn i kotlin. W północnej części leżą:

Ta część regionu jest zbudowana z łupków krystalicznych, fliszu karpackiego oraz osadów morskich dolnego i środkowego miocenu, a także z wapieni eoceńskich.

Południową część regionu zajmuje właściwa Wyżyna Samoszu. Ma budowę monoklinalną. Jest złożona z mioceńskich iłów, margli, piaskowców i zlepieńców z wkładkami tufów wulkanicznych. Warstwy te zapadają się w kierunku południowo-wschodnim pod kątem 5-15°. Różna odporność warstw na erozję spowodowała powstanie kuest. Wysokości względne sięgają 200 m.

W obrębie Wyżyny Samoszu występują urodzajne gleby brunatne i czarnoziemy, dzięki którym rozwinęło się intensywne rolnictwo, a wyżyna została gęsto zaludniona. W części zachodniej występują bogate złoża lignitu. Na granicy Wyżyny Samoszu i Gór Zachodniorumuńskich leży wielkie miasto Kluż, na północnym skraju Kotliny Baia Mare – miasto Baia Mare, a na wschodnim krańcu, u zbiegu obu Samoszów – zabytkowe miasto Dej.

Bibliografia

  1. Krystyna Jawecka (red.) Mapa przeglądowa Europy. Rumunia. Skala 1:1 000 000, PPWK Warszawa-Wrocław 1983/84.
  2. Jerzy Kondracki Fizycznogeograficzna regionalizacja Czech, Słowacji, Węgier i Rumunii w układzie dziesiętnym, „Przegląd Geograficzny”, tom LXVIII, z. 3–4, 1996, s. 457–466.
  3. Jerzy Kondracki Karpaty, wydanie drugie poprawione, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1989, ISBN 83-02-04067-3.
  4. Andrzej Maryański Rumunia, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1973.

Podișul Someșului (rum.)
Wyżyna Samoszu (pol.)

Megaregion Region Karpacki
Prowincja Góry Zachodniorumuńskie i Wyżyna Transylwańska
Podprowincja Wyżyna Transylwańska
Makroregion Wyżyna Samoszu
Zajmowane
jednostki
administracyjne
Rumunia
okręg Sălaj
okręg Maramureş
okręg Kluż
'
Miejsce Kovászna megye
Buzău megye
Góry Kárpátkanyar
Najwyższy punkt Pintilő (1772 m)
Rodzaj flisz
Powierzchnia1900 km²
Lokalizacja
Góry