Dognácskai-hegység

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku niemieckim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku niemieckim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Góry Dognecea (szablon: RoS) to pasmo górskie w Górach Banat, w południowej części zachodnio-rumuńskich Karpat. Góry Dognecea znajdują się w hrabstwie Caraș-Severin, w południowo-zachodniej Rumunii. Najwyższy szczyt, Culmea Poețiilor, ma 617 metrów wysokości. Das Dognecea-Gebirge (Szablon:RoS) ist eine Gebirgskette im Banater Gebirge, dem südlichen Teil der Westrumänischen Karpaten. Das Dognecea-Gebirge liegt im Kreis Caraș-Severin, im Südwesten Rumäniens. Der höchste Gipfel Culmea Poețiilor ist 617 Meter hoch. Położenie geograficzne Góry Dognecea są łatwo dostępne; głównymi punktami dostępu są miasta Bocşa i Reşița, do których można dojechać drogami ze wszystkich części kraju. Do obu miast można również dojechać pociągiem na trasach Timișoara-Bocșa-Reșița, Caransebeș-Reșița i Anina-Oravița-Berzovia-Bocșa-Reșița. Das Dognecea-Gebirge ist leicht zugänglich, die wichtigsten Zugangspunkte sind die Ortschaften Bocșa und Reșița, die aus allen Landesteilen über die Landstraße zu erreichen sind. Beide Ortschaften sind auch mit der Bahn über die Strecken Timișoara-Bocșa-Reșița, Caransebeș-Reșița und Anina-Oravița-Berzovia-Bocșa-Reșița zu erreichen. opis Góry Dognecea są ograniczone przez korytarz Pogăniș na północy, korytarz Reșița na wschodzie, dolinę Caraș na południu i wzgórza Dognecea na zachodzie. Dwie najważniejsze wioski u podnóża gór Dognecea to Reșița na wschodzie i Bocșa na północy. Góry Dognecea przecina w kierunku wschód-zachód Bârzava, która dzieli góry na północną i południową część, północną z najwyższym szczytem Cula Arenișului na wysokości 549 metrów, a południową ze szczytem Culmea Poețiilor, również Culmea Klacz, zawołana z 617 metrami. Z kolei obszar południowy jest podzielony przez Dognecea w kierunku północ-południe na obszar zachodni i wschodni. Oprócz Bârzavy, góry Dognecea przecinają rzeki Dognecea, Moravița, Bocșița, Ferendia i Tău. [1] Niektóre z tych rzek zostały spiętrzone do celów przemysłowych. Tak powstały zbiorniki „Vârtoape” i „Vârtop” na rzece Ferendia, „Lacul Mare” i „Lacul Mic” na Dognecea i „Dănilă” na rzece Moravița. Das Dognecea-Gebirge wird im Norden von dem Pogăniș-Korridor begrenzt, im Osten befindet sich der Reșița-Korridor, im Süden das Caraș-Tal und im Westen die Dognecea-Hügeln. Die beiden wichtigsten Ortschaften am Fuße des Dognecea-Gebirges sind Reșița im Osten und Bocșa im Norden. Das Dognecea-Gebirge wird in Richtung Ost-West von der Bârzava durchquert, die das Gebirge in einen nördlichen und einen südlichen Bereich unterteilt, der nördliche Bereich mit dem höchsten Gipfel Cula Arenișului mit 549 Metern und der südliche mit dem Gipfel Culmea Poețiilor, auch Culmea Mare, genannt mit 617 Metern. Der südliche Bereich wird seinerseits von der Dognecea in Richtung Nord-Süd in einen westlichen und in einen östlichen Bereich unterteilt. Neben der Bârzava wird das Dognecea-Gebirge von den Flüssen Dognecea, Moravița, Bocșița, Ferendia und Tău durchquert. Einige dieser Flüsse wurden zur industriellen Nutzung gestaut. So entstanden die Stauseen „Vârtoape“ und „Vârtop“ auf dem Fluss Ferendia, „Lacul Mare“ und „Lacul Mic“ auf der Dognecea und „Dănilă“ auf der Moravița. Krajobraz krasowy w górach Dognecea ma wyjątkowe cechy powierzchni, takie jak zapadliska, wąwozy lub formacje podziemne. Wśród 17 jaskiń znajduje się Peştera Butoara Urieşilor, Peştera Casa Lotrilor i Avenul Dănilă II. Rezerwat przyrody Dognecea Forest i skamieniałości Valeapai to jedyne obszary chronione w górach Dognecea. W rezerwacie leśnym Dognecea, który rozciąga się na powierzchni 315 ha, objęte są ochroną dęby (Quercus). Stanowisko skamieniałości Valeapai jest rezerwatem paleontologicznym i rozciąga się na obszarze 2 hektarów na obszarze wioski Valeapai. Chronione są skamieniałe szczątki koelenteratów, małży (Lamellibranchiata), ślimaków (Gastropoda), koralowców (Korállion) i mięczaków (Mollusca). [2] Die Karstlandschaft im Dognecea-Gebirge weist einzigartige Oberflächengestalten auf, wie etwa Dolinen, Schluchten oder unterirdische Formationen. Zu den 17 Höhlen zählen die Peștera Butoara Urieșilor, Peștera Casa Lotrilor und Avenul Dănilă II. as Naturschutzgebiet Dognecea-Wald und die Fossillagerstätte Valeapai sind die einzigen Schutzgebiete im Dognecea-Gebirge. Im Waldschutzgebiet Dognecea, das sich über eine Fläche von 315 Hektar erstreckt, stehen Eichen (Quercus) unter Naturschutz. Die Fossillagerstätte Valeapai ist ein paläontologisches Schutzgebiet und erstreckt sich über eine Fläche von 2 Hektar auf dem Areal des Dorfes Valeapai. Unter Naturschutz stehen fossile Überreste von Hohltieren (Coelenterata), Muscheln (Lamellibranchiata), Schnecken (Gastropoda), Korallen (Korállion) und Weichtieren (Mollusca). Góry Dognecea są bogate w rudy. Pierwszy piec do wytapiania miedzi na terenie dzisiejszej Rumunii został uruchomiony w Dożniece w 1720 roku. Das Dognecea-Gebirge ist reich an Erzen. In Dognecea wurde 1720 der erste Kupferschmelzofen auf dem Territorium des heutigen Rumänien in Betrieb gesetzt. Hemimorphite-22533.jpg Hemimorphit Pyromorphite-180497.jpg Pyromorphit Hematite-199480.jpg Hämatit Grossular-208654.jpg Grossular Ludwigite-203227.jpg Ludwigit Veszelyite-202114.jpg Veszelyit Flora i fauna Góry Dognecea pokryte są rozległymi lasami. Dominują: Stieleiche (Quercus robur), Zerreiche (Quercus cerris), Ungarische Eiche (Quercus frainetto), Rotbuche (Fagus sylvatica), Hainbuche (Carpinus betulus), Gemeine Esche (Fraxinus excelsior), Winter-Linde (Tilia cordata). Ausgedehnte Flächen sind Weideland. Fauna jest reprezentowana przez Säugetiere: Wolf (Canis lupus), Eichhörnchen (Sciurus vulgaris), Baummarder (Martes martes), Wildschwein (Sus scrofa), Reh (Capreolus capreolus), Rotfuchs (Vulpes vulpes). Die Ichthyofauna ist vertreten durch: Karpfen (Cyprinus carpio), Döbel (Leuciscus cephalus), Europäischer Wels (Silurus glanis), Karausche (Carassius carassius). Przypisy