Dognácskai-hegység
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku niemieckim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku niemieckim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Dognácskai-hegység (pol. Góry Dognecea, rum. Munții Dognecei) to pasmo górskie w Bánsági-hegyvidék (Górach Banackich), w południowej części Erdélyi-szigethegység (zachodniorumuńskich Karpatach). Góry znajdują się w okręgu Caraș-Severin, w południowo-zachodniej Rumunii. Najwyższy szczyt, Culmea Poețiilor, ma 617 metrów wysokości. LokalizacjaGóry są ograniczone:
GeografiaDwie najważniejsze wioski u podnóża gór Dognecea to Reșița na wschodzie i Bocșa na północy. Góry Dognecea przecina w kierunku wschód-zachód Bârzava, która dzieli góry na północną i południową część, północną z najwyższym szczytem Cula Arenișului na wysokości 549 metrów, a południową ze szczytem Culmea Poețiilor, zwana również 'Culmea Klacz, o wys. 617 metróœ. Z kolei obszar południowy jest podzielony przez Dognecea w kierunku północ-południe na obszar zachodni i wschodni. Oprócz Bârzavy, góry Dognecea przecinają rzeki Dognecea, Moravița, Bocșița, Ferendia i Tău.[1] Niektóre z tych rzek zostały spiętrzone do celów przemysłowych. Tak powstały zbiorniki „Vârtoape” i „Vârtop” na rzece Ferendia, „Lacul Mare” i „Lacul Mic” na Dognecea i „Dănilă” na rzece Moravița. KrajobrazyKrajobraz krasowy w górach Dognecea ma wyjątkowe cechy powierzchni, takie jak zapadliska, wąwozy lub formacje podziemne. Wśród 17 jaskiń znajduje się Peştera Butoara Urieşilor, Peştera Casa Lotrilor i Avenul Dănilă II. Rezerwat przyrody Pădurea Dognecea i skamieniałości Punctul Fosilifer Valeapai to jedyne obszary chronione w górach Dognecea. W rezerwacie leśnym Dognecea, który rozciąga się na powierzchni 315 ha, objęte są ochroną dęby (Quercus). Stanowisko skamieniałości Valeapai jest rezerwatem paleontologicznym i rozciąga się na obszarze 2 hektarów na obszarze wioski Valeapai. Chronione są skamieniałe szczątki koelenteratów, małży (Lamellibranchiata), ślimaków (Gastropoda), koralowców (Korállion) i mięczaków (Mollusca).[2] Góry Dognecea są bogate w rudy. Pierwszy piec do wytapiania miedzi na terenie dzisiejszej Rumunii został uruchomiony w Dognecea w 1720 roku.
Flora i faunaGóry Dognecea pokryte są rozległymi lasami. Dominują: Stieleiche (Quercus robur), Zerreiche (Quercus cerris), Ungarische Eiche (Quercus frainetto), Rotbuche (Fagus sylvatica), Hainbuche (Carpinus betulus), Gemeine Esche (Fraxinus excelsior), Winter-Linde (Tilia cordata). Ausgedehnte Flächen sind Weideland. Fauna jest reprezentowana przez Säugetiere: Wolf (Canis lupus), Eichhörnchen (Sciurus vulgaris), Baummarder (Martes martes), Wildschwein (Sus scrofa), Reh (Capreolus capreolus), Rotfuchs (Vulpes vulpes). Die Ichthyofauna ist vertreten durch: Karpfen (Cyprinus carpio), Döbel (Leuciscus cephalus), Europäischer Wels (Silurus glanis), Karausche (Carassius carassius). DostępnośćGóry Dognecea są łatwo dostępne; głównymi punktami dostępu są miasta Bocşa i Reşița, do których można dojechać drogami ze wszystkich części kraju. Do obu miast można również dojechać pociągiem na trasach Timișoara-Bocșa-Reșița, Caransebeș-Reșița i Anina-Oravița-Berzovia-Bocșa-Reșița. Przypisy
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
