Lackfi I. István

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Koniuszy królewski (1326-1343) Następca: Fónyi Balázs Lackfi II. Dénes Poprzednik: Skarbnik królewski (1342) Następca: Sirokai Miklós Szécsényi I. Tamás Poprzednik: Skarbnik królewski (1343-1344) Następca: Szécsényi I. Tamás Tót Lőrinc Poprzednik: Wojewoda Siedmiogrodu (1344-1350) Następca: Sirokai Miklós Gönyüi Tamás Poprzednik: Ban Dalmacji i Chorwacji (1350-1352) Następca: Babonić I. János (do 1323) Bánffy I. Miklós Poprzednik: Ban całej Slawonii (1351-1353) Następca: Ugali Pál István Bánffy I. Miklós Poprzednik: Skarbnik królewski (1353) Następca: Paksi Olivér Pomázi Cikó Lackfi I. István (chor. Stjepan I. Lacković) (*bd, † 1353.), węgierski szlachcic pochodzenia niemieckiego. Stjepan I. Lacković (na mađarskom: Lackfy ili Lackfi István I.), (*? - †1353.), hrvatsko-slavonsko-dalmatinski ban iz velikaške obitelji Lacković. Życiorys Stephen I. Lackovic był synem założyciela linii rodzinnej - Ladislava (Lacka). Posiadał tytuł księcia Siedmiogrodu (Siedmiogrodu), władcy prowincji, która w tym czasie (XIV wiek) była integralną częścią królestwa węgierskiego. Stjepan I. Lacković bio je sin osnivača obiteljske loze - Ladislava (Lacka). Imao je titulu erdeljskog (transilvanijskog) vojvode, gospodara pokrajine koja je u ono vrijeme (14. stoljeće) bila sastavni dio Ugarskog kraljevstva. W 1350 r. został wybrany Ban Dalmacji i Chorwacji i pełnił tę funkcję do 1352 r. 30 października 1350 r. Król Ludwik I Andegaweński podarował Medjimurje wraz z fortem Čakovec i św. Jeleną (gdzie jego syn II. István założył później klasztor) i przez następne 47 lat, aż do 1397 r., ta najbardziej wysunięta na północ część Chorwacji była własnością rodziny Lackfi/Lacković. Godine 1350. izabran je za bana Hrvatske, Slavonije i Dalmacije i tu je dužnost obnašao do 1352. Dana 30. listopada 1350. kralj Ljudevit (Ludovik) I. Anžuvinac darovao mu je Međimurje zajedno s čakovečkom utvrdom i Svetom Jelenom (gdje je njegov sin Stjepan II. kasnije osnovao samostan), te je sljedećih 47 godina, sve do 1397., taj najsjeverniji kraj Hrvatske bio u vlasništvu obitelji Lacković. Podczas dowodzenia brał udział w licznych bitwach i wojnach prowadzonych przez króla Ludwika w połowie XIV wieku, w tym w bitwach z miastami Averse i Neapolem we współczesnych Włoszech. Vršeći najviše zapovjedne dužnosti, sudjelovao je brojnim bitkama i ratovima koje je vodio kralj Ljudevit sredinom 14. stoljeća, među kojima su bitke kod gradova Averse i Napulja u današnjoj Italiji. Rodzina István miał sześcioro dzieci, w tym Stjepan II, również znaczącą chorwacką zmorę. Stjepan I. imao je šestero djece, među kojima i Stjepana II., također istaknutog hrvatskog bana.

Lackfi I. István Stjepan I. Lacković — Koniuszy królewski Skarbnik królewski Wojewoda Siedmiogrodu Ban Dalmacji i Chorwacji Ban całej Slawonii Wicekról Neapolu ?? — Koniuszy królewski Okres od 1326 do 1343 Poprzednik Fónyi Balázs Następca Lackfi II. Dénes Skarbnik królewski Okres od (1) 1342, (2) 1343 do (1) 1342, (2) 1344 Poprzednik 1. Sirokai Miklós 2. Szécsényi I. Tamás Następca 1. Szécsényi I. Tamás 2. Tót Lőrinc Wojewoda Siedmiogrodu Okres od 1344 do 1350 Poprzednik Sirokai Miklós Następca Gönyüi Tamás Ban Dalmacji i Chorwacji Okres od 1350 do 1352 Poprzednik Babonić I. János Następca Bánffy I. Miklós Ban całej Slawonii Okres od 1351 do 1353 Poprzednik Ugali Pál István Następca Bánffy I. Miklós Wicekról Neapolu ?? Dane biograficzne Klan Hermann Ród Lackfi Pochodzenie chorwacko-węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny ok.1305 Śmierć 1353 Ojciec Lack Matka nieznana Rodzeństwo Imre, Mihály, Lack, I. Dénes, András, I. Miklós, Pál Żona nieznana (zm. 1343) Dzieci II. Dénes, II. Miklós, II. Imre, II. István Żona Puchaim Agnes (od 1346) Dzieci II. László, Katarin