|
Ivan I. Babonić (węg. Babonić Ivan) (* nieznana, † po 1334), chorwacki szlachcic, książę Slawonii, ban całej Slawonii (1316-1322) i ban Dalmacji i Chorwacji (1322-1323) z rodziny Babonići, syn księcia Babonegi II, brat Stefana IV – bana Slawonii, bratanek Stefana III – bana Slawonii.
Zastąpił swojego brata na funkcji bana i kontynuował konfrontację z Gisingovciami, którzy byli przeciwnikami króla Karola I. Roberta (1301-1342). Podczas tych walk został ranny podczas oblężenia miasta Zdenac. Król w nagrodę przyznał mu miasto Moslavina oraz majątki Međurječje i Položnic w żupanii Gorica i potwierdził mu inne dobra, które Iwan zabrał już swoim przeciwnikom. W 1316 roku ban Dalmacji i Chorwacji Mladen II Šubić podniósł bunt przeciwko Iwanowi, ale już w 1319 r. walczyli razem przeciwko serbskiemu królowi Stefanowi Uroszowi Milutinowi.[1]
Bracia Babonić podzielili między siebie majątek rodzinny w 1313 i 1314 r., Stefan IV przejął stare rodzinne dziedzictwo wokół Steničnjaku, Iwan I przejął ziemie wokół Zrina, Radosław II przejął majątki wzdłuż Sany i miasto Blagaj, od nazwy którego jego potomkowie nazwali się Blagajskimi.[1]
W 1322 r. Iwan wraz ze swoimi braćmi i bośniackimi banami znalazł się w Chorwacji, gdzie pokonał chorwackiego bana Mladena II w bitwie pod Bliską. Po zwycięstwie król mianował go banem całej Slawonii, Chorwacji i Dalmacji. Ponieważ Iwanowi nie udało się odzyskać władzy królewskiej w Chorwacji, król Karol I zwolnił go z funkcji bana, powodując tym starcie Iwana z królem. W 1326 r. Babonići utracili stare dziedzictwo Steničnjak, ale król później wybaczył im nieposłuszeństwo i przekazał im miasto Donju Moslavinu zamiast Steničnjaku. W tym samym czasie król mianował Iwana [[skarbnik królowej|skarbnikiem królowej] (do 1333).[1]
Przypisy
Patrz
Linki zewnętrzne
|
|
