Banat Severin

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Szörényi Bánság (pol. Banat Severin, rum. Banatul Severinului, łac. Banatus Zewrinensis, bułg. Северинско банство (Severinsko banstvo), serb. Северинсана). Szczególna rola w początkowo antybułgarskim, a później antyosmańskim systemie obronnym średniowiecznego Królestwa Węgier. Został założony przez księcia Bélę IV w 1228 r. The Banate of Severin or Banate of Szörény (; ; ; Szablon:Lang-bg, {{#invoke:Lang|lang}}; Szablon:Lang-sr, {{#invoke:Lang|lang}}) was a Hungarian political, military and administrative unit with a special role in initially anti-Bulgarian, latterly anti-Ottoman defensive system of the medieval Kingdom of Hungary. It was founded by Prince Béla in 1228. Lista banów Trzynasty wiek Data Osoba Monarcha Uwagi ok.1226–ok.1232 Hahót II. Buzád II. András He styled himself "former ban" in 1233. His close relationship with II. András's son, IV. Béla, Duke of Transylvania, suggests that he was the ban of Severin (instead of being the ban of Slavonia). ok.1233 Péc I. Lukács II. András Péc 1235 Csák Pósa (Pous, Pózs) IV. Béla Także Master of the treasury ok.1240 Osl Osl IV. Béla ok.1243 Csák I. István ?? IV. Béla Csák ok.1260 Lőrinc, syn Kemény'a IV. Béla Pierszy raz. ok.1262 István IV. Béla He is only mentioned in a non-authentic charter. ok.1263 Lőrinc V. István (młody król) Także skarbnik V. Istvána ok.1268 Sándor, syn Druga V. István (młody król) ok.1268 Csák III. Ugrin V. István (młody król) Pierwszy raz. ok.1270 Lőrinc, syn Kemény'a V. István Drugi raz. ok.1270 Miskolc Panyit V. István 1271–1272 Lőrinc, syn Kemény'a V. István Trzeci raz. 1272 Ákos Albert V. István 1272–1274 Gutkeled Pál IV. László Pierwszy raz. 1274–1275 Csák III. Ugrin IV. László Drugi raz. 1275 Gutkeled Pál IV. László Drugi raz. 1275–1276 Kökényes-Radnót II. Mikod IV. László 1276 Csák III. Ugrin IV. László Trzeci raz. 1277–1278 Gutkeled Pál (?) IV. László Jest wymieniony tylko w nieautentycznych kartach. Trzeci raz. 1279 Lőrinc, syn Kemény'a IV. László Pierwszy raz. 1291 Lőrinc, syn Kemény'a III. András Drugi raz, but he may have continuously held the office from 1279 to 1291 1299-1307 Tárnok András Czternasty wiek Data Osoba Monarch Notes 1308-1313 Tárnok András Tárnok Márton 1314-1318 Csornai Domokos 1319-1323 Rátolti László 1323-1329 Szécsi I. Dénes 1324 Pál ??? 1335–1341 Szécsi I. Dénes Charles I Także master of the stewards. 1342–1349 Losonci I. István Charles I, I. Lajos Wcześniej przywódca Seklerów 1350–1355 Szécsi I. Miklós I. Lajos 1355–1359 Lackfi II. Dénes I. Lajos Także Master of the horse. 1359–1379 Wakat. 1375–1376 Treutel János I. Lajos 1376–1387 Wakat. 1387 Losonci László Jr. ?? 1387-1388 Losonci IV. István 1388-1390 Kaplai-Serkei János 1390-1391 Perényi II. Miklós 1392 Gerebenci Szemere 1392-1393 Bebek Detre 1393 Szécsi Frank 1393-1397 wakat 1397 Lukács of Oszkola 1393-1408 wakat XV wiek Data Osoba Monarch Notes 1408-1409 Ozorai Pipó wakat 1410 Lőrinc, syn Majosa 1410-1428 Wakat 1428 Marcali Imre wakat 1430-1435 Redwitz Miklós 1435 Hagymás László z Beregszó Dancs János z Macedonii 57. 1435 Ladislau Jakubek 1436-1439 Franko Talovac / Tallóci Frank 1439-1445 Hunyadi János 1445-1446 Blasio ?? 1445-1446 Újlaki Miklós 1447-1454 Csornai Mihály 1449 Csornai Balázs 1452-1454 Dancs Péter z Sebes 1455-57 wakat 1458 Bethlen Vlad Bethlen Gergely 1459-1460 wakat 1460 Dóczi László 1462-1463 Újlaki Miklós 1464-1466 wakat 1466 Pongrácz János of Dengeleg 1467 wakat 1467 Muthnoki István Muthnoki Mihály 1468-1471 wakat 1471-1478 Hédervári Imre 1478 Erdő János Bethlen Domokos 1478 wakat 1479 Török Ambrus Szenthelsebethi György 1479 Pathócsy Bertalan 1480-1483 Pathócsy Bertalan Haraszti Ferenc 1483-1489 Haraszti Ferenc i Szokoly András 1490 Ozorai Imre 1491 Ozorai Imre Dánfy András of Doboz 1491-1492 Haraszti Ferenc Dánfy András of Doboz 1492 Csulai Móré Fülöp 1492-1494 Csulai Móré Fülöp Balassa Ferenc XVI wiek Data Osoba Monarch Notes 1495-1501 Macskási Tárnok Péter Gerlisthey Jakab 1501 Gerlisthey Jakab Bélai Barnabás 1502 Gerlisthey Jakab Macskási Tárnok Péter 1503 Bélai Barnabás 1503 Gerlisthey Jakab 1504-1508 Gerlisthey Jakab Bélai Barnabás 1508-1513 Paksi Mihály Bélai Barnabás 1514 Bélai Barnabás János Szapolyai 1515-1516 Hagymási Miklós of Berekszó 1517-1518 wakat 1519 Bélai Barnabás 1520-1521 Gerlisthey Miklós 1522-1523 Kállay János Vitéz 1524-1526 Kállay János Vitéz Szapolyai János Koniec 1526-1540 Under the rule of Lugos and Karánsebes Bans 1526-1860 Under Ottoman occupation Terytorium Banat Severin był marszem (lub prowincją graniczną) średniowiecznego Królestwa Węgier między Dolnym Dunajem a rzeką Olt (dzisiejsza Oltenia w Rumunii). [1] [2] [3] Karta dotacji wydana 2 czerwca 1247 r. Dla Rycerzy Szpitalników, wymienionych na Olt jako wschodniej granicy. [1] Rycerze otrzymali „Ziemię Severina” (Terra de Zeurino) [4] wraz z pobliskimi górami od Béli IV na Węgrzech. [1] [5] Król opisał ten sam region jako ziemię „opuszczoną i wyludnioną” w liście do papieża Grzegorza IX z 7 czerwca 1238 r. [6] Współcześni uczeni zakładają, że albo podbój terytorium Węgier, albo konfrontacje między Bułgarią a Węgrami zmusiły miejscową ludność do ucieczki [6]. Historyk László Makkai mówi, że populacja wyraźnie zaczęła rosnąć pod koniec lat 30. XX wieku, ponieważ Béla poprosiła papieża o mianowanie biskupa Severinem [7]. The Banate of Severin was a march (or a border province) of the medieval Kingdom of Hungary between the Lower Danube and the Olt River (in present-day Oltenia in Romania).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} A charter of grant, issued on 2 June 1247 for the Knights Hospitallers, mentioned the Olt as its eastern border.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The Knights received the "Land of Severin" (Terra de Zeurino),{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} along with the nearby mountains, from Béla IV of Hungary.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The king had described the same region as a "deserted and depopulated" land in a letter to Pope Gregory IX on 7 June 1238.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Modern scholars assume that either the Hungarian conquest of the territory or confrontations between Bulgaria and Hungary had forced the local population to flee.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Historian László Makkai says, the population obviously began to increase by the end of the 1230s, because Béla requested the pope to appoint a bishop to Severin. Grant czarterowy z 1247 r. Również wspomniał, że Kumania graniczyła z ziemią Severin od wschodu [8]. W tym samym dyplomie wymieniono dwie jednostki polityczne Vlach (lub rumuńskie) - Kenezatusa Johna i Farcașa - które zostały przy tej okazji poddane Szpitalnikom. [9] [1] [2] Trzeci kenezat, rządzony przez wojewodę litowojskim, nie został uwzględniony w grancie, ale pozostawiono go Wołaczom „tak, jak go trzymali”. [8] [2] [10] Jednak Béla przekazała szpitalnikom połowę królewskich dochodów zgromadzonych na ziemi Litovoi, z wyjątkiem dochodów z „Krainy Hegla” (obecnie Țara Hațegului w Rumunii) [11] [12] Alexandru Madgearu mówi, że dyplom pokazuje, że kenezat Litovoi graniczy z Ziemią Severin na północy, a zatem banat musiał obejmować tylko południową Oltenię w połowie XIII wieku. [3] Kenezatus wojewody Seneslau, znajdujący się na wschód od Olt, został całkowicie wyłączony z dotacji [9]. The 1247 charter of grant also mentioned that "Cumania" bordered the Land of Severin from the east.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The same diploma listed two Vlach (or Romanian) political units—the kenezatus of John and Farcaș—which were subjected to the Hospitallers on this occasion.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} A third kenezatus, which was ruled by Voivode Litovoi, was not included in the grant, but it was left to the Vlachs "as they had held it".{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} However, Béla gave the Hospitallers the half of the royal revenues collected in Litovoi's land, with the exception of the revenues from the "Land of Hátszeg" (now Țara Hațegului in Romania).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Alexandru Madgearu says, the diploma shows that Litovoi's kenezatus bordered the Land of Severin to the north, thus the banate must have only included southern Oltenia in the middle of the 13th century.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The kenezatus of Voivode Seneslau, which was located to the east of the Olt, was fully excluded from the grant.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Zakazy początkowo miały siedzibę w twierdzy Potwora (obecnie Drobeta-Turnu Severin w Rumunii) [13] [14] Po zagubieniu grzywy pod koniec XIII wieku fort Michaiła (obecnie Mehadia w Rumunii) był centrum prowincji [14]. Oprócz Mihal, banat obejmował Orsową (obecnie Orșova w Rumunii) i rumuńskie okręgi wzdłuż górnego biegu rzeki Timis (Timiș). [13] [14] The bans initially had their seat at the fortress of Szörény (now Drobeta-Turnu Severin in Romania).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} After Szörény was lost in the late 13th century, the fort of Miháld (now Mehadia in Romania) was the center of the province.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In addition to Miháld, the banate included Orsova (now Orșova in Romania) and the Romanian districts along the upper course of the Temes (Timiș) river.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Historia Około 1199 r. Kaloyan z Bułgarii zajął region między rzekami Cerna i Olt. [3] Królestwo Węgier rozszerzyło się także w Karpatach na początku XIII wieku, co spowodowało konflikty między tymi dwoma krajami [14] [15] Plemiona Cuman zamieszkujące na wschód od Olt, aż do rzeki Siret, zgodziły się co roku złożyć hołd królom Węgier na początku 1227 r. [13] Węgrzy zdobyli bułgarską fortecę Severin podczas kampanii wojskowej przeciwko Bułgarii w 1231 r. [16] Kaloyan of Bulgaria occupied the region between the rivers Cerna and the Olt around 1199.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The Kingdom of Hungary was also expanding over the Carpathian Mountains in the early 13th century, which gave rise to conflicts between the two countries.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The Cuman tribes dwelling to the east of the Olt as far as the river Siret agreed to pay a yearly tribute to the kings of Hungary in early 1227.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The Hungarians captured the Bulgarian fortress of Severin during a military campaign against Bulgaria in 1231.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Po bitwie pod Mohács z 1526 r. Banat Severina został podzielony. Południowo-wschodnia część (na wschód od Warszawy - Vârciorova, dziś część Bolwandni) podlegała jurysdykcji książąt wołoskich, a w północno-zachodniej części (na zachód od Orsowej - dzisiejsza Orłowa - włącznie) została stopniowo przeorganizowana w Banat Lugos i Karansebes. After the 1526 Battle of Mohács, the Banate of Severin was divided. South-eastern part (eastwards from Varcsaró - Vârciorova, today part of Bolvașnița) came under the jurisdiction of Wallachian princes and in the north-western part (westwards from Orsova - present-day Orșova - inclusive) was gradually reorganized into the Banate of Lugos and Karánsebes. Przypisy Źródła Curta, Florin (2006). Southeastern Europe in the Middle Ages, 500-1250. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-89452-4. Engel, Pál (1996). Magyarország világi archontológiája, 1301–1457, I. [Świecka Archontologia Węgier, 1301-1457, Volume I] (po węgiersku). História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 963-8312-44-0. Madgearu, Alexandru (2017). The Asanids: The Political and Military History of the Second Bulgarian Empire, 1185–1280. BRILL. ISBN 978-9-004-32501-2. Makkai, László (1994a). "szörényi bánság [Banate of Severin]". In Kristó, Gyula; Engel, Pál; Makk, Ferenc (eds.). Korai magyar történeti lexikon (9–14. század) [Encyklopedia historii wczesnych Węgier (IX-XIV wiek)] (po węgiersku). Akadémiai Kiadó. p. 657. ISBN 963-05-6722-9. Makkai, László (1994b). "The Emergence of the Estates (1172–1526)". In Köpeczi, Béla; Barta, Gábor; Bóna, István; Makkai, László; Szász, Zoltán; Borus, Judit (eds.). History of Transylvania. Akadémiai Kiadó. str. 178–243. ISBN 963-05-6703-2. Papacostea, Șerban (1998). Between the Crusade and the Mongol Empire. Center for Transylvanian Studies, Romanian Cultural Foundation. ISBN 973-577-186-1. Pop, Ioan-Aurel (2013). "'De manibus Valachorum scismaticorum...": Romanians and Power in the Mediaeval Kingdom of Hungary, The Thirteenth and Fourteenth Centuries. Peter Land Edition. ISBN 978-3-631-64866-7. Vásáry, István (2005). Cumans and Tatars: Oriental Military in the Pre-Ottoman Balkans, 1185–1365. Cambridge University Press. ISBN 0-521-83756-1. Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka Archontologia Węgier, 1000–1301] (po węgiersku). História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 978-963-9627-38-3. Referencje Hațegan I., Cavalerii teutoni în Banatul Severinului (1429–1435), "Tibiscus-istorie" V, Muzeul Banatului, Timișoara, 1978, pp. 191–196. http://mek.niif.hu/02100/02114/html/316.html Histoire de la Transylvanie Linki zewnętrzne Map

Szörényi bánság (węg.) Banatul Severinului (rum.) Северинска бановина (serb.) 250px Utworzony: XIII wiek Zlikwidowany: XVI wiek Siedziba: Szörényvár Sukcesorzy Wołoszczyzna 20px Karánsebesi–lugosi bánság 20px