Kán I. Gyula

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik:	Ban całej Slawonii (hhh)	Następca:
xxx		hhh

Poprzednik: Ban jednolitej Chorwacji (1213) Następca: Hont-Pázmány Márton Atyusz III. Atyusz Poprzednik: Ban jednolitej Chorwacji (1219) Następca: Bár-Kalán Bánk Atyusz Salamon Poprzednik: Ban Dalmacji i Chorwacji (1229-1234) Następca: Valeginus i Atyusz Salamon Gutkeled Apaj Poprzednik: Wojewoda Siedmiogrodu (1201) Następca: Geregye I. Eth I. Miklós Poprzednik: Sędzia królewski (1202-1204) Następca: Achilleus Smaragd Poprzednik: Sędzia królewski (1212–1213) Następca: Tétény Marcell Hont-Pázmány Márton Poprzednik: Wojewoda Siedmiogrodu (1214) Następca: II. Miklós Kacsics Simon Poprzednik: Palatyn Królestwa Węgier (1215-1217) Następca: Szák I. Miklós Szák I. Miklós Poprzednik: Palatyn Królestwa Węgier (1222-1226) Następca: Csanád Tódor Szák I. Miklós Kán I. Gyula (†1237), węgierski szlachcic, dostojnik i wielki właściciel ziemski za panowania królów Węgier Emeryka, Władysława III i Andrzeja II. Przodek klanu Kán, który pochodził z komitatu Baranya. Julius (I) from the kindred Kán (; died 1237) was a powerful Hungarian baron and landowner, who held several secular positions during the reign of kings Emeric, Ladislaus III and Andrew II. He was the ancestor of the gens Kán which originated from Baranya County. Kariera Gyula ożenił się z Heleną z nieznanego rodu († przed 1250). Mieli dwóch synów: Władysława I, palatyna (1242-1244/5) i Juliusza II, stolnika królewskiego (1222-1228). [1] Julius I married to the unknown surname Helena (died before 1250). They had two sons, by name Ladislaus I, who served as palatine (1242–1244/5), and Julius II, master of the cupbearers (1222–1228). Jego nazwisko zostało po raz pierwszy wymienione w aktach jako wojewoda Siedmiogrodu w 1201 r. [2] [3] Oprócz wojewodowania pełni także funkcję ispána komitatu Fehér. [4] Pełnił funkcję sędziego królewskiego między 1202 a 1204, poza tym był ispánem komitatów: Csanád (1202-1203) i Nyitra (1204). [1] [5] His name was first mentioned by records as voivode of Transylvania in 1201. Besides voivodeship he also functioned as ispán (comes) of Fehér County. He held the office of judge royal between 1202 and 1204, besides that he was the ispán of Csanád (1202–1203) and Nyitra Counties (1204). Po śmierci króla Władysława III stał się gorliwym zwolennikiem Andrzeja II. Służył jako ispán komitatu Sopron w 1205 roku. [6] Następnie został powołany do ispána komitatu Bodrog w 1206 r., które to stanowisko utrzymywał do 1212 r. [1] [7] W latach 1212–1213 ponownie został sędzią królewskim, poza tym otrzymał manor komitatu Bács jako ispán. [5] W 1213 r. Został banem Slawonii i ispánem komitatu Vas [8]. Rok później został wojewodą Transylwanii na drugą kadencję, poza tym działał jako ispán w komitacie Szolnok [2] [3] After the death of Ladislaus III, he became an ardent admirer of Andrew II. He served as ispán of Sopron County in 1205. After that he was appointed ispán of Bodrog County in 1206, a position which he held until 1212. Between 1212 and 1213, he again became judge royal, besides that he received the manor of Bács County as ispán. In 1213, he was appointed ban of Slavonia and ispán of Vas County. One year later, he became voivode of Transylvania for the second term, besides that he functioned as ispán of Szolnok County. Gyula został mianowany palatynem, drugim co do ważności świeckim urzędem po królu w 1215 r. i pełnił tę funkcję do 1217 r. Zgodnie z nieautoryzowanym statutem działał również jako palatyn w 1218 r. Służył również jako ispán komitatu Sopron w 1215. [9] Podczas piątej krucjaty Andrzeja II (1217-1218) Gyula nie był w stanie zapobiec pojawieniu się anarchicznych zachowań w rezultacie stracił na krótko wpływy polityczne. [1] Julius I Kán was appointed palatine of Hungary, the second-highest secular office after the king in 1215 and held the position until 1217. According to a non-authentic charter he also functioned as palatine in 1218. He also served as ispán of Sopron County in 1215. During Andrew II's Fifth Crusade (1217–1218), Julius could not prevent the emergence of anarchical conditions, as a result he lost his political influence for a short time. Odzyskał je, ponieważ w 1219 r. został banem Slawonii i ispánem komitatu Somogy [8]. Był także ispánem komitatu Szolnok i Bodrog od 1220 do 1221. [10] W 1221 r. został członkiem dworu królowej, jako skarbnik i sędzia królowej Yolandy de Courtenay. [1] Rok później został palatynem po raz drugi (1222–1226) i ispánem komitatu Bodrog (1222–1224). Został także ispánem komitatu Sopron między 1224 a 1226. [9] To ostatnie stanowisko Gyula zajmował także od 1228 do 1230. [11] Po raz trzeci pełnił funkcję bana Slawonii między 1229 a 1235 r.. W międzyczasie ponownie pełnił funkcję sędziego królewskiego królowej, w 1232 roku. [12] He regained his former influence, as he was appointed ban of Slavonia and ispán of Somogy County in 1219. He served as ispán of Szolnok and Bodrog Counties from 1220 to 1221. In 1221, he became a member of the queen's court, as the master of the treasury and judge royal for Queen Yolanda de Courtenay. One year later he was appointed palatine for the second time (1222–1226) and ispán of Bodrog County (1222–1224). He served as ispán of Sopron County between 1224 and 1226. This latter position was also held by Julius from 1228 to 1230. For the third time, he functioned as ban of Slavonia between 1229 and 1235. Meanwhile, he held the position of judge royal for the queen, secondly, in 1232. Po śmierci Andrzeja II (1235) został zhańbiony i uwięziony przez nowego króla Belę IV. Zmarł w niewoli w 1237 r. Gyula założył klasztor Templariuszy w Martinie, Chorwacja. [1] After the death of Andrew II (1235), he had been disgraced and was imprisoned by the new king, Béla IV of Hungary. He died in captivity in 1237. Julius I founded the Nekcseszentmárton (Martin, Croatia) estate of the Knights Templar. Identyfikacja Powyższa kariera jest konsekwentna i bezproblemowa, więc może odnosić się do jednej osoby, niemniej jednak nie jest wolna od wątpliwości: może się zdarzyć, że Gyula za panowania Emeryka był inną osobą niż Gyula, baron Andrzeja II, ze względu na warunki polityczno-historyczne (książę Andrzej zbuntował się przeciwko rządom swojego starszego brata). Teorię tę można jednak wyeliminować, ponieważ Gyula był, podobnie jak wielu innych, tajnym zwolennikiem księcia Andrzeja [13]. The above career is consistent and gapless, thus can refer to a single person, nevertheless it is not free from doubts: it may arise, that Julius during the rule of Emeric was a different person from Julius, baron of Andrew II, because of the political-historical conditions (prince Andrew rebelled against his older brother's reign). However this theory is can be eliminated by the possibility that Julius was also a secret supporter of prince Andrew, as many others. Nie jest też pocieszające, że kariera Gyuli rozpoczęła się od zbyt wysokich stanowisk, bez wstępnej części niższych urzędów. Historyk Wertner Mór utożsamiał wszystkich występujących Juliuszy w pierwszych dziesięcioleciach XIII wieku z osobą klanu Kán, chyba że miał powód, by postępować inaczej. W przeciwieństwie do tego, Karácsonyi János dokonał przeglądu kariery Juliusza I Kána od roku 1219, gdy już był łatwo odróżnialny od Juliusa I Rátóta, sędziego królewskiego (1219-1221; 1235-1239) i wojewody Siedmiogrodu (1229-1231) [13]. It is neither reassuring that Julius' career began with too high positions, without the introductory section of smaller offices. Historian Mór Wertner identified all occurring Julius with the person from the kindred Kán during the first decades of the 13th century, unless he had no reason to act differently. In contrast, János Karácsonyi gave an overview about Julius I Kán's career from the year of 1219, when he was already easily distinguishable from Julius I Rátót, judge royal (1219–1221; 1235–1239) and voivode of Transylvania (1229–1231). Przypisy Źródła Engel, Pál (2001). The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895-1526. I.B. Tauris Publishers. . (Po węgiersku) Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon ("The High Officers of the Hungarian State from Saint Stephen to the Present Days – A Biographical Encyclopedia") (2nd edition); Helikon Kiadó Kft., Budapest; . (Po węgiersku) Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 ("Secular Archontology of Hungary, 1000–1301"). História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest.

Kán I. Gyula — Ban jednolitej Chorwacji Wojewoda Siedmiogrodu Sędzia królewski Palatyn Królestwa Węgier Ban Dalmacji i Chorwacji — Ban jednolitej Chorwacji Okres od : (1) 1213, (2) 1219, (3) 1229 do : (1) 1213, (2) 1219, (3) 1234 Poprzednik 1. Hont-Pázmány Márton 2. Bár-Kalán Bánk 3. Valeginus 3. Atyusz Salamon Następca 1. Atyusz III. Atyusz 2. Atyusz Salamon 3. Gutkeled Apaj Wojewoda Siedmiogrodu Okres : (1) 1213, (2) 1219, (3) 1229 Poprzednik 1. Geregye I. Eth 2. II. Miklós Następca 1. I. Miklós 2. Kacsics Simon Sędzia królewski Okres od (1) 1202, (2) 1212 do (1) 1204, (2) 1213 Poprzednik 1. Achilleus 2. Tétény Marcell Następca 1. Smaragd 2. Hont-Pázmány Márton]] Palatyn Królestwa Węgier Okres od (1) 1215, (2) 1222 do (1) 1217, (2) 1226 Poprzednik 1. Szák I. Miklós 2. Csanád Tódor Następca 1. Szák I. Miklós 2. Szák I. Miklós Ban Dalmacji i Chorwacji Okres od 1229 do 1234 Poprzednik Valeginus i Atyusz Salamon Następca Gutkeled Apaj Dane biograficzne Ród Kán Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny data nieznana Śmierć 1237 Ojciec nieznany Matka nieznana Żona Helena Dzieci I. László II. Gyula Simon