Stefan Vladislav II.

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Ban Maczwy (1316-1317) Następca: Dragutin István II. István Uroš Poprzednik: Król Syrmii (1316-1325) Następca: Stefan Dragutin III. István Uroš Vladislav (pol. Stefan II Władysław, serb. Владислав, węg. II. István Ulászló) (*1280, † 1326), król Syrmii w latach 1316–1325, pretendent do serbskiego tronu. Vladislav (serb. Владислав, węg. II. István Ulászló) (1280–1326) was the King of Syrmia from 1316 to 1325, and claimant to the Serbian Kingdom. Syn Stefana Dragutina, który rządził Serbią do 1282 r. i gdy zachorował i abdykował, dając pierwszeństwo swojemu młodszemu bratu Stefanowi Milutin. S nadal rządził królewską domeną Syrmii, którą później odziedziczył Władysław. He was the son of Stefan Dragutin, who had ruled Serbia until 1282, when he became ill and abdicated, giving the superior rule to his younger brother Stefan Milutin. Stefan Dragutin continued to rule the royal domain of Syrmia, which was later inherited by Vladislav. Dzieciństwo Urodzony około 1270 roku, Vladislav był najstarszym synem księcia Serbii, Stefana Dragutina i Katarzyny Węgierskiej. [1] Krótko przed narodzinami Władysława Dragutin otrzymał od Stefana Uroša tytuł „młodszego króla” jako dowód jego prawa do zastąpienia ojca. [2] Vladislav został nowym spadkobiercą serbskiego tronu po tym, jak Dragutin zdetronizował ojca z pomocą Węgier w 1276 r. [3] Wypadek na drodze zmusił Dragutina do abdykacji na rzecz swojego młodszego brata Milutina wiosną 1282 r., Ale mógł zatrzymać północne regiony Serbii jako odrębne królestwo. [4] Historia bizantyjska, George Pachymeres, odnotowała, że jeden z dwóch synów Dragutina (Vladislav lub Urošica), aby odnieść sukces Milutin, również został potwierdzony [5]. Born around 1270, Vladislav was the eldest son of the Crown Prince of Serbia, Stefan Dragutin, and Catherine of Hungary.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Shortly before Vladislav's birth, Dragutin was awarded with the title of "junior king" in token of his right to succeed his father, Stefan Uroš I.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Vladislav became the new heir to the Serbian throne after Dragutin dethroned his father with Hungarian assistance in 1276.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} A riding accident forced Dragutin to abdicate in favor of his younger brother, Milutin, in the spring of 1282, but he could retain the northern regions of Serbia as a separate realm.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The Byzantine historian, George Pachymeres, recorded that the right of one of Dragutin's two sons (Vladislav or Urošica) to succeed Milutin was also confirmed.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Macierzysty kuzyn Vladislava, Charles Martel z Anjou, który zgłosił roszczenia wobec Węgier, przyznał Vladislavowi Słowianię i nadał mu tytuł księcia, co sugeruje, że Vladislav i jego ojciec poparli Karola Martela przeciwko węgierskiemu Andrzejowi III na początku lat 90. [6] Ojciec Karola Martela, Karol II z Neapolu, potwierdził dotację 19 sierpnia 1292 r. [6] Dragutin i Vladislav dążyli do pojednania z Andrzejem III. [6] W 1293 r. Vladislav poślubił Konstancję, która była wnuczką wuja matczynego króla, Albertino Morosiniego [7]. Vladislav's maternal cousin, Charles Martel of Anjou, who had laid claim to Hungary, awarded Vladislav with Slavonia and granted him the title of duke, implying that Vladislav and his father supported Charles Martel against Andrew III of Hungary in the early 1290s.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Charles Martel's father, Charles II of Naples, confirmed the grant on 19 August 1292.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Dragutin and Vladislav sought reconciliation with Andrew III.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In 1293, Vladislav married Constance who was a granddaughter of the king's maternal uncle, Albertino Morosini.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Milutin podjął kroki, aby wyznaczyć swojego najstarszego syna, Stefana Konstantina, na swojego spadkobiercę z ok. 1306 r. [8] Zwrócił się nawet do papieża Klemensa V i zaoferował unię serbskiego Kościoła prawosławnego z Rzymem w zamian za potwierdzenie prawa Stefana Konstantina do zastąpienia go [9]. Milutin made steps to appoint his eldest son, Stefan Konstantin, as his heir from around 1306.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He even approached Pope Clement V and offered the union of the Serbian Orthodox Church with Rome in return for the confirmation of Stefan Konstantin's right to succeed him.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Podczas walki o tron węgierski między Árpádem (Andrzej III) a Anjou w latach 1290–91 Dragutin i jego syn Władysław dołączyli do Karola Martela z Anjou, który był tytularnym królem Węgier od 1292 r. [10] W tym samym roku Vladislav za wierną służbę Anjou otrzymał Banat Slawonii, z wyjątkiem majątków należących do rodzin Frankopan i Babonić [10]. Jednak wsparcie dla Charlesa Martela zakończyło się w 1293 roku po tym, jak Vladislav poślubił Costanzę Morosini, siostrzenicę Andrzeja III [10]. Andrzej III zmarł w 1301 r., A jego następcą został Karol Robert, jednak walka o tron węgierski trwała nadal [10]. During the Hungarian throne fight between the Árpád (Andrew III) and Anjou in 1290–91, Dragutin and his son Vladislav joined Charles Martel of Anjou, who was the titular Hungarian king since 1292.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} That year Vladislav, for faithful service to Anjou, was given the Banate of Slavonia, except estates held by the Frankopan and Babonić families.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} However, support to Charles Martel ended in 1293 after Vladislav married Costanza Morosini, the niece of Andrew III.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Andrew III died in 1301 and was succeeded by Charles Robert, however, the Hungarian throne fight continued.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Po śmierci króla Dragutina w 1316 r. Władysław zastąpił go władcą Królestwa Syrii, ale król Serbii, jego wujek Stefan Milutin, pokonał go i uwięził. After King Dragutin died in 1316, Vladislav succeeded him as ruler of the Kingdom of Syrmia, but the king of Serbia, Stefan Milutin, his uncle, defeated him and imprisoned him. Plik:King Stefan Vladislav II.jpeg The image of Vladislav on a coin. Kiedy Milutin zmarł w 1321 r., Nowo uwolniony Władysław mógł rządzić ziemiami swojego ojca, z pomocą Węgrów, Bułgarów, Bośniackiego Bana i rodziny Šubićów. [Potrzebne źródło] Zgodnie z prawem, zasadą było zostać przekazane Vladislavowi. [11] When Milutin died in 1321, the newly freed Vladislav got to rule the lands of his father, with the help of the Hungarians, the Bulgarians, the Bosnian Ban and the Šubić family.Szablon:Citation needed The rule, according to law, was to be given to Vladislav. Car Michał Asen III z Bułgarii, niedawno w konflikcie z kuzynem Władysława Stefanem Dečańskim, następcą Milutina, zaczął popierać Władysława jako prawego monarchę całej Serbii, ale poparcie to okazało się niewystarczające. Po tym, jak zostali ponownie pobici przez zwolenników Stefana Decańskiego, wycofali się do Królestwa Węgier w 1324 r. Bratanek bratanek Władysława Szczepan II, Ban Bośni, następnie zaczął rządzić ziemiami Władysława w Bośni (Soli i Usora), a także w Dolnej Syrmii, gdzie długie bitwy między Serbami i Węgrami były częste. Tsar Michael Asen III of Bulgaria, newly in conflict with Vladislav's cousin Stefan Dečanski, the successor of Milutin, started to support Vladislav as the rightful monarch of whole Serbia, but this support showed insufficient. After having been beaten again by supporters of Stefan Dečanski, he retreated to the Kingdom of Hungary in 1324. Vladislav's sororal nephew Stephen II, Ban of Bosnia, then started to rule Vladislav's lands in Bosnia (Soli and Usora), and around Lower Syrmia where long battles between Serbs and Hungarians were frequent. Vladislav był żonaty z Constanzą Morosini, siostrzenicą węgierskiego Andrzeja III. Vladislav was married to Constanza Morosini, niece of Andrew III of Hungary. Ancestry {{#invoke:Ahnentafel|chart}} Annotations Przypisy Źródła Ćirković, Sima (2004). [The Serbs]. Blackwell Publishing. ISBN 0-631-20471-7. Fine, John V. A. (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. University of Michigan Press. ISBN 978-0-472-08260-5. Krstić, Aleksandar (2016). "The rival and the vassal of Charles Robert of Anjou: King Vladislav II Nemanjić". Banatica. 26 (II): 33–51. ISSN 1222-0612. Vásáry, István (2005). Cumans and Tatars: Oriental Military in the Pre-Ottoman Balkans, 1185–1365. Cambridge University Press. ISBN 0-521-83756-1. Dalsze czytanie Fajfrić, Željko (2000) [1998], [Sveta loza Stefana Nemanje, Belgrade: Janus; Rastko Stanojević, Stanoje (1936). Kralj Dragutin. Belgrade: Geca Kon. Ljub. Andrejević (1898). Srpski kraljevski presto i pitanje o njegovom nasledstvu: od ostavke kralja Stefana Dragutina do pobede kralja Stefana Uroša III, nad kraljem Vladislavom II : istoriska rasprava. Štamp. D. Dimitrijevića. Јелена Мргић; Тибор Живковић (2008). Северна Босна: 13-16. век. Историјски институт. Младен Лесковац; Александар Форишковић; Чедомир Попов (2004). Српски биографски речник. Будућност. External links

II. István Ulászló — Król Syrmii Ban Maczwy — Vladislav at Dečani (frescoes finished in 1350). Vladislav at Dečani (frescoes finished in 1350). Król Syrmii Okres od 1316 do 1325 Powołanie 1316 Poprzednik Stefan Dragutin Następca III. István Uroš Ban Maczwy Okres od 1316 do 1317 Poprzednik Dragutin István Następca II. István Uroš Dane biograficzne Klan Nemanicze Pochodzenie serbskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny 1280 Śmierć 1325 Ojciec Stefan Dragutin Matka Árpád-házi Katalin Żona Constanza Morosini